پی در پی داشتم نفس عمیق میکشیدم اما این بغض لعنتی داشت خفه ام میکرد نباید جا میزدم نباید میزاشتم رسوا بشم من بهادر رو از دلم مینداختم دور اون مال من نبود دیگه باید این رو قبول میکردم ، از دستشویی خارج شدم که آوای آشنایی داشت میومد:
_من میخوام بهادر رو ببینم
_نمیشه ایشون اظهار کردند هیچکس رو مسیر نمتوجه شد با نامزدشون داخل اتاق هسشتابزده لطفا برای من دردسر درست نکنید
_رویا !!
با متوجه شدن صوتم به سمتم برگشت نگاهش رو با شک بهم دوخت و اظهار کرد:
_بهار
تبسمی روی لبهام نشست اون هم مثل من یه شکست خورده بود اما برعکس من اون هنوز امید داشت
_آره
با گوش دادن این حرفم به سمتم اومد کف دستش رو به سمتم دراز کرد دستش رو گراهی شدم که صداش قد بلند شد
_خوشحال شدم از اینکه بار دیگر دارم میبینمت بهشدت وقته میگذره
با گوش دادن این حرفش سری تکون دادم
_بریم اتاق تو ، انگار بهادر با اون دختره عفریته داخل اتاق
با شنیدن این حرفش لبخندی روی لبهام نشست جوری با حرص میگفت عفریته انگار اون دختره بدجور ریده بهش
همجادهش به سمت اتاق من و کارن رفتیم.
_کجا بودی این چند سال !؟
_کاندا
با شنیدن این حرف من تبسمی روی لبهاش جای گرفت و اضافه کرد:
_چقدر زرنگ شدی چجوری تونستی فرار کنی
_نمیدونم بهشدت سخت بود راهی شدن ولی تونستم
_از مادرت خبر داری !؟
با گوش دادن این حرفش اشک تو نگاههام جمع شد
_نه
تبسمی بهم زد و با ملایمش بهم خیره شد
_مادرت من ازش مواظبت میکنم بهشدت بیقرارته نمیخوای ببینیش!؟
با گوش دادن این حرفش انگار جهان رو بهم دادند
_میخوام
_پس زود باش همین الان بریم مشاهده کردنش
بلند شدم کیفم رو برداشتم و با صوتی گرفته ای گفتم:
_مولین از مشاهده کردن من عصبی میشه میدونم کاش میشد من ..
دستم و گحرکت کرد تو کف دستاش
_بیا شاید اولش عصبی بشه سرت داد و بیداد کنه اما همش از عاشق شدن این همه مدت دوری بهشدت زیاد بیقرارت شده بود مخصوصا وقتی قلبیل رفتنت رو شنید تا همین الان هم اگه زنده اس بخاطر تو دووم آورده
اشکام صورتم رو خیس کرده بودند من مادرم رو فراموش کرده بودم ولی اون تمام این سال ها منتظر من بوده ، بهادر هیچوقت نمیبخشمت باهام چیکار کردی.
با مشاهده کردن مولین اشک تو نگاههام جمع شد با قدم های لرزون به سمتش حرکت کردم روی تخت نشسته بود
_مامان
با شنیدن آوام به سمتم برگشت ناباور داشت بهم نگاه میکرد انگار باورش نمیشد من اومده باشم چند بار چشمهاش رو روی هم فشار داد و اسمم رو آوا زد:
_بهار
_جان بهار
کشیده شد به سمتم اومد و قبل از اینکه بفهمم سیلی محکمی روی گونه ام قرار گرفت بهش خیره شدم حقم بود این سیلی حتی اگه من و زنده زنده دفن میکرد هم حق داشت ، حالا صوتی مولین هم داشت میلرزید
_کجا بودی چجوری تونستی مادرت رو فراموش کنی
با گوش دادن این حرفش به سمتش راهی شدم و محکم بغلش کردم زار زار گریه میکردم از شدت گریه به هق هق افتاده بودم مولین بیصدا داشت گریه میکرد و پشتم رو نوازش میکرد وقتی آرومتر شدم من رو از خودش جدا کرد به صورت قرمز شده ناشی از گریه ام خیره شد
_کجا بودی !؟
_کاندا
_بدون اینکه بهم خبر بدی گذاشتی حرکت کردی فکر نمیکردی شاید از دوریت دق کنم بمیرم !؟
_مولین لطفا اینجوری نگو من مجبور شدم همه چیز خیلی یهویی شد من دوست نداشتم برم ولی مجبور شدم من …
باز بغض تو گلوم بهم اجازه نداد بیشتر از این صحبت کنم مامان اون روز تا شامگاه گلایه کرد و از مشتاق دیداریش گفت ، مولین همه چیز رو میدونست برای همین من رو درک کرد و بهشدت زود بخشید اون یه مادر بود! و یه مادر هیچوقت نمیتونست ناراحت شدن بچه اش رو ببینه.
رویا اومد داخل اتاق با مشاهده کردن من و مامان ابرویی بالا انداخت و گفت:
_چه خلوت کردید شما دوتا تنها تنها
صوتی پر از ملایمش مولین بلند شد:
_بهشدت وقت بود نمشاهده کرده بودمش خیلی مشتاق دیدارش بودم
رویا لب برچید و گفت:
_حالا که بهار اومد من و فراموش میکنید خاله !؟
مامان تبسمی بهش زد
_مگه میشه همدم تنهاییم رو فراموش کنم
رویا با خنده به سمتش اومد بوسه ای روی گونه اش کاشت که آوای مامان قد بلند شد:
_شوهرت چیشد عزیزم نمیاد !؟
با شنیدن این حرف رویا صورتش درهم شد
_نه امشامگاه جایی کار داره من اینجا میمونم
و از اتاق حرکت کرد بیرون به مولین خیره شدم
_من میرم پیش رویا میز شام رو آماده کنیم بعد میایم شما رو هم میبریم
مامان با شنیدن این حرف سری تکون داد که قد بلند شدم و از اتاق خارج شدم به سمت آشپزخونه حرکت کردم رویا همونجا روی میز نشسته بود
_رویا
با متوجه شدن آوام سریع دستی به چشمهاش کشید و بیان کرد:
_جان
_داری گریه میکنی !؟
_نه
_اصلا دروغگوی خوبی نیستی
راهی شدم کنارش قرار گرفتم بهش خیره شدم و بیان کردم:
_میتونی باهام راحت باشی من راز دار خوبی هستم
با تموم شدن حرف هاش قطره اشکی روی گونم چکید که تند پسش زدم مثلا میخواستم به رویا دلداری بدم ولی با گوش دادن حرف هاش حال خودم بسیار خراب شد ، نفس عمیقی کشیدم و اضافه کردم:
_رویا حالا واقعا قصد داری از آرسین جدا بشی تو که اون رو بسیار دوست داری !؟
تبسمی تلخی روی لبهاش نشست
_میدونی من حامله ام بهار حالا نمیدونم باید چیکار کنم بهش بگم یا نه برم سقطش کنم
چشمهام گرد شد وحشت زده بهش خیره شدم
_رویا دیوونه شدی اون بچه که داخل شکمت هست زنده است جون داره چجوری قصد کشتنش رو داری قلبت میاد اصلا همچین کاری انجام بدی !؟
سری به نشونه ی منفی تکون داد
_نه نمیتونم ولی میترسم بهار بسیار زیاد خواهر خودم نشسته رابطه ی من و شوهرم رو خراب کرده حالا هم شوهرم بهشدت جدی و مصمم که من رو طلاق بده و به عشق سابقش که خواهر منه برگرده یه احساس خیلی بدی دارم.
_ببین رویا درسته که خواهرت کار بسیار بدی انجام داده ولی تو هم نباید این وسط جا بزنی و خودت رو ببازی باید مشکلت رو حل کنی بخاطر عشقت بجنگ غرور بیخود داخل دلدادگی اصلا چیز خوبی نیست خواهر من!
با متوجه شدن این حرف من به چشمهام خیره شد
_میگی چیکار کنم پس بهار !؟
نقشه ای که تو ذهنم بود رو بهش اظهار کردم وقتی حرفم تموم شد با نگاههای گشاد شده بهم خیره شد و اظهار کرد:
_تو دیوونه شدی فکر کنم
لبخند دندون نمایی بهش زدم و اظهار کردم:
_نه ولی این تنها جاده حل پس دلنشین بشین فکرات رو بکن.
متفکر بهم خیره شد و بعد از چند دقیقه خاموشی گفت:
_باشه همین و انجام میدم ببینم میتونم به جایی برسم.
* * * * *
به آریا که سرش داخل گوشی بود خیره شدم و بیان کردم:
_تو میدونستی بهادر قراره نامزد کنه !؟
آریا سرش رو قد بلند کرد نگاهش و بهم دوخت
_آره
نفس عمیقی کشیدم تا عصبی نشم و چیزی بارش نکنم
_پس چرا به من هیچ چیزی ناضافه کردی هان !؟
_مگه مهمه برات !؟
_نه
و با حرص ازش رو برگردوندم خون داشت خونم رو میخورد بهادر همین دیروزگار داشت قربون صدقه من میراهی شد و میمیل داشت مجدداً باهاش باشم اما من پسش زدم زیرا باورش نداشتم حالا امروز با یه دختره بود نگو بسیار وقته باهاش هست و قراره نامزد کنند!
_چرا داری انقدر حرص میخوری تو که بهادر برات مهم نبود !؟
عصبی به سمتش چرخیدم
_الان هم برای من مهم نیست چرا باید بخاطر اون لاشی حرص بخورم اونی که دیروزش قربون صدقه من میره فرداش با یکی دیگه نامزد میکنه اصلا ارزش نداره من بخوام غمگین بشم یا حرص بخورم.
خونسرد بهم خیره شد
_ولی حرکت کردارت اینو نشون میده انگار بهشدت حرصی شدی!
_آریا قصدت چیه میخوای من و دیوونه کنی با این حرف هات !؟
_نه ولی بهتره بسیار رک و صادقانه بگی ناراحت شدی از اینکه بهادر داره نامزد میکنه الان هم عصبی شدی و …
با گریه حرفش رو قطع کردم
_آره عصبی هستم حرصی شدم بسیار آزردهم میفهمی بهادر همین دیروزگار سعی داشت من رو به بازی بگیره داشت از عاشقی باهام صحبت میکرد ولی الان راهی شده با یکی دیگه اون وقت تو داری …
ساکت شدم نتونستم بیشتر از این ادامه بدم انقدر دل شکسته بودم که تو این موقعیت تنها چیزی که میتونست من رو آروم کنه گریه بود شاید کمی سبک میشدم ، صوتی خشک و بم آریا قد بلند شد:
_الان بهتر نیست گریه کردن رو کنار بزاری !؟
نفس عمیقی کشیدم
_نمیتونم سخته تو هم اشک من و در آوردی
_ربطی به من نداره تو خودت دلت از بهادر پر بود
آوای طرلان اومد
_چیشده بهار چرا داری گریه میکنی !؟
_زیاد بهش گیر نده تازه متوجه شده بهادر قراره نامزد کنه بخاطر اون این شکلی شامگاهیه مادر مرده ها شده
طرلان نگاه غره ای بهش حرکت کرد و با حرص اسمش رو صوت زد:
_آریا
آریا بیتفاوت شونه ای بالا انداخت و اظهار کرد:
_مگه دروغ میگم من اصلا بهش قلبداری نمیدم زیرا این دختره هنوز سر عقل نیومده بهش اظهار کرده بودم نباید عاشق اون بشه اما ببین شده الان باید باهاش چیکار کرد دقیقا!
_عاشقش بود و الان هم هست میدونی که دلدادگی کف دست خود آدم نیست پس بهتره جای زخم زبون زدن بهش قلبداری بدی
آریا خیلی خونسرد بهش خیره شد و گفت:
_من بلد نیستم دلداری بدم اون هم به بهار بخاطر بهادر فکر میکردم عاقل شده اما میبینم نه
بعدش قد بلند شد سری به نشونه ی تاسف تکون داد و رفت طرلان اومد کنارم جای گرفت و گفت:
_ولش کن دیوونه اس بهش توجه نکن تو چرا داری گریه میکنی بخاطر اون بهادر بیشعور اصلا بخاطر اون گریه نکن ارزش نداره کثافط دختر باز هر سری یه دختر اصلا معلوم نیست چرا بااین میخواد نامزد کنه شک نکن سر ماه شده اینم میندازه بیرون
با دهن باز بهش خیره شده بودم بدون وقفه داشت حرف میزد وقتی حرفاش تموم شد لبخندی زد و بیان کرد:
_چیه زیبا نمتوجه شدی با دهن باز خیره شدی به من ؟!
_زیبا دیدم زیاد اما خل نمشاهده کرده بودم
با گوش دادن این حرف من پشت نگاهی برام نازک کرد و بیان کرد:
_لیاقت نداری
اه دلسوزی کشیدم و با آزردهی به طرلان خیره شدم
_بهشدت حالم گحرکت کرده است طرلان بهادر همین دیروزگار با من بود اما امروزگار راهی شده با یکی دیگه میخواد نامزد کنه حتی سعی نکرد خودش رو بهم ثابت کنه
_تو هنوز هم دوستش داری درسته !؟
_مگه محبت به این زودیا فراموش میشه طرلان !؟
_نه
جفتمون خاموشی کردیم من داشتم به دیروز فکر میکردم کنارش چقدر آروم بودم ولی اون چی اون هم آروم بود! چرا داشت با یکی دیگه نامزد میشد یعنی هیچ محبتی نسبت به من نداشت و همه ی حرف هاش فقط یه حرف بود باید باهاش صحبت میکردم وگرنه دیوونه میشدم بلند شدم حرکت کردم مانتوم رو پوشیدم گوشیم رو برداشتم و بدون توجه به آوا زدن های طرلان از خونه خارج شدم نصف شامگاه بود ولی اصلا برام مهم نبود باید با بهادر حرف میزدم شماره اش رو گرفتم طولی نکشید بعد از خوردن چند تا بوق صداش داخل گوشی پیچید:
_بله
به خودم جرئت دادم و بیان کردم:
_میخوام ببینمت بهادر
با شنیدن آوای من مکثی کرد انگار متعجب شده بود چرا نصف شب بهش زنگ زده بودم بلاخره صداش قد بلند شد:
_الان !؟
_آره آدرس بده من میام زود باش
عصبی شد
_نصف شامگاه کجا میخوای بیای ساعت رو چشم دوختی !؟
این غیرتی شدنش رو پای چی میذاشتم آخه چرا داشت با دل بی طاقت من بازی میکرد ، با عجز نالیدم:
_بهادر لطفا آدرس بده اذیتم نکن
با متوجه شدن صدای درمونده من آرومتر شد با آوایی که سعی میکرد ولومش پایین باشه اظهار کرد:
_آدرس بده میام دنبالت هر جا هستی
ناچار آدرس رو بهش اظهار کردم که اظهار کرد تکون نخور تا نیم ساعت دیگه میرسم همین اطراف هستم ، یه گوشه ایستاده بودم منتظر اومدن بهادر انگار امشامگاه دیوونه شده بودم نمیتونستم خودم رو کنترل کنم فقط دنبال یه قلبیل بودمنگاهی به گوشی انداختم نزدیک ده تا تماس از دست رفته داشتم همش هم طرلان بود لابد میتمایل داشت بفهمه الان کجا هستم و نگران من بود فقط بهش پیام دادم ” دلواپس نباش حالم خوبه نیاز دارم تنها باشم” بعدش گوشی رو خاموش کردم و انداختم داخل کیفم بعد از گذشت نیم ساعت بلاخره بهادر اومد از ماشین پیاده شد به سمتم اومد خشن بازوم رو گحرکت کرد و با خشم غرید:
_این موقع شب اینجا چه غلطی میکنی !؟
با گوش دادن این حرفش حس کردم مور مورم شد حس بهشدت خوبی بهم کف دست داد از این خشمگینتش انگار غیرتی شده بود و هنوز هم نسبت به من یه حس هایی داشت وقتی متوجه شد همچنان ساکت بهش خیره شدم عصبی چنگی داخل موهاش زد و گفت:
_زود باش سوار شو
و خودش من رو به سمت جلو داد سوار ماشین شدم ، عصبی پشت فرمون قرار گرفت و با سرعت داشت رانندگی میکرد ولی من اصلا نمیهراسیدم الان به تنها چیزی که داشتم فکر میکردم بهادر بود و اون دختره نمیدونستم حتی الان مقصد بهادر کجاست! بااز حرکت ایستادن ماشین بدون هیچ حرفی پیاده شدم همون خونه ای بود که اون شامگاه تا صبح باهاش بودم ولی صبح راهی شدم و اون بعدش هیچ اصراری نکرد.
وسط خونه توقف کرده بودم که آوای سرد بهادر بلند شد:
_میشنوم
سئوالی بهش خیره شدم که عصبی شد
_بهار نصب شب تو خیابون چه غلطی میکردی این چه حال و روزگاریه داری زود باش جواب منو بده !؟
_میخوای باهاش ازدواج کنی !؟
با گوش دادن این حرف من شکه بهم خیره شد و متعجب اضافه کرد:
_چی !؟
لبخند تلخی روی لبهام نشست و با صدای گحرکت کرده ای پرسیدم:
_دوستش داری !؟
🍁🍁🍁🍁🍁
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن