دوباره برگشتم تو آشپزخونه و پشت میز جای گرفتم
اشکی هم اومد و رو به روم نشست. براش غذا کشیدم و گذاشتم جلوش.
تمام مدت به کارام نگاه میکرد و چیزی نمیاضافه کرد. برای خودم هم غذا کشیدم و قاشق رو برداشتم.
یه نگاه به اشکی انداختم که دیدم هنوزم داره نگاه میکنه و چیزی نمیخوره.
_نمیخوای بخوری؟
چیزی نگفت که این بار صوتش کردم
_اشکی؟
اشکی:ها
_چیزی شده؟ چرا تو فکری؟
اشکی:نه
_پس نمیخوای بخوری؟
چیزی ناضافه کرد و قاشق رو برداشت
یه لقمه گذاشت تو دهنش ولی بلافاصله اخماشو کشید تو هم و بعدش تند یه لیوان آب خورد.
داشتم با تعجب به واکنشش نگاه میکردم که همچین از جاش قد بلند شد که صنقلبیش افتاد روی زمین
اشکی:این دیگه چه کوفتیه اَههههه
و بعدم از آشپزخونه راهی شد بیرون
یعنی چی؟ یعنی اینقدر مزش بد شده که اینجوری کرد؟
اعصابم ریخت بهم سریع یه لقمه گذاشتم تو دهنم و جویدمش اما….. این که خیلی خوشمزه شده بود حتی از تمام دفعه هایی هم که درست کرده بودم خوشمزه تر بود. پس چرا همچین کرد؟
اعصابم از اونیم که بود بدتر بهم ریخت قد بلند شدم و تمام غذاهارو خالی کردم تو سطل زباله و ظرف ها شو هم همونجوری ول کردم و اومدم بیرون. با این کار اشکی منی که اینقدر گرسنه بودم به کل اشتهام کور شد.
من فقط میخواستم کار هایی که تو این چند روزگار برام کرده بود رو جبران کنم ولی انگار لیاقتشو نداره.
راهی شدم تو اتاقم و درو محکم زدم به هم.
گوشیمو برداشتم و زنگ زدم به عسل دیگه نمیخواستم حتی یه کار کوچیک هم برام انجام بده.
عسل:هان؟
ملایم:فردا صبح زود تر از خواب کشیده میشی و اینقدر به من زنگ میزنی تا منم از خواب بلند شدم درک کردی؟
عسل:هی هی چته تو چرا اینقدر عصبی؟
_درک کردی چی بیان کردم یا نه؟
عسل:آره فمیدم اما چرا؟؟؟؟؟؟؟
گوشیو از گوشم فاصله دادم و قطع کردم.
گوشی رو گذاشتم روی عسلی. لباسامو با یه تاب وشلوارک عوض کردم و خودمو پرت کردم روی تخت.
اینقدر اعصابم خورد و ذهنم مشغول بود که هر چقدر تو جام غلت زدم خوابم نمیبرد.
نمیدونم چقدر گذشت و من چقدر در ذهنش گذراندم که بالاخره چشمام سنگین شد و خوابم برد.
^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^
نمیدونم ساعت چند بود که از شدت ضعف از خواب بیدار شدم و هر کاری کردم دیگه خوابم نمیبرد. اینم همش تقصیر اون اشکیه اگه دیشامگاه همچین کاری نمیکرد منم گرسنه نمیخوابیدم که الان از خواب بیدار شم.
از جام کشیده شدم و برق اتاق رو روشن کردم و یه نگاه به ساعت انداختم. ساعت ۵ بود. خوبه همچین زودم بیدار نشدم.
از اتاقم اومدم بیرون و حرکت کردم سمت اشپزخونه.
برق آشپزخونه رو روشن کردم که مشاهده کردم صنقلبیی که اشکی دیشامگاه انداختش الان درست سر جاش بود و تمام ظرف ها هم شسته بود هه انگار اومده گند کاریشو جمع کرده و حرکت کرده.
کره و مربا و نون رو برداشتم و روی میز گذاشتم.چایی ساز هم روشن کردم و بعد روی صنقلبی جای گرفتم و مشغول خوردن شدم.وقتی که خوب سیر شدم میز رو جمع کردم و برگشتم تو اتاق.
حولمو برداشتم و حرکت کردم سمت حموم.
شیر آب رو باز کردم تا وان پر از آب بشه و بعد لباسامو بیرون اوردم.
وان که پر از آب شد شیر آب رو بستم و توی وان دراز کشیدم.
مجدداً رفتم توی فکر.کی میشه که این یه سال تموم شه و طلاق بگیریم اینجوری اون میره رد کار خودش و منم دیگه آزادم اینجوری دیگه به حرف آقاجونم گوش نمیدم و آزاد حیاتمو میکنم و از اونجایی که ترم آخرمه تا اون موقع درسم هم تموم میشه و میرم سر کار و خونه میخرم و تو همون خونه هم میمونم و ایندفعه اجازه نمیدم هیچ مردی وارد زیستنم بشه.
نمیدونم چقدر تو وان بودم به خواطر همین هراسیدم دیر بشه به خواطر همین بلند شدم و خودمو گربه شور کردم و بعد حولمو پوشیدم و اومدم بیرون که همون موقع اشکی اومد تو اتاق ولی سرش پایین بود و هنوز منو نمتوجه شده بود
اخم کردم و اضافه کردم:نمیتونی وقتی میای تو اتاق در بزنی
سرشو بلند کرد و بهم نگاه کرد بعد شونه ای بالا انداخت و اضافه کرد
اشکی:هر روزگار این موقع خواب بودی به خواطر همین در نزدم
و بعد از اتاق رفت بیرون و درو بست.
بیشعور اعصاب منو خورد میکنه بعد برای من شونه میندازه بالا ایشششش.
روی صنقلبی نشستم و سشوار رو زدم به برق که همون موقع گوشیم زنگ خورد.
بلند شدم و گوشیو از رو عسلی برداشتم که عسل بود
_الو
عسل:اِ بیداری؟
_حالام نمیتمایل داشتی زنگ بزنی
عسل:زود باش ببینم بگو چه مرگته که باز داری سر من خالیش میکنی
_هیچی
عسل:هی چرا صدات لرزید؟
صوتم لرزید؟معلومه که نه اون عوضی لیاقت اینو نداره که من به خواطرش اعصاب خودمو خورد کنم
_صدام نلرزید که
عسل:آماده شو میام دنبالت
میل داشتم اعتراض کنم که قطع کرد
گوشیمو انداختم روی تخت و بار دیگر حرکت کردم سمت میز آرایشم و روی صنقلبی نشستم.
مشغول خشک کردن موهام شدم.
موهامو که خشک کردم دم عصبی بستمشون و بعد قد بلند شدم و لباس هامو پوشیدم. دوباره روبه روی آیینه وایسادم نمیدونستم حلقه رو بندازم یا نه.دودل بودم ولی بازم حلقه رو برداشتم و انداختم کف دستم چراکه بالاخره قرار بود جلوی بچه ها نقش بازی کنم.
کوله مو برداشتم و از اتاقم اومدم بیرون که همون موقع صدای در اتاق اشکی هم قد بلند شد ولی من بدون اینکه بهش نگاه کنم مسیر افتادم سمت در
اشکی:میرسونمت
_خودم جاده رو بلدم
و در خونه رو باز کردم و از خونه اومدم بیرون و درو بستم.
از پله ها پایین حرکت کردم که نگهبان پرید جلوم
نگهبان:سلام خانم میگم…..
از بغلش رد شدم
_دیرم شده
از ساختمون بیرون اومدم که دویست شش عسل رو متوجه شدم. قدم هامو سریع تر کردم و به سمت ماشین قدم برداشتم و بعد قرار گرفتم تو ماشین.
_سلام
عسل:سلام ملایم خانم……زود باش بنال ببینم چته؟
_فعلا راه بیفت تو جاده میگم
عسل مسیر افتاد
عسل:خیلوخب بنال ببینم
تمامشو براش اضافه کردم که بیان کرد:یعنی چی؟ یعنی غذایی که تو درست کرده بودی رو دوست نداشت؟ شوخی میکنه دیگه؟
_نه خیر خیلیم جدی بود حالا تو هم هی بگو عاشقته، عاشقته ایششششش
عسل:نه اصلا هم لیاقتت رو نداره اصلا بهش محل نزار عنتر آقا رو از این به بعد خودم بیدارت میکنم
_خوبه
عسل:فقط…. سعی کن جلوی بچه ها درست راهی شدار کنی زیرا با این قیافه ای که تو به خودت گحرکت کردی همه میفهمن که با اشکان دعوات شده
_باشه
عسل:ساکت؟ تو چه مرگته یه کمی مسرورتر، تو قبل از اینکه با این اشکان ازدواج کنی بهشدت سرخوش بودی ولی حالا چی؟ تبدیل شدی به یه دختر آروم و حرف گوش کن. من آرام خودمو میخوام میفهمی؟
سعی کردم لبخند بزن که موفق هم بودم
_بی خی خی من هنوزم همون آرامم، همون ساکت شیطون
عسل:واقعا؟
_اوهوم
عسل:خیلوخب…خوبه….ملایم؟
_هان
عسل:تو این چند روزگاری نبودی، خبر نداری. جلسه قبلی استاد بیان کرد من باید جلسه بعد کنفرانس بدم ول من هیچی بلد نیستم و نخوندم میتونی مثل قبلنا کلاس رو بپیچراکهی؟
یکمی در ذهنش گذراندم و با فکری که به سرم زد اظهار کردم
_آره بسپرش به من
عسل:آهسته بخدا یدونه ای
_فقط سریع تر برو که قبل از اینکه استاد بیاد کار دارم و تو، حداقل خودتو برای مقدمه آماده کن
عسل:اوکی
و بعد سرعتشو زیاد تر کرد
عسل ماشین رو پارک کرد و پیاده شدیم.
جاده افتادیم سمت ساختمون
_تو برو تو کلاس منم میام
عسل:تو کجا میخوای بری؟
_بعدا میفهمی برو
عسل:باشه
عسل جاده افتاد سمت کلاس که منم راهی شدم سمت آزمایشگاه. همیشه تو آزمایشگاه یه حیوونی برای آزمایش بود که اگه شانس داشته باشم و امروزگارم یه حیوون تو آزمایشگاه باشه و کسی هم اونجا نباشه خوش به حالم میشه.
دور و برم رو چشم دوختم که هیچ کس نبود دستگیره رو کشیدم که خداروشکر قفل نبود از لای در داخل رو خیره شدم کسی نبود وارد آزمایشگاه شدم وراهی شدم سمت قفسه ها که تو یه شیشه موش بود.
ایششششش حالا نمیشد یه چیز دیگه باشه. هرچی نگاه کردم حیوون دیگه ای نبود پس همون موش رو برداشتم و گذاشتمش تو کولم و از آزمایشگاه زدم بیرون و درو بستم. جاده افتادم سمت کلاس و وارد کلاس شدم که عسل چای دیروزی نشسته بود و مشغول خوندن بود و امیر هم پشت جایی که من قرار بود برم بشینم قرار گرفته بود.
یه نگاه به دور و برم انداختم که ببینم امید هم اومده یا نه
اَه لعنتی نیومده. حالا فقط همین امروزگار باید نمیومدی؟؟؟؟
وسط کلاس وایساده بودم و داشتم با خودم حرف میزدم که با جیغی که کنار گوشم زده شد یه متر پریده هوا
دستمو گذاشتم روی قلبم و برگشتم سمت اون مُفَنگیی که این کارو کرده بود که مشاهده کردم امیده الحق که از دخترا بهتر جیغ میکشه
_این چه کاریه احمق گوشم کر شد؟
امید:دیدم خواهرم بدحوری داره برای یه بنده خدایی خط و نشون میکشه اضافه کردم از اون حالت درت بیارم
آروم جوری که بقیه نشنون اظهار کردم
_داشتم واسه خود اسگلت خط و نشون میکشیدم در ضمن میخوام این کلاس رو بپیچراکهم هوامو داشته باشه
_حله
مسیر افتادم سمت عسل و کنارش قرار گرفتم
که امید هم اومد صنقلبی پشت سرم بغل امیر جای گرفت که استاد اومد داخل.
یکمی اولش حرف زد و بعد رو به عسل گفت:آماده اید خانم فرقانی؟
عسل:بله
و از جاش قد بلند شد و راهی شد بغل میز استاد و شروع کرد.
خوبه اولش رو خوب شروع کرد. با دقت داشتم گوش میکردم و کف دستم رو حرکت میدادم که مثلا دارم جزوه مینویسم.
این استاد هم داشت به همه مون نگاه میکرد که ببینه چیکار میکنیم.نگاهش که از من گذشت شیشه رو از تو کیفم بیرون اوردم و بسیار ریلکس پاهامو بالا گرفتم و در شیشه رو باز کردم و شیشه رو برگردوندم که موش پرید بیرون.در شیشه رو بستم و سریع گذاشتم تو کیفم که همون موقع امید همچین پرید روی صنقلبیش که چون پاش رو گذاشته بود لبه ی صنقلبی، صندلی چپه شد و محکم خورد زمین که من جاش دردم اومد. بعضی بچه ها زدن زیر خنده و بعضی ها هم جلوی خودشون رو گحرکت کرده بودن ولی امید خودشو نباخت و بار دیگر همون جیغ دخترونه ایش رو زد و گفت
امید:موش، موش، موششششششششش
چنان با وحشت میبیان کرد که همه با وحشت از جاشون قد بلند شدن و سریع دوییدن سمت در.
منم کوله مو برداشتم و دوییدم سمت در و اون وسط ها جیغ هم میکشیدم.
همه تو حیاط بودیم که عسل اومد سمتم
عسل:اِی کوفت نگیری تو آهسته این بود نقشت اون امید بدبخت نزدیک بود سکته کنه
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن