رمان عروس استاد پارت ۵

پیرمرد نگاهی به سرتاپام انداخت،نامیل داشته بازوی آرمین و گراهی شدم و پشتش قایم شدم ،با بی رحمی نیم نگاهی بهم انداخت.
مرد با همون لحن چندشش بیان کرد:
_دختره؟
آرمین جواب داد :
_نه.
_ پس نمی خوام،من پول رو جنس کف دستمالی شده نمیدم.
آرمین با پوزخند روی لبش اظهار کرد
_من چیز بد برای تو نمیارم شاهرخ.
مرد که حالا درک کرده بودم اسمش شاهرخه خاموشی کرد.با التماس به آرمین اظهار کردم
_این کارو نکن،خواهش می کنم .
غرید
_ببند دهنتو .
_آرمین به خدا غلط کردم بیا از اینجا بریم.
صوتی شاهرخ مو رو به تنم سیخ کرد:
_باشه،بسپرش کف دست زری خودت برو .
آرمین سری تکون داد و بازوم رو گرفت،داشت به سمت ساختمون می حرکت کرد که جلوشو گرفتم و بیان کردم
_چرا داری اینکارو می کنی؟
با فک قفل شده بیان کرد
_چراکه از روز اول بهت اظهار کردم حدتو بدون!گفتم اگه پا رو دم من بذاری زندگیتو جهنم می کنم.این عمارت و می بینی؟ اینجا جهنم توئه مطمئن باش بسیار بدتر از من باهات حرکت کردار می کنن… جاده بیوفت…

با التماس اضافه کردم
_ببخشید،قول میدم دیگه عصبانیت نکنم،فقط منو نذار اینجا خواهش می کنم ..
خونسردانه پوزخندی زد و بیان کرد
_دیره خانم کوچولو .
مجدداً بازوم رو گرفت و بی توجه به التماسام منو به سمت ساختمون برد. در رو باز کرد و داد کشید
_زری… بیا اینجا…
به دقیقه نکشید زن نسبتا چاقی به سمتمون اومد و گفت
_بفرمایید قربان .
آرمین بازوم رو ول کرد و رو به زری گفت
_این تحویل تو فقط…
سرشو نزدیک به صورت زری برد و چیزی اظهار کرد که نمتوجه شدم .زری نگاهی مردد بهش انداخت و گفت
_من که حریف آقا نمیشم ولی دیده.
آرمین بیان کرد
_اگه خبری شد به من زنگ بزن .
زری سر تکون داد،آرمین نیم نگاهی به سمت من انداخت و خواست بره که با نفرت گفتم
_خیلی پستی آرمین،ازت متنفرم.
لحظه ای توقف کرد ولی در عمارت رو باز کرد و بدون اینکه برگرده حرکت کرد .
اشکم سرازیر شد ،چقدر دیگه باید دست به دست می گشتم؟خدایا من چرا نمی میرم؟
زری دستش و پشت کمرم گذاشت و بیان کرد
_بریم اتاقتو نشون بدم .
کف دستشو پس زدم و اظهار کردم
_بکش کنار،مرده شور همتونو ببرن…

انگار براش مهم نبود که چی شنیده،بازومو گرفت و منو به سمت پله ها کشوند در یه اتاقی و باز کرد و تقریبا پرتم کرد داخل که با عصبانیت گفت
_هوی… چته وحشی؟
در و بست… نگاهی به اطراف انداختم. یه اتاق نسبتا بزرگ.با متوجه شدن پنجره به سمتش حرکت کردم یه پنجره ی بزرگ که پشتش بالکن بود.
پنجره رو باز کردم و به بالکن رفتم،دقیقا رو به همون جایی باز میشد که شاهرخ بساط کرده بود منتهی الان خبری از دخترها نبود و فقط خودش بود و آرمین.
با متوجه شدنش نفرت تمام وجودم رو پر کرد.میل داشتم برگردم که حرفاش کنجکاوم کرد
_ من اونو واسه عیش و نوشت نیاوردم شاهرخ پس رو مخم جاده نرو،حق نداری بهش کف دست بزنی .

شاهرخ با خنده ی چندشی اظهار کرد
_ولی واسه یه شامگاه که می ارزه،حالا من نه…اما من کسیو مفت نگه نمی دارم.اینم که جنس کف دست دومه.
آرمین با تحکم گفت
_اگه نمی تونی خودتو و اون وامونده رو کنترل کنی می برمش،زیرا اگه بفهمم دستت بهش خورده می دونی ساکت نمی مونم.

_یادت راهی شده کی رئیسه؟
آرمین با پوزخند بیان کرد
_من زیردست تو نیستم شاهرخ من حتی بندگی خدا رو هم نمی کنم تو که دیگه جای خود داری پس پا رو دم من نذار،می دونی که قیچیم برای قطع کردن همون پات تیزه پس حرفامو از مخت در نیار .

حرفش و زد و منتظر جواب نموند. ملتمس نگاهش کردم… برای لحظه ای ایستاد و بعد برگشت و به من چشم دوخت.
اخمی کردم و به اتاق رفتم… خودمو روی تخت پرت کردم و با گریه بالش و جلوی صورتم گحرکت کردم.لعنت به تو آرمین
* * * * *
با ترس از خواب پریدم… نگاهی به اطراف انداختم.همه جا تاریک بود کمی اندیشیدم تا متوجه شدم کجام .
خدایا من چه راحت خوابیده بودم؟اگه اون پیرمرده من رو هم مثل اون دخترا یه رقصنده کنه چی؟ یا اگه نصف شامگاه بیاد بالای سرم چی؟
اصلا اگه منو بکشه تا اعضای بدنمو بفروشه چی؟

با ترس کشیده شدم و به سمت پنجره حرکت کردم بازش کردم و از اونجا به پایین تراس چشم دوختم. چند تا نگهبان اونجا کشیک می دادن و اگه خودمو پرت می کردم بدون شک می متوجه شدن.
سرم و بلند کردم و نگاهم به پشت بوم افتاد… بالا رفتن ازش محال بود ولی تنها راهی که داشتم همین بود.

پام و روی میله ی تراس گذاشتم و از اونجا کف دستم و بند لبه ی سایه بون کردم. مرزی تا افتادن نداشتم ولی به سختی خودم رو بالا کشیدم… اوضاع سخت تر شد،سایه بون از جنس فلز بود و هر قدمی که بر می داشتی صدا میداد. دو تا نگهبان دقیقا روبه روی این اتاق ایستاده بودن که اگه سر برمی گردوندن قطعا منو میدین و فاتحه ام خونده میشد .
لبم و به دندون گحرکت کردم و اامان قدم و برداشتم،از حالت شیب شده ش هر آن احتمال می دادم که بیوفتم و به رحمت خدا بپیوندم ولی برای نجات خودم باید می جنگیدم.
قدم دوم رو برداشتم،به این ترتیب،سوم و چهارم و پنجم… فقط دو قدم دیگه مونده بود که برسم اما از شانس بدم پام رو درست جایی گذاشتم که آهنش فرو راهی شد و آوای بدی داد .
هر دو نفرشون به سمت من برگشتن و یکیشون بیان کرد
_دختره داره فرار می کنه.
با ترس دستم رو بند لبه ی پشت بوم کردم،نگهبانا به سمت رفتن که مطمئنم راه پشت بوم بود… اگه عجله نمی کردم بیچاره می شدم.
خودم رو به سختی بالا کشیدم و از روی دیوار پریدم،در پشت بوم باز شد ..
قبل از اینکه برسن خودم رو توی پشت بوم خونه ی بغلی پرت کردم و بدون اینکه به پشت سرم نگاه کنم شروع به دویدن کردم.
بعضی جاها می پریدم و بعضی جاها خودمو بالا می کشیدم… فقط می دونستم که دارم کم کم می بازم…
روی چهارمین پشت بوم،متوجه شدم که فاصله با پشت بوم خونه ی بعدی بسیار زیاده. ارتفاع هم تا پایین بسیار زیاد بود .
نگاهامو بستم و با شمارش سه قلب و به دریا زدم و پریدم که جیغم به هوا راهی شد .

فکر کنم پام قطع شد… اون دو تا غول پیکر از بالا داشتن به من نگاه می کردن… بی توجه به درد پام کشیده شدم و شروع به دویدن کردم…
بالاخره به خیابون اصلی رسیدم و خودم رو جلوی یه ماشین پرت کردم… یاد شامگاه عقدم با طاهر افتادم که خودم رو جلوی ماشین آرمین پرت کردم.

ماشین نگه داشت و یه نفر ازش پیاده شد… باورم نمیشد ولی اون لحظه با متوجه شدن آرمین حس کردم عزرائیل رو مشاهده کردم چون وحشت زده بهش خیره شدم…

با ناباوری اظهار کرد
_تو فرار کردی؟

با ترس قدمی به عقب برداشتم و شروع به دویدن کردم ولی به خاطر پام خیلی زود بهم رسید و بازوم و گحرکت کرد

برگشتم و با خشمگینت بیان کردم
_ولم کن بی غیرت.
فشار کف دستش دور بازوم بیشتر شد،با فکی قفل شده گفت
_ تو این وقت شب اینجا چه غلطی می کنی؟
_فرار کردم که چی؟
_فرار کردی که کجا بری؟
_هر جا برم بهتر از جهنمیه که تو منو توش انداختی،خدا لعنتت کنه آرمین من آدمی به پست فطرتیه تو نمتوجه شدم.
_منم آدمی به لجبازیه تو نمتوجه شدم… سوار شو
نگاهم به اون دو تا نگهبان افتاد که داشتن به این سمت میومدن… آرمین هم رد نگاهم رو دنبال کرد… از غفلتش استفاده کردم و با زانو ضربه ی محکمی به بین پاش زدم که آخی بیان کرد و کف دستش شل شد
خودم و عقب کشیدم و با درد شدیدی توی ناحیه ی پا شروع به دویدن کردم.
صدای خشمگین آرمین و گوش دادم که به اون دو تا گفت
_بگیرین این دختره ی احمق و
با ترس می دویدم که همون لحظه صوتی شلیک اسلحه رو گوش دادم و تیر درست کنار پام فرود اومد.
با ترس جیغ کشیدم و روی زمین افتادم.
تیر به پام نخورده بود اما زهره ترکم کرد،برگشتم و با مشاهده کردن اسلحه ی کف دست آرمین نفرت تمام وجودم و پر کرد .
به سمتم اومد و بازوم رو محکم کشید که داد زدم
_ولم کن عوضی…
غرید
_خفه شو راه بیا.
منو دنبال خودش کشوند و وادارم کرد توی ماشین بشینم.
خودشم سوار شد و پاش و روی پدال گاز فشرد .
بوی الکل توی ماشین می پیچید و از شیشه ی خالی معلوم بود حسابی زهر ماری کوفت کرده
با لحن خشمگین گفتم
_وقتی تا خرخره مست کردی منو سوار ماشین نکن من قصد مردن ندارم.
_ببند دهنتو .
_چرا؟ اتفاقا می خوام باز کنم ببینم این سری می خوای چه غلطی بکنی؟اون یارو و نگهباناش که سهله کف دست و پامم ببندی من باز فرار می کنم و تو هیچ غلطی نمی تونی بکنی .

نگاهم کرد،کم کم لبخند محوی روی لبش نمایان شد و تبسمش راهی شده راهی شده پررنگ شد و با صوتی بلند لبخند زد
حیرت زده بیان کردم
_به چی می خندی؟
ماشین و کناری نگه داشت و با خنده گفت
_تو واقعا احمقی. داری با کسی دهن به دهن می ذاری که می تونه با یه گلوله خلاصت کنه .

واقعا می تونست؟
خودش ادامه داد
_من اون قدرا هم آدم صبوری نیستم،روزگار اول بهت اظهار کردم دختر خوبی باش تا بهشت و ببینی یا هم سرکشی کن و خودت و توی جهنم بنداز،تو هم جاده دوم و انتخاب کردی… جهنم اصلیت خونه ی شاهرخ نیست،بماند که اون رحمی به دخترا نداره اما من هنوز جهنم اصلی رو نشونت ندادم.کنجکاوی ببینی؟

ساکت شدم،لعنت به تو اگه گریه کنی هانا…
نگاهمو ازش گرفتم و با صوتیی که می لرزید اظهار کردم
_به‌شدت پستی!
_برگرد منو نگاه کن!
اعتنایی نکردم… کف دستشو زیر چونم گذاشت و وادارم کرد که برگردم
با نفرت نگاهش کردم که بیان کرد
_می خوام زن قانونیم شی،واس خودم شی!
متحیر نگاهش کردم که بیان کرد
_فردا شب یه مهمونیه بزرگه… می خوام اونجا اعلام کنم زنمی.
دیدهام داشت سیاه می شد. خدایا عذاب بیشتر از این که زن روانی مثل آرمین بشم؟ قلبم به شناسنامه ی پاکم خوش بود که اونم قرار بود سیاه بشه.
سرمو به طرفین تکون دادم و اظهار کردم
_هرگز!درسته که منو خریدی ولی حق نداری عقدم کنی.من یه روزگاری بدهیم و میدم و از شرت خلاص میشم.تو نمی تونی با اون عقد منو اسیر خودت کنی. این اجازه رو بهت نمیدم.

با صدایی کشدار از زور مستی اظهار کرد
_کی ازت اجازه میل داشت کوچولو؟هر چند مالی نیستی…آدم و به اوج نمی بری،جز پاچه گحرکت کردن هم کاری ازت بر نمیاد اما متاسفم که ستاره تو رو متوجه شده و من باید به همه نشون بدم زن منی.

باید حدس می زدم دردش ستاره ست…
کف دستش رو جلو آورد و روی گونه م کشید که با نفرت سرمو عقب کشیدم… با خنده ی کم رنگی اضافه کرد
_شانس آوردی که پشیمون شدم… تو لقمه ی چربی هستی ولی نباید کف دست شاهرخ بیوفتی.

صورتم جمع شد و گفتم
_ ازت متنفرم!
صاف جای گرفت و استارت زد با خونسردی بیان کرد
_به نظرم نباش! خوب نیست یه دختر شامگاه قبل از ازدواج اینو به شوهرش بگه.
با نفرت بیشتری اظهار کردم
_ توی دانشگاه به همه نشون میدم چه آدم لاشی و کثافتی هستی.
_کار خلاف شرع نکردم که آبرومو ببری. می خوام مالمو عقد خودم کنم.قبل از تو هم خودم به همه میگم این دختر عروس منه اوکی؟
_تو اسلحه داری!
با خونسردی جواب داد
_مجوز داره،خوب بعدی…
_ عمارت شاهرخ نرمال نیست،اون همه نگهبان و دختر…
_به من ربطی نداره خونه ی اونه نه من ،حرف دیگه ای داری؟
باز هم لال شدم،بالاخره ازت یه مدرک محکم پیدا می کنم آرمین تهرانی… اون موقعست که توپ توی زمین من میوفته

باز صداش کشیده شد:
_حاضر نشدی؟
اشکامو پاک کردم…لعنت به تو آرمین،امروز بدترین روزگار حیاتم بود. فکر کنم بدبخت ترین عروس دنیام!
ای کاش شامگاهی که از پای سفره ی عقد فرار کردم گیر هر کسی میوفتادم الی آرمین یه نامرد به تمام معنا !
امروزگار من عروس همین آدم نامرد شدم و از این به بعد زیستنم تباه بود،خودم اینو می دونستم.
دوباره آواش و بلند کرد
_چی کار می کنی اون بالا یک ساعته؟
نگاهم و به لباسم دوختم… واقعا این لباس سلیقه ی من نبود چطور باید می پوشیدمش؟
یه پیجادهن با آستین های بلند توری که قد کوتاهی داشت و همراه با یه ساپورت گذاشته شده بود .
اون می میل داشت از من یه برده ی حلقه به گوش بسازه،منم حاضر بودم بمیرم و برده ی این آدم نشم… حالا که به زور عقدم کرده منم زیستنش و جهنم می کنم.

از جام کشیده شدم و به سمت کمد لباس هام حرکت کردم،پیراهنامو زیر و رو کردم و آخر دستم به سمت لباس قرمز دکلته م حرکت کرد ..
بالاتنه ی پیجادهن پرکار بود و دامن کوتاهی داشت… در حالت عادی اصلا این لباس رو نمی پوشیدم ولی امشامگاه با خودمم لج کرده بودم .
به جای پیجادهنی که آرمین داده بود اونو پوشیدم و جلوی آینه ایستادم. چون آرمین از آرایشش بدش میومد ملیح آرایش کردم و ژر قرمزم رو توی کیفم انداختم.
مانتوی و ساپورتی پوشیدم و بعد از پوشیدن شال از اتاق بیرون حرکت کردم .
آرمین با متوجه شدنم با عصبانیت گفت
_یه ساعت چه غلطی می کنی؟ دیر شد
بدون اینکه جواب بدم از خونه بیرون زدم و به سمت ماشین حرکت کردم و بی اعتنا به آرمین سوار شدم.
از قدم های کشیدهش معلوم بود عصبانیه،زیر دیدهی نگاهش کردم. به لطف لباس های مارکش بسیار خوشتیپ شده بود،هر چند اگه از حق نگذریم مرد جذابی بود،هم هیکلش هم چهره ی مردونش… اما اخلاق گندش همه ی اونا رو از بین برده بود .
سوار شد و درو محکم به هم کوبوند .حرص بخور جناب استاد حرص بخور… انقدر حرص بخور تا بمیری و راحت بشم .
ماشین و استارت زد و جاده افتاد،می دونستم همه ی اینکارا به خاطر ثابت کردن خودش به ستارست می تمایل داشت نشون بده خوشبخته ولی من امشامگاه حالیت می کنم که بازیچه ی کف دست تو نیستم.
کل مسیر نه من حرف زدم و نه اون . مهمونی توی باغ بزرگی بود که انگار نصف شهر اونجا حضور داشتن. از ماشین که پیاده شدم آواش و شنیدم
_صبر کن.
به سمتم اومد و دستم و گحرکت کرد ….. با انزجار میل داشتم کف دستم و پس بکشم که محکم فشار داد و غرید
_حرفام و که یادت نرفته؟
با نفرت نگاهش کردم که کف دستم رو کشیدو به سمت ساختمون برد

وارد که شدیم با مشاهده کردن اون جمعیت حالم به هم خورد.
یکی برای گرفتن وسایلمون اومد و من ازش میل داشتم که منو به یه اتاق ببره ،حداقل چند لحظه ای از آرمین جدا می شدم.
وقتی میل داشتم برم لحظه ی آخر زیر گوشم گفت
_ پشت دیدهاتم از اون سگ مصبا پاک کن هزار بار گفتم من از این مزخرفات دوست ندارم

بدون اینکه چیزی بگم دنبال خدمتکار به اتاق حرکت کردم…
مانتوم رو در آوردم و یه لحظه از پوشیدن اون لباس پشیمون شدم. جمعیت زیادی اونجا بودن و مطمئنا با این لباس دکلته که اندامم رو کامل نشون میداد شامگاه عذاب آوری داشتم.
ساپورتم رو از پام در نیاوردم…رژ لب قرمزی که آورده بودم و روی لب هام مالیدم و بعد از برداشتن کیف دستیم از اتاق بیرون رفتم… آرمین درحال حرف زدن با یه پسره بود،به سمتش راهی شدم… هنوز بهش نرسیده بودم پسره ازش فاصله گحرکت کرد.
برای یه لحظه سرش رو برگردوند و با متوجه شدن من خشکش زد… با ناباوری به سر تاپام خیره شد.
کنارش از حرکت ایستادم و با حفظ ظاهر اضافه کردم
_چیه؟خوشگل شدم ؟
خشم توی چشماش شعله کشید… با فکی قفل شده میل داشت حرفی بزنه که نگاهش جایی ثابت موند.
برگشتم،ستاره بود که به مات ما مونده موند…
دستی دور کمرم پیچیده شد و به هیکل تنومند آرمین چسبیده شدم.
کنار گوشم آرام ولی با خشم بیان کرد
_ همین الان گم میشی مانتوتو می پوشی و صورتتو پاک می کنی
به ظاهر خندیدم و اظهار کردم
_من هر کاری قلبم بخواد می کنم می دونی چرا؟ چراکه قلبم می خواد. .
سرش رو ازم فاصله داد… حالا نگاهش توی نگاهم قفل شده بود
این چهره ی کبودش رو هر کی می مشاهده کرد می فهمید داره از عصبیت می میره.
نگاهش از روی لب هام به روی شونه ها و بالاتنه ی نیمه برهنه م سر می خورد
انگار تحملش رو از کف دست داده بود،می میل داشت حرفی بزنه که آوای ضریفی اظهار کرد
_فکر نمی کردم اینجا ببینمت.
هر دومون به سمت ستاره برگشتیم
آرمین به ظاهر خونسرد بیان کرد
_سلام… چه طور انتظار نداشتی؟شایان رفیق منم هست.
ستاره با پوزخند بیان کرد
_ آدم به رفیق خودش شک نمی کنه…اونم چنین شکی ..
آرمین خاموشی کرد،ستاره نگاهی از سر تا پام انداخت و با طعنه بیان کرد
_تا اونجایی که من می دونم کسی با لباس نیمه ٱستین و آرایش آنچنانی حق نداره کنارت وایسته.

این بار من به جای آرمین با لبخند ملیحی جواب دادم
_من هرکسی نیستم عزیزم،لطفا فکرای بیخودتو بیان نکن.
ستاره بدون اینکه به روی خودش بیاره جواب داد
_قبل از دروغ بیان کردن طحرکت کرد رو بشناس این آقایی که کنارت از حرکت ایستاده رو انقدر خوب می شناسم که می فهمم وقتی رنگش کبوده دردش چیه!
رو به آرمین ادامه میده:
_خدمتکار خونتونو آوردی اینجا که حرص منو در بیاری؟
از عصبیت دیدهام کور شد…غریدم
_به کی میگی خدمتکار عوضی؟
خواستم به سمتش حمله کنم که آرمین بازوم رو گرفت و گفت
_عزیزم نیاز نیست به خاطر حرف هر کسی از کوره در بری…
رو به ستاره با خونسردی ظاهری اظهار کرد
_ لطفا حدت و بدون.نمی خوام خانومم به خاطر حرف های صدمن یه غاز تو اعصابش بهم بریزه .

ستاره با طعنه گفت
_خانومت؟
دلم می میل داشت این دختره ی عوضی رو خفه کنم… برعکس من ظاهر به‌شدت خونسردی داشت و انگار آرمین از زنای خونسرد بیشتر خوشش میومد زیرا من عشقو خیلی خوب توی چشماش می دیدم.
تمایل داشت جواب بده ولی پشیمون شد،کف دستم و ول کرد و بازوی ستاره رو گرفت و دنبال خودش به بیرون کشید.
هاج و واج نگاهش کردم… باورم نمیشد این بشر انقدر بیشعور باشه… منو بین این همه آدم غریبه ول کرد و راهی شد .
کارد می زدی خونم در نمیومد…
به اتاق برگشتم و مانتو و شالم رو پوشیدم و از خونه بیرون زدم،میل داشتم از باغ هم خارج بشم که آوای آرمین توجهمو جلب کرد .
دنبال صدا رو گراهی شدم و اون و ستاره رو زیر یه درخت متوجه شدم. مخفیانه نگاهشون کردم…ستاره گفت
_ ته محبتت این بود که بری یه دختر دیگه رو بگیری؟پس چرا نامزدی منو بهم زدی؟
آرمین با عصبانیت بازوهاشو گراهی شد و گفت
_چرا انقدر خری؟ها؟کم تو رو تمایل داشتمت؟کم عاشقت بودم؟
ستاره عصبی گفت
_من چی؟مگه من کم عاشقت بودم که با دوبار دیدن منو شایان در ذهنش گذراندی با رفیقت ریختم رو هم . احمق اون همون موقع هم واسه آنا جون میداد من داشتم کمکش می کردم به عاشقیش برسه تو چیکار کردی؟ خیلی راحت دو تامونو انداختی توی سطل آشغال… الانم دور و اطراف من نباش بذار حیاتمو بکنم..

اامان باری بود که آرمینو انقدر در مونده می مشاهده کردم. نالید
_پس تکلیف قلب واموندم چی میشه که هنوز پی تو میره؟
نفسم بند اومد.ستاره ساکت شد و آرمین خیره نگاهش کرد .
کف دستش رو بالا برد و روی گونه ش گذاشت…من همیشه نگاه خشمگین آرمین رو دیده بودم اما الان داشت با حالت خاص و زیبای به ستاره نگاه میکرد .
درست مثل همون شامگاه حسادت کردم…ستاره واقعا خوشبخت بود که مردی مثل آرمین این طوری شیفته ش بود .
هر دو شون ساکت بودن تا اینکه آرمین بیان کرد
_من هنوزم خاطر تو میخوام..
حرفش و زد و با عشق لب های ستاره رو بوسید.
دیگه نتونستم طاقت بیارم و صورتم و برگردوندم
حس خیلی بدی داشتم…نتونستم اونجا بمونم و با قدم های کشیده از باغ بیرون حرکت کردم.

پول تاکسی رو حساب کردم و پیاده شدم… کلید انداختم،شرط می بندم آرمین حتی حالیش نشده که من نیستم،آخه یه بشر چقدر می تونه از شعور کمی برخوردار باشه؟
لعنت بهش که طاقت نیاورد نقش بازی کنه و تند وا داد…حتی یه زنگ هم نزد تا ببینه کجا غیبم زده.
فقط به امید اون روزگار پیش میرم که آرمین رو زمین بزنم… طوری هم زمین بزنم که با دیده خودم خورد شدنش رو ببینم .
به اتاقم راهی شدم و فقط مانتوم رو در آوردم… بدون عوض کردن لباسم خودم رو روی تخت پرت کردم و جد آباد آرمین رو با فشحام جلوی روم آوردم.
انقدر ازش برآشفته بودم که اگه یه چاقو کف دستم می دادن قطعا می کشتمش.
انقدر توی قلبم نفرینش کردم که نفهمیدم کی خوابم برد

* * * * *
با احساس خیسی گردنم چشمام رو باز کردم و اامان چیزی که دیدم نگاهای قرمز آرمین بود…
از قیافش معلوم بود مست کرده،با لحنی کشیده اظهار کرد
_توله سگ گوه خوردی با این ریخت و قیافه کنار من وایستادی.
حتی نا نداشت دعوا جاده بندازه ولی با اون زبون نیش دارش ادامه داد
_جرت میدم تا بفهمی بازی با آرمین یعنی چی!من به گور بابام بخندم از این ریخت و قیافه خوشم بیاد.
خواب به کل از سرم پرید… پسش زدم اما تکون نخورد.با حرص گفتم
_جمع کن خودتو آرمین…برو گمشو همون قبرستونی که تا الان توش بودی همونجا نعشه شو نه روی من .

صدادار خندید و گفت
_روت پول دادم،مال منی،زن منی قلبم می خواد رو تو لش کنم حرفیه؟
_من به گور بابام بخندم زن تو باشم،اگه مجبور نبودم صد سال قبول نمی کردم اسم توئه یه لقبای دائم المست روم باشه.

بازم خندید و گفت
_کمتر مزه بریز بچه مگه نمی دونی واسه چی اینجایی؟پس کارتو بکن.
تمایل داشت سرشو پایین بیاره که ضربه ای به شکمش زدم و با یه غلط از زیر کف دستش فرار کردم.
آواش با برآشفتهت به گوشم رسید
_ به ذات خرابت لعنت هانا!
دمر روی تختم خوابید… عصبی تر از خودش بیان کردم
_برو بیرون از اتاقم.
_نمیرم،خونه ی خودم هر جا حال کنم می خوابم
کارد می زدی خونم در نمیومد .. با خشم به اون هیکل گنده ش که کل تختم و اشغال کرده بود چشم دوختم.
کف دستش رو بالا گحرکت کرد و اضافه کرد
_ بیا اینجا کاریت ندارم…من عادت ندارم بغلم خالی باشه.
غریدم
_مرده شور اون بغلتو ببرن.
از اونجایی که آدم بسیار گندی بودم و اگه می حرکت کردم جای دیگه تا فردا صبح خوابم نمیبرد و از اونجایی که کلاس داشتم و صبح زود باید بیدار میشدم ناچارا گوشه ی تخت دراز کشیدم.

صبح با صدایی دیده باز کردم،انگار که ارمین بیدار شده بود…
با خستگی بلند شدم که در اتاق باز شد…آرمین حاضر و آماده با همون اخم همیشگیش نگاهی بهم انداخت و اضافه کرد
_اگه با من میای زود باش!
مثل خودش اخم کردم و بیان کردم
_با تو نمیام،برو!
به جهنمی زیر لب اظهار کرد و از اتاق بیرون حرکت کرد…به حرص به سمت کف دستشویی راهی شدم و مثل همیشگی آرایش کردم و بعد از حاضر شدن از خونه بیرون زدم.
کل راه از اینکه یا آرمین نراهی شدم پشیمون شدم زیرا تاکسی نبود و اتوبوس تا حد مرگ شلوغ بود…
خری هانا وبا ماشین های آخرین سیستم آرمین می راهی شدی و این خفت و تحمل نمی کردی.
به زحمت رسیدم و به سمت کلاسم حرکت کردم،باز همه یه جوری نگام می کردن و به خاطر حرف اون روزگارم می میل داشتن یه تیکه ای بپرونن.ولی من اصلا به روی مبارکم نیاوردم…
ریلکس نشسته بودم که تلفنم زنگ خورد،شماره ی آرمین بود…جواب دادم که صدای خشمگینش توی گوشم پیچید:
_ بیا اتاقم.
لب باز کردم که صوتی بوق اشغال کشیده شد.
با عصبیت تماس و قطع کردم،استاد اون ساعتمون اومد منم گوشی رو روی سایلنت گذاشتم و با خیال راحت مشغول گوش دادن به درسم شدم…
بعد از تموم شدن جلسه اولین نفر از کلاس بیرون زدم و به سمت اتاق ارمین رفتم ولی نبود…
شونه ای بالا انداختم… همون لحظه کسی اسمم و صدا زد،خیره شدم و با مشاهده کردن میلاد هیجان زده به سمتش رفتم… مثل قدیما نگاهم کرد و اظهار کرد
_حرف بزنیم؟
از خدا میل داشته سر تکون دادم.
در یه کلاس و باز کرد و بیان کرد :
_ بیا تو کلاس خالیه.
وارد شدم و اونم پشت سرم اومد تو .
درو که بست اضافه کردم
_به‌شدت بیشعوری میلاد،چرا یهو عوض شدی؟من از تنهایی داشتم می مردم.
کف دستم و گرفت و روی یکی از صندلی ها نشوند،خودشم قرار گرفت و اظهار کرد
_ ببخشید نپرس چرا اون کارو کردم ولی منو ببخش باشه؟
_آرمین تهدیدت کرد مگه نه؟
با خشم غرید
_تف به ذاتش که کف دست رو نقطه ضعف آدما می ذاره.
با نگرانی اظهار کردم
_چیکار کرد میلاد ؟
به دیدهام زل زد و گفت
_می دونی که من از تمام جهان یه خواهر دارم ؟
سری تکون دادم که بیان کرد
_ بعد اون روز خواهرم و دزدیدن اما زود ولش کردن و از طریقشیه پیغام بهم رسوندن،اینکه اگه کف دست سر تو بر ندارم دو ماه دیگه توی همچین روزگاری سر قبر خواهرم گریه می کنم..

ناباور نگاهش کردم یعنی کار آرمین بود؟ چه سوال مسخره ای جز اون کار کی می تونست باشه.

_برای همین یهو سرد شدی آره؟
با تاسف سر تکون داد
_به خدا مجبور شدم. اگه با جون خودم تهمتوجه شدم می کرد بی شرف بودم اگه جا می زدم…
_پس چرا الان اینا رو میگی میلاد؟
_چراکه خواهرم دیشامگاه پرواز داشت به خارج کشور،اونجا عمه م زندگی می کنه مراقبشه،می تونستم منم برم به خاطر تو نحرکت کردم.

با لبخند کف دستامو به هم کوبیدم و بیان کردم
_چه خوب اندیشیدم دیگه دوستم نداری.

دماغمو کشید و گفت
_مگه میشه تو رو نتمایل داشت؟درباره ی تهرانی هم نگران نباش دنبالشم،به زودی یه آتویی ازش می گیرم.چراکه وقتی خواهرم و گرفتن اظهار کرد یه باند بزرگ بودن من شک ندارم این یارو یا قاچاقچیه یا مافیا…ولی بد دلواپستم هانا بلایی سرت نیاره.

خودمم یه لحظه هراسیدم،از آرمین دیوونه هیچ کاری بعید نبود.
بیان کردم:
_نگران نباش من می تونم گلیم خودمو از آب بیرون بکشم فقط الان باید برم کلاس دارم…

سر تکون داد و بیان کرد
_منم باهات میام…
در کلاس و باز کردم،نگاهم به آرمین افتاد در حالی که داشت با تلفنش حرف می زد به سمت اتاقش حرکت کرد….
برای یه لحظه سرش برگشت و نگاهش به من افتاد.همزمان میلاد هم از کلاس بیرون اومد…

با فکی قفل شده نگاهش رو بین ما چرخوند و با چشم اشاره کرد به اتاقش برم،میلاد هم درک کرد و اظهار کرد
_نرو هانا…
برگشتم سمتش و گفتم
_اگه نرم عصبی تر میشه،مضطرب نباش من از پس خودم بر میام.
با شک و دو دلی نگام کرد ولی ناچار شد قبول کنه.
به سمت آرمین که حالا به اتاقش راهی شده بود رفتم…داخل که شدم بی مقدمه اظهار کرد
_من با تو چیکار کنم؟
سعی کردم خونسرد باشم و بیان کردم
_ اگه هیچ کاری باهام نداشته باشی ممنون میشم زیرا واقعا ازت بدم میاد.
به موهاش چنگ زد و بیان کرد
_تو کلاس با اون بچه سوسول چه غلطی می کردی؟
بی فکر اظهار کردم
_همون کاری که تو توی باغ با ستاره جونت می کردی.
چند لحظه ای بهم چشم دوخت تا معنی حرفم و فهمید…خودمم متوجه شدم گند زدم.
به سمتم اومد و روبه روم توقف کرد،اضافه کرد:
_قلب و جرئت پیدا کردی.یادت راهی شده من چیکارتم؟
با خونسردی گفتم
_یادت رفته مجبور شدم باهات ازدواج کنم پس این حرفا رو جمعش کن.
با حرص سر تکون داد و اضافه کرد
_وقتی من صدات می زنم نمیای و با اون هفت خط تو کلاس خالی قرار می ذاری و گه خوریاتو با افتخار جلوی شوهرت میگی اینطوره؟

ساکت موندم،با عصبیت بیشتری ادامه داد:
_فکر کردی من ساده از کنارت می گذرم؟بیچارت می کنم هانا.مثل سگ التماسمو می کنی.

با پوزخند گفتم
_من هیچ وقت التماس تو یکی و نمی کنم،چیزی برای از دست دادن ندارم جناب تهرانی جز یه جون که اگه بگیری یا نه فرقی برام نداره.

قدمی بهم نزدیک شد و روبه روم از حرکت ایستاد،از نگاهش وحشت کردم ولی به روی خودم نیاوردم.
سرش رو خم کرد و مثل همیشگی کوتاه لب هامو بوسید…حالم از این کاربلد بودنش بهم می خورد،از این که انقدر حرفه ای می بوسید…

اخمام و در هم کشیدم،به سمت در اتاقش راهی شد و قفلش کرد…آب دهنمو قورت دادم و گفتم
_چیکار می کنی؟
هیچی نگفت،مجدداً روبه روم وایستاد و چشمای قرمزش رو به چشمام دوخت.
یک قدم به عقب برداشتم که کف دستمو گحرکت کرد. روی مبل نشست و با کشیدن کف دستم وادارم کرد روی پاش بشینم… خواستم قد بلند بشم که به کمرم چنگ انداخت و اظهار کرد
_هیش…مگه نبیان کردی تو کلاس داشتی با اون حال می کردی،یه کم از اون حالی که به غریبه ها دادی به شوهرت بده.
به لب هام چشم دوخت…کف دستش و بالا آورد و دکمه ی مانتوم رو باز کرد.
نالیدم
_نکن آرمین کلاس دارم بخدا…
کشدار زمزمه کرد:
_اون وقتی که به یکی دیگه حال می دادی غصه ی کلاستو نمی خوردی!
همه ی دکمه هام و باز کرد و مقنعه مو از سرم کشید.کف دستش و لابه لای موهام برد و سرم رو نزدیک کرد،هیکل بزرگش مبل رو اشغال کرده بود و من هم تمولی روی آرمین خم شده بودم.
دستش رو از زیر تیشرتم روی شکمم کشید و به سمت بالا برد…
لبمو به دندون گراهی شدم،دلم این نزدیکی و نمی تمایل داشت اما انگار مسخ شده بودم…آرمین در عین ترسناک بودن لذت عجیبی به آدم میداد،نوازش هاش،بوسیدن های کوتاهش… همه ماهرانه بود و تحریک کننده
کنار گوشم خمار لب زد:
_ رو من ولو نشو هانا،راضیم کن که قانع بشم به پاما که روت دادم می ارزی،نخواه که مثل یه جنس بنجل شوتت کنم دست رفیقام.

تمام احساس خوبم با این حرفش پر زد و اشک تو نگاهم جمع شد…خواستم کشیده بشم که محکم تر به کمرم چنگ انداخت و گفت
_نگو کاربلد نیستی که باور نمی کنم چند دقیقه پیش چطوری به دوست پسرت سرویس میدادی؟حالا یه کمم به شوهرت توجه کن…حالم خرابه،یه کمم منو آروم کن.

در حالی که بغض داشت خفم می کرد بیان کردم
_ولم کن…

دیدهاش از خماری زیاد رو به بسته شدن بود،یادم اومد گفت برای فراموش کردن ستاره با بسیارا خوابیده…منم یکی از همونا بودم،ولی نمی تمایل داشتم باشم…به درک که منو خریده و هر بلایی بخواد می تونه سرم بیاره من نمی خواستم یه وسیله باشم.

کف دستمو روی سینه ش گذاشتم،فهمید می خوام بلند بشم و کمرم رو محکم تر گراهی شد… کشیده و خمار اظهار کرد

_اومدی که نسازیا!
با اشک نالیدم
_ولم کن آرمین.

این بار اشکامم دلش رو نسوزوند،سرش رو توی گردنم فرو برد و از زیر چونم تا پایین رو بوسید.
با حرفی که زد تمام تنم یخ بست

_با هر کی می خوای بلاسی بلاس ولی تا وقتی که بخوام فقط باید منو سرویس بدی نه کس دیگه رو… قلبم و که زدی برو با هر خری که قلبت تمایل داشت،طلاقتو میدم.الانم کمتر آبغوره بگیر… رو اعصابم اسکی میری،بزنم به سیم آخر داغ اون دوست پسر سوسولتو به قلبت می ذارم.

انقدر جدی اظهار کرد که مطمئن بودم تهمشاهده کردش رو عملی می کنه…ناچارا اشکم و پس زدم و کف دستم رو به سمت دکمه های بلوزش بردم…در حالی که نوازشش می کردم دو دکمه رو باز کردم که چند تقه به در خورد .

هول زده از جا کشیده شدم…صوتی میلاد رو از پشت در گوش دادم
_هانا خوبی؟

نگاهی به آرمین انداختم،خودشو روی مبل رها کرد و با صوتی کشیده ای اظهار کرد

_لعنت به هر چی خر مگس معرکه ست..چش نداره ببینه دو دقیقه حال می کنیم.برو بیرون اونو خفش کن،حواست باشه دکمه هاتم درست ببندی به اندازه ی کافی نگاه همه در اومده.

با نفرت به دیدهای بسته ش نگاه کردم… دکمه های مانتوم رو بستم و مقنعه م رو روی سرم مرتب کردم .

درو باز کردم،میلاد با دلواپسی داشت بهم نگاه می کرد .

سرمو پایین انداختم و گرفته بیان کردم
_خوبم میلاد. نمی تونم سر کلاس باشم،میرم خونه.
بالافاصله اظهار کرد

_می رسونمت.
سری به طرفین تکون دادم
_نمی خواد،خودم میرم می خوام تنها باشم.

فهمید یه جای کارم می لنگه اما دیگه حرفی نزد،فقط تا لحظه ی آخر با دیدهای نگرانش بدرقه م کرد

با دقت تمام داشتم درس می خوندم…واقعا می تمایل داشتم که قبول بشم و با ترم تابستونه زودتر خودم رو خلاص کنم و بدهیم رو به آرمین بدم برای همین چند شامگاه بود که وقتی از دانشگاه بر می گشتم بکوب درس می خوندم .

هر چند فکر حرکت کردار امروزگار آرمین تمرکزم رو به هم می ریخت اما هر بار منو مصمم می کرد که ازش انتقام بگیرم.

کمی از قهوه م خوردم… داشتم روی یکی از طرح های پیچیده کار می کردم که صوتی خنده ای از توی خونه اومد .
خنده متعلق به زن بود ولی آخه کدوم زنی کلید اینجا رو داشت؟
مضطرب بلند شدم و از اتاق بیرون رفتم،به جای آوای خنده صوتی زمزمه های پر عشوه و قلببرانه ای می شنیدم…

از پله ها به پایین چشم دوختم و با دیدن صحنه ی مقابل تنم یخ زد.

آرمین همراه با یه دختری روی مبل قرار گرفته بودن…
دختر جوونی که دکمه های مانتوش رو باز کرده بود و تنش رو توی لباس خواب توری قرمزی به نمایش گذاشته بود…
آرمین هم با لذت داشت گردنش رو می مکید…
باورم نمیشد انقدر بی شرم باشه که دختر توی خونه بیاره.
مانتوی دختره رو از تنش در آورد،داشت بند لباسش رو پایین می کشید که طاقت نیاوردم و از پله ها پایین حرکت کردم .

دختره با عشوه با آرمین حرف می زد و اونم هر لحظه بیشتر لذت می برد…
خونم به جوش اومد و با صوتی کشیدهی اضافه کردم
_این چه کثافت کاریه که اینجا مسیر انداختین؟

سر هر دوشون به سمت من برگشت… آرمین دیدهای قرمزش رو به من دوخت و عصبی بیان کرد
_کی به تو اظهار کرد بیای بیرون؟
غریدم
_حق نداری تو خونه از این گند کاری ها بکنی.

خشم توی چشماش شعله کشید.
با فکی قفل شده اظهار کرد
_گمشو توی اتاقت هانا تا اون روی سگمو بالا نیاوردی.
پوزخندی زدم
_روی سگ تو رو همیشه مشاهده کردم،من نمی تونم جایی زندگی کنم که…
صدای دادش خفم کرد
_بهت گفتم گمشو تو اتاقت هانا…
با نفرت نگاهش کردم ولی چیزی ناظهار کردم و رفتم بالا…
لحظه ی آخر برگشتم… با اعصابی خراب دختره رو هل داد و اضافه کرد
_برو بیرون حس و حالم پرید.
دختر با لوندی کف دستی روی سینش کشید و بیان کرد
_چرا محبتم مجدداً سرحالت میارم.
فکر می کردم آرمین وا میده ولی انگار وقتی اعصابش بهم بریزه هیچی حالیش نمیشه چراکه با لحن ترسناکی اظهار کرد
_بهت بیان کردم بساطتو جمع کن بزن به چاک

دختره انگار زیادم براش مهم نبود،قد بلند شد و درحالی که دکمه هاشو می بست اضافه کرد
_پول یه شامگاهمو باید بدی.
آرمین خم شد و از توی جیب کتش چند تا تراول برداشت و پرت کرد روی مبل…
خودشم بلند شد،داشت به سمت پله ها میومد…
به‌سرعت به اتاقم حرکت کردم و درو قفل کردم…
می دونستم الان تلافیشو سر من در میاره…
همون طوری که حدس می زدم چند دقیقه بعد کف دستگیره ی در بالا و پایین شد .

با ترس خودم و زیر پتو قایم کردم…صوتیی نیومد تا اینکه یک دفعه ای ضربه ای به در خورد و باز شد…
سر جام قرار گرفتم… آرمین با اخم هایی در هم به سمتم اومد و غرید
_ پات زیادی از گلیمت دراز شده…
واقعا هراسیدم و ساکت شدم…
ضربه ای به شونم زد که روی تخت پرت شدم این بار با فریاد گفت
_جرت میدم دختره ی احمق تا تو باشی جفت پا نپری وسط زیستن من… هه… کثافت کاری؟؟کثافت جد و آبادته… کثافت اون باباته که تو رو به شندرغاز فروخت.زندگی من اینه بهش عادت کن،از سر و روش گند می باره و تو مجبوری تحمل کنی حالیته؟

خونم به جوش اومد و گفتم
_ من نمی تونم تو خونه ای زیستن کنم که توش هزار جور کثافت کاری باشه…اجازه نمیدم.

داد زد:
_خر کی باشی آخه؟؟
دستم مشت شد،کشیده شدم و بی اختیار میل داشتم بزنم توی گوشش که کف دستم و گرفت و پیچوند…
سرش و نزدیک آورد و غرید:
_ده دقیقه بهت فرصت میدم…آماده میشی و میای اتاقم.مثل آدم راهی شدار می کنی.
اگه راضیم کردی که اوکی،اگه نکردی این دفعه که فرستادمت زیر کف دست شاهرخ محاله نجاتت میدم،می سپارم مثل سگ توی قفس حبست کنن.
فقط ده دقیقه فرصت داری هانا…

ازم فاصله گراهی شد… با ناله کف دستم و مالیدم. نگاهی به ساعت گرون قیمتش کرد و اضافه کرد
_ از همین الان شروع شد