کف دستاش رو گذاشت روی پهلوهام و قلقلکم داد که صوتی خندم بلند شد
اشکی:مگه کف دست خودته؟؟؟
_باشه..با…شه
اشکی:باشه چی؟
همونجوری که میریز خندیدم لب زدم
_آش…تی
اشکی ولم کرد و با خنده نگام کرد، بعد هم ازمون خداحافظی کرد و حرکت کرد بیرون. آوای خداحافظیش با مولین هم اومد و بعد صوتی در خونه که خبر از رفتنش میداد.
مولین وارد آشپزخونه شد. به لبخند روی لب هاش نگاه کردم و تبسمی که روی لب هام بود رو بزرگ تر کردم
مولین:همیشه عذاب وجدان داشتم که چرا هر جور که میتونستم جلوی ازدواجتون رو نگحرکت کردم و همیشگی فکر میکردم دختر شر وشیطون من نمیتونه با یه آدم اخمو زیستن کنه و حتما کلی اذیت میشه ولی الان فهمیدم که اخم و تخم های آقا، فقط برای ماست و برای دخترم یه پسر شر و پایه است
_دقیقا مولین با تمام وجودم خوش حالم که ازدواج کردیم زیرا واقعا خوشامگاهختم
مامان هم متقابلا لبخندی زد و
مولین:چی میخوری بار بزارم براتون
_فسنجون
مامان سرش رو تکون دادو
مامان:اینجوری که من گوش دادم به اندازه ی کل درس خوندنت از وقتی که ازدواج کردی غیبت داشتی نه؟
_اوهوم ولی مشکلی نیست بازم به درس هام میرسم
مولین سرش رو تکون داد و مشغول آشپزی شد که بلند شدم و همجاده آرتام رفتیم بیرون.
روی مبل قرار گرفتم و تی وی رو روشن کردم که آرتام کارتون ببینه و من به این فک کردم که هیچ اسباب بازی تو خونه ندارم که بدم بهش تا باهاش بازی کنه.
بلند شدم و برگشتم تو اتاقم. گوشیم رو برداشتم و شماره ی اشکی رو گراهی شدم.
اشکی:جانم؟
_سلام
اشکی:سلام
_مرد من چیکار میکنه؟
اشکی:مرد تو سر جلسه است
لبم رو به دندون کشیدم
_یعنی جلو اونا داری حرف میزنی؟
اشکی:نه اومدم بیرون. تو راحت باش
_خوبه میگم داری میای برای آرتام اسباب بازی بخر تا بازی کنه، تا حوصلش سر نره
اشکی:نگاه امر دیگه؟
_برای ناهار بیا خونه
اشکی:اوووم باید فکر کنم
_اشکاااان
صدای خنده اش اومد و
اشکی:شوخی کردم. ناهار چی داریم؟
_فسنجون
اشکی:پس حتما میام. مراقب خودت باش باید برم
_تو هم مراقب خودت باش جانانم خدافظ
اشکی:خدافظ
گوشی رو از گوشم فاصله دادم و تماس رو قطع کردم.
گوشی مو گذاشتم رو تخت و از اتاق، رفتم بیرون.
^^^^^^^^^^^^^^^^^^
هر چی اسرار کردم که مامان هم برای ناهار بمون این کار رو نکرد و برگشت خونه.
اشکی هم برای ناهار اومد خونه که کنار همدیگه و سه تایی ناهار رو خوردیم. اشکی هم به خاطر قاما که به آرتام داده بود میخواست بپرتش پارک. بخاطر همین من زودتر راهی شدم آماده شدم و آماده نشسته بودم روی مبل که اشکی بیان کرد خودم آرتام رو آماده میکنم.
رو به روی اتاق نشسته بودم و منتظر بودم که اشکی و آرتام دست تو کف دست همدیگه اومدن بیرون. به تیپشون خیره شدم که بدجوری دختر کش شده بودن.
همینجوری بهشون نگاه میکردم که گوشیه اشکی زنگ خورد.
تماس رو وصل کرد و
اشکی:بله..خودمم…..الان میام
اشکی تماس رو قطع کرد و با حالت میل داشتی به ارتام نگاه کرد
اشکی:خانوادش رو پیدا کردن
تند از جام کشیده شدم
_واقعا؟
اشکی:اوهوم
هم شاد بودم هم ناراحت. خوشحال برای اینکه خانوادش پیدا شدن و میتونه کنار خانوادش بمونه و دلخور به خاطر اینکه از پیشمون میره.
به جای اینکه بریم پارک راه افتادیم کلانتری و آرتام هم که از خوش حالی سر و دستش رو نمیشناخت.
جلوی کلانتری ماشین رو پارک کرد که با همدیگه پیاده شدیم و با هم دیگه راهی شدیم داخل.
آرتام:مولیااان
و بعد دویید تو بغل یه زن هم سن و سال خودم که زنه داشت گریه میکرد و شتابزده شتابزده صورت آرتام رو میب*و*سید. به مرد کنار زن نگاه کردم که با مهربونی به زن و آرتام نگاه میکردن.
خانواده ی آرتام که آدم های خون گرمی هم بودن کلی ازمون تشکر کردن و موقع جدا شدن که شد بغض کردم. با اینکه آرتام زمان زیادی با ما نبود اما بدجوری تونسته بود تو دلمون جا باز کنه و اشکی حتی یک کلمه هم حرف نزد.
تو مسیر خونه بودیم و هیچ کدوممون هم حرف نمیزدیم. سرم رو به شیشه ی ماشین تکیه دادم و به بیرون چشم دوختم.
رسیدیم خونه و با همدیگه پیاده شدیم که گوشیه اشکی زنگ خورد. تماسش رو جواب داد و نمیدونم کی بود و چی اضافه کرد که اخماش وحشتناک تو هم گره خورد.
اشکی:من باید برم. ارام برو خونه
_میری شرکت؟
اما بدون اینکه جوابم رو بده دویید سمت موتورش و بدون اینکه کلاه بزاره سرش مسیر افتاد و حرکت کرد بیرون.
یعنی چی شده که اینجوری حرکت کرد؟
برگشتم تو خونه و لباسام رو عوض کردم که صدای گوشیم کشیده شد
گوشیم رو برداشتم که عسل بود. تماس رو وصل کردم و گوشی رو به گوشم نزدیک کردم.
_بله؟
عسل:خوبیییییییی؟کجات شکسته؟ هااااان؟ بار دیگر بی کله گی در اوردی هان؟ چقدر من بگم هیجان زیاد هم خوب نیست
_هیسسسس چیزی نشده که
عسل:چیزی نشدددددده؟ بعد من الان باید بفهمم تصادف کردین؟ اونم از زبون ممد؟
_خوب چیز مهمی نبود که بخوام بقیه رو دلواپس کنم
عسل:بدترش نکن فقط همه چی رو برام بگو
همه رو براش بیان کردم که
عسل:تو که میگفتی دست فرمونش خوبه بعد این خوبشه؟زده به فنات داده که
_اگه خوب نبود که زده بود به آرتام
عسل:درسته که به آرتام نزده ولی تو داغون شدی
_من هر چی اسیب دیدم تقصیر خودمه پس الکی ربطش نده به اشکی
عسل:خیلوخب ربط نمیده. بگو ببینم، تا حالا روی گچ کف دستت چیزی هم کشیدی یا نه؟
به گچ کف دستم خیره شدم و
_نه سفیده
عسل:پس بزار همون جوری باقی بمونه. فردا بیا دانشگاه تا از خجالتش در بیام.
_من تا گچ کف دستم رو باز نکنم نمیام دانشگاه
عسل:چی میگی تو؟ خوبه فقط یه کف دستت شکسته ها
_خب بازم نمیام
عسل:مگه نمیاضافه کردی که اشکان همیشه میگه میخوام زنم تحصیل کرده باشه هان؟
_چرا
عسل:پس چی شد؟
_خیلوخب. تو هم هیییی، دست بزار رو نقطه ضعفم
عسل خندید و
عسل:پس عالیه. نزاری کس دیگه روش چیزی بنویسه ها
_اوکی
و بعد به کف دستم خیره شدم. ولی ته دلم میمیل داشتم اشکی اولین کسی باشه که روش چیزی بنویسه یا بکشه ولی نمیدونم از این کار ها خوشش میاد یا نه.
یکمی دیگه با عسل حرف زدم و بعد تماس رو قطع کردم.
حال و هوای اتاق گحرکت کرده بود که از جام بلند شدم و پرده های اتاق رو کشیدم و پنچره رو باز کردم.
به آسمون نگاه کردم که هوا ابری بود و دلش میخواست بباره. فقط امیدوارم از رعد و برق خبری نباشه که باید فاتحه ام رو بخونم.
یاد اون شامگاهی افتادم که بارونی بود و رعد و برق میزد و من قبض روح شدم تا اشکی اومد اما وقتی که اومد چسبیدم بهش و اصلا تکون نخوردم، حتی بعد از اینکه آروم شده بودم و دیگه نمیوحشت کردم هم به بهونه ترس بهش میچسبیدم. تبسمی از اون شامگاه زدم و پنچره رو بستم.
از اتاق راهی شدم بیرون و برای شامگاه خورشت کرفس بار گذاشت و تا میتونستم خراب کاری کردم چراکه کار کردن با یه کف دست فوق العاده سخت بود.
نمیدونم چقدر گذشته بود و چقد تو آشپزخونه مشغول بودم که صدای زنگ در اومد. با فکر به این که اشکیه تند حرکت کردم سمت در که تو مسیرم دیدهم خورد به ساعت که ۷ شب رو نشون میداد، اما اشکی به این زودیا نمیاد خونه یعنی کیه؟
با ذوق کور شده از چشمی نگاه کردم که مولین و بابا بودن. تبسمی روی لب هام نشوندم و در رو باز کردم.
باهاشون سلام و احوال پرسی کردم که اومدن داخل و در رو پشت سرشون بستم
بابا:حیف دخترم که حروم این پسرش کردم. ببین بوی غذاش رو خانم
_اِ بابا این چه حرفیه؟ مگه اشکی چیکار کرده؟
بابا:مواظبت نبود که اگه بود؛ این وضع دستت نبود که با یه کف دست براش شام درست کنی
_بابا شما هم دیگه داری زیادی بزرگش میکنی وگرنه اشکی بسیار هم مواظبمه
مامان:راست میگه، تو که صبح نبودی ببینی چجوری منت دختر لوستو میکشید اونم بخاطر اینکه بهش کله پارچه داده
بابا تو گلو ریز خندید و
بابا:آفرین دختر بابا تا میتونی اذیتش کن. ولی مگه بلده منت بکشه؟
از به یاد آوری کار ها و حرف هاش تبسمی زدم و چیزی ناظهار کردم که بابا نگاه خاصتی بهم کرد و بحث رو عوض کرد.
بابا:همواره تو و آراد بودید که خونه رو میزاشتین روی سرتون اما به مدت چند ماه هر دوتون حرکت کردید و الان خونه بد جوری سوت و کوره. ما هم که حوصله مون سر حرکت کرده بود بیان کردیم بیاییم دختر گلمون رو ببینیم
_خوب کاری کردین. خوش اوممشاهده کرد.
گوشیه بابا زنگ خورد که ساکت شدم و بابا تماس رو وصل کرد
بابا:جانم پسر؟
آراده
بابا:خونه ی آرامیم…..آره…. باشه…..خدافظ
بابا تماس رو قطع کرد که
مولین:آراد بود؟
بابا:اره
مولین:چی اضافه کرد؟
بابا:انگاری حرکت کردن خونه پشت در شدن بخاطر همین زنگ زد ببینه کجاییم که بیان کردم اینجاییم. قرار شد بیان اینجا.
با گوش دادن حرف های بابا بلند شدم و رفتم توی آشپزخونه که مولین هم پشت سرم وارد آشپزخونه شد.
_چرا قد بلند شدی مولین؟
مولین:بگو میتمایل داشتی چیکار کنی تا من انجام بدم
_خودم میتونم مولین
مولین:با یه کف دست سخته تو بگو من انجام میدم.
_میمیل داشتم چایی دم کنم
مولین سرش رو تکون داد که رفتم سر یخچال و میوه ها و شیرینی هایی که دیشب اشکی همراه با لباس های که برای آرتام خریده بود رو برداشتم و گذاشتم روی میز. میوه ها رو بخاطر دستم نتونسته بودم بشورم و همون جوری گذاشته بودم تو یخچال. میوه ها رو ریختم توی سینک که مامان مشغول شون شد و من هم ظرف برداشتم و شیرینی ها رو چیدم تو ظرف که بابا هم اومد تو آشپزخونه
بابا:مادر و دختر چیکار میکنید؟ این کار ها برای چیه؟
_بالاخره عروس خانواده برای بار اول داره میاد خونم بابا
بابا:انگاری داری بزرگ میشی ساکت
_اِ بابا جوری میگی که انگار بچه بودم
بابا:والا بچه بودی شوهرت دادم
_ایششششششش
کارمون که تموم شد صوتی زنگ خونه هم کشیده شد. بلند شدیم و با هم دیگه از آشپزخونه اومدیم بیرون و من راهی شدم در رو باز کردم. آراد و مهشید با لب های خندون وارد خونه شدن که تا نگاهم به دست های اراد افتاد اخم هام هم تو هم رفت
آراد که متوجه نگاهم شد کف دستش رو اورد بالا
اراد:برای تو نیست گفتم الان میام اینجا تو هم که با این کف دستت نمیتونی آشپزی کنی پس حداقل گشنه نمونم
سرم رو تکون دادم که
بابا:بو ها رو نمیفهمی شام خورشت کرفس بار گذاشته
با شنیدن حرف بابا نگاهای آراد برق زدن و
آراد:نه اشتباه اظهار کردم شام های تو مال من پیتزا ها مال تو. عاشق پیتزا بودی نه؟
فقط نگاش کردم که
آراد:سکوت علامت رضاست
جعبه های پیتزا رو برد توی آشپزخونه که قرار گرفتم.
آراد برگشت و کنار مهشید جای گرفت
آراد:اشکان کو؟نگو که تا این موقع شامگاه تو شرکتشه
به ساعت نگاه کردم که ساعت ۷:۳۰ بود. هنوز زود بود که بیاد خونه
_خب آره
آراد:یعنی چی؟ یعنی تو هر شب تا موقعی که آقا بیاد تنهایی؟
مولین:چیکارشون داری؟حتما اینجوری راحت ترن. بعدم حتما سرش شلوغه که نمیتونه زودتر بیاد
آراد:خب باید یه وقتی هم برای خانوادش بزاره
_با این که سرش شلوغه من هر وقت ازش بخوام دو سوته وقتش رو برام آزاد میکنه پس نمیخواد نگران من باشی
آراد:اگه اینجوریه که خوبه
کشیده شدم و برگشتم توی آشپزخونه که مولین هم مجدداً اومد.
مولین چایی ریخت که منم ظرف شیرینی رو برداشتم و با هم راهی شدیم بیرون که با صدایی که گوش دادم خشکم زد. خشک شده و با نگاهای درشت به رو به روم خیره شدم که صوتی خنده ی آراد بلند شد
آراد:بار دیگر رعد و برق زد و تو خشکت زد
واقعا کف دست خودم نبود و بدجوری میوحشت کردم
مامان ظرف شیرینی رو ازم گراهی شد که آراد هم کف دستم رو گحرکت کرد و کشید که بشینم. نشستم که
مهشید:چیزی شده؟
آراد:ساکت فوبیای رعدوبرق داره
مهشید سرش رو تکون داد که به مولین که تازه حرکت کرده بود ظرف میوه رو اورده بود و حالا کنارم قرار گرفت بود نزدیکتر شدم و دستش رو گراهی شدم.
تبسم مهربونی روی لب های بابا نشست
بابا:چه خوب شد که امشامگاه اومدیم اینجا
آراد:آره وگرنه تنهایی قبض روح میشد
_زر نزن
همراه با رعد و برق هم بارون شد. بارون بیش از حد شمشاهده کرد بود و من تو این فکر بودم که امروز اشکی با موتورش رفت شرکت.
همین که بقیه کنارم بودن زیاد نمیهراسیدم و با بقیه حرف میزدم و هممسیریشون میکردم که در خونه با شدت باز شد و اشکی اومد داخل
به سر و وضعش چشم دوختم که خیس از آب بود و از موهاش آب چکه میکرد و بدجوری نفس نفس میزد. بهسرعت و دلواپس از جام بلند شدم و دوییدم سمتش
_چرا تو این هوا قد بلند شدی اومدی خونه؟
چیزی نبیان کرد و با تیزبینی زیر نظرم گراهی شد که رسیدم بهش. خیالش که انگاری از بابت من راحت شد برگشت سمت بابا اینا و باهاشون سلام علیک کرد که مضطرب کف دستش رو گراهی شدم و کشیدمش سمت اتاق. وارد اتاق شدیم و دلواپس لب زدم
_اخه چرا با خودت همچین میکنی؟ اگه سرما بخوری
اشکی:نترسیدی؟
و بعد بهم خیره شد که عطسه کرد. سرش رو با حالت بامزه ای تکون داد که اگه تو یه موقعیت دیگه بودیم کلی ذوق میکردم وقربون صدقه اش میرفتم ولی الان بیش از حد نگرانش بودم.
از این که باعث این اتفاق خودمم به خودم لعنت فرستادم و
_مامان اینا خونه بودن بخاطر همین زیاد نوحشت کردم. تو تند یه دوش اب گرم بگیر تا سرما از بدنت بیاد بیرون
اشکی سرش رو تکون داد و گوشیش رو از تو جیبش بیرون اورد و انداخت روی تخت و راهی شد سمت حموم که دوباره عطسه کرد.
با اخم های بر هم برگشتم پیش بابا اینا که
اراد:تا حالا چند بار این ترست رو متوجه شده که اینجوری و با این سرعت کشیده شده اومده خونه؟
ناراحت لب زدم:فقط یه بار
آراد:پس با همون یه بار کار خودت رو کردی دیگه
بابا:نه انگاری مواظبته
سرم رو در تایید حرف بابا تکون دادم و برگشتم توی آشپزخونه و براش چایی ریختم و رفتم تو اتاق که با خوردنش گرم بشه.
وارد اتاق شدم که اشکی هنوز توی حموم بود و گوشیش در حال زنگ خوردن بود. چایی رو گذاشتم روی عسلی که تماس قطع شد و به ثانیه نکشید که بار دیگر شروع به زنگ خوردن کرد. گوشیش رو برداشتم که ممد بود. به خاطر اینکه گوشی بار دوم بود که داشت زنگ میخورد و فکر کنم دفعه قبل هم ممد بوده تماس رو وصل کردم که بهش بگم اشکی تو حمومه و صبر کنه بیاد بیرون که با وصل کردن تماس آوای جدی وعصبی ممد که تا حالا ازش سراغ نداشتم تو گوشم پیچید که کم از داد زدن نبود
ممد:کدوم گوری راهی شدی؟؟؟؟؟؟ تو که این همه مدت منتظرش بودی پس چی شد؟ همه چیز رو بهم زدی. تمام برنامه ها و نقشه ها رو ریختی بهم. دارن پشیمون میشن که پرو….
گوشی از کف دستم کشیده شد که بهت زده برگشتم و به اشکی نگاه کردم که گوشی رو به گوشش نزدیک کرد و با اخم به حرف های ممد گوش کرد
اشکی:بسه
با صدای جدیش دو متر از جام پریدم که
اشکی:خیلوخب به دایی بگو بجای من قبول کنه….. همین کاری که گفتم رو بکن بعد همه رو بفرست برام تا صبح بررسیش میکنم….آره….نه.. تمام غرغر هات رو آرام متوجه شد….آره، گوشی دست ارام بود
و بعد بی حوصله تماس رو قطع کرد و بهم خیره شد که فکری که توی سرم بود رو به زبون اورد
_حتما یه جلسه مهم داشتی که به همش زدی نه؟
اشکی:بیخیال
و بعد برگشت سمت آینه که منم بیخیال شدم و بهسرعت براش لباس برداشتم و گرفتم سمتش
که لباس ها رو از دستم گحرکت کرد و پوشید
بهسرعت به چایی اشاره کردم و
_بخور تا گرم بشی
جای گرفت و چایی رو برداشت که حوله رو برداشت و کنارش وایسادم. مشغول خشک کرد موهاش شدم که چاییش رو خورد و دستم رو گراهی شد
اشکی:برو پیش بقیه. خوبیت نداره هر دومون اینجاییم منم تند میام
به ناچار سری تکون دادم و حرکت کردم سمت در و آخرین لحظه برگشتم سمتش که گوشیش رو به گوشش نزدیک کرد و بهم چشم دوخت و بعد لب زد که برو
از اتاق خارج شدم و برگشتم پیش بقیه
مولین:باید میاظهار کردی یه دوش اب گرم بگیره تا سرما از تنش بیاد بیرون
_گفتم
مولین:خوبه
آراد:ما هم به تصمیم مهشید قراره که برای ماه عسل بریم شیراز
مامان:خوبه به سلامتی کی میرین؟
آراد:فردا
اشکی هم اومد و از اونجایی که کنارم مولین قرار گرفته بود روی مبل تک نفره کنار بابا جای گرفت که بابا آروم مشغول حرف زدن با اشکی شد که اشکی بیشتر گوش میکرد و کمتر حرف میزد و از اونجایی که آراد از زنها هم بدتر بود حرف های خاله زنکی رو شروع کرد.
با احساس ضعف بلند شدم و برگشتم توی آشپزخونه که میز شام رو بچینم. با وارد شدن کسی به آشپز خونه در ذهنش گذراندم که بار دیگر مولینه اما وقتی برگشتم متوجه شدم که اشکیه
اشکی:هر کار میخوای بکنی بگو من انجام میدم
از این که اومده بود کمک تبسمی زدم و
_میخوام میز شام رو بچینم
سرش رو تکون داد و کمک دستم شد.
میز رو که چیندیم راهی شدم بیرون و بهشون گفتم بیان که شام آماده است.
اول از همه بابا اومد تو آشپزخونه و تو چشماش یه حس های خاصی بود که یکی از اونها پشیمونی بود. انگار که از حرف هایی که اول زده بود پشیمون شده بود و متوجه شده بود که اشکی کمک حالمه
آراد:من که خورشت کرفس میخورم
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن