مگر جانم را کف دستم نگحرکت کردم و خودم را زیر ماشینش نینداختم؟ پس تا تهش میماندم.
-مگه قبل از فراز از بیجا و مکانی مُردم که حالا فکر خونه باشم؟ پولتو و نگهدار لازمت میشه.
مردمکهای حیرانش دو دو میزد.
شاید توقع نداشت اینگونه فریاد بزنم و از زیستنام دفاع کنم.
-زنش و کشته؟ زنش خودکشی کرده؟!
مجدداً سر تکان داد و ناخودآگاه فریاد زدم:
-یعنی چی؟ چرا درست حرف نمیزنی؟!
کف دست به کف دستگیره بردم.
-اصلا میدونی چیه؟ اندیشیدم رفیقی سارا. ازین به بعد من حرفی با شما ندارم. تو زندگی فراز دخالت نکن. میدونی که خوشش نمیاد.
میل داشتم پیاده شوم که بازویم را گراهی شد.
-راحیل حامله بود وقتی مرد.
خشک شدم.
اگر مشکلی برای پدر و مادر شدن نداشتند، پس چرا کودکِ مرا به فرزندی گحرکت کردند؟!
سوالِ دیگری در ذهنم پررنگ شد.
آخر حاملگیِ زنش و فرزندِ از کف دست رفتهاش، چه ربطی به خطرناک بودنش داشت؟!
چرا انقدر گیج و خنگ شده بودم؟!
-از یه مَردِ دیگه حامله بود وقتی مُرد.
ولین که ای کاش در همان نفهمی و گیجی میماندم…
پارت دیروزو که نذاشتم غروب میذارم
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن