رمان عجین پارت ۱۰۳

کف دستانم را از زیر کتش رد و دور کمرش حلقه کردم.

چقدر چسبیدن به او آهستهش به هممسیر داشت.

می‌شد احساسمان یکی شود؟!

-تنهایی حوصله‌م سر می‌ره. زود بیا.

سر روی سینه‌اش نهادم و پلک بستم.

-پسرم تو حیات من صدر زنجیره قرار داره قلبین. نه مظلوم نمایی نه حتی تنِ بکر و هوس‌انگیزت باعث نمی‌شه تداخلی تو رابطه‌م با اون ایجاد بشه.

امروز حرف‌های جدید می‌زد.

تا دیروزگار تحریکش نمی‌کردم و امروز هوس انگیز بودم.

-هیچ‌وقت من و به پسرت ترجیه نده.

از او دور شدم و کیفم را روی شانه مرتب کردم.

-من موقتم فراز. هیچ وقت توقع ندارم رابطه‌ت و با پسرت به خاطر من تحت الشعاع قرار بدی.

در را گشودم و لب زدم:

-خسته نباشی. مراقب خودت باش.

در را پشت سرم بستم و پر از آرامش تبسم زدم.

شاید فکر می‌کرد به پسرش حسودی می‌کنم.

اما تنها حسی که به رابطه‌ی او به فرزندش نداشتم حسادت بود.

-قلبینا چرا خشکت زده؟ بریم؟!

از فکر بیرون رسیدم و بی‌توجه به نگاهِ منشی که حال دورش خلوت بود و با کنجکاوی مرا نگاه می‌کرد راه افتادم.

-بریم.

هر سه خسته بودیم آنقدر بی‌حال که نیمی از راهمان در خاموشی گذشت.

-از برخوردای فراز تعجب می‌کنم.

محمد اظهار کرد و سارا که سر به صنقلبی تکیه زده بود تایید کرد.

-من که شاخ درآوردم. یادته با راحیل چطور آروم و نرم بود؟! فقط دلینا نیست کلا فراز بعد از راحیل با همه‌ی زنا دعوا داره انگار.