با همدیگه ماکارانی و سالاد رو درست کردیم، و بماند که چقدر، اشکی اذیت کرد و منو خندوند.
مشغول چیدن میز بودیم که گوشیه اشکی زنگ خورد. اشکی تماس رو وصل کرد و گوشی رو به گوشش نزدیک کرد
اشکی:بله؟….مگه منظورتون شب نبود؟…..ما فعلا می خوایم ناهار بخوریم بعد میایم…باشه فعلا
اشکی تماس رو قطع کرد که
_کی بود؟
اشکی:آقاجون بود. میگه کجایید همه منتظرتونن
_مگه منظورش الان بوده که بریم خونه باغ؟
اشکی:اوهوم اما بیخیال اینجوری بیشتر حرص میخورن
سرم رو تکون دادم و جای گرفتم پشت میز و هر کدوم برای خودمون ماکارانی کشیدیم و مشغول خوردن شدیم.
بعد از جمع کردن میز برگشتیم توی اتاق و لباس عوض کردیم. و این بار لباس هامون رو ست پوشیدیم. دوتایی جلوی آینه وایسادیم که
اشکی:فقط یه بچه کم داریم
و زل زد بهم که یه لحظه خجالت کشیدم
اشکی:حالا نمیخواد سرخ بشی
_والا من از این یه مورد بدجوری میترسم
اشکی:ترس نداره که من همیشه کنارتم و مواظبتم
_یعنی تو اتاق عمل هم کنارمی
اشکی کنار شقیقش رو خاروند و
اشکی:فکر نکنم بزارن بیام
_خب همین دیگه تو نیستی
اشکی:ولی خدا که هست هوم؟
_آره
اشکی:حالا اگه نمیترسی بریم؟
_بریم
با هم زدیم بیرون و همونجوری که اظهار کرده بود اول رفت سمت خونمون
با رسیدنمون پیاده شدیم. زنگ رو زدم اما کسی جواب نداد که
اشکی:تو که میدونی همه رفتن خونه باغ پس چرا زنگ میزنی؟
_اوه یادم نبود، اما تو که میدونی برای چی اومدی اینجا؟
اشکی به دو طرفش خیره شد که منظورش رو نگحرکت کردم که دو گراهی شد و از دیوار رفت بالا. اینقدر حرفه ای بود که برگام ریخت. مطمئنم اگه با گربه مسابقه میداد برنده میشد. دیوار خیلی بلند بود و اصلا براش سخت نبود که به دو ثانیه نکشیده بود در رو از اون ور برام باز کرد و تبسم ژکوند میزد برای من که
_این چه کاری بود که کردی؟ مگه گربه ای؟ گربه اشکی نمتوجه شده بودم که اونم مشاهده کردم
اشکی:اینقدر شلوغ نکن بیا تو
راهی شدم تو خونه و برگشتم سمتش
_چجوری اینقدر راحت حرکت کردی بالا
اشکی:بار اولم نبود که، بخاطر همین تجربه دارم
_هااااان؟ مگه چند بار این کارو کردی؟مگه دزدی تو؟
اشکی:مگه حتما باید دزد باشی که از دیوار بری بالا؟
_خب…..
اشکی:هیسسسسسس بدو الان یکی میاد
دنبالش راه افتادم که به راحتی و با کوچکترین حرکت در خونه رو باز کرد و حرکت کرد داخل، داشتم با دهن باز نگاش میکردم. که
اشکی:چیه؟
_اینا رو از کجا بلدی؟جون من بگو
اشکی:داییم یادم داده خوبه؟
_خب چرا یادت داده؟اصلا از کی این چیزا رو یادت میده؟
اشکی:فکر کنم ۸ سالم بود که به راحتی میتونستم در خونه ها رو باز کنم
_امکان نداره
اشکی:چرا داره
_ولی برای چی این چیز ها رو یادت داد
اشکی:بعدا برات میگم فعلا بیا تند بریم تو تا بار دیگر بهمون زنگ نزدن
_باشه
اما ذهنم بدجوری درگیر شده بود که اشکی خودش حرکت کرد تو اتاقم که منم حرکت کردم تو اتاق، با اینکه بهشدت وقت بود اینجا نبودم ولی هنوزم همونجوری بود و هیچ تغییری نکرده بود که
اشکی:کجاست؟
_صبر کن
حرکت کردم سمت کمدم و درش رو باز کردم که اشکی هم کنارم وایساد. یه لحظه خجالت کشیدم ولی توجه نکردم و تعهدی که اشکی بهم داده بود رو از زیر لباس چراکهم بیرون اوردم و برگشتم سمت اشکی که داشت با شیطنت نگام میکرد. بهسرعت دادم کف دستش که بدون اینکه نگاهش رو ازم بگیره. یه فندک از تو جیبش بیرون اورد و گحرکت کرد زیرش و آتیشش زد. داشتم با تعجب نگاش میکردم که عقب عقب رفت و لب پنچره وایساد که خاکستر هاش ریخت بیرون و هیچ اثری ازش نموند. برگشت سمتم و
اشکی:دیگه هیچ مانه ای نیست
و اومد سمتم که بهسرعت دستش رو گحرکت کردم
_تو برای چی فندک داری؟
اشکی:برای اینکه این رو بسوزونم
سرم رو تکون دادم که
اشکی:بریم؟
_هیچ وقت با سیگار کشیدن یا چیز های دیگه خودت رو نابود نکن باشه؟
اشکی همینجوری بهم نگاه میکرد که بهش نزدیک شدم و دستش رو گراهی شدم و گذاشتم روی دلم که
_چون دلم برای توئه و اگه آسیبی بینی اون هم همراه تو داغون میشه باشه؟
اشکی عمیق بهم خیره شد و
اشکی:وقتایی که خودمم نمیکشم
_منظورت چیه؟
اشکی:متاسفانه با یه آدم روانی ازدواج کردی که بعضی وقتا اصلا خودش نیست و شاید اونموقع ها کشیدم که….
_هیسسسس سعی کن هیچ وقت نکشی
اشکی:قول نمیدم
و بعد کف دستم رو گرفت و کشید که از خونه حرکت کردیم بیرون. از این حرفش واقعا ناراحت شدم. قرار گرفتیم تو ماشین و اشکی مسیر افتاد که
اشکی:ببین آرام من بعد از مرگ میکائیل واقعا عوض شدم و هر وقت که خلافکاری میبینم واقعا روانی میشم جوری که کار هایی که میکنم به هیچ عنوان دست خودم نیست و اصلا نمیفهمم دارم چیکار میکنم. بخاطر همین ممکنه سیگار هم بکشم. اما تا الان بهش لب نزدم
با گوش دادم حرف هاش برای بار هزارم به اون دختره فحش دادم. اما دیگه خیالم راحت شده بود و ناراحت هم نبودم ولی میدونستم که اشکی با یاد آوری میکاییل ناراحت میشه بخاطر همین کف دستم رو بلند کردم و صوتی ضبط رو زیاد کردم و همجادهش تکون میخوردم و برای اشکی شکلک در می اوردم که سرخوشش کنم و تا حدودی هم موفق بودم.
با رسیدنمون اشکی بوق زد که یه پیر مرد در رو باز کرد. اشکی ماشین رو برد داخل که نگام افتاد به ساختمون و نماش و اضافه کردم
_یادته اون دفعه ای که اومده بودیم اینجا نزدیک بودم بزنم به درخت و تو چقدر سرم غر زدی؟
اشکی:تقصیر خودت بود دیگه
ماشین رو پارک کردم و پیاده شدیم که اشکی کنارم وایساد. کف دستم رو دور کف دستش حلقه کردم و مسیر افتادیم که یهویی استرس گحرکت کردم
_من استرس دارم
اشکی:فقط خودت باش و چیزی درمورد رشت و انزلی نگو
_اوکی
برعکس دفعه ی قبل هیچ کس نیومده بود استقبالمون که به اشکی چشم دوختم که درست مثل دفعه های قبل حرکت کرده بود تو اون جلد مغرور و سردش که بدجوری اخم هاش هم تو هم بود.
انگاری از متوجه شدن اخم های اشکی اعتماد به نفسم برگشتم که دوباره شدم همون آدم مغرور.
دوتایی با غرور وارد شدیم که همه نشسته بودن. نگام افتاد به مولین که با قلبخوری و عصبانیت نگام میکرد. طاقت نگاهش رو نداشتم به خاطر همین نگاهم رو ازش گراهی شدم.
سلام کردیم و خواستیم بشینیم که تنها مبل خالی جلوی آقاجون و ناصر خان بود. انگار از عمد اون رو خالی گذاشته بودن واسه ما
اشکی با همون غروری که همون اولا میاضافه کردم از هر حرکتش غرور میریزه جاده افتاد سمت مبل که منم باهاش هم قدم شدم. با همدیگه جای گرفتیم. پام رو بلند کردم که بندازم رو اون یکی پام که اشکی هم دقیقا همین کار رو کرد که این کارمون بسیار هماهنگ و زیبا شد که
اشکی:اومدیم اینجا که بهم دیگه نگاه کنیم؟
ناصرخان:منتظر یکی هستیم بزار بیاد بعد
با گفتن این حرف ناصرخان به بقیه نگاه کردم که همه بودن. یعنی کی میخواد بیاد؟ خم شدم و نزدیک گوش اشکی شدم که ازش بپرسم که میدونه کی میخواد بیاد یا نه که همون موقع دایی اشکی اومد تو خونه. همه با هم قد بلند شدیم که اخم های اشکی بیشتر رفت توی هم
دایی سلام و احوال پرسی کرد و روی مبل یه نفره که کنار ناصر خان بود نشست
ناصرخان:به تنها کسی که گوش میدی همین داییته نه؟
به دایی اشکی چشم دوختم که اخلاقش خیلی بهتر از اشکی بود البته اخلاق اشکی بد نیستا، پیش من عالیه منظورم تو جمع هست که اینقدر سرد و بیخیال میشه ولی داییش اینقدر بیخیال نبود و حتی سردی دیدهاش هم مثل اشکی نبود. پس اخلاق اشکی به کی حرکت کرده؟
اشکی:شاید
از جوابش لبام کش اومد که
دایی اشکی:ملایم تا الان کجا بومشاهده کرد؟
میدونی که نمیتونی از اشکی حرف بکشی گیر دادی به من؟
اشکی تکیه داد به میل و یکی از دستاش رو گذاشت پشت من که با غرور لب زدم
_شرمنده دایی جان نمیتونم جواب سوالتون رو بدم
آقاجون:جواب بزرگترت رو درست بده ساکت بگو کجا بومشاهده کرد؟
شونه ای بالا انداختم و دقیقا مثل اشکی بی خیال و با ساکتش زل زدم به آقاجون که
اشکی:چیه؟شما چی میخواید از جون ما؟ هاااان؟؟؟
با صوتی دادش از جا پریدم که
اشکی:اون از اولش که بدون اینکه به ما بگین اضافه کردید ازدواج کنید و این هم از این کارهاتون. دیگه چی میخواید هان؟ نکنه حالا هم مصمم شدید طلاق بگیریم؟ هوم؟
آقاجون:ما فقط میخوایم بدونیم کجا بودید همین
اشکی با ملایمش حرص درارش لب زد:اینو هیچ وقت بهتون نمیگم زیرا که اگه شما تو کارمون دخالت کنید میریم همونجا و پشت سرمونم نگاه نمیکنیم. خوددانید
ناصر خان و آقاجون بد جوری اخم کردن و
ناصر خان:اشکان کاری ن..
یهویی مامانم از جاش بلند شد و تقریبا داد زد
مامان:فکر نمی کنید بسه؟ اول اومدین اظهار کردید باید صلح کنیم و جگر گوشم رو ازم گراهی شدین و حالا هم میخواید که با این کاراتون طلاق بگیرن. شما میخواهید دخترم رو نابودش کنید یا داغش رو به دلم بزارید؟ مگه نمی بینید که نوه تون میگه میبرمش هانننننن؟
مولین نفس نفس میزد و من واقعا ازش ممنون بود
بابا:آروم باش زن
مولین:برای چی آروم باشم هان؟ از اول تا حالا هیچ کاری نکردی بعد به منم میگی ساکت باش؟ مگه آرام دختر تو نیست؟
غم عالم رو تو چشمای بابام دیدم.
باز مولین عصبی شد و بی منطق وگرنه بابا تلاشش رو کرده بود اما نتیجه ای نگحرکت کرده بود. میتونم بگم وقتی که قرار شد من ازدواج کنم بابا از همه از جمله خودم بیشتر ناراحت بود.
یهویی نمیدونم چی شد که این کیان پرید وسط
کیان:خب چیه زنمو؟ طلاق میگیرن و آرام بر میگرده پیش خودت، اینجوری بهتر نیست؟
جمع ساکت شد که به ناگهان اشکی از جاش بلند شد که، داییش خیلی سریع جلوش رو گراهی شد ولی اشکی در تلاش بود که خودش رو به کیان برسونه و همین هم باعث شده بود که همه از ترس بلند بشن و وایسن که
اشکی:فقط یک کلمه دیگه حرف بزن تا همینجا خونت رو بریزم
دایی اشکی:آروم باش پسرر
اشکی بدجوری عصبی بود که کف دستم رو کشیده کردم و کف دستش رو گرفتم که برگشت سمتم. تمام آرامشم که تا الان از وجودش گحرکت کرده بودم رو ریختم توی دیدهام و زل زدم بهش
_آروم باش….آرووم
اشکی عمیق نگام کرد و به دفعتاً دست از تقلا برداشت و نشست که منم کنارش جای گرفتم. آقاجون عصبی به کیان چشم دوخت که کیان سرش رو انداخت پایین
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن