رمان عروس استاد پارت ۱۵

کف دستم و از زیر دستش بیرون کشیدم و با فاصله نشستم.
با مکث گفت
_تبریک میگم…تمام اموال پدریت به نامت خورده شد حالا یه برادر داری.قصدت چیه؟ انتقام از مردی که تو رو از بابات خرید و زندگی تو جهنم کرد؟

با یه جهان دلخوری بهش خیره شدم.لعنتی چقدر تمایل داشتنی بود
نگاهش روی دیدهام ثابت موند.با صدایی گرفته بیان کردم
_انتقام نمیگیرم.میخوام یه زندگی بدون تنش داشته باشم
سری تکون داد و گفت
_میتونی… چرا نتونی ولی فقط یه مدت کوتاه.
متعجب نگاهش کردم. سرش رو یه کم به سمتم خم کرد و با صوتی به‌آرامی اما محکمی اظهار کرد
_اون مهرداد عوضی خلع سلاحم کرد ولی من آدم باختن نیستم.طلاقت میدم اما اگه کسی و دورت ببینم،کسی و تو زندگیت ببینم کلاغه به گوشم برسونه کسی اون کف دستتو گراهی شده کسی به چشات زل زده کسی عاشقت شده هم تو رو بیچاره میکنم هم اونو ثروتمندم بشی واسه من همون دختر بچه ی خنگ و بی کف دست و پایی.دختر بچه ی خنگ و بی دست و پایی که مال منه.گوشات سالمه دیگه نه؟مال من… پس هوا برت نداره که آزاد شدی.

با ناباوری گفتم
_تو یه روانی هستی… هیچ وقت هم آدم نمی‌شی وقتی ازت طلاق بگیرم تو هیچ حقی نداری.

ریز خندید.با تمسخر گفت:
_جدی؟
خودم و نباختم و اضافه کردم
_بله جدی پولتو پس میدم طلاقمم میگیرم دیگه تو زندگیم نیستی که برام تأیین تکلیف کنی.

با لحن خاصی بیان کرد
_من همواره تو زیستنتم عسلم.
لعنتی… لعنتی… لعنتی…
چرا همیشه باهام بازی می‌کرد؟مثل احمق ها برای درآوردن حرصش اظهار کردم
_بعد از طلاق گرفتن ازت ازدواج میکنم با یکی که خوشبختم کنه نه مثل تو منو به بازی بگیره.

با مشاهده کردن صورتش مثل سگ از حرفم پشیمون شدم.الان وسط دانشگاه عربده می‌کشید این بهترین حالتش بود… بدتر از این ممکن بود طلاقم نده

با متوجه شدن قیافه ی کبودش بیشتر پی بردم که حرفم اشتباهه. با فکی قفل شده غرید
_کی این مزخرفات و توی گوشت خونده؟ که از من طلاق بگیری و…
نفسی کشیدو اضافه کرد
_شوهر کنی یه زیستن مثل بدبخت ها داشته باشی…کسی یه زن دست خورده رو نمیخواد.
نفسم از این حرفش بند اومد.انگار درک کرد چه حالی شدم که نگاهش و روی تنم چرخوند و بیان کرد
_ترجیح میدی زیر یه پیر احمق بمیری،ولی اشتباه میکنی دختر جون هر بار… هر بار که دست یکی به تنت بخوره من و به یادت میاری… البته دارم فرضیات یه حیات احمقانه رو برات میگم چون اون سفره ی عقدی که عروسش تو باشی و به توپ میبندم اون لندهور کنارتم میکشم میدونی که میکنم پس اول حرفتو مزه مزه کن بعد بزن.

از جاش کشیده شد و خواست به سمت ساختمون بره که اظهار کردم
_ازت متنفرمممم.
برگشت، چشمکی زد و گفت
_اینم یه جور احساسه

نگاهی دور تا دور خونه ی جدیدم انداختم… مهرداد باز سؤال کرد:
_مطمئنی این خونه برات کافیه؟ بزرگ تر از این‌رو می تونستیم بگیریم.
سری به علامت منفی تکون دادم و اظهار کردم
_همین جا خوبه خونه های بزرگ رو دوست ندارم.
سکوت کرد،به صورتش نگاه کردم و جویا شدم
_نمیخوای بگی کی این بلا رو سرت آورد؟
کف دستی به گونه ی کبودش کشید و اضافه کرد
_یه دعوای مردونه
_کار آرمینه نه؟
سکوت کرد. از سکوتش فهمیدم که کار آرمینه.
نفسم و فوت کردم و بیان کردم
_متاسفم به خاطر من توی دردسر افتادی
خندید دستش و بالا آورد و دماغم و کشید و به شوخی گفت
_داداشا واسه خاطر آبجی شون کتک میخورن دیگه.
لبخند زدم با ترمتوجه شد اضافه کردم
_تو… چرا هیچی از این ثروت نمیل داشتی؟
روی مبل قرار گرفت و جواب داد
_هیچ وقت با کارای بابام میونه ی خوبی نداشتم برای همین هم هیچ وقت پولش و نمیخوام.
_آدم بدی بود مگه نه؟
سر تکون داد
_متاسفانه بسیار بد.
کنارش جای گرفتم و اضافه کردم
_مرسی که دنبالم گشتی و پیدام کردی، مرسی با وجود اینکه ‌از بابامون بدت میومد ولی منو قبول کردی.
تبسمی به روم زد و آغوشش رو برام باز کرد.
از خدا میل داشته نزدیکش شدم و بغلش کردم.چه خوب که خدا مهرداد و برام فرستاد.
* * * * *

برای خودم هات چاکلت درست کردم و روبه روی تلویزیون جای گرفتم. چند روزی بود که از اومدنم به این خونه می‌گذشت ولی هنوز به تنهایی اینجا عادت نکردم.
حس میکردم در و دیوار اینجا منو میخورن.من از تنهایی بیزار بودم و اصلا عادت به این خونه ی سوت و کور نداشتم
موبایلم و برداشتم و حرکت کردم توی صفحه ی آرمین.عکس جمتوجه شد گذاشته بود،انگار نه انگار فردا روز دادگاه مونه.
توی یه مهمونی کنار سه مرد و دو دختر…
همواره توی عکساش اخم داشت.لعنتی بی احساس من اینجا از تنهایی داشتم تلف میشدم و اون توی جشن و مهمونی ها خوش می‌گذروند.
با حرص صفحه ی موبایل و خاموش کردم و مشغول جویدن پوست لبم شدم. به من میگه حق رفیق شدن با مردی رو نداری و خودش ور قلب دخترها مست میکنه.لابد الان هم با یکیشون…
حس بدی از حسادت به قلبم چنگ انداخت.

کف دستم رفت روی شمارش و بهش زنگ زدم ولی به بوق دوم نرسیده مثل سگ پشیمون شدم و قطع کردم.
من احمق داشتم چی کار می‌کردم؟هر چند مطمئنم الان وسط عیش و نوش اصلا صدای موبایلش رو نمیشنوه.
ناخنام و با حرص جویدم…از حسادت داشتم می ترکیدم.
به گوشیم نگاه کردم تا شاید زنگ بزنه اما زهی خیال باطل…
بدون این‌که برم تو اتاقم همون جا دراز کشیدم.هنوز پنج دقیقه نگذشته بود که کسی به در آپارتمان کوبید
وحشت زده جای گرفتم… خدایا من تک و تنها اینجا….
کشیده شدم وبه سمت در رفتم از چشمی نگاهی به بیرون انداختم و با دیدن پسر طبقه پایینمون حدودی خیالم راحت شد.
مادر پدرشو می‌شناختم خودش رو هم دو سه باری مشاهده کرده بودم اما چی می‌تمایل داشت این وقت شامگاه؟
در و باز کردم… تبسمی زد که گفتم
_سلام بفرمایید.
به جای جواب دادن نگاهی از فرق سر تا نوک پام انداخت.پشت در قائم شدم و با اخمای در هم بیان کردم
_امرتون چیه؟
دستش رو روی در گذاشت و با لحن بدی اضافه کرد
_تنها بودم،تو هم که تنهایی اظهار کردم یه حالی با هم بکنیم.
رنگ از رخم پرید و خواستم در و ببندم که پاش و لای در گذاشت و اظهار کرد ‌
_نبند در و عروسک کاریت ندارم فقط حرف می‌زنیم دو تامون از تنهایی در میایم.

محکم در و فشار دادم و گفتم
_گمشو عوضی چه فکری راجع به من کردی من شوهر دارم اگه بفهمه پوست سرت و می‌کنه.

درو هل داد. به عقب پرت شدم اومد تو و با لبخند چندشی گفت
_کدوم شوهری زن عروسکش و تنها ول میکنه و بره

یک قدم به عقب حرکت کردم که جلو اومد… در و بست. با ترس بیان کردم
_ببین قسم میخورم از کارت پشیمون میشی هم داداشم هم شوهرم به حال خودت نمی‌ذارنت کف دستت بهم بخوره بیچارت میکنن.

با تبسم نزدیک شد و بی هوا کمرم و گحرکت کرد خواست صورتش و جلو بیاره که ضربه ی محکمی بین پاش زدم. آخی بیان کرد و با صورتی کبود خم شد.

به گوشیم چنگ زدم جلوی در بود برای همین اگه میمیل داشتم برم بیرون ممکن بود جلومو بگیره.
پریدم توی اتاقم و در و بستم

قفلش کردم و وحشت زده شماره ی مهرداد رو گرفتم.
به در کوبید و با خشم اظهار کرد
_دختره ی وحشی من کاریت نداشتم خودت تنت میخاره
بوق خورد و جواب نداد… از ترس رسما میلرزیدم یادم اومد که مهرداد و ترانه طبق یه عادت هر شامگاه موبایلشون رو روی بی‌آوا میذاشتن.
تا آخرین بوق منتظر موندم ولی جواب نداد… خدایا غلط کردم میل داشتم تنهایی زندگی کنم میرم می‌چسبم به مهرداد یا اصلا یه خونه ی بزرگ می‌گیرم با کلی نگهبان اما قربون کرمت این بار نجاتم بده.

ضربه ی محکمی به در زد که از ترس عقب راهی شدم و خودم رو گوشه ی اتاق پنهون کردم.
موبایلم و بالا آوردم و تمایل داشتم به پلیس زنگ بزنم که چشمم به شماره ی آرمین افتاد و گرفتمش…
پسره داشت به در می‌کوبید تا بازش کنه.هر چه قدر بوق می‌خورد جواب نمی‌داد دیگه داشتم ناامید میشدم که تماس وصل شد و آوای کر کننده ی آهنگ توی گوشم پیچید.
با ترس و لرز اضافه کردم
_آرمین کجایی؟
انگار صدام و نمیشنید که بین هیاهو اظهار کرد
_چی میگی؟
خودش و محکم به در کوبید.. جیغی کشیدم و با گریه اضافه کردم
_آرمین یکی تو خونمه.تو رو خدا بیا.
آواش و بالا برد:
_چی میگی هانا؟نمی شنوم.
_میگم یکی تو خونمه میخواد بیاد تو اتاقم.
صوتی زنونه ای بین صدای آهنگ به گوشم رسید
_اه قطع کن آرمین بازی جای حساسشه.
_باشه اومدم هانا قطع میکنم فردا حرف می‌زنیم.
صدای بوق اشغال توی گوشم پیچید. ناباور نگاهی به گوشیم انداختم. همون لحظه در شکسته شد.
به‌سرعت گلدون و برداشتم و داد زدم
_نیا جلو
بیشتر خشمگین بود انگار ضربه ای که بهش زدم سنگین براش تموم شد
با صورتی کبود جلو اومد.
با یه حرکت گلدون و ازم گحرکت کرد… سیلی محکمی بهم زد که پرت شدم روی تخت و چشمام سیاهی راهی شد.
میل داشت خم بشه روم که لگد محکمی به شکمش زدم.
پرت شد عقب از فرصت استفاده کردم و مثل برق پریدم و از اتاق بیرون رفتم.
کف دستم به دستگیره ی در نرسیده ضربه ی محکمی به سرم خورد که نگاهام سیاهی رفت و دیگه چیزی ندرک کردم

???