یعنی بهادر من زنده بود اشکام با شدت روی صورتم جاری شدند ، دوباره تماس گحرکت کردم با همون شماره که خاموش بود تنها امیدی که داشتم ناامید شده بود شاید مجدداً باهام تماس بگیره و بفهمم بهادر کجاست نباید چیزی به کیانوش میگفتم !.
_ بهار
با گوش دادن صدای کیانوش نفس عمیقی کشیدم و جوابش رو دادم :
_ بله
_ بیا بیرون باهات کار دارم
در اتاق رو باز کردم خسته بهش خیره شدم و گفتم :
_ میشه بعدا صحبت کنیم ؟
_ نه
_ چیکارم داری ؟
نفس عمیقی کشید و جواب من رو داد :
_ من و بوسه فردا میخوایم یه عقد ساده داشته باشیم
نگاههام گرد شد
_ چی ؟
_ از اولش قرار بود با بوسه ازدواج کنم وقتش که بشه طلاقت میدم پس به هیچ عنوان دوست ندارم باعث آزرده شدن بوسه بشی متوجه شدی ؟
با شنیدن این حرفش به خودم اومدم و جوابش رو دادم :
_ هیچوقت فکرش رو نمیکردم تو تا این حد پست باشی ، بعدش قرار نیست من باعث نابود شدن زیستنش بشم همین تو خودت کافی هستی
چشمهاش برق بدی زد :
_ مواظب حرفایی که میزنی باش
نیشخندی حواله اش کردم
_ چیه بهت برخورده
_ به کسی که باید بربخوره من نیستم ، فقط زیادی داری مزخرف میگی زیرا حالت خوب نیست بهت چیزی نمیگم ، حرفام رو فراموش نکن درمورد بوسه
_ هر غلطی دوست داری بکن فقط کف دست از سر من بردار چون واقعا دیگه حوصله تو رو ندارم
وقتی گذاشت حرکت کرد نفسم رو آسوده بیرون فرستادم و داخل شدم انقدر فکرم درگیر اون تماس شده بود که نمیدونستم باید چیکار کنم شاید باید از کسی کمک میگحرکت کردم اما فعلا نه باید منتظر میشدم !…
با مشاهده کردن سفره عقد بوسه و کیانوش احساس بدی بهم دست داده بود
یه حس قلبشوره عجیبی داشتم انگار قرار بود اتفاق بدی بیفته ، بوسه به سمتم اومد و اظهار کرد :
_ وای خیلی استرس دارم
لبخندی بهش زدم :
_ دلواپس نباش خودت این تصمیم رو گحرکت کردی پس باید پاش وایستی
دیدههاش برق شادی زد :
_ تا آخرش هستم فقط امیدوارم عاقد زود بیاد
_ اومد
خطبه عقد کیانوش و بوسه خونده شد رسما زن و شوهر شده بودند واسشون دست زدم ارزوی خوشامگاهختی کردم میتمایل داشتم بعدش کار من راحت تر بشه کیانوش طلاقم بده واسه همین هیچ کاری نکردم ، کیانوش اومد سمتم و گفت :
_ امشامگاه من و بوسه میریم هتل
صورتم با چندش جمع شد
_ باشه
اخماش رو تو هم کشید :
_ یه جوری رفتار میکنی انگار قراره رابطه نامشروع داشته باشیم
_ کم از این نیست
_ درست صحبت کن بهار یه بلایی سرت میارم
دستام رو به نشونه ی تسلیم بالا بردم
_ باشه به من مربوط نیست بهتر هست هر چه سریع تر بری
سرش رو تکون داد و گذاشت رفت که باعث شد نفسم رو آسوده بیرون بفرستم ، حرکت کردم یه سر به بهنام زدم که مشغول بازی بود
خودم کنار پنجره ایستادم عصر بود هوا خنک بود بهشدت زیاد ، فکرم راهی شد سمت اون تماس مرموز یعنی بهادر زنده بود میتونستم ببینمش اشک تو چشمهام جمع شد.
میدونستم وقتی ببینمش کلی از دستم عصبانی میشه چراکه فکر میکنه بهش خیانت کردم اما هیچکدوم مهم نیست من فقط میخوام زودتر دلدادگیم رو ببینم جز این هیچ چیزی نمیخوام داشتم شتابزده شتابزده نفس میکشیدم مجدداً داشت حالم بد میشد
چند تا نفس عمیق کشیدم که صدای گوشیم بلند شد سریع به سمتش حرکت کردم اینبار یه شماره ناشناس دیگه
_ بله
_ سلام خانوم کوچولو
صوتی همون مرد بود ، سریع بیان کردم :
_ بهادر کجاست چرا الکی بهم دروغ بیان کردی هان ؟
قهقه ای زد و بیان کرد :
_ من هیچوقت دروغ نمیگم شوهرت زنده اس بسیار هم بهت نزدیک هست
اخمام رو تو هم کشیدم و بهش توپیدم :
_ ببینم دیوونه شدی ؟
_ کسایی که اطرافت هسسریع ، همشون بهت یه دروغ بزرگ بیان کردند
_ تو چی داری میگی ؟ اصلا بگو ببینم تو کی هستی هان ؟
_ یواش یواش به زودی خودت متوجه میشی بهت میگم من کی هستم پس نیاز نیست به خودت فشار بیاری
میتونستم بفهمم چی داره میگه ولی حسابی ذهنم مشغول شده بود
یهو گوشی قطع شد که فریاد پر از دردی کشیدم چرا داشت باعث میشد اذیت بشم بهادر کجا بود من میخواستم بفهمم بسیار زود ، یهو در اتاق باز شد و کیانوش اومد داخل دلواپس بهم خیره شد و اظهار کرد :
_ چیشده
بی اختیار با گریه نالیدم :
_ بهادر زنده هست
خشک شده داشت بهم نگاه میکرد ، بعد گذشت چند ثانیه جویا شد :
_ کی بهت گفته بهادر زنده هست هان ؟
واسش تعریف کردم چیشده وقتی حرفم تموم شد اخماش تو هم فرو راهی شد اومد سمتم بازوم رو تو کف دستاش گرفت و اضافه کرد :
_ به من نگاه کن ببینم
خیره به چشمهاش شدم که ادامه داد :
_ بهادر مرده بهتره این و بفهمی تا هیچکس به خودش اجازه نده باهات بازی کنه گوش دادی ؟
بازوم رو با برآشفتهت از کف دستش کشیدم بیرون و سرش فریاد کشیدم :
_ حق با اون مرد هست بهادر من زنده هست و شماها مخفی میکنید دیر یا زود میبینمش اونوقت میخوام ببینم چه جوابی دارید که بدید
پوزخندی زد :
_ بازیچه کف دستش شدی بهادر زنده نیست بهتر هست این و باور کنی وگرنه کسی که آسیب میبنه خودت هستی !.
بهادر زنده بود میدونستم همشون دارند دروغ میگن ، به در اتاق اشاره کردم و بیان کردم :
_ برو بیرون
از اتاق خارج شد که نفسم رو آسوده بیرون فرستادم نمیدونستم چی باید بهش بگم داشتم دیوونه میشدم همش باید فکر های بیهوده میومد سر من نمیدونستم دیگه باید چیکار کنم باید منتظر میشدم شاید خبری میشد
دوباره صدای گوشیم بلند شد تند رفتم سمتش با دیدن شماره آریا پوزخندی زدم حتما کیانوش بهش خبر داده بود نمیتونستم جوابش رو بدم هیچکس حق نداشت باعث بشه من ناامید بشم هیچکس همچین حقی نداشت !.
تنها داخل اتاق نشسته بودم فقط منتظر تماس بار دیگر بودم ولی چند روز گذشته بود هیچ خبری ازش نشده بود دیگه داشتم به این مرد شک میکردم که چه هدفی میتونست داشته باشه ، بلاخره آوای در اتاق اومد که خسته بیان کردم :
_ بله
آوای بوسه اومد :
_ میشه بیام داخل
_ بیا
در اتاق باز شد اومد داخل خیره بهم شد و بیان کرد :
_ وقت نهار هست عزیزم نمیای ؟
_ نه من میل ندارم
_ بهار قرار نیست با نابود کردن خودت بفهمی شوهرت زنده هست یا نه ، پس پسرت چی ؟ اونم بهت نیاز داره بهار به خودت بیا
با متوجه شدن حرفاش دیدم حق باهاش هست اون مرد که بلاخره مجدداً تماس میگرفت زیرا میدونستم بی قلبیل تماس نگحرکت کرده پس نباید پسرم رو آزرده میکردم ، سرم رو تکون دادم و همراهش از اتاق خارج شدم سر میز قرار گرفتم بوسه هم کنار کیانوش نشسته بود پوزخندی روی لبهام جای گرفت چقدر عجیب بود
منم زن کیانوش بودم ولی بوسه نمیدونست ، شوهرم دلدادگیم زنده بود ولی من اسمم تو شناسنامه کیانوش بود کاش میتونستم همه چیز رو به عقب برگردونم اونوقت اجازه نمیدادم بهادر اون روزگار از خونه خارج بشه !.
_ بهار
با شنیدن آوای کیانوش نگاهم رو بهش دوختم و سرد اضافه کردم :
_ بله
_ امشامگاه باید بریم خونه عمو
ابرویی بالا انداختم و پرسیدم :
_ چرا ؟
_ زیرا عمو خواسته
صدای بوسه کشیده شد :
_ منم بیام ؟
کیانوش نیم نگاهی بهش انداخت و جواب داد :
_ نه
میدونستم چرا بهش اضافه کرد نه چراکه میوحشت کرد دستش رو بشه حق هم داشت این همه تلاش کرده بود
🍁🍁🍁🍁🍁
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن