عصبی به سمتم اومد و داد زد
_چه غلطی داری می کنی تو؟
باقی مونده ی مواد رو به طرفی پرت کرد که دلم ریخت و مثل خودش داد زدم
_چی کار کردی؟
بازوم رو گرفت و به زور کشیدهم کرد. با داد بیان کردم
_هنوز درس عبرتت نشد؟ اینا رو اون عوضی داده بهت نه؟هانا چه قدر احمقی که باز داری بهش اعتماد میکنی؟
خونم به جوش اومد
_اعتماد نکردم… میدونم لاش خوره!میدونم دز موادم و بالاتر کرده تا بیشتر از این وابسته بشم. تلافی اینا رو سرش در میارم خوب؟اما الان من یه معتادممم…میفهمی؟معتادم به اون کوفتی نیاز دارم.
_در ذهنش گذراندی بیشتر بکشی بهتره بدبخت؟هر چی بیشتر بکشی ترک کردنش سخت تره الان که تازه کاری…
_تازه کار نیستم سه ماهه دارم می کشم.
متاسف نگاهم کرد…
_تو نمیخوای از آرمین انتقام بگیری؟
_میخوام.بیشتر از هر چیزی تو جهان میخوام…
مطمئن بیان کرد
_پس ترک کن،تا شروع شدن دانشگاه همینجا ترک کن و برگرد ایران.هر بار که تو برای یه ذره از اون کوفتی بهش التماس کنی اون بیشتر به هدفش نزدیک میشه. نذار اون به هدفش برسه من تا وقتی کامل ترک کنی کنارت می مونم.
دو قلب گفتم
_پس ترانه چی؟
_براش بلیط میگیرم بیاد اینجا،نه تو رو میتونم تنها بذارم نه زن و بچمو.
تبسمی زدم و خودم و توی بغلش پرت کردم.
کف دستای قویش دورم حلقه شد و گفت
_بهم قول بده حتی اگه بسیار اذیت شدی سراغ آرمین نری تا من یه کلینیک خوب پیدا کنم.
سر تکون دادم در حالی که خودم به خودم اعتماد نداشتم.درد خماری انقدر بد بود که عقل آدم رو ازش می گراهی شد
* * * *
نگاهی توی آینه ی آسانسور به خودم انداختم و وقتی چهره ی نحیف و رنگ پریدم رو متوجه شدم چشمام و پایین انداختم.
در آسانسور که باز شد پیاده شدم. کلاه سویشرت و روی سرم انداختم… حس میکردم همه با مشاهده کردن قیافم میفهمن که معتادم و از خماری رو به موتم.
از هتل بیرون رفتم.از خونه بیرون زدم تا شاید هوایی به سرم بخوره و بتونم طاقت بیارم ولی باز هم فایده ای نداشت.
با قدم های سست و نامیزون به جاده افتادم…
تمایل داشتم از خیابون رد بشم که ماشینی با سرعت جلوم پیچید و با صوتی قد بلندی جلوی پام نگه داشت.
وحشت کرده یک قدم عقب حرکت کردم و با متوجه شدن آرمین خشکم زد.
چشمکی زد و بیان کرد
_هراسیدی عسلم؟
تنم شروع به لرزیدن کرد و صورتم از نفرت جمع شد.
مسیرم و کج کردم و میل داشتم برم که با یه نیمچه گاز کامل سد راهم شد.
بدون اینکه به دیدهای خبیثش نگاه کنم اظهار کردم
_برو کنار…
جدی تر از من اضافه کرد
_سوار شو!
نگاه نفرت بارم و بهش انداختم و بیان کردم
_بمیرمم سوار ماشین آدمی مثل تو نمیشم.
حق به جانب جواب داد
_منم چندان تمایلی ندارم یه دختر با این ریخت و ظاهر تو ماشینم بشینه ولی چه کنم که زنمی با کلی بزک دوزک زیبای ولی این طوری… تازه معتادم که هستی.
خونم به جوش اومد.فهمید و زودتر از اینکه حرف بارش کنم اضافه کرد
_سوار شو عزیزم.یه عمر کنار کف دستم نشستی می دونستی لاشیم حالا هم میدونی پس نترس.رنگت چرا انقدر پریده؟من که بهت رسوندم نکنه داداش جونت حین ارتکاب جرم گراهی شدت؟
بی حال نالیدم
_انقدر سر به سرم نذار. برو بذار به درد خودم بمیرم.
_سوار شو با هم میریم به دردت میمیریم.
با تردید نگاهش کردم و ناچارا سوار شدم و اضافه کردم
_ازم چی میخوای؟
ابرو بالا انداخت و گفت
_برمیگردی خونت.
نگاهام گرد شد و گفتم
_بر نمیگردم.من بمیرمم دیگه…
پرید وسط حرفم
_این حرف و نزن خانومم،زندت برمیگرده فکر نکن می بندمت و به زور برت می گردونم نه خودت میری عین دختر خوب وسایلا تو جمع میکنی با من میای تا وقتی که من کارم باهات تموم بشه.
پوزخند عصبی زدم و اظهار کردم
_از این فکرا نکن…زیرا من دیگه حاضر نیستم با تو زیر یه سقف باشم..
نگاه عمیقی بهم انداخت و در کمال تعجبم اظهار کرد
_باشه هر طور میلته…
از خدا خواسته کف دستم رو روی کف دستگیره گذاشتم که صداش متوقفم کرد
_ولی من و اون قدری شناختی که مطمئن باشی بیکار نمی مونم.اوکی میرم سراغ داداشت بهت اضافه کرده پیشته نه؟اما اگه امشامگاه بر حسب اتفاق یه ماشین بهش زد و بچه ش یتیم شد چی؟بازم می تونه پشتت بمونه و برات آقابالا سری کنه؟
خون توی رگهام خشک شد.به سمتم چرخید و اظهار کرد
_یه جوری برخورد نکن انگار از من متنفری وقتی هنو عاشقمی.بسیار هم راحت می تونی مثل سابق به حیاتت ادامه بدی اگه اون روی سگم و بالا نیاری و نخوای آسیبی به داداش جونت برسه.
لال مونی گراهی شدم. می میل داشتم حرف بزنم اما تواناییش رو نداشتم.
ادامه داد
_برو خونه،دوش بگیر لباساتو عوض کن… تا قبل از ۱۲ شب برگرد هتل اگه برنگشتی،فردا هم مهرداد به خونه برنمیگرده.
مات برده بهش زل زدم. در و برام باز کرد و اظهار کرد
_حالا به سلامت
* * * *
کلافه چنگی به موهاش زد و اضافه کرد
_حالیش میکنم مرتیکه رو…
درمونده اضافه کردم
_دردش چیه مهرداد؟چرا انقدر از ما بیزاره که برای نابودیمون حاضره هر کاری بکنه؟
کف دست از قدم زدن برداشت کنارم نشست و گفت
_میگم برات ولی الان وقت نداریم مگه آرمین نگفته تا قبل از ۱۲ اونجا باشی؟
متعجب اضافه کردم
_اون بیان کرد اما در ذهنش گذراندم تو نمیذاری برم.
مطمئن بیان کرد
_برو هانا. هوات و دارم فقط باید یه چیز و بفهمی.آرمین اومده اینجا تا محمولهشو از اینجا به طور قاچاقی ارسال کنه ایران.دلیل دشمنیش اینه که بار قبل من فهمیدم کی و کجا قراره محموله رو ارسال کنن یعنی خودش بهم اظهار کرده بود و منم با اظهار کردن به پلیس بهش نارو زدم و میلیاردها ضرر بهش وارد کردم و کارم باعث شد شاهرخ که نفوذ بالایی داره نخواد باهاش کار کنه.آرمین ضرر زیادی متوجه شد هانا هنوز که هنوز نتونسته جبران کنه ولی همون شامگاه تهمشاهده کردم کرد که هر دومون به خاک سیاه میشونه. اگه این محموله ای که قراره از اینجا بره ایران و بفهمیم شک نکن امپراطوری آرمین کله پا میشه. ضرر بزرگی بهش میخوره هانا فقط ازت میخوام این و بفهمی ولی..
دستم و گحرکت کرد و ادامه داد
_بار دیگر تو دام آرمین نیوفت نذار برای کشیدن اون لعنتی وسوسه ت کنه بهم قول بده
سکوت کردم!همین الانش از خماری رو به موت بودم و لهله میزدم برای کشیدن…
به جای قول دادن اظهار کردم
_آرمین چیو قاچاق میکنه؟
سری با تاسف تکون داد و گفت
_مواد مخدر،بنگ، شیشه همینایی که تو بهش آلوده ای.
نفسم بند اومد و ناباور نگاهش کردم. یعنی آرمین نه تنها من که کلی جوون رو…
وجودم از نفرت پر شد. مهرداد اظهار کرد
_قول بده هانا.
سری تکون دادم و این بار با اطمینان اضافه کردم
_قول میدم،برای از پا در آوردنش هر کاری می کنم مهرداد.
تبسمی زد و برادرانه در آغوشم کشید. داشتم می رفتم توی دهن شیر ولی ارزشش رو داشت. آرمین باید تقاص کاراش و پس میداد
* * * *
نفس عمیقی کشیدم و چند تقه به در زدم،طاما نکشید که در و باز کرد.
تکیه زده به در سر تا پام رو از نظر گذروند و با تبسم محوی از جلوی در کنار حرکت کرد.
چمدونم و همون جا گذاشتم و در حالی که از کنارش رد میشدم و عطر هوس برانگیزم رو جا میذاشتم اظهار کردم
_بیارش داخل.
آواش رو میشنوم
_من و با نوکر بابات اشتباه گرفتی دستور میدی؟
برگشتم و نگاه به دیدهاش انداختم و زیر نگاهش مسیر راهی شده رو برگشتم. چمدونم رو برداشتم و دنبال خودم کشیدم.
این کارم از صد تا فحش براش بدتر بود.
به سمت اتاق رفتم و وارد شدم و بدون حرف در و بستم و از داخل قفلش کردم.
صدای کشیده و عصبیش رو متوجه شدم
_حالا واسه ی من قیافه میگیری؟
جوابی بهش ندادم.چمدونم و همون جا گذاشتم،خودم و روی تخت انداختم و بی رمق به اطراف نگاه کردم.
سعی کردم به یاد نیارم توی این اتاق چه حرفایی از آرمین گوش دادم و رو این تخت…
دیدهام و بستم. طاما نکشید که چند تقه به در خورده شد و پشت بندش صدای آرمین اومد
_باز کن در و هانا وگرنه میشکنمش!
با خونسردی ظاهری قد بلند شدم و در و باز کردم.
کف دستش و تخت سینه م گذاشت و به آرومی هلم داد و اظهار کرد
_نمیدونی خوشم نمیاد بام تو قیافه باشی؟
با تمسخر خندیدم و اضافه کردم
_ببخشید!چی کار کنم؟ توقع داری بپرم بغلت و واسه اینکه کلی دروغ بارم کردی و معتادم کردی تشویقت کنم؟
با کمال پرویی گفت
_اگه از اول تو جبهه ی من میبودی تا تش هوات و داشتم.قبل از اینکه مهرداد بیاد من بودم هانا!تا تش هم باید من می بودم.
خیره نگاهش کردم. به سمتم اومد و تمایل داشت دستم و بگیره که عصبی تنم رو عقب کشیدم و گفتم
_کف دست به من نزن.
ترش کرد و اضافه کرد
_این مسخره بازیا چیه؟ خودتو همین جا جر بدی باز زن منی تا من نخوام طلاق نمیگیری پس عادت کن.
تمایل داشت کمرم و بگیره که عقب عقب رفتم. میتمایل داشتم به سمت بالکن برم تا اگه میل داشت بهم دست بزنه خودم و از همون جا پرت کنم ولی از شانس بدم کمربند آرمین شلخته زیر پام گیر کرد و به بدترین وضع ممکن خوردم زمین
با پوزخند قدمی بهم نزدیک شد و بالا سرم توقف کرد.
🍁🍁🍁
🆔 @romanman_ir
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن