رمان عشق با اعمال شاقه پارت ۷

کف دستشو جلو اورد کف دستشو گحرکت کردم و نزدیک تر شدم .با کفشای خدا میدونست چند سانتیش که کمتر کوتاه قد بودنشو نسبت به شوهرش نشون بده روبرو م ایستاده بود.و تو دیدهای همدیگه با بغض و تعجب و خوشحالی خیره شده بودیم.

امید کنار لیلا ایستاد و اضافه کرد:عزیزم معرفی نمی کنی!!؟؟

با این حرفش سرمو زیر انداختم و لیلا یه کف دستمو تو دستش گراهی شد و رو به امید معرفی کرد:معرفی میکنم دختر داییم نارگل!!!!

نگاهای آبی رنگ امید از تعجب گشاد شد هنوز تو کف بود که بااستشمام عطر آشنایی بی اختیار دیدهامو بستم و نفس عمیق کشیدم.صداش گرم و گیرا و با عصبانیت رو به امید به گوشم رسید:معلوم نیست این دختر کجامونده؟؟اشتباه کردین اجازه دادین تنها بره اگه وسط جاده حالش بد…

متوجه منی که کف دستام تو کف دست لیلا بود و بدون نگاه کردن به صورتم سرشو کمی خم کرد و گفت:سلام عرض میکنم.ببخشید متوجه حضورتون نشدم.

بدجور کرمم گراهی شده بود سرکارشون بزارم.به امید نگاهکی زدم و سری براش خم کردم و عقب گرد کردم و تو جمعیت دنبال لاله یا عمه گشتم.

تنها تعریفی که از مشاهده کردن لاله تو لباس سبز و روشن داشتم ملوس و وسوسه انگیز بود.با چشمای درشت و خوش رنگش و موهای حلقه حلقه فرش که آزاد دور تا دورشو گراهی شده بود و پیرهن عروسکی تا زیر زانوش حسابی تو قلب برو شده بود.

انصافا که تنها کسی که شناختم لاله بود چراکه خبر داشت میخوام تمام سعی مو برای نگه داشتن کیان امشامگاه به کار ببرم و اگه نشد واسه همیشه فراموشش کنم.البته این قاما بود که به لاله داده بودم.وگرنه حسی که از متوجه شدن اسمش حتی می بردم اون قدری بود که یه عمر می تونست مثل روز اول عاشق نگهم داره..

تا نزدیک شام کنار عمه ندا نشسته بودم و جم نمیخوردم .چراکه اعتقاد داشت خوبیت نداره با این ظاهر افسونگرم تو مجلسی بچرخم که تقریبا اکثرشون خورده بودن!

تو رستوران امین و سامان و سورنا و چندتا از دوستای امین یه کنار از حرکت ایستاده بودن.امین با مشاهده کردنم اشاره ای به پسرا دادو باقیشون برگشتن سمتم و نگاهی بهم کردن.واقعا راست میگن این پسرا هزار رو دارن این سورنا ی چشم دریده داشت از فاصله دور برام نقشه می کشید بعد آنچنان دختر دایی دختر دایی می کرد هرکی نمی دونست فکر می کرد چه پسر نجیبیه.

با پشت چشم نازک کردن مستقیم خرولین خرولین به سمتشون حرکت کردم .قیافه هاشون دیدنی بود همچین عروسکی که از اول مراسم تو دیده بود داشت با تبسم و چراغ بالا زنان به سمتشون میراهی شد.تو قلبم عروسی بود از ذوق سرکار گذاشتنشون.

اون خنده ی معروفش و قورت داد و با ناباوری زل زده بود تو صورتم .سورنا یه قدم عقب برداشت و اظهار کرد:ببخشید شما!؟

قبل از اینکه جوابی بدم صدای امین که انگار با خودش تکرار میکرد اضافه کرد:نارگل!!؟؟؟

با تبسم برگشتم سمتشو بیان کردم:۳۰ ثانبه به همتون فرصت میدم چش و چالتون و درویش کنید وگرنه نارگل نیستم امشب و به دهن همتون زهر نکنم!

سولین سرجاش قرار گرفت و گفت:ای خدا شانس نداریم تازه میخواستم شماره بدم!!!!!

سورنا یه نگاه به امین که هنوز میخکوب صورتم بود کرد و مسلط تر از بقیه گفت:

-زیباییت واقعا تحسین داره نارگل جان فقط کاش زودتر خودتو معرفی میکردی.یه ملت تو کف این پرنسس زیبا و میل داشتنی بودن از اول مجلس!

-مشکل خودشونه که هیزن!

به امین خیره شدم جای اون تعجب ااماه یه نگاه خندون و رضایت قرار گرفته بود:

-میشه اظهار کرد کمی تا اندکی قابل تحمل شدی!!!!

میل داشتم با مشت بزنم تو شکمش که صوتی شنایی از پشت مخاطبم کرد:

-انگار فقط من از آشنایی با همچین الهه قشنگیی بی نصیب موندم!

چشمامو بستم خدا میدونست تمام سعی و تلاش امشامگاهم برای رضایت کیان بود و اینکه مورد پسندش باشم.

برگشتم سمتش و تو چشماش نگاه کردم.تبسمش محو شد.چشماش دو تا علامت سوال شده بود بیخود نبود میاظهار کردن آیکیوش بالاست به قیافه متعجبش لبخدی زدم و اظهار کردم:

-نارگل هستم دختر دایی خانم ،آقا امید!من هم از آشنایی با …از بالا تا پایین نگاهی بهش کردم و ادامه دادم:همچین مرد جنتلمنی…

***

تو مخفیگاه اکتشافی خودم و لیلا سنگر گرفته بودم و به بشقاب غذام خیره شده بودم.

یاد ی عروسی دوست لیلا که زیپ شلوار من خراب شد و با خنده و شوخی جایی رو پیدا کردیم تا با سنجاق راست و ریسش کنیم.از یادآوری اون همه خنده و شوخی و مسخره بازی نگاهام تار شد .

کیان راست می گفت اگه من با پدرم حرکت کرده بودم حتی اگه ازدواج هم نمی کرد از نعمت داشتن خواهرای همقلبی مثل لیلا و لاله محروم می موندم.

اون همه تعلیمات عمه، اون همه دستورات اخلاقی لیلا ، اون همه خوش گذرونی با لاله و لحظات و خاطرات خوشی که با دنیا عوضشون نمی کردم.شاید که تو ۱۹ سال گذشته م تنها لحظاتی که یاد پدرم می افتادم وقتایی بود که بهش احتیاج داشتم نه از روی علاقه صرفا از رو نیاز که بازم می میل داشتم عاقلانه بهش فکر کنم مقصر خودش و این حفره ی عمیق فاصله یی بود که ایجاد کرده بود.

شاید دوتامون تو یه چیز باهم مشترک بودیم هر دو بانبود مادرم نتونسته بودیم کنار بیایم اون با کیلومتر ها فاصله و منی که فاصله ی کمی باهاش داشتم اما هیچ‌گاه سر مزارش نراهی شده بودم اینو اثبات کرده بودیم!

نفس عمیقی کشیدم بوی غذا اشتهام و تحریک کرد چند قاشق نخورده بودم که در تراس نیم دایره ایی که پشت ساختمون قرار داشت باز شد از ترس نزدیک بود خودمو خیس کنم اینجا اگه می کشتنم هم کسی صوتمو نمی گوش داد.

با ترس و وحشت زل زده بودم به سایه یی که آروم وارد تراس شد و آوای آشنایی که اسممو صوت می کرد:

-نارگل اینجایی؟!

نفسمو با آوا پرت کردم بیرون و جواب دادم:

-اینجا بودم سکته کردم حرکت کرد اینم روحمه داره جواب میده!!

با آوا لبخند زد و در تراس و بست و روبروم از حرکت ایستاد

-خوبه از تاریکی میترسی و اینجا نشستی؟؟

نگاهی به اطرافم کردم و اظهار کردم :

-قابل تحمله …بعدشم کی اظهار کرده من از تاریکی می ترسم؟!

کف دستی به چراکهه ش کشید و گفت:

-آقا کلاغه گفت از تاریکی می ترسی!

با حرص اضافه کردم :بهش میگفتی کار بدیه جاسوسی کردن چراکه گیر خودم بی افته پرهاشو از ته می چینم!

کف دستاشو تو جیب شلوارش کرد و بالبخند نگاهم کرد.بهش نمی اومد کم اورده باشه اما انگار مطلب دیگه ای تا اینجا کشونده بودش.

بشقاب غذامو کنارگذاشتم و سرپا ایستادم یه دستمو به دیوار زدم و به سختی سعی کردم پامو بالا بیارم و زنجیر پامو نشونش بدم که پام لیز خورد و اگه نگرفته بودم حتما لباسم نابود می شد از خاک و کثیفی..

– این کارا یعنی چی؟؟الان می افتی!!

-میخوام زنجیر پامو نشونت بدم و تشکر کنم!

لبخند زد و کج شد لبه ی دامن لباس و درست کرد و روبرم ایستاد و با صدای افسرده و آرومی اظهار کرد:

-مواظبش باش به‌شدت برام عزیزه!

-با زبون درازی اظهار کردم:اگه عزیزه چرا به من می دیش؟؟

خندید و یکی آروم زد رو بینیم اظهار کرد:چراکه تو هم برام عزیزی….

اگه بگم ته دلم کیلو کیلو قندآب می کردن دروغ نبیان کردم.با حس گر گراهی شدگی و خجالت سرمو زیر انداختم.کف دست گذاشت زیر چونه م و صورتم و بالا اورد .نگاهی به عضو عضو صورتم کرد و گفت:

-امشامگاه مثل فرشته ها شدی…نشناختمت یه لحظه!

بحث بدجور داشت همون سمتی می راهی شد که میتمایل داشتم نگاهی به پشت سرش که جلوه ی قرص کامل ماه ،تو صفحه ی سیاه آسمون نقش قشنگ و رویایی زده بود انگشت کشیدم و گفتم:

-اِ نگاه کن ماه کامله!!

دورش زدم پشت بهش رو به آسمون گفتم:

-من عاشق ماهم!

پشت سرم توقف کرد اگه سرمو خم می کردم سرم و می تونستم به سینه ش تکیه بدم.سرشو خم کرد و اضافه کرد:

-آرزو هم عاشق ماه بود…واسه همین میگم شبیه اونی…

تو بغلش برگشتم و سینه به سینه ش از حرکت ایستادم سرمو کمی عقب بردم و اضافه کردم:

-اسم خواهرت آرزو بود؟؟!

-اسمش مثل توهه برعکس عماد!

خیره شد به سنگ کاری رو سینه م و انگار که خاطرات دورش و مرور بکنه زمزمه کرد:

-من و آرزو و عماد سه قلو بودیم….بابا دوست داشت داشت اسم هامو خاص باشه عماد و هم اسم پدرش خودش انتخاب کرد،من و مادرم انتخاب کرد ،آرزو رو هم داییم انتخاب کرد!!

آهی کشید و ساکت شد.کف دستم و جلو بردم زیر چراکهه شو گرفتم و مجبورش کردم مستقیم نگاهم کنه. یه کف دستمو روی سینه ش گذاشتم و تو نگاهای آبیش خیره شدم و لبخند آرامش بخشی زدم و اضافه کردم:

-همیشگی مراقبش می مونم قول می دم!!بخاطر خواهرت هم متاسفم….

تپش دلش زیر کف دستم آروم آروم بالا می حرکت کرد.چند دقیقه ای می شد که با نگاهی متفاوت بهم نگاه می کرد مثل کسی که تازه متوجه شده باشش.لحظه به لحظه به گر گرفتگی تن خودم هم بالا می رفت .تجربه حسی که تا بحال تجربه ش نکرده بودم یه شیرینی خاص و طعم دار بی اختیار کمرمو جلو کشیدم و نزدیک ترش شدم صورتم فاصله ی زیادی با صورتش نداشت.شاید کمتر از یه وجب.نگاهش حرکت کرد به لبام رسید.با کف دستم فشاری به سینه ش دادم .نگاهشو به نگاهام داد .داشتم تو خلسه ی نگاهاش غرق می شدم و لذت می بردم.حس می کردم از جایی که بودم فاصله می گرفتم و بالا و بالا تر می حرکت کردم.کمی سرشو خم کرد و جلو اورد حالا فاصله ی لبهاش فقط یه بوسه بود.

ناخودآگاه چشمام و بستم .نفسشو رو پوست صورتم حس می کردم رو زیراه م….کنار لاله گوشم….و پایین تر روی گردنم مکث کرد و بوسید.دست آزادم مشت شد.

هنوز مصرانه زل زده بودم به کاشی های کف تراس و داشتم به این فکر می کردم که وقتی خدا شانس پخش می کرد دقیقا من کدوم گوری بودم!!!!

نمی شد تلفنش زنگ نخوره ؟؟

اون چند دقیقه آخر بدجوری ذهنمو مشغول کرده بود.به اون نگاه وحشت زده و متعجبش به اون عقب عقب راهی شدنش و پا به فرار گذاشتنش…….چرا اینجوری کرد؟؟؟نکنه واقعا حس دیگه ای بهم داشته باشه؟؟

نکنه دارم خودمو بهش تحمیل می کنم…اگه نخوادم چی؟؟؟اگه احساسمو بهش نشون بدم و بگه نمیخوادم بعد چیکار کنم؟؟

چیــــکار کنم؟؟خدایا چرا باید همچین حس مسخره ای به من داشته باشه!؟من خواهرش نیستم من نارگلم من زنشم ..من الان از همه بهش نزدیک ترم!!من می خوام کنارش باشم به عنوان خواهرش نه زنش!!!

رو به ماه ایستادم و کف دست گذاشتم رو دلم:خدایا تو بگو چیکار کنم؟؟؟من..من..من..دوسش دارم

***

-نبینمت گراهی شده؟؟

با کسلی سر قد بلند کردم امین با کنجکاوی تو صورتم نگاه می کرد!!

-خسته م…

-خسته؟؟؟تا اونجایی که یادم میاد عقد بچه ها یه دیقه زمین ننشسته بودی حالا حتی به دور رقص هم به کسی افتخار ندادی و خسته ای!!!

-چراکه هیچ مرد متشخصی درتمایل داشتی ازم نکرد که قبول کنم

سرشو کمی خم کرد و اضافه کرد:اگه من درتمایل داشت کنم چی؟!؟

-قبول می کنم!

کف دستشو جلو اورد و کف دستمو گحرکت کرد و کنارش به سمت محل رقص می حرکت کردم.

یه صدایی تو کله م فریاد کشید ببین چی حسی به امین داری ؟؟؟شاید اونم حسش به تو همین باشه؟؟؟حاضری امین خودشو بهت تحمیل کنه؟؟ببین چه حسی پیدا می کنی!!

کف دست گذاشت پشت کمرم کمی نزدیک تر شد.کف دست گذاشتم رو شونه ش و تمام ذهنم درگیر بود.کمی عقب کشیدم و تو صورتم نگاه کرد و گفت:چته نارگل؟؟سرحال نیستی!!

-چیزیم نیست تو چته زل زدی به من ؟؟!

لبخند زد و اضافه کرد:آخه چیزه نمیشه بگم

-از کی تا حالا خجالتی شدی؟؟

-راست میگی ها منو چه به خجالت ؟؟نارگل میدونستی به‌شدت خوردنی شدی امشامگاه!!

با نوک کفشم یکی زدم تو ساق پاش از درد یه به جلو خم شد.

-آخخخخخ خدا ازت نگذره دختره ی وحشی زشتو چلاقم کردی راهی شد!

-زدم تا کبودیش موند یادت بمونه حرفات و مزه مزه کنی کنی بعد بزنی!

-باشه بابا تحفه

با اخم و نگاه غره ایی که تحویلش دادم نگاهشو به پشت سرم داد و سری خم کرد.

-باز داری واسه کی برنامه میچینی؟!

-اون دختر بلونده رو میبینی که دکلته کوتاه مشکی پوشیده..عجب آسی ه واسه خودش!!

-میشه بپرسم چرا فقط دنبال بلوندا می گردی!!؟؟

-نمی دونم ناخودآگاهه بیشتر از دخترای چشم و ابرو مشکی وحشی جذبم میکنن

-دوست داری بزنم اون یکی پات؟؟

-نه نه آروم باش وحشی خوشکله..نارگل برنگرد اما پدرت توقف کرده و داره از دور نگامون می کنه!!

-محلش نزارنگاش نکن !!

خاموشی کردو تا آخر رقص هیچی نبیان کرد.برعکس کیان که دم و دیقه شروع به نصیحت کردن می کرد..با یادآوری خواهرش بغض کردم طفلک حتما خیلی غصه دار شدن از کف دست دادنش من مادرمو نمتوجه شده از کف دست دادم سالهاست غصه دارشم وای به حال اینا که …

عمه ندا شونه به شونه پدرم از سالن بیرون می رفتن نمیدونم چرا یه حسی مجبورم کرد کشیده بشم دنبالشون برم و پشت یه ماشین به استراق سمع بایستم

***

-ممنون اومدی نادر جان فکر نمی کردم دعوتمو قبول کنی!

-وظیفه بود ندا هیشکی ندونه خوب میدونم در حقم چه خوبی هایی که نکردی!!

-اگه منظورت بزرگ کردن نارگله باید بگم وظیفه بود خودم قلبم میمیل داشت یادگار بهترین دوستم همواره جلو چشمم باشه.

-من ممنونتم ولی ندا فکر نمی کنی باید به منم فرصتی بدی خودمو بهش نشون بدم!؟

-من فرصت بدم؟تو خودت گذاشتیش و رفتی!!

-من مجبور بودم ..خودت بهتر میدونی داشتم خفه می شدم هوای اون خونه این شهر برام هرروزگار نفس گیر تر می شد تو چی میدونی چی کشیدم؟؟

-تورو نمی دونم اما دخترت به‌شدت تنهایی کشید.پدر داشته باشی و انگارکه نداری

–من نخواستمش من؟؟؟تو ازم گحرکت کردیش

-چون داشتی به کشتنش میدادی یادت که نحرکت کرده ؟!!کدوم احمقی با بچه ای که تازه بجهان اومده شب تا صبح تو سرما میره قبرستون کی هان؟؟

-من ..نازنین میخواست باهم بریم پیشش ..دخترشو می میل داشت ….

-نادر عزیزم درک میکنم چقدر سخته آدم همسرشو از دست بده من هم این درد و کشیدم این درد و مزه مزه کردم..اما بخاطر بچه هام سرپا ایستادم …نه مثل تو همه چی رو به ولین خدا ول کنم یه چله شامگاه و روزگار بالا سر زنم عذاداری کنم…

-من عاشق زنم بودم…هنوزم هستم وهمیشه میمونم این جدایی بین قلب من و حسم به نازنین هیچ فاصله ای ننداخته…نارگل وهم می پرستم تو چه میدونی تموم این سالها چقدر حسرت کشیدم هربار با مشاهده کردن دختر بچه ها دست تو کف دست پدراشون نابود می شدم ..این تقویم لعنتی میگذشت هرسال ازش دورتر میشدم هرسال بزرگ تر می شد و حسرتای من هم سنگین تر اندیشیدی با چهار تا عکس سالیانه فرستادن آتیش این همه بی‌قراری خاموش میشد نه !! گر میگرفت ندا …من بچه مو میخوام من پاره تنم و میخوام کمکم کن بذار پیشم باشه …نزدیکم باشه..

-من بزارم؟؟دیگه کاری مونده نکرده باشی؟؟؟نادر این عجول بودنت کار کف دستت میده ببین کی اضافه کردم!!

-تو اگه ولش کنی میاد سمت من …من پدرشم بالاخره باهام آشتی میکنه مثل مادرش دل بزرگی داره شک ندارم میشه تو فقط..

-من فقط چی؟؟ازآب گل آلود ماهی گراهی شدی ۶ ماه به هزار خدعه و نیرنگ فرستادیش خونه مرد غریبه هیچی نبیان کردم شب به شامگاه خون به قلبم می شد بچم چی میکنه در ذهنش گذراندی از ما نامید میشه میاد سمت تو خودت با گوشا خودت شنیدی که پازل خوشامگاهختی خانواده من شده.گفتی بعد این مدت میمونی پای تصمیمش نادر!!بزار بمونه اینجا!!مثل نگاهام مواظبشم به جان بچه هام!!

یه قدم عقب رفتم صداهاشون تو گوشم اکو میشد امید یادم می اومد اون اجازه نامه ی قلابیش، لیلا و اخمای درهمش موقع عقد ..

هیچوقت قول بده هیچ وقت یادت نره چقدر دوست داریم!!

همه شون میدونستن؟؟؟همشون منو بازیچه کرده بودن .مثل بازی مارو پله که منو به پدرم برسونن که منو ..منو…منو…

اگه لحظه ای حس کردی پدرت بخاطر گذشته ش پشیمون شده تامل نکن ببخشش تو تنها دخترش بودی مطمئنم نمیتونسته فراموشت کنه!

مثل خواهرش براش عزیز بودم؟؟؟واسه همین بود؟؟؟واسه اینکه به نقشه پدرم تن دااده بود تا راضیم کنه برم آلمان؟؟؟

من از امید متوجه شدم پدرت برای تحصیلت اونجا برات دعوت نامه فرستاده چه اشکالی داره برو درستو بخون…

خاتون خانم خندید تمایل داشت جو رو عوض بکنه:

-ای ولین از کف دست تو اصلا خدارو چه دیدی شاید حرکت کردی پیش پدرت اونجا هم رفتی سرکار هم شوهر کردی!

خدایا خدایا خدایا سرم گیج راهی شد دستی از پشت گحرکت کرد و کمکم کرد بشینم.برگشتم پشت سرم امین با چشمای ناراحت ودلسوزانه نگاهم میکرد.خواستم حرفی بزنم کف دست گذاشت رو دهنم صوتم بالا نیاد.کسی عمه رو برای عکس گرفتن صوت زد عمه راهی شد داخل سالن و بوی دود سیگار تو هوا پخش شد.

امین از جاش قد بلند شد و با احتیاط خیره شد .نفس راحتی کشید و کنارم رو زمین جای گرفت و تکیه شو به ماشین داد.

هنوز تو شوک بودم کف دست امین دور شونه مو گرفت و نزدیکم کرد سرشو به سرم تکیه داد و سرمو بوسید.

-من اینجام تا من هستم نمیذارم هیچکس به کاری که نمیخوای مجبورت کنه!!

سرمو قد بلند کرد متزلزل و آشفته گفتم:

-یعنی کیان هم می دونست؟؟؟یعنی امید هم میدونست؟؟آره میدونست؟؟؟خودم مشاهده کردم اسمش تو ادد لیست باباهه؟؟یعنی همه میدونستن؟؟یعنی کیان هم میمیل داشت منو بسپاره به کسی که میدونست ازش متنفرم …

نباید احساسات منو به بازی میگرفتن…. من عاشقشم امین…. نباید همچین کاری با من میکردن ..

من دوسش دارم امین ترو خدا یه چیز بگو… بگو چرا با من این کارو کردن؟؟

لباس امین و ول کردم و رو به آسمون اظهار کردم:

چرا خدای من چرا؟؟؟؟چیکارکنم؟؟حالا چیکارکنم ؟؟برم کجا؟؟کجا رو دارم دیگه برم؟؟؟

خدایا این همه تنهایی رو کجا ببرم!!؟

امین جلو کشیدم و بغلم کرد.میتمایل داشتم گریه کنم نمیتونستم انگار یه دستی جاده گلومو بسته بود..فقط میمیل داشتم حرف بزنم بگم که چقدر دلم از همه گرفته بگم که چقدر بی رحم به من و تمایل داشته های منن ..

نمیدونم چقدر گذشته بود تو خاموشی به آسمون زل زده بودم .امین کنارم قرار گرفته بود و بر عکس همیشگی ش ساکت و آروم به کفشای سفیدش خیره شده بود.

هچی ناظهار کردم.چی باید جواب می دادم باید به امین می اضافه کردم اون من و دوست داره چون یاد خواهرش می ندازمش.

وقتی جوابی ازم نگوش داد بار دیگر جویا شد:

– بیان کردم دوسش داری هنوز ؟؟قلبت میخواد این ازدواج دائمی بشه ؟؟هم ضد حال زدی به پدرت هم آرش دستش میاد که دیگه با کسی ازین بازی ها مسیر نندازه

نگاهش کردم جدی و با اخم نگاهم می کرد.فک فشرده شده ش نشون از حرصی که می خورد می داد.

-میخوام اما اون..

-هرکاری بهت میگم بکن ..بعدش تا آخر عمرتون فرصت داری عاشقش کنی!!

کف دست تو کف دست امین وارد جشن شدم.به محض ورودم لاله به طرفمون اومد و گفت لیلا کارم داره.امین دست منو جدا کرد و مچ لاله رو گرفت و نگهش داشت و به من اشاره کرد برم پیش لیلا .

لاله با تعجب نگاهی به رنگ و روی پریده و صورت مشومشم کرد و با بدبینی نگاهی به امین انداخت و کف دستشو از دست امین بیرون کشید.

بدون توجه بهشون به سمت لیلا رفتم چقدر ناز شده بود…یعنی اونم خبر داشت…پس چرا نگفت؟؟؟چرا زودتر ناضافه کرد درگیر عشق نشم.گفت بهش اعتماد کنم من هم اعتماد کردم.حتی یه بار نپرسیدم چرا!

از دوستش جدا شد و بالبخند سمتم اومد اشکام بی اختیار صورتم و خیس می کردن با تبسمی که سعی می کرد بغضشو بپوشونه بغلم کرد:

-چته؟؟؟این همه آبغوره گحرکت کردن چیه؟؟؟ما که وردل همدیگه ییم تو قول دادی تنهامون نذاری..منم که تو همین شهرم …از بغلش جدام کرد و تو نگاهام خیره شد و جدی اظهار کرد:

-با این فرق که دیگه شامگاها راحت میخوابم نه نور لبتابی نه صدای ام تری پلیری نه آوای…با بغض ادامه داد:

-نارگل اینجوری گریه نکن قلبمو خون کردی..

هق هق گریه م تو بغل لیلا توجه کساییی که کنارمون بودن و جلب کرد خاتون جون کمرمو مالشت میداد و با خنده و شوخی از همدیگه جدامون کرد.لحظه ی آخر قبل از کامل جدا کردن کف دستامون عکاس با استفاده از فرصت یه عکس از این صحنه گرفت.نگاهم از دستای جدا شده مون تا چشماش بالا اوردم .

اخم ظریفی بین ابروهای لیلا قرار گرفت.انگار فهمیده بود یه جای کار می لنگه.

صدای قد بلند گو اعلام رقص دو نفریه عروس دولید و کرد .از سه زوج های جوون هم میل داشت به صورت دایره وار دور عروس و دولید لایت برقصن.

امین دست لاله رو که بهت زده و گیج بود گرفت و وسط برد.یه جفت از دوستای مشترک لیلا و امید هم گروه دوم شد.زانوهام می لرزیدن کف دستامو دورم حلقه کردم و منتظر گروه سوم بودم که دستی بازومو گرفت و نرم وسط کشیدم نگاهم تو نگاهای غریبه ش جای گرفت چطور این همه یهو سنگ شده بود.

آروم دست انداخت پشت کمرم یه کف دستمو رو سینه ش گذاشتم کف دست دیگه مو تو کف دستای گرمش گحرکت کرد دستای یخ زده م تو گرمای کف دستاش در حال آب شدن بودن.چشمای اشکی و پر از خواهش و تمنامو تو نگاهاش دوختم .نگاهش و ازم میگرفت .با اخم آروم بیان کرد :

-حالت خوب نیس؟؟؟دستات یخ ن؟؟

هیچی نگفتم فقط به آهنگ مورد علاقه م که مطمئن بودم کار امیده و انتخاب لیلاست و سرمو رو سینه ش گذاشتم دیدهام و بستم .

به درک بزار هر کی هرجور میخواد فکر کنه فعلا فقط تنها جایی که ساکتشبخش ترین جای دنیا بود اینجا بود.

حتی اگه به نقشه پدرم و امید وارد بازی زیستنم شده باشه دیگه مهم نیست …مهم این بود که من دوسش داشتم اونم دوستم داشت ..خودش گفت خودش اظهار کرد براش عزیزم..خودش اظهار کرد..خودش مریض بودم مراقبم بود …خودش عاشقم کرد…خودش میگفت وقتایی که خوابم شامگاهیه بچه گربه های دلبسته شدنی میشم خودش گفت…خودش بیان کرد…

Şu hercai hayata bir kere geldik

به این جهانی بی ثبات فقط یک بار اومدیم

Yedik içtik doyduk kalktık

خوردیم،نوشیدیم،سیر شدیم،بلند شدیم…

hesabı birlikte verdik

وآنگاه باهم حساب پس دادیم .

Sinsi hayat ihtirası bana hiç uğramadı

حرص و طمع این دنیای پر از توطئه هیچوقت به من رو نکرد.

Dünya malı zenginin olsun sen benim kadınım

بگذار تمام ثروت دنیا مال اغنیا بشود ، و توهم مال من؛ همسر من

همه سالن تاریک بود و فقط رقص نوری زمین و روشن خاموش میکرد.با همه ی وجود دیده شده بودم و خیره خیره تماشا میکردم.قلبم میمیل داشت حرف دلم و از نگاهم بخونه قلبم میمیل داشت نگاه گریزونشو تو نگاهام بده…من حاضر بودم ببخشم..خودش اضافه کرد..حاضر بودم همه رو ببخشم فقط …فقط واسه همواره مال من باشه..

Seni hastalığımda sağlığımda da yanımda görmeliyim

میخوام در تمام سلامت و بیماریهایم تورا کنار خود ببینم.

مثل وقتی که مریض بودم ..همون شامگاهی که بخاطر دارو دادن هام به سختی از جاش کشیده می شد.تا وقت داروهام نگذره..

Güneşin doğduğunu da battığını da senle izlemeliyim

میخوام طلوع وغروب خورشید رو هممسیر تو ببینم.

همون وقتایی که فیلم مونتاژ شدمو برای خودش کپی می کرد میبیان کرد مناظر فوق العاده عکاسی شدن یه روز خوب شد ببرمش این صحنه رو از نزدیک ببینه

Yanabilir saltanatlar olsun yeniden yaparız

سلطنت دنیایمان ممکنه ویران بشه،اشکال نداره، بازم درستش می کنیم.

از همه بخاطرش میگذشتم…..از همه ی کسایی که میل داشته یا ناخواسته قلبمو شکسته بودن.

Bizde bu sevda sürdükçe

تا زمانی که این محبت تو قلبمون ادامه داره،

ölsek de yanyanayız

حتی اگر بمیریم بازهم در کنار هم خواهیم بود .

نگاهش تو دیدهام آروم گرفت تبسم تلخش دلمو و سوزوند..چرا نمی تمایل داشت منو ببینه..منی که کنارش بودم..من خواهرش نبودم من ..من زنش بودم و اون عاشقی من بود…از همون دفعه اول که سر خونیش رو پام بود دلم میخواست زیستنمو بدم تا چشماش بار دیگر باز بشن

کف دستشو بالا برد و دورش آروم تاب خوردم آروم و نرم میرقصید با حرکتمون نور افکنی که هر چند ثانیه یه بار رو زوج ها مکث میکرد رومون مکث کرد.رنگ قشنگ دیدهاش آبی آبی بود..اشکی بی اختیار از چشم چکید نگاهش اشکمو دنبال کرد و رو زنجیر صلای اسمم تو گردنم قفل شد.

می چرخیدم و می رقصیدم و گریه می کردم با غم سنگین چشماش تمام حرکاتمو نگاه می کرد مثل کسی که از آخرین لحظات متوجه شدن کسی استفاده می کنه

با التماس نگاهمو به نگاهاش دادم مستاصل نگاهم کرد مثل کسی که حرفی که میخواست بزنه ولی نمیتونه…نورافکن رو لیلا و امید بود که به چشمای همدیگه خیره شده بودن و لبخند میزدن….نورافکن رومون ثابت شد یه لحظه نگاهشو به لبام داد به محض اینکه نورافکن امین و لاله رو روشن کرد.سرشو آرم خم کرد بوی عطر سردش توی بینی م پیچید نادآخودآگاه چشمامو بستم .بوسه ی نرم و طولانی ازم گراهی شد و زیر گوشم اضافه کرد:

-همواره مواظب دلت باش…منو فراموش کن ….خدانگهدار

کف دستمو ول کرد و عقب عقب بانگاهی که رنگ تمنا داشت ازحلقه رقص خارج شد.

Seni hastalığımda sağlığımda da yanımda görmeliyim

میخوام در تمام سلامت و بیماریهایم تورا کنار خود ببینم.

Güneşin doğduğunu da battığını da senle izlemeliyim

میخوام طلوع وغروب خورشید رو هممسیر تو ببینم.

نورافکن روم که تنها و با دستای دراز و نگاه ناباور به مسیر راهی شدنش خیره شده بودم روشن شد.

حرکت کرد؟؟؟؟؟اونم تنهام گذاشت؟؟؟ من میخواستم بخاطرش زیستن کنم به عاشقیش به نفسش…

تا زمانی که این دلدادگی تو دلمون ادامه داره،

ölsek de yanyanayız

حتی اگر بمیریم بازهم در کنار هم خواهیم بود .

من اگه عاشق کسی بشم عاشق همه چیزش میشم عاشق بد و خوبش…

سایه ی پدرم کنار دیوار می لرزید با گریه و یه دنیا عاشقی و حسرت و التماس بهم خیره شده بود

اگه لحظه ای حس کردی پدرت بخاطر گذشته ش پشیمون شده تامل نکن ببخشش تو تنها دخترش بودی مطمئنم نمیتونسته فراموشت کنه!

امیدوارم هیچوقت تو حیاتت مجبور نشی بدون محبتت حیات کنی …………..

صوتها و همهمه ها تو سرم شدت گرفتن ..تمام مجلس دور سرم می چرخید .لیلا نگاهش بهم افتاد با تعجب و نگرانی از بغل امید بیرون اومد و دامن لباسشو بالا گحرکت کرد و با صدا زدن اسمم به سمتم اومد که قبلش جلو چشمام سیاه شد و هیچی نمتوجه شدم.

-نارگل…نارگل…عزیزم چشماتو باز کن.

به سختی پلک های سنگینم و باز کردم.لاله رو تخت کنارم قرار گرفته بود .دیدهام و بستم و باز کردم.

-ک..ج..ا..م؟؟

-خونه خودمون..امین نذاشت ببرنت بیمارستان اضافه کرد میگه دوستش بیاد تو خونه ببینت با گریه کف دست کشید موهامو کنار زد و از روی زمین لیوان شربتی و کشیده کرد

-باید قد بلند بشی اینو بخوری..

-نم..تونم

-باید بتونی امین دو ساعتی میشه دم در منتظر بیدار شدنته

نگاهش کردم سرشو زیر انداخت و آروم گفت:

-باید باهاش امشامگاه بری خونه کیان!

نگاهام و بستم قطره اشکی از چشمم سر خورد و از کنار گوشم تو بالشت گم و گور شد.باید می رفتم؟؟؟با کسی که هیچ حسی به من نداشت باید می راهی شدم؟؟باید بازم التماس می کردم؟؟از این بیشتر؟؟؟

-نمی..خوام

سرشو قد بلند کرد و نگاهم کرد.به صورتم خیره شد و هیچی نگفت…

-اون..اون..دوستم نداره…

-میدونم!اما…

آهی کشید و بازم خاموشی کرد.

-ولی چی اگه تو بودی چیکار می کردی؟؟

-پشتشو بهم کرد و سرشو با کف دستاش گحرکت کرد و به زمین خیره شد.

-من نمیدونم بین شما ها چی گذشته نارگل ولی اگه من بودم به عشقم نگاه میکردم اگه اون قدری بود که از پس عاشق کردنش بربیام از این ریسک و قبول میکردم.

-موضوع عشق من نیست موضوع اینه که اون من و میگه مثل خواهرشم…

اشکام بدون اجازه گراهی شدن دونه به دونه از دیدهام پایین می اومدن .کف دست گذاشتم رو تخت خودمو بالا کشیدم و تو جام قرار گرفتم

لاله با تعجب و عصبیت سرپا شد:

-چـــی؟؟؟پس عمه ی من بود داشت تورو جلو این همه آدم می بوسید؟؟؟نارگل خری؟؟در ذهنش گذرانده ماها کوریم!!

-غلط کرده …حالا که اینطور شد باید بری..حداقل از غرورت دفاع کنی..میری نارگل..باید بری!! باید هرچی ..هرچی از دهنت در میاد بهش بگی تا با کس دیگه ای همچین بازی عاطفی مسیر نندازه مخصوصا تو که …

آهی کشید و باقی حرفشو با اضافه کردن “اینو بخور تا لباساتو بیارم بپوشی” تمام کرد.

با ضعف و سرگیجه تو ماشین امین قرار گرفتم.لاله سرشو تو اورد و خطاب به امین بیان کرد:

-می ایستی تا برگرده…

لاله صورتم و بوسید و اظهار کرد:

-نمیدونم این حرفایی که می زنم و چجور برداشت می کنی ولی نارگل تمام این سالها دایی هر چندروزگار یه بار ازت خبر میگرفت از طریق مولین با تلفن ، از طریق فیسبوک با من ، امید از همه …می تمایل داشت حواست بهش باشه..نمی خواست ولت کنه به ولین خدا نبیان کردیم زیرا میدونستیم چقدر از کف دستش دلخوری …نمی گم ببخشش یا باهاش هرجا می خواد برو ..میگم این قضیه رو یه فرصت ببین که بتونی انتخابی داشته باشی که دوست داری..نه یه شرایط تحمیلی اوکی؟؟

امین با گفتن تکبیر شروع به شعار دادن کرد لاله چپ چپی بهش نگاه کرد.اشاره کرد ساکت باشه صوتش کسی رو بیدار نکه

-خب بابا لاله خانم نزدیک صبحه ها..شما بفرمایید داخل منم یه ذره نصیحت دارم براش همش که نمیشه شما بگید

تا در ساختمون هیچ کدوم هیچی نگفتیم.در ساختمون ایستاد.پسره تو نگهبانی خواب بود.

واسه رفتن دوقلب بودم از یه طرف دلم می خواست برم تا اگه شده به پاش بیوفتم و نذارم بره از یه طرف دیگه با خودم میگفتم اگه باز پسم بزنه چی؟؟

صوتی امین از افکارم کشیدم بیرون

-ببین من بلد نیستم عین این دختر عمت برات سخنرانی کنم فقط یه سوال میپرسم که مطمئن بشم تا آخر عمرم برای اینجا اوردنت پشیمون نمیشم..اگه بگن بمیر براش حاضری جونت و براش بدی؟؟

نگاهم از چشماش گحرکت کردم و به طبقه پنجم ساختمون دادم به تراس اتاقش به چراغ روشن اتاقش نگاهام و بستم .یاد اامان باری که بین اون همه لوله تو بخش مراقبت های ویژه دیدمش افتادم.

-حاضر بودم براش همه چیزیمو بدم….

-اگه بعد از امشامگاه بازم نتمایل داشتت چی؟؟

-هیچی از این تنهاتر نمیشم…فقط مطمئن می شم همه ی سعی مو واسه نگه داشتن عشقم کردم.

تبسم رضایتی زد و سرمو بوسید و اظهار کرد:برو غلط میکنه نخوادت! خودم پشتتم..فقط..فقط..چیزه یه خورده مراقب خود باش..

با کنجکاوی نگاش کردم :چطور؟؟چیکارش کردی مگه؟؟

-هیچی بابا فقط یه پیک مشروب به خوردش دادم جلو همه!!

-یه پیک؟؟؟؟من هم با یه پیک مست نمیشم

-تو که آره هزار ماشا…تو هرچیزی استادی حتی درست خوردن مشروب و مست نشدن…فقط راستش توش چیزی ریختم

-امیــن!!!مسمومش کردی؟؟؟

-سرشو خاروند گفت :نه بابا یه خورده داروی تقویتی ریختم براش..چیزیش نمیشه فقط..ریز خندید کف دستی کشید به چراکهه ش یکی با کیفم زدم تو بازوش.

-دعا کن چیزیش نشه!!

-نه نمیشه خیالت تخت.. بازم لبخند زد و باکف دست جلو خندشو گحرکت کرد و اضافه کرد:یعنی اگه تو زودتر بری فکر کنم کمتر چیزیش بشه

از خجالت داشتم آب می شدم بیشعور واقعا وقتی بی حیا می شد نمی اضافه کرد بابا خواهرمه مثلا ..پشتمو کردم از ماشین پیاده بشم که دستمو گراهی شد و اضافه کرد:

فقط یه چیزی..این قضیه تمام شد باید کمک منم بکنی به عاشقیم برسم

-تو که بیان کردی فراموشش کردی

لبخند افسردهی زد و اظهار کرد: نشد نتونستم بد مصب به‌شدت رو اعصابمه!

ریز خندیدم و گفتم: باشه قول میدم .دعا کن برام!

بلند قد بلند خندید صوتش پیچید تو کوچه خلوت:

-اونی که دعا میخواد تو نیستی یکی دیگه ست

در ماشینشو بستم و بدو بدو از خجالت کلید انداختم و وارد ساختمون شدم.

در خونه رو با احتیاط و آروم باز کردم.همه چراغا خاموش بود الا چراغ جادهرو که همیشه روشن میذاشتمش.در اتاقم نیمه باز بود و چراغش خاموش بود . به طرف اتاقش حرکت کردم چراغش روشن بود اما اثری ازش نبود سرویس بهداشتی حموم و توالت هم خالی بود از پنجره تراس و هم نگاهی کردم کسی نبود.با شک و تردید به طرفم اتاقم رفتم.

کلید برق و زدم رو تختم جای گرفته بود و با کف دستاش سرش و گحرکت کرده بود فقط کتشو در اورده بود و گوشه ی اتاق پرت کرده بود.با روشن شدن چراغ سرشو بالا گرفت و با نگاه های سرخ و عصبی و زل زد بهم سرمو زیر انداختم .از جاش کشیده شد و کنار تختم توقف کرد.با صدای عصبی و کنترل شده از خشم اضافه کرد:

-اینجا چیکار میکنی؟؟

سرمو بالا گحرکت کردم و همه ی سعی مو کردم با نفرت نگاهش کنم.کف دستی تو موهاش کشید و کلافه کف دستاشو از هم باز کرد و گفت:

-چی میخوای نارگل؟؟تو نباید اینجا باشی!!

-چرا ؟؟چون بازی تو و پدرم تموم شد ..

-تو نمیفهمی…نمیبینی…درک اینو که پدرت چقدر میخوادت و بهت احتیاج داره و نداری…

برگشت به سمتم و ادامه داد:

-بهتره بری با خودش صحبت کنی مطمئن باش همونجور که منو قانع کرد پای حرفاش بشینی بهش حق میدی

– حق؟؟به چه جرئتی از حق حرف میزنین

زانوهام لرزید از ترس افتادن تکیه دادم به دیوار و ادامه دادم:

-از خدا نمی ترسین؟؟خدارو می شناسین اصلا!!!؟؟من …من بیچاره مگه چی تمایل داشتم ازش…فقط تمایل داشتم تنهام نزاره..بمونه اینجا کنار خانواده م خوشبختی مو کامل کنه نه اینکه همین خانواده یی که دارم و ازم بگیره ببرم جایی که زبون مردمشو هم بلد نیستم که تنهاییم چندبرابر بشه زیرا خودخواهه زیرا فقط به فکر تنهایی خودشه نه مــن ..منی که این همه سالها سوختم از حسرت و هیچی نگفتم..که دل دخترا نشکنه که دل عمه نگیره..

آقای مدعی العموم اون محض رضای خدا تو تموم این سالها بیان کرد بیام برگردم شهرم کنار دخترم باشم نــه!!فقط میتمایل داشت منو از چیزهایی که دوست دارم جدا کنه!!

به هر قیمتی… به هر قیمتی…. حتی به قیمت بازی دادنم

کلافه کف دستی کشید به پیشونیش تموم بغض و خشممو جمع کردم و داد کشیدم :

ازش متنفرم… از همتون متنفرم…از همتون… از همتون که به فکر خودتونین … اون یکی به فکر بچه ی زنی که عاشقش بوده، عمه بخاطر وابستگیش از همتون متنفرم… از تو هم متنفرم…

کف دست به دیوار گرفتم و صاف توقف کردم و از اتاق زدم بیرون…

کف دستم به در واحد نرسیده بود که از پشت بازومو گرفت و عقب کشیدم و زد تو گوشم و محکم چسبوندم به دیوار زل زد تو صورتم و داد کشید:

-به چه حقی اسمی از خواهر من میاری ؟؟؟

یه طرف صورتم میسوخت چشمام پر از اشک شده بود از درد چشمام و بستم سرمو به دیوار تکیه دادم.شونه هامو ول کرد و عقب عقب میراهی شد و تکرار میکرد:

-از اینجا برو زود تر برو تا زنگ نزدم به خانوادت ….میل داشتی هم هیچوقت منو نبخشی باشه….نبخش.. اما بدون خواهر من دلش پر ازعشق و محبت بود نه مثل تو پر از نفرت و سیاهی!

جایی اندازه یه مشت تو سینه م سوخت… از دل من حرف میزد؟؟؟قلب من هم پر از عاشقی بود!!چرا نمیفهمید…چرا نمیمتوجه شد….باید نشونش میدادم.

از دیوار فاصله گراهی شدم پشتش به من بود به زمین خیره شده بود کف دست گذاشتم رو شونه ش برگشت طرفم و مستاصل با نگاهای به خون جای گرفته و ظاهر پریشون نگاهم کرد.از حرکت ایستادم روبروش و با گریه اضافه کردم:

-دل من هم پر از عشقه ..عاشقی تو…چطور باید نشونت بدمش..

کلافه با دو دست ،دست کرد تو موهاش وعقب روندشون و چند قدم عقب تر حرکت کرد .

رفتم جلوش با کف دستای لرزونم کف دستشو گراهی شدم گذاشتم رو دلم و با صدای لرزون و گریونی گفتم:

-ببین ..میشنوی؟؟میگه با تموم بازی دادن هات..با تموم پنهان کاری هات..با تموم دروغات..با تمام بداخلاقی هات ..بد قلقی هات…لجبازی هات…دوست داره.من عاشقتم لعنتی چرا نمیبینی؟؟

نگاهش رنگ التماس گحرکت کرد میل داشت کف دستشو عقب بکشه با کف دستام کف دستشو محکم تر گرفتم.با بیچارگی نزدیکم شد و اضافه کرد:

-این کارا چیه میکنی؟؟ّبین از بینیت داره خون میاد ..از اینجا برو …برو بعدا حرف میزنیم باشه؟!..فقط الان برو!!

-نمیـــخــوام…محکم تر بغلش کردم آروم آروم تکرار می کردم:تو دیگه تنهام نذار ترو خدا…تروخدا !!

بدون حرکت تو بغلم نفس نفس میزد.تنش داغ شده بود داشت منو هم میسوزوند.سرمو بلند کردم تو چشمای سرگردونش نگاه کردم این برق تمنا همون برقی بود که تو تراس دیده بودم .هیچوقت نگاهاشو انقدر گرم و باحرارت نمتوجه شده بودم.رو نوک پا توقف کردم و آروم چونه شو بوسیدم

-نارگل من..نمیتو…

حرفش تموم نشده بوسیدمش. بدون هیچ حرکتی گذاشت تا ببوسمش.ازش کمی فاصله گراهی شدم نفسامون تو صورت همدیگه بود نگاهاش تسلیم شده بود مثل کاپیتانی که تا لحظه ی آخر میخواد با قایقش غرق بشه لجبازی می کرد.بار دوم طولانی تر بوسیدمش میتمایل داشتم عقب بکشم که با خشونت لبهامو گراهی شد و بوسید کف دستمو بالا اوردم و بالای گوشش تو موهاش فرو کردم کف دستاشو محکم تر دورم حلقه کرد .صوتی نفس نفس زدن هاش، زمزمه هاش بهترین نت موسیقی شد که تا آخر عمرم دلم فراموش نکرد.

-تو…تو..اینجایی…هنوز؟؟

میتمایل داشت فراموش کنه یادش نیاد؟؟من که نمیتمایل داشتم خودمو بهش تحمیل کنم!!من فقط میتمایل داشتم ببینه بخاطرش حاضرم از همه چیزم بگذرم!

دست گرفتم به دیوار و قد بلند شدم کمرم درد می کرد حالت تهوع داشتم میخواستم از کنارش بگذرم که جلومو گحرکت کرد.نگاهمو ازچشماش با شرم و خجالت ازش گراهی شدم و سرمو زیر انداختم.مسیر لباساشو تا تخت دنبال کرد و به روتختی رسید دستاش رو بازوم یخ کرد.

-ای…نج..ا چه خب..ره؟؟

کف دستشو ول کرد و عقب حرکت کرد به دیوار تکیه داد و سر خورد رو زمین قرار گرفت.با ناباوری زیر لب تکرار می کرد:

-چیکار کردیم؟؟چیکار کردیم؟؟چیکار کردیم؟؟

از ضعف نسشتم رو زمین روبروش بودم.با ضعف و بی حالی گفتم:

-من زنتم نه خواهرت ..خواهش میکنم اینو بفهــــم من دوسِ…

برق از کله م پرید یه طرف صورت سوخت.قبلا هم ازین سیلی ها خورده بودم نباید کم می اوردم.

-چرا نمیبینی عشق منو مَ…

افتادم رو زمین نای بلند شدن نداشتم .سرمو رو سرامیک سرد گذاشتم و با هق هق اشک ریختم.

ازشونه گحرکت کرد و قد بلندم کرد صورتم جلو صورتش بود تو حاله ی اشک و تارکی درست نمیدیمش.صدای فریادش بند بند وجودمو لرزوند از ترس گریه م قطع شد

-تــو غلط کردی!!!تو گ.. اضافه خوردی .جرئت داری یه بار دیگه فقط یه بار دیگه تکرارش کن .

دیدهامو باز کردم چشمای عصبی و خشمگینش سیاه شده بود نمیدونم چرا درد دیدهاشو حس میکردم انگار که قلبم درد بگیره..فکشو رو هم فشار داده بود و آماده ی دوباره فریاد کشیدن بود.با صوتیی که به زور به گوش خودم هم می رسید نالیدم:

-تا جهان جهانست من عاشقتم….

به عقب پرتم کرد زمین همه ی اعضا جوارحم حس کردم از درد متلاشی شد به خصوص دلم که با صوتی فریاد درد آلود و بغض آلود مردونه ش انگار که میلیون ها تیکه شد.

-عاشـق من ؟؟؟!!!من متاهــل؟؟؟من زن دار؟؟؟من خانواده دار؟؟؟مــن بی همه چیز بد شانس…

دستاشو گحرکت کرد سمت سقف و از ته دل ناله کرد:

-خدایا این بود جواب خوبی من؟؟تو که مشاهده کردی نیتم چی بود ..چرا دامن منو سوزوندی دِ نوکرتم! ..چرا پای منو گیر این قصه کردی؟؟ کم قصه دارم خودم؟؟ کم درد دارم؟؟؟ کم بدبختی دارم؟؟ کم بیچارگی دارم.تازه اندیشیدم خوشبختی بهم رو اورده فکر کردم همه چی جور شده…..که اینجوری حیرون این شهرم کردی

دو زانو زو زمین نشست دستاشو رو پاش گذاشت و آروم ومردونه به گریه افتاد.

-که بخاطر یه امضای مسخره پا بزارم تو این شهر واسه یه امضا تایید اون بورسه ی لعنتی….که اگه قول نداده بود به ساغر عمرا سمج میشدم.رو کرد به سقف و گفت :

-آرهـــ ؟؟؟همینو میمیل داشتی بگی.. خب زودتر میبیان کردی !!یه جور دیگه میاضافه کردی …قلم پام خُورد… گ..میخوردم بیام اینجا!! این دختره ی دیوونه علیل و زمین گیرم کنه …گول گریه ها پدرشو بخورم قلبم بسوزه …بخوام هم یه کمک خیری بکنم هم زن بیماردلی مو از استرس تصادفم و نجات بدم که اینجور عاجز و ناتوان انگشت نکشم سمتت..

چند ثانیه ساکت شد و باز فریاد کشید:

-خدایــا!!!!چـرا..چــرا…چــرا…چـرا !!

واسه گریه کردن توانی نداشتم ..همه انرژیم تحلیل راهی شده بود ..تو چند ثانیه همه چیزم به باد راهی شده بود …دلم…احساسات پاک و دست نخوردم …روحم…همه چیزم…همه چیزم

تو ذهنم تماس هاش مرور میشد وقتایی که با دیدهای آروم و آسمونیش با تلفن صحبت می کرد و من آروم میشدم..تمام مدت اون دیدها مال یکی دیگه بود!!اون ساکتش مال یکی دیگه بود..من فقط یه بازنده عاشق بی چاره بیشترنبودم

پاهام تو بغلم جمع کردم.سرشو قد بلند کرد نگاهم کرد با مکث و طولانی نگاهش کردم سرد و خالی از هر نوع حسی ..تنها حسی که دلم میتمایل داشت تجربه ش کنه فقط مرگ به معنای واقعی کلمه بود…

-نمیدونم چرا این اتفاق افتاد !!نمیدونم!! به خدای احد و واحد نمیدونم!!..من نه قلبه م نه هیزم نه ندیده …نمیدونم چی شد… نمیدونم ..اما هنوزم فرصت هست..تو جوونی ..میشه درستش کرد..میشه ..میشه…میشه برگشت به روزگار اول ..فقط این احساست مسخره تو فراموش کن بریز دور…من عاشق زنمم نه مثل پدرت که بزارش و بره من تا وقتی هستم و هست دوسش دارم..اینو درک کن!!

حرفی نداشتم بهش بگم..از همه چی خالی شده بودم…

رو پاش جلو تر اومد دستامو گراهی شد و آروم اضافه کرد:

– زنگ میزنم به پدرت براش توضیح میدم مطمئنم درک میکنه …بعدش باهاش برو ..از این شهر برو تا همه چی رو فراموش کنی …قسم میخورم یه روزگار به همه ی این احساسات میخندی… باشه؟؟

اینجوری نگام نکن دختر !!!

بخدا دارم نابود میشم سرم داره منفجر میشه .هیچوقت تو زیستنم انقدر احساس عجز و ناتوانی نمی کردم..حتی وقتی..وقتی..بدترین اتفاق زیستنمون تنها خواهرمو ازم گرفت

کف دستشو گذاشت رو شکمش ..قلبش انگار پیچ میخورد ..چراکه به سرعت از جاش قد بلند شد و به طرف سرویس بهداشتی دوید و صدای بالا اوردنش تو خونه پیچید.

تصویر یه زن سفید پوش تو چارچوب در نقش بست.!!!!

با کرختی خودمو رو زمین کشیدم و کف دست گراهی شدم به دیوار و قد بلند شدم .انگار تو سرویس بهداشتی بیهوش شده بود آوایی ازش نمی اومد.

سرپا شدم سرم گیج رفت سایه ی زن تبسمی بهم زد کف دستی به دیوار کشید دنبالش دست به دیوار کشیدم و به سمت در واحد راه افتادم .با درد خم شدم بند کیفمو از رو زمین برداشتم و کیف و دنبال خودم رو زمین میکشوندم.

تصویرم تو آینه آسانسور با نگاهی که به سختی میتونستم تشخیصش بدم چقدر برام غریبه بود.

-خانم حالتون خوبه؟؟

در ماشینشو باز کردم و عقب سوار شدم زن هم با تبسم کنارم نشسته بود.از تو آینه نگاهی بهم کرد و اضافه کرد:

-جایی میرین؟؟

-قبرستون

***

-سلام مامان جونم..سلام

خوبی نامهربون من !!خوبی بی وفا؟؟منو گذاشتی راهی شدی؟ناظهار کردی دخترت بدون تو چی میکشه!!

هیچ به فکر من بودی ؟؟مثل بابا تنهام گذاشتی دوتا فرشته متوجه شدی منو فروختی به اونا..باهاشون رفتی منو گذاشتی اینجا..تنها…اینجا که هیچ کس حرف منو حرف دلمو نمیخونه …نمیفهمه..

مامان جونــم…مــولین!..بگو چیکار کنم با این همه تنهایی؟؟

پاشو عزیزم پاشو مادری کن برام… پاشو ..پاشو برام کاچی درست کن دخترت عروس شده..عروس سیاهپوش شدم مولینی جونم ببین!!ببین سیاهپوش آرزوهامم ببین… ببین… ببین چقدر داغونم ببین

سرمو به سمت آسمون بردم و جیغ زدم:

آوامو میشنوی؟؟خدا آوامو میشنوی من مادرمو میخوام…من این همه تنهایی رو نمیخوام…. من این همه بغض و نمیخوام من مولینمو میخوام..خـــُدا !!!!!!!

اون وقت صبح تقریبا قبرستون خالی بود..سرمو رو سنگ قبر تمیز و شُسته و گلای مریم پرپر شده روش گذاشتم و از ته دل ۱۹ سال حسرت آغوش مهربون و امنش و تنهایی ها، گِله ها،بغض هامو خالی کردم……

صوتی هق هق گریه ی کسی توجهمو جلب کرد.هلنا خواهر حورا کنار دیوار جای گرفته بود و با صورت قرمز و خیس از اشک هق هق می کرد.بخاطر من گریه می کرد انقدر سزاوار قلبسوزی بودم و نمیدونستم؟؟

دیدهم از پنجره به بیرون افتاد هوا تاریک شده بود ساعتها گذشته بود.

نگاه دستام کردم که تو دستای سرد و یخ زده ی عارف شوهر هلنا بود به صورتش نگاه کردم.اخماش توهم بود بدجوری معذب با شرمندگی نگاهم می کرد.به محض ساکت شدنم سرشو انداخت زیر و آهـــــی کشید.

کف دستامو از کف دستاش بیرون کشیدم و رو به حورا که مات و شوک زده به سمتم نگاه می کرد بیان کردم:

-سه شب تمام زیر ماشین ها خوابیدم..از کف دست مزاحما فرار کردم..ولی خونه مون برنگشتم..ولی به جای اولم برنگشتم…

خانم خواهش میکنم منو برنگردونین بین اون آدما …من دیگه نمیخوامشون …دیگه خسته م از اینکه بینشون باشم و تنهایی بکشم .

خانم شما بیان کردین رفاقتم..گفتین گذشته گذشته اظهار کردین باهم شروع میکنیم بیان کردین از شما بدتر که نبودم..

خانم کمکم کنین ولی حالا که بهتون اعتماد کردم شما دیگه تنهام نذارین..کمکم کنید از اول شروع کنم…بزارین رو پای خودم وایسم..

خانم شما تنها کسی بودین که بدون چشم داشت کمکم کردین بهم جا و غذا دادین دکتر بردینم قلبسوزی کردین برام…شامگاه بیداری کشیدین به پام ..

تروخدا شما دیگه به اعتمادم چنگ نکشید……

صدای گریه ی هلنا سکوت اتاق و شکست ازجاش بلند شد و با سرعت از اتاق بیرون رفت .

عارف شونه هامو گرفت و به سمت خودش برگردوند.آروم اروم شروع به صحبت کرد:

-بهتره یه خرده استراحت کنی نارگل!!این همه فشار عصبی تو طول امروزگار برات به اندازه کافی خطرناکه باقی حرفاتو بزار بعد از استراحتت ..ای کاش قبول می کردی باقیشو یه وقت دیگه میذاشتی!

-نــه میمیل داشتم …کف دست کشیدم به سمت حورا که هنوز مات و مبهوت رو صندلیش نشسته بود و به فضای بالای سرم زل زده بود و ادامه دادم: اون بدونه…میخواستم در جواب لطف هاش ازش تشکر کنم…

عارف تبسم تلخی زد و ملافه رو روم کشید.ازم خواست دیدهام و ببندم و فقط به صداش گوش بدم.

فصل دوم

(گمشده لای خاطرات)

زن جوان آروم خوابیده بود و صورت رنگ پریده ش که گودی زیر دیدههاشو بیشتر نشون میداد درهم بود.بعید نبود باز هم درحال دیدن کابوسی باشه .کف دستی پشت کمرش قرار گرفت و آروم حرکتش داد با سستی هم پای مرد از اتاق بیرون میحرکت کرد لحظه ی آخر کف دست گرفت به در و باز نگاهشو به سمت زن جوان داد و با فشار مرد از اتاق خارج شد.

مرد با احتیاط در اتاق و بست و پشت سر خواهر همسرش به طرف بزرگترین قسمت ویلا که پذیرایی بزرگ و دلبازی بود رفت.

وسط اتاق پذیرایی ایستاده بود و بدون حرکت به روبروش نگاه می کرد.خواهرش با کف دست و صورتی شسته از کنارش رد شد و خودشو رو کاناپه انداخت و دیدههاشو بست و با کف دست شقیقه هاشو فشار میداد و اظهار کرد:

-سرم داره میترکه…حورا هیچ قرصی چیزی اینجا پیدا نمیشه؟؟!

عارف یک قدم دورتر از حرکت ایستاده بود به سمت همسرش حرکت کرد و با اشاره متوجه حرکت کردار غیرعادی خواهر شوک زدش کرد.هلنا تو جاش قرار گرفت و بار دیگر جویا شد:

-حورا عزیزم!!

بدون هیچ حرکتی یا جوابی هنوز تو بهت بود.هلنا از جاش بلند شد و با تایید همسرش روبروی خواهرش از حرکت ایستاد و با دستاش بازوهای خواهروش گرفت و مجبورش کرد به نگاهاش نگاه کنه.

نگاه بی قرار و گریزونش تو دیدهای خواهر منتظر و ترسیده ش نشست.هلنا سری خم کرد و با لحن آرومتری گفت:

-درست میشه همه چیز….میدونم بخاطر نارگل نگرانی ..منم دارم دیوونه میشم ولی بهتره استراحت کنیم تابتونیم یه جاده حل درست پیدا کنیم..

کف دستاشو از کف دستای خواهرش بیرون کشید و یه قدم عقب تراهی شد.چند بار عصبی دم اسبی موهاشو از جایی که بسته بودن می گراهی شد و می کشید.انگار همه ی افکارش تازه به ذهنش هجوم اورده باشن کف دست به صورتش میکشید و قدم های عصبی برمیداشت و دایره وار دور خودش می چرخید و با خودش زمزمه می کرد..زمزمه هاش کشیده و قد بلندتر شدن تا جایی که به فریاد تبدیل شدن:

–به من میگه بدون نگاه داشت کمکش کردم؟؟؟به من؟؟به منی که از همه بیشتر مقصرم!!!

به من میگه ؟؟؟به من؟؟خدایا به من؟؟چرا من خدا چرا من؟؟!کم عذاب مادرمو کشیدم کم غصه ی تنهایی ها ی مادرمو خوردم حالا …حالا…حالا …حالا این دختر طفل معصوم خدایا این چه عدالتیه خــدا این چه عدالتیه؟؟؟

صدای “آرومتر” گفتن هلنا با زمین خوردنش یکی شد.سرشو زیر انداخته بود و شتاب‌زده سریع عصبی نفس می کشید.

-قول میدم همه ی سعی مو بکنم تا حالش خوب بشه..به شرافتم قسم می خورم!

از شدت برآشفتهت گر گراهی شد دستای عارف و پس زد و سرپا شد و تو صورت عارف داد کشید:

-چی رو میخوای خوب کنی هان؟؟چی رو ؟؟ّبگو ببینم چی مونده که بخاطرش به شرافتت قسم می خوری؟؟؟؟

مگه سالها پیش به من قول نداده بودی دیگه خطری از سمت خانوادت تهمتوجه شدم نمیکنه چی شد؟؟مگه اون برادر بی شرف ،بی ناموست نبود منو از درس و دانشگاه آواره کرد؟؟مگه اون نبود آبرو برام نذاشته بود !! که از ترس اینجا سنگر بگیرم! مگه اون نبود که حق بدی رو در حقم تمام کرد…

بغضش شکست با دست صورتش و گحرکت کرد بین کف دستاش و همچنان نامفهوم چیزی می اضافه کرد.

عارف ازجاش کشیده شد و گفت:

-باشه عماد مقصر ….گردنم خورد اگه تمام بدی هاشو تلافی نکنم اما بگو آرش چه تقصیری داشت این وسط هان؟؟ اون که داشت آروم و بی سروصوت زندگی شو می کرد همه ی غمش هم دل مریض زنش بود؟؟؟؟ اون چه گناهی داشت که این دردسر و براش درست کردی؟؟!

دستاشو جلو دهنش گرفت دیدهای بارونی و صورت خیسشو به عارف که با اخم و آزردگی نگاهش می کرد داد و مثل کسی که با خودش حرف بزنه گفت:

-از دوست عماد سؤال کردم عماد کجاست آدرس داد راهی شده شهری جایی کار داره گفتم کجا آدرس اونجارو داد من نمیدونستم که آرشه حتما دوستش واسه مسخره بازی آدرس جابجا داده …نمیدونستم …نمیدونستم….من که فقط نمیشناختمشون… فقط میمیل داشتم عماد و بکشم.نگاهی به کف دستای لرزونش کرد و بیان کرد:با همین کف دستای خودم ….نه آرش!!!

-حورا من میخوام برم شهرش با خانوادش صحبت بکنم..نارگل فقط از تنهایی و کمبود محبت پدرش رنج میبره…میشه درمانش کرد با کمک خانوادش..الان ازشون قلبگیره نباید به این فاصله عادتش بدیم.

صدای گریه هاش قطع شد.با وحشت زل زد به تصویر ناراحت و اخم آلود عارف وناباور پرسید :

-چیکار بکنی؟؟؟؟

-اون به خانوادش احتیاج داره …..

-تو غلط میکنی!!!

هلنا-حــورا!!!!

-دختره به من پناه اورده احمقا !!! پناه!!! الان فقط به من اعتماد داره اگه اعتمادش و بشکنیم فکر بعدشو کردین؟!

عماد با خونسردی ظاهری که پشتش طوفانی از خشم و خشمگینت بود پا رو پاش انداخت و اظهار کرد:

-در هر صورت دیر یا زود بفهمه تمام این اتفاقات زیر سر توهه هم اعتمادش نابود میشه پس بهتره قبلش با خانوادش ارتباط برقرار کنیم…

هلنا-عــارف!!!

دست روی بدترین کابوس حورا گذاشته بود و خودش اینو بهتر از هرکسی میدونست ولی تنها چیزی که براش مهم بود خوب شدن دختری بود که تا یکسال پیش زندگی آروم و شادی داشته نه عذاب وجدان حورا!!!

دستاشو با ناباوری رو دهنش گذاشت نگاهه ی اشکاش باز هم جوشش کرد و اشکاش سرازیر شد.از شدت بغض و غمگینی و در حال خفه شدن بود .کنترل اعصابشو از کف دست داد و جیغ کشید:

-از خونه ی من برو بیرون “عارف کیان” برو گمشو بیرون

هلنا قدمی به سمت خواهرش برداشت و مستاصل گفت:حورا جان!

-کف دست به من نزن ….توهم عین اینایی …یه عمر پدرتو جلوت به خاری میکشیدن خفه خون میگراهی شدی حالا میخوان سر این بدبخت و هم همینطور پنهان کاری و ماسمالی کنن..نمیـــذارم!!! بخدا قسم نمیــــذارم ….میرم همه جا میگم برادرات چیکارکردن ..آبرو برای پدرت نمیذارم …فقط نارگل و از من بگیـــری !!!

عقب گرد کرد و بدون توجه به حورا گفتن های هلنا از ساختمون بیرون دوید .سمت چپ ویلارو مستقیم گحرکت کرد و دوید تا به درختا رسید از بین درختا گذشت تا به یه کلبه کوچیک چوبی رسید.چراغ های ویلا از اون فاصله معلوم نبودن یکی از قلبایلی که کلبه رو داد دور بسازن همین بود که از ویلا دیدی نداشته باشه.

آروم در و باز کرد و داخل شد .اتاقک کلبه بوی نم و خاک میداد.چراغ سیارهای باطری خوری که چندجای کلبه گذاشته بود برای روشنایی وقتایی که اونجا کار میکرد و روشن کرد.

با روشن شدن کلبه به طرف چارپایه و بوم نقاشی که کنار گذاشته شده بود و پارچه ای روش کشیده شده بود راهی شد.پارچه سفید و با خشونت کشید.و زمین انداخت نصف صورت نقاشی شده از مردی بود که به جذابیی خنده ش نقاشی شده بود.

بی اختیار دستی به خنده ی مرد کشید.کف دستشو بالا تر برد و روی نگاهای مرد مکث کرد .دیدهای سبز رنگ مرد نقاشی شده از توی بوم هم زنده و حس شیطنت صاحبشو فریاد میزد.

بغض باز مسیر گلوشو گرفت بریده بریده آروم گفت:چرا …ای…ن …ه…مه… بدی با م…ن؟؟؟

سرشو به بوم تکیه داد نگاه هاشو بست.تصویری از دختر وحشت کرده ای که با لباسهای پاره و گردن خراش متوجه شده و وحشت زده گوشه ی ماشین بخاطرش اومد.

-اسمت چیه؟؟

-حورا

-اسم من آرزوِ.چندسالته حورا؟

-۱۲ سال

-پس از من و برادرام کوچولوتری ؟

-مگه شماها چندسالتونه؟

-ما ۱۴ ساله مونه …..تبسم جذابیی زد و ادامه داد: آخه ما سه قلوئیم..سه قلو متوجه شدی تا حالا؟

-اصلا بهت نمیاد ۱۲ سالت باشه آخه قدت نسبت به سنت خیلی بلنده!

حورا سری به خجالت زیر انداخت و آروم گفت :میدونم

آرزو کف دستی زیر چونه گذاشت و با تبسم قلبنشینش گفت:نمیخواد خجالت بکشی..

حورا تبسم شرمگینی زد .آرزو دستی زیر چراکهه ی حورا گذاشت و مجبورش کرد بهش نگاه کنه.تو دیدهای دختر خیره شد و با تبسم بیان کرد:

-چقدر چشمات شبیه نگاهای منه!

-اما باباامید همواره میگه شامگاهیه دیدهای عمم ان !

آرزو یکی زد پس گردن حورا و با خنده اضافه کرد:خنگول عمه ی تو مامان منه دیگه..وقتی تو شامگاهیه مولین منی منم شامگاهیه مولینمم پس هردوتامون شامگاهیه همدیگه ایم.

حورا هم در جواب یکی زد پس گردن آرزو و با حاضرجوابی بیان کرد:خنگول نه همه چیزمون فقط دیدهامون شامگاهیه همدیگه ن!

دو دختر تو صورت همدیگه چند ثانیه با جدیت خیره شدن و بعد باهم زدن زیر خنده.

آرزو رو زمین جای گرفت و دراز کشید.حورا کنارش رو پا جای گرفت و اظهار کرد:کشیده شو خاکیه

آرزو دیدهاشو بست و آروم گفت:اَه تو هم مثل آرش وسواسی هستی.ول کن بابا بیا دراز بکش یه خرده نم داره خنکی زمین و با همه ی وجودت حس کن لذت ببر!

حورا با شک و تردید آروم اظهار کرد:ولی خاکی میشم

-اشکال نداره من لباس دارم بهت میدم.شما که قراره اینجا بمونید پس اشکالی نداره بعدا برام جبران کن!

-مگه ما قراره اینجا بمونیم؟؟؟

-آره نمیدونستی ؟؟

-نه باباامید فقط اظهار کرد میریم خونه ی عمم با عمم آشنا بشیم.

آرزو نشست و اضافه کرد:

-نسؤال کردی واسه چی بعد از این همه سال الان باید با عمت آشنا بشی!!!!

حورا متفکر به کفشاش خیره شد.آرزو دستشو گرفت و مجبورش کرد بشینه.حورا کنار آرزو جوری دراز کشید که سرهاشون بهم چسبیده بود.آرزو ادامه داد.

-نمیخواد به چیزی فکر کنی..تو الان اینجایی چون نصف اینجا به نام توهه نصف دیگه ش به نام منه.بابای من هم به یه شرط راضی به این به نام شد که تو بین خانواده ی ما باشی و زیر نظر خودش بزرگ بشی.

-ولی من خودم بابا دارم

-این چه حرفیه ؟؟منم بابا دارم ولی دایی امید هرکاری بهم بگه انجام میدم.

-اما من بابای تورو نمیشناسم مطمئنم باباامیدم هم راضی نمیشه !!

-من میدونم قبول میکنه چراکه من هم ازش میل داشتم تو اینجا بمونی

حورا رو دستش بلند شد و با اخم زل زد به آرزو و منتظر توضیح شد.آرزو هم رو آرنجش بلندش شد و خیره شد تو چشمای حورا بیان کرد:

-میدونی من..من..هیچ وقت هیچ رفاقت نداشتم اینجا هم همه پسرن.وقتی گوش وایستاده بودم که بابام به دایی امید گفت به یه شرط نصف این زمین و به نام تو میکنه به طرفی که تو اینجا بیای منم خیلی خرسند شدم.هم دوست پیدا کردم هم دیگه تنها نمی مونم.

حورا دو زانو رو زمین قرار گرفت و با اخم تقریبا داد زد:

-ولی من خودم خونه دارم !!

آرزو قرار گرفت رو زمین و پاهاشو تو بغلش گحرکت کرد و با بغض بیان کرد:

-نمیخوای اینجا بمونی؟؟

-نــه!!من مامان فوزیه مو میخوام!!

***

-من میترسم

-ترس نداره حورا جان ..من همواره میرم اونجا!

-میدونم اما خودت اظهار کردی هیچ وقت تنها نرفتی!!

آرزو کف دست حورا رو گراهی شد و همونطور که به طرف قبرسون اجدادیش کشید و میگفت:الانم تنها نیستم!

حورا از حرکت ایستاد و گفت :نمیام کسی بفهمه برامون بد میشه

آرزو برگشت و با تبسم آهستهش بخشی اظهار کرد:.بیا حورا چقدر نق میزنی!!

-نق نمیزنم فقط میگم بزار فردا تو روشنی بریم

-تو میترسی؟؟؟

تو روزگار رفتن به قبرستون مورمورش میشه چه برسه این وقت شب یه قدم جلو رفت و با شجاعتی که خودش خوب میدونست پشتش جهانیی ترس پنهان کرده بود .جواب داد:

-نه ترس نداره. من فقط نگران بقیه م نمیخوام کسی حرفی به….

آرزو تبسم شیطنت آمیزی زد و گفت:

-میدونستی وقتایی که دروغ میگی قیافت شبیه وقتایی میشه که عماد خرابکاری میکنه؟؟

اخمی تو صورتش نشست از یادآوری اون دفعه ای که با آرزو شامگاه بدون اطلاع بقیه بالا پشت بوم ساختمون راهی شده بودن تا ستاره بشمرن و خوابشون برده بود هرگز نمیخواست فراموش کنه عماد چجور جلوی همه سرش داد کشیده بود.

– بیا قول میدم زیاد طول نکشه!

حورا با کلافگی گفت:من نمیدونم اونجا چیکار داری؟؟

-خب بیا تا نشونت بدم. نگاهکی بهش زد و ادامه داد: البته اگه نمیترسی..

با متوجه شدن اخم حورا دوباره اضافه کرد:اگه میترسی هم همین جابمون تا بیام .به طرف قبرستون مسیر افتاد .

عمارت خاندان کیان یه زمین هزار و خورده متراژی بود که از سه بخش بزرگ تشکیل شده بود . انتهای زمین و دورترین قسمت ،قبرستون اجدادی ۱۰۰ ساله ی خانواده ی کیان قرار داشت .بعد از قبرستون که حصار کشی شده بود و با دری بزرگ و آهنین از باغ جدا میشد . دورتر از قبرستون و باغ ابتدای زمین عمارت سه طبقه و هزار متری قرار داشت که محل زیستن فعلی اهالی ساختمون بود.

حورا با دودلی دنبال آرزو دوید و کف دستشو گحرکت کرد .آرزو ناراحت و آروم نگاهش کرد گفت:مرسی هیچوقت تنهام نمیذاری……….

-این درخت و میبینی؟؟؟

حورا با ترس چشم از اطرافش گحرکت کرد و با صوتی لرزون و بریده بریده گفت:

-آ..ره..بهتره زیاد..نز..دیکش نشیم..شامگاهه درست نیست!

آرزو ریز خنید و اظهار کرد:متوجه شدی اظهار کردم میترسی!