لباسها و گوشیام را گراهی شدند و خودم را به اتاقی پر از چرک و کثافت، که با موکت کرم رنگ پوشیده شده بود فرستادند.
کنجش جای گرفتم و به دیوار تکیه زدم.
حتی لامپ اتاق هم سوخته بود و اگر نور از میلههای روی در رد نمیشد باید در تاریکیِ مطلق سر میکردی.
روی دیوارها پر بود از کنده کاری و وحشتم را صد چندان میکرد.
یعنی آنقدر اینجا میماندم که مجبور به حک کردنِ یادگاری روی گچ شوم؟!
آهی از دهانم خارج شد و زانوهایم را در شکمم جمع کردم و سرم را به دیوار تکیه زدم.
نَه ساعتی در اتاق وجود داشت و نه حتی دو نیمه شامگاه کسی اینطرفی میوارد شد که از بیرون خبر بیاورد.
تنها چیزی که عایدت میشد یک مشت فکر و خیال و خاموشیی که به توهم میرساندت بود.
نمیدانم چقدر به انتظار قرار گرفتم.
یک ربع، یک ساعت یا یک روزگار ولی بر خلاف تصورم او وارد شده بود.
-بیا بیرون اومدن دنبالت.
با تکیه بر دیوار کشیده شدم.
چراکه که پاهایم از یک مدل قرار گرفتن خشک شده بود و زانوهایم باز نمیشدند.
-زود باش.
متاسفانه تجربهی خوبی از برخورد با کسانی که اسمشان باید آهستهش به جانم میانداخت نداشتم.
انگار آنها از استرس و ترسِ افراد تغذیه میکردند و با برخوردشان جان میگحرکت کردند.
دنبالش راه افتادم و به همان اتاقِ قبلی حرکت کردیم.
اما اینبار همان مامورِ مهربان منتظرم قرار گرفته بود.
-انقدر فکرم و درگیر کردی که برگشتم.
#پارت۸۳
تبسمی لرزان زدم.
تنها شخصی که برخوردی خوب و مناسب داشت همین مرد بود.
-بیا بشین تا بیان دنبالت. اینجا میموندی آواره میشدی. فرستادنت بازداشتگاه که استراحت کنی.
بادم خالی شد.
پس فراز نیامده بود.
-چای میخوری دخترم؟
غم و غربت در قلبم پررنگ شد.
-نه ممنون.
تقهای به در خورد و بلافاصله پشت بندش علوی وارد شد و آمدن فراز را اطلاع داد.
-بگو بیان داخل.
مضطرب از جا پریدم.
-آروم باش دخترم. خودم با خانوادهت صحبت میکنم. اضافه کردی چه نسبتی دارید؟
همسرمِ آرامی که گفتم در سلامی که او با صلابت و اخم داد گم شد.
همانند کودکی خطاکار توقف کردم و اشک از دیدهم چکید.
-ببخشید.
کامل وارد شد و در را پشت سرش بست.
-من با شما حرف زدم جناب؟
آن مامور را خطاب قرار داد و به من نزدیک شد.
-نه با یکی از همکارانم.
باور پذیر نبود، اما کف دستم را گراهی شد و مرا نزدیک خود کشید.
-فردا وکیلم از ایشون شکایت میکنن تا یاد بگیرن درست برخورد کنن. حتی اگر همسرم مجرم باشه، باز حق و حقوقش تعریف شده. بیخود کردن سرشون داد زدن!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن