من حتی از همین موضوع هم بیخبر بودم.
پس کارن هم با پدرش راهی شده بود که این چند روزگار خبری از او در عمارت نبود.
-از صبح تو سالن بودم. وقت نشد خبر بگیرم.
سر تکان داد، اما متفکر و با اخم.
بچه که نبود.
سیامک بینِ دوستان فراز از همه سن و سالدارتر بود.
بدون شک متوجه شد که اوضاع خوبی بین من و فراز در جریان نیست.
عمو محمد علی با یک کف دست تاکسیدوی خوش دوخت، که هدیه فرهاد خان بود مقابل عمارت ایستاده بود و به مهمانان خوش آمد میگفت.
ولی با دیدنِ ماشین سیامک گل از گلش شکفت و سمتمان دوید.
-سلام آقا زودتر برید داخل. سارا خانوم مدام بغض میکنن و غصه میخورن.
سیامک اخم کرد.
-امروز این دختره یه چیزش میشه. چرا؟! نکنه محمد اذیتش کرده؟!
محمدعلی و من هموقت خندیدیم.
محمد با خودش هم درگیر بود که مبادا سارا را آزرده کند!
-نسا میگه خانوما روز عروسیشون قلب نازک میشن. عزیزاشم کنارش نیستن واسه همینه. شما برید ببینتتون قلبش آروم بگیره.
سیامک سر تکان داد.
-فراز اومده؟!
نگاهان مرد ستاره باران شد.
-بله خداروشکر اومدن. سارا خانوم ولی باهاشون قهره.
یکباره مرا خیره شد.
-آقا سراغ شما هم گراهی شدن. اظهار کردم راهی شدید همجاده عروس آرایشگاه.
خجول سرتکان دادم.
آقایشان سراغِ مرا از خودم نمیگحرکت کرد که اینطور مقابل مردم خجالت زدهام میکرد.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن