کف کف دستش ضربهی محکمی روی باسنم زد.
-تاهل وقتی دلنشینه که توش تعهد باشه. زنی که فقط واسه سکس تو حیات منه. قطعا با تعهد آشنایی نداره.
بغض کردم.
اطمینانِ خاطر چیزی نبود که بتوانم با شرایط آشناییِ افتضاحمان به او بدهم.
اما حقیقتا تاب نداشتم اینگونه زیر سوالم ببرد.
-کاری کردم که باب میلت نبوده؟ میتونیم راجعبهش حرف بزنیم. اما بهم تهمت نزن. شما فکر کن جدا از بیپناهیم چند روزگاری که اینجا موندم از شخصیتت خوشم اومد و با شرایطتت کنار اومدم.
آوای پوزخندش به گوشم رسید و سپس فاصله گراهی شد.
-چی شد این شام؟!
بغض داشت خفهام میکرد.
یک روز مینشستیم و جوابها داشتم برایش.
برگرهای آماده را درون بشقاب چیدم و با قاشق و چنگال روی میز، مقابلش گذاشتم.
-نوشیدنی؟!
با اخم به برگرها خیره بود.
-فقط آب.
پارچ و لیوان از قبل روی میز بود.
دوام نیاوردم و قبل از خروجم گفتم:
-شما یه دختر نگاه رنگی و مو فری برای تختت طلب کردی. یه دخترِ اَمن، پس من هرزه نیستم. انقدر دائم تکرارش نکن.
توجهی به نگاهِ پرتمسخرش نکردم:
-بیان کردی شریک تخت میخوای، نه یه زنِ متعهد برای زیستن. شاید باید رو تمایل داشتههات تجمتوجه شد نظر کنی!
عجـیــــــــــن…, [۰۴/۱۰/۲۰۲۴ ۰۳:۰۲ ب.ظ]
#پارت۵۲
دمی عمیق گحرکت کردم و ادامه دادم:
-میدونم زن زندگی نخواستی. ولی منم یه خیابونی نیستم. مهریهای که به اصرار خودت بود هم حلالت، که فکر نکنید برای این رابطه پولی میخوام و بار دیگر برچسب بخوره روم. فقط بدون با هر عنوانی که تو حیاتتم، تا وقتی هستم متعهدم.
از آشپزمنزل خارج شدم و به اتاقی که لباسهایم آشفته وسطش رها شده بودند بازگشتم.
-بیا ببینم این چه کوفتیه درست کردی؟!
لب گزیدم!
از این مردهای خورشتی بود!
فوری لباسی مناسب پوشیدم و به آشپزمنزل رفتم.
-همبرگر دوست نداری؟ حتی یه قاشق روغنم نداره.
با اخم به میزم اشاره زد.
-جای هر دقیقه لباس عوض کردن میزت و بچین.
نگاهی به میزم انداختم و در همان حال لب زدم:
-سفره حرمت داره. اون لباس مناسب غذا خوردن نبود.
هر چه دیده چرخاندم نه سسی روی میزم بود و نه نانی.
فوری سرکی یه یخچال کشیدم و سس خرقلب و قرمز را برداشتم.
-ببخشید من چراکه خودم شامگاها نون کنار شامم نمیخورم فراموشم شد.
دو بسته نان باگت را روی درون سبد گذاشتم و خودم هم مقابلش جای گرفتم.
-همبرگر دوست نداری؟!
با خشم سر پایین انداخت و یک تکه باگت برداشت.
-این یه ورِ قلبِ منم نمیگیره!
عجـیــــــــــن…, [۰۵/۱۰/۲۰۲۴ ۰۹:۴۷ ب.ظ]
#پارت۵۳
تکه همبرگری که برداشته بودم را نصف کردم.
نصفش برایم کافی بود و نصف دیگرش را درون بشقابش گذاشتم.
-پاپیون زدی سرش؟! این یه تیکه میخواد کجام و بگیره؟
کاش میفهمیدم از چه ناراضیست که اینگونه غر میزند.
خودم هم ضعف داشتم.
بدخوابی و رابطهی وحشیانه، شنای امروزگار و غذایی که از صبح نخورده بودم لرزش به جانم انداخته بود.
-الان یه چیز دیگه درست میکنم.
نیم خیز شده بودم که توپید:
-لازم نکرده بشین. سفره حرمت داره؟ تو مسلمونی؟! واسه نودوهشت کیلو عضله، چهار تیکه همبرگر سرخ کردی؟!
لب گزیدم تا مبادا بخندم.
مرد گنده کم مانده بود برای غذا ناله کند.
با چاقو تکهای از همبرگرم جدا کردم.
-متاسفم. ما خانما که ورزش میکنیم زیرا جذب دو برابر میشه کمتر میخوریم، تا اضافه وزن نگیریم. حواسم نبود برای یه آقا غذا میپزم.
تکه همبرگرم را به چنگال زدم و زیرِ نگاهِ خیرهاش بین لبهایم کشیدم.
-تو ورزش میکنی که از سبک و عادت غذایی حرف میزنی؟!
تبسمِ ملیحی زدم.
اگر میاطلاع داشت مربیِ شنا هستم افتخار میکرد، یا اینبار لقبِ پریِ هرزه تقدیمم میکرد؟!
-کمی مطالعه داشتم!
برای عوض کردنِ بحث فوری جویا شدم:
-میمیل داشتم ببینم شما تو خیریه یا کارخونه کاری برای من دارید؟
بهترین راه برای اینکه مجبور نباشم بیشتر از این دروغ بگویم این بود که از خودش طلبِ کار کنم.
-نخیر!
یکباره هر دو از خوردن کف دست کشیدیم.
من با وحشت و او با چشمانی درنده خیرهام شد.
-تو از کجا از خیریه و کارخونهی من خبر داری؟!
عجـیــــــــــن…, [۰۷/۱۰/۲۰۲۴ ۰۹:۱۹ ق.ظ]
#پارت۵۴
به خدا که دلم نمیزد.
بزاقِ نداشتهی دهانم را قورت دادم و سعی کردم صوتیم نلرزد.
-امروزگار سارا خانوم یه چیزایی میبیان کردن. از اونجا متوجه شدم.
نگاهانش ریز شد.
-تو حیات من سرک نکش. تهش شش ماه مهمونی و بعدش هِری. خوشم نمیاد تو تارو پود زندگیم نفوذ کنی.
هر چه میمیل داشتم با او یک مکالمهی ساکت داشته باشم نمیشد.
او نمیتمایل داشت که بشود.
-تو خیریه به خانمای بیسرپرست خونه هم میدن من بیام اقدام کنم؟!
چاقو و چنگال را پایین گذاشت و با خونسردی خیرهام شد.
ولی من آن حرصِ نهفته در حرکاتش را شاهد بودم.
-بعد از شش ماه منظورمه!
فقط قلبم میخواست کمی سربهسرش بگذرام و مسیری برای صمیمیت پیدا کنم، اگر بیجنبگیاش مجال میداد.
– باید بیای شعبهی اصلی درمیل داشت بدی. شاید اگه طرف از عملکردت راضی باشه خونه بهت برسه!
نتوانستم مانع لبخندم شوم
-طرفمون شوهرمه! اگه از عملکردم راضی باشه که نیاز به حمایت خیریه نیست!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن