رمان عبور از غبار پارت ۸

ولی این حس با دیدن یوسفی که هنوز سرجاش ایستاده بود تبدیل به یه حس زننده ای شد که
وجودش کم و بیش باعث عذاب بود
سرمو پایین انداختم و به سمتش حرکت کردم ..بی توجه ای بدترین چیزی بود که می تونست عذابش بده
…وقتی از کنارش رد شدم …
نفسش رو با آوا بیرون داد وراهی شد …دلخور از این برخوردا تو جام ایستادم و به حرکت کردنش خیره
شدم …کی فکرشو می کرد که یه روزگاری کار من و یوسف به اینجا بکشه که فقط با حرص و عصبانیت
همدیگرو ببینیم …و نتونیم حرف قلبمونو بهم بزنیم ..
از نبودش ..از حرف نزدنشم به شدت ناراحت و عصبی بودم ..ولی همه اش تقصیر خودش بود
بعد از پایان ساعت کاری تصمیم گراهی شدم برای خونه کمی خرید کنم ..البته بیشتر بهانه بود..
بیشتر دلم می خواست خودمو سرگرم کنم که کمتر به اتفاقای پیرامونم فکر کنم …به نبودن کسایی
که یه مدتی دوسشون داشتم …البته در مورد یوسف باید اعتراف می کردم که هنوزم دوسش داشتم
..و نمی تونستم زن گرفتنش رو هضم کنم
***
به قفسه کناریم نگاهی انداختم ..کف دست کشیده کردم و کمپوت آناناس رو برداشتم و روی بقیه خریدام
گذاشتم …باز به قفسه ها خیره شدم و چرخو حرکت دادم و کمی جلوتر خم شدم و یه بسته لازانیا از
طبقه پایین قفسه ها برداشتم و صاف ایستادم که به‌یک‌باره یوسفو تمام قدم مقابلم دیدم .. ..در حالی
که انتظار داشتم با شرمندگی نگاهم کنه با حالت طلبکارانه ای تو چشمام خیره شده بود.
لازانیا رو توی کف دستم فشار دادم و روی بسته های دیگه پرت کردم و بی توجه به حضور پررنگش از
کنارش عبور کردم
معلوم بود که صبرش دیگه تموم شده … که بازومو محکم از عقب چسبید و با عصبانیت اظهار کرد :
-من باهات قول و قراری گذاشته بودم ؟
نگاهامو برای ارامش بستم و باز کردم و سعی کردم چیزی نگم که شرایط بدتر از این بشه
-با توام ؟جوابمو بده
به سمتش بر گشتم و بهش خیره شدم ..توی نگاهاش طوفانی بر پا بود
-خودتم می دونی هیچ قول و قراری وجود نداشته … پس این مسخره بازیات برای چیه ؟
می خواستم جوابش رو بدم ..ولی سکوت کردم و اضافه کردم :
-آقای سلحشور لطف کنید و مزاحم نشید..به اندازه کافی توجه همه آدمای اینجا رو …به خودمون
جلب کردید…
با همان عصبانیت نگاهی به اطرافمون انداخت و لبهاشو بهم فشار داد و بیان کرد :
-خرید ات تموم شد؟
ابروهامو بالا انداختم :
-به تو چه
یوسفی که می شناختم …باید با این حرفم کل سبد خریدمو این وسط پخش و پلا می کرد به خاطر
بی توجهیم … اما چقدر خودشو نگه داشته بود که فقط کف دسته چرخو با عصبانیت به سمت خودش
کشید و به سمت صندوق به جاده افتاد
با حرص دست به سینه شدم و به تیپش خیره شدم ..با اینکه با اون نیم پالتوی کرم رنگ و شلوار کتون
سفیدش ..نگاه خیلیا رو روی خودش جذب کرده بود ..ولی انگاری برای من دیگه اون دلپذیریت قبلی رو
نداشت ..شایدم داشت و من خودمو گول می زدم
به ناچار به سمتش حرکت کردم ..در حال خالی کردن خریدام روی میز کوچک مقابل زن پشت صندوق بود
..زن نگاهی به من و بعد به یوسف انداخت و درحالی که دونه دونه خریدا رو بر می داشت با وارد
کردن قیمتا توی کسیه ها می نداختشون ..یوسف کیف پولوشو در آورد و عابر بانکشو از توش بیرون
کشید که با حرص بیان کردم :
-همش مال خودت …. من هیچ کدوم از این خریدا رو نمی خوام
تمایل داشتم از کنارش رد بشم که با حرص و در خاموشی بازومو محکم گرفت و کارتو به زن داد تا توی کارت
خوان بکشه …
عصبانی از کار یوسف با آوای کنترل شده ای بیان کردم :
-دستمو ول کن …الان همه فکر می کنن که داری چیکار می کنه …
زن خیره به ما دوتا رمزو پرسید ..و یوسف با چهره عصبی که چهره اشو جذابتر می کرد رمزو بهش
اضافه کرد ..با حساب کردن خریدا بسته ها رو بر داشت و منو به سمت در خروجی کشوند …
.ماشینشو توی کوچه ب*غ*لی پارک کرده بود ..با وارد شدن به کوچه …با انزجار کف دستو از توش کف دستش
بیرون کشیدم و بدون اینکه صوتمو بیش از اندازه بالا برده باشم بیان کردم :
-من زنت نیستم که هر جور که قلبت می خواد باهام راهی شدار می کنی..اگرم اون تو صدام در نیومد فکر
نکن تو دلم قند اب می کردن که
کف دستمو گحرکت کردی..فقط بین اون همه نگاه نمی میل داشتم کسی بهمون گیر بده …
بسته ها رو با حرص روی زمین رها کرد و به طرفم اومد:
-برای اینکه هرچی با هات درست حرف می زنم و ازت می خوام جوابمو بدی..عین این بچه ها رفتار
می کنی
نگاهمو ازش گحرکت کردم که با لجاجت مقابلم قرار گراهی شد :
-اخه من احمق ….نه باهات قول و قراری گذاشتم و نه بهت وعده و عید ی دادم …پس چرا باهام
اینطوری رفتار می کنی ؟..این چند روزه بد حرکت کردی رو اعصابم
چند نفر که از سر کوچه رد میشدن با شک بهمون خیره شدن ..کمی عقب حرکت کردم و کف دست به سینه به
دیوار تکیه دادم تا بقیه عرایضشو ادامه بده
-اخه مشکلت چیه ؟تا شنیدی زن دارم …. چرا از این رو به اون رو شدی ؟
قلبم نمی تمایل داشت باهاش حرف بزنم ..چرا که می دونستم بلاخره رامم می کنه
-مگه خلاف شرع کردم ؟….بابا زن گراهی شدم …درست مثل تو …مگه خودت تو شوهر نکردی ؟..پس چرا
باید بهت جواب پس بدم ؟
فاصله بینمون به چهار انگشتم نمی رسید…اما من نگاهم همونطور دست به سینه به سر کوچه و به
زنی که با بدبینی بهمون نگاه می کرد… خیره بود
وقتی دیدم زن نمی ره …. رومو به سمت یوسف چرخوندم و اروم بیان کردم :
-آواتو بیار پایین …همه رو متوجه خودت کردی
سرشو به سمت کوچه چرخوند و صداشو برد بالاتر و قدمی ازم دور شد و داد زد :
-بذار ببینن ..بذار از سر بیکاری وایستن و ببینن …انگاری خودشون هیچ مشکلی ندارن و من تنها لکه
ننگ این دنیام …اره من زن دارم و دارم با یکی دیگه لاس می زنم …حالا این جماعت چی می خوان
بگن ؟هان ؟
بیشتر داد زد :
-چی؟
زن که رنگش پریده بود سریع به راه افتاد..با تاسف سری تکون داد و با تمسخر بهش اظهار کردم :
-اون ور راهی شدن و درس خوندن ..انگار همون یه ذره ادبتم از بین برده
درست راهی شدم روی اعصابش ..زیرا با عصبانیت به سمتم برگشت و گفت :
-تو دیگه هیچی نگو آوا…که از وقتی که برگشتم …شدی آینه دقم
پوزخندی زدم و گفتم :
-آینه دق تویی که اول بی سرو آوا میای..بعدم یه جوری راهی شدار می کنی که آدم نمی دونه چه قصدی
داری
به شدت بهم ریخت :
-چطوری راهی شدار کردم مگه ..؟هان ؟..د بگو دیگه
تمام حرکت کرداراش جلوی چشمم اومد از همون اولین بار دیدنش ..تا اخرین روزگاری که توی کوه از هم جدا
شده بودیم … عصبانی شدم و اضافه کردم :
-نمی دونی..واقعا نمی دونی ؟
نگاها م از اشک پر شد …و یوسف با عصبانیت بهم خیره موند
-اینکه هوامو داشتی..اینکه حرفایی می زنی که ادم هزاربارم با خودش معنا کنه ..آخرش به یه جواب
می رسه …اینکه بی هوا یهو میای سراغ ادم …پس اینا چین ؟اخه کدوم دوست ؟ ..کدوم همکار
؟…انقدر دلواپس همکارشه .؟.کدوم دوست دنبال تلافی کردن و زدن شوهر سابق دوستشه .؟..اینکاراتو
پای چی باید بذارم یوسف ؟…تو…تو
خجالت کشیدم اما :
-تو کاری کردی که من بهت اعتراف کنم …شاید نفهمیدی؟… اما تو منو شکستی یوسف …بدم
شکستی …هزار بار ازت پرسیدم ..زن داری؟ ..ازدواج کردی؟ …هر بارفقط خندیدی و یه چرتی بهم
تحویل دادی …تو بگو…. باید چه برداشتی می کردم از اینکارات ..هان ؟
صورتش برافروخته و عصبی شد ..اشکم در اومد ..با پشت دست به زیر بینیم کف دست کشیدم و تو
چشماش خیره شدم …قلب چرکین شده بودم ازش ..اما تو اوج ناباوری هنوزم دوستش داشتم ….ولی
غرورم رو نباید بیش از این له می کردم …
یوسف که با دیدن اشکام ساکت شده بود..به سمت بسته ها رفت و از روی زمین برداشتشون و در
ماشینشو باز کرد و خریدا رو صندلی عقب گذاشت …
.پشت فرمون که قرار گرفت ..در کناریشو باز کرد و دست به فرمون بهم خیره شد…
شاید حُسن سن نزدیک به سال این بود که مثل دخترای یا ساله ..مدام روی دنده لج نمی
افتادم …و از همه مهمتر این بود که شاید بهش اجازه می دادم حرفاشو بزنه …حتما اونم دلایل خودش
رو داشت …کاری که خیلیا نذاشتن من بکنم …کسایی مثل هومن که بی دلیل و بی حرف ترکم کرد
…تکیه امو از دیوار جدا کردم و دستی به زیر دیدهام کشیدم و به سمت ماشینش رفتم ..
سوار شدم و درو بستم و بی حرف کمربندمو بستم و به عقب تکیه دادم
با غمگینی به نیم رخ اشک آلودم خیره شد …نگاهش نکردم …نفسش رو با ناراحتی بیرون داد و
ماشین رو روشن کرد و به مسیر افتاد…
نیم ساعت بعد هر دو رو در روی هم همون کافی شاپی بودیم که روز اول دیده بودمش ….به دستای
کشیده و تمیزش که روی میز بود خیره شدم و با تلخ خنده ای اظهار کردم :
-حلقه اتو چرا کف دست نکردی ؟ ..نمی گی زنت ناراحت میشه …؟
داشتم عصبانیش می کردم که سرشو بلند کرد و اظهار کرد :
-آخه تو که هیچی نمی دونی چرا انقدر حرف مفت می زنی ؟
لبهامو با زبون تر کردم :
-چی رو نمی دونم ؟..اهان اینکه زن داری… بعدم عین مجردا راهی شدار می کنی ؟
دیدهاشو با عصبانیت بست و باز کردو بیان کرد :
-آوا تا اعصابمو بیشتر از این بهم نریختی بهتره ساکت شی
پوزخند زدم :
-باشه اگه ارومت می کنه ..من خفه میشم ..توام به ادامه دروغات برس
همینو بیان کردم و خواستم از جام قد بلند شم …که یک دفعه توی محیط کوچیک کافی شاپ با فریاد …
میخکوب جام کرد:
-بشین سرجات
رنگ پریده به دختر و پسرای درون کافی شاپ که با تعجب و مضطربی نگاهمون می کردن … نگاهی
انداختم و مجدداً از سر ناچاری سرجام نشستم و با حرص بهش خیره شدم …تا که بیشتر از این آبرو
ریزی نکنه
دستاشوتوهم گره کرد و با خشم و عصبانیت در حالی که نگاهش به کف دستهای گره کرده اش بود
گفت :
-نمی دونم عاشق کدوم اخلاق گندت شدم …؟
به خنده افتادم و گفتم :
-هر چه باشه به پای اخلاق جنابعالی نمیرسه …
نگاهمو به خیابون دوختم …کف دستی به پیشونیش کشید و بعد گوشیشو از جیب پالتوش در اورد و
مشغول شماره گرفتن شد
دیدهامو با کلافگی چرخی دادم و بهش خیره شدم ..که تلفن رو روی اسپیکر گذاشت و درست
مقابلم روی میز قرارش داد …و در حالی که آوای بوقهای کشیده رو می شنیدم با تمسخر بیان کرد :
-امیدوارم زبانت خوب باشه …اگه غصه ات به اعترافیه که پیش من کردی ..پس خوب گوش کن …حالا
نوبت اعتراف منه
همین که این رو بیان کرد :
کسی از اون ور خط به لهجه غلیظ آمریکایی جواب داد
یوسف کمی خم شد و لبهاشو به گوشی نزدیک کرد صدای ظریف دختر پشت خط مثل صوتی زنگ
داری بود که گوشم رو آزار می داد
-یوسف خودتی؟
لبهامو محکم بهم فشار دادم ..یوسف نگاهی به من انداخت و از دختر پرسید:
-خونه ای ؟
دختر م*س*تانه خنده ای کرد و گفت :
-نه ..با جیمز اومدیم خرید ….داره بهت سلام می رسونه
یوسف عصبی دستی به صورتش کشید و بیان کرد :
-اسناد و مدارکو قراره کی برام بفرستی ؟
صوتی شاد دختر هیچ حسی به یوسف نمی داد چرا که هر لحظه با شنیدن صوتش چهره اش
برافروخته تر هم می شد
-آه ..عزیزم .. وکیل می بیان کرد ممکنه یه ماهی طول بکشه ..
.
یوسف عصبی شد و در حالی که سعی داشت زیاد عصبانی نشه گفت :
-چرا انقدر دیر؟
-دست من نیست …قوانین اینطوریه دیگه ..اگه باور نداری خودت بیا
فشاری که با دندوناش به لبهاش می اورد رو اعصابم بود…
-حالا چرا انقدر عجله داری ….آقای دکتر؟
با عصبانیت دستی به زیر لبش کشید و بعد دستشو پایین اورد و بیان کرد :
-تو که مشکلی نداری… فعلا با جیمز عزیزت خوش می گذرونی و کسی هم نمی تونه بگه بالای
دیدهتون ابرو
دختر عصبانی شد و تن آواش تغییر کرد:
-چرا متلک بارم می کنی؟ ..مثل اینکه خودت با این شرایط موافقت کردی و کنار اومدی ..یادت
راهی شده ؟
یوسف سرشو بالا اورد و بهم خیره شد…خدا روشکر زیرا فارسی حرف نمی زدند کسی متوجه
حرفاشون نمی شد..هر چند منم دست و پا شکسته بعضی از قسمتای حرفاشونو خوب متوجه نمی
شدم
-کتی به اون وکیل نفهم بگو سریع مدارکو برام ارسال کنه
صدای تمسخر گونه دختر …عصبانیت یوسف رو بیش از قبل کرد:
-چی شده دکتر؟ …نکنه می خوای تجدید فراش کنی ؟
نگاهم به یوسفی بود که نگاه ازم بر نمی داشت :
-اگه تونست تا دو هفته دیگه …در غیر اینصورت تا یه ماه دیگه حتما بفرسته …زیرا می خوام ازدواج
کنم
حرف یوسف و خاموشی یک‌بارهی دختر شوک زده ام کرد :
-زود دست به کار شدی..عزیزم ؟فقط مثل اینکه اسم ما بد در راهی شده بود …نه ؟
-نه به اندازه تو.. زود کف دست به کار نشدم …خیلیم دیر شده …
صوتی دختر خشک و زننده شد:
-باشه بهش می گم …کاری نداری ؟
یوسف بدون جواب تماس رو قطع کرد و بهم خیره موند…
اب دهنم رو قورت داد و گفتم :
-خوب این نمایش برای چی بود؟
-اون روزگار اگه وایمیستادی همه چی رو بهت می اظهار کردم …ولی حالا هم دیر نشده …پس خوب گوش
کن ..این تماس رو هم گراهی شدم که نگی دروغ می بیان کردم …
کتی همون کتایون …. دختریه که من باهاش ازدواج کردم …ازدواجی که به ظاهر ازدواجه ..ولی از نظر
دوتامون …نه … نیست ..
چرا که از همون روزگار اول دختری که فکر می کردم شاید بتونم باهاش یه عمر زندگی کنم ..اومد و
راست راست تو دیدهام خیره شد و بیان کرد ..به اجبار خانواده اش همسر م شده ..اجبار که نه ….
برای فرار از خانواده و م*س*تقل شدنش تن به این ازدواج داده …و هیچ علاقه ای به من نداره ..البته
هر بار یه حرف جدید می زد
منم که می شناسی…هیچ وقت سعی نمی کنم از همون اول وابسته کسی بشم …ولی اولش با
خودم بیان کردم شاید یکم جو گیر شده اما یه هفته بعد وقتی دست دوست پسرشو گرفت و اومد توی
خونه بهم ثابت کرد ..که الکی حرف نزده …
دختر بی پرواییه …هرکاری می کنه که به هدفش برسه …هرکاری …زندگی زیر یک سقفمون فقط
برای یک ماه طول کشید ….یک ماهی که درست مثل دوتا همخونه توی یه خونه زندگی می
کردیم …زندگی که بیشتر برای اون خوشی بود و برای من عذاب …
من یکم مشکل اقامت داشتم ..برای همین این ازدواج برام علاوه بر اینکه می تونست تداوم دار
باشه ..می تونست مشکل اقامتم رو هم حل کنه …اونا عمری خانوادگی اونجا زندگی کرده بودن …و
حالا خانواده اش به ایران برگشته بود…چی بهتر از اینکه دیگه تنها شده بود و می تونست هر کاری
کنه ….
خانواده کتی دوست صمیمی پدرم بودن …در واقع این پیشنهاد ازدواج از طرف دو خانواده مطرح
شده بود…منم که بیشتر قصدم رفتن بود…پذیحرکت کردمش ..این پذیراهی شدنم درست بعد از عقد تو و هومن بود.
اوا تنها تو نشکستی …منم با انتخابت نابود کردی ..اونجا هم تو نفهمیدی…وقتی که عقد کردی
..زندگی توی ایران برام بی معنی شد..هرچند که از قبل می خواستم برم ..ولی ازدواج با تو می
تونست خیلی چیزا رو تغییر بده
منتی نمی خوام سرت بذارم ..یا دنبال گ*ن*ا*هکار باشم ..اما … اول می میل داشتم آروم راضی به رفتنت
کنم بعد که موافقتو گحرکت کردم بهت پیشنهاد ازدواج بدم
اما همین که شنیدم به هومن جواب مثبت دادی ..داغونم کردی …حتی هرچی اظهار کردم که تو
انتخابت بیشتر دقت کن ..تو گوش نکردی و مسیر خودتو رفتی
برای همین بعد از عقدت بی سر و صدا راهی شدم …زندگی گند اونورم ..مثل سگ دونی بود..دختری که
برای رهایی از کف دست من … به راحتی شبا توی اتاق ب*غ*لی کنار دوست پسرش می خوابید..
شاید بگی چقدر بی غیرتم …اما من اونو دوست نداشتم …بارها و بارها… قبلش کثاقت کاریاشو
نشونم داده بود..این دیگه اخرش بود …چند بار قبل از اون شب با هم دعوا کرده بودیم ..سر تموم ابرو
ریزیاش ..حتی کارمون به لطف همسایه ها به اداره پلیس کشیده شد..ولی به خاطر اقامتم و گند نزدن
به ادامه تحصیلاتم ..مجبور شدم ساکت بمونم …
اون همه چی رو به نفع خودش تموم کرده بود…البته برامم مهم نبود که می خواد چیکار کنه …در
واقعه اون شامگاه منو تو کار انجام شده قرار داده بود ..می خواست کاری کنه که دممو بذارم رو کولم و از
اون خونه برم و هر چه زودتر ازش جدا بشم
خونه هدیه پدر زنم بود…کتی برای اینکه ثابت کنه علاقه ای به من و زندگیم نداره …توی یکماهی
که اونجا بودم تا بتونم یه خونه برای خودم کف دست پا کنم هفته ای دوبار با اون پسر بود…شایدم تمام
کاراش نمایشی بود ..ولی هر چی بود ..یکبار تا مرز کشتنشون پیش حرکت کردم
با سر انگشتاش به شقیقه هاش فشار اورد:
-اما نه بی غیرتم آوا ..باید دوتاشونو خفه می کردم و می کشتم .باید باهمین دستام این کارو می
کردم …وقتی گاز خونه رو باز گذاشتم و خواستم اون دوتا رو تو اتاق به کشتن بدم ..همسایه ها متوجه
بوی گاز شده بودن و به سراغمون اومده بودن …حال دوتاشون خراب بود..بردنشون بیمارستان ..بعد از
اون ماجرا کتی بی پرواتر از قبل شد …حتی تهدیدم کرد که اگه کاری بهشون داشته باشم به جرم
اینکه می میل داشتم بکشمشون ازم شکایت می کنه …
دیگه نمی دونستم چیکار کنم …روزای اول اونقدر خودمو درگیر درسا می کردم که تا به خونه می
رسیدم از خستگی به خواب می راهی شدم و نیم شامگاه با صوتی ک*ث*ا*ف*ت کاریاشون بیدار می شدم ..
کتی نا نجیب ترین دختریه که تا حالا دیده بودم …تصمیم گرفتم همه چیز رو با خانواده ام مطرح کنم
و خودمو از اون شرایط نجات بدم
چشمای قرمز یوسف و بغضش …حالم رو دگرگون کرده بود…
-اما همه چی یهو تغییر کرد …پدرم همون موقعه ها بود که ورشکست شد…حتی یکبار هم سکته
زد..شرایط بدتر از قبل شد …چراکه دیگه حمایتای اونم نداشتم ..از هر طرف روم فشار بود …جایی برای
موندن نداشتم ..پولی برای مخارج زندگیم نداشتم ..مجبور بودم تحمل کنم تا بتونم سرپا شم ..اونم
داشت از اون موقعیت سوء استفاده می کرد
بهم خیر شد:
-منم دلبسته شدم …اما نمی دونم چرا نتونستم قبل از راهی شدن بهت بگم ..یا بهت ثابت کنم …توی
احمقم هیچ وقت نفهمیدی …همینم یه درد شد برام …قرار مدارک طلاقو برام بفرستن …
خانواده ام فکر می کنن من دیوونه وار کتی رو دوست دارم …پدرم بعد از ورشکست شدن بار دیگر
توسط پدر زنم سرپا شد …آوا …خانواده من عمری توی پول و خوشی غرق بودن …پدرم با از دست
دادن این چیزا سکته زده بود ..که پدر زنم نجاتش داد
حالا اگه بفهمن من می خوام از زنم جدا بشم ..بار دیگر همه چی میشه مثل قبل …این
طلاقم ..پنهون از بقیه است …هرچند هنوز قانونی نشده …ولی قراره کارا توسط وکیلمون انجام
بشه …شاید مجبور شم که برای کارای طلاق یه بار دیگه برم اونجا
این ازدواج برای همه خوب بوده جز من … چون پدرم با پدر زنم کسب و کار بزرگی مسیر انداختن ..که
تداومش به زندگی من و کتی بستگی داره …کتی به عاشقیش رسیده و من مثل مترسک این وسط
بدون حتی کوچکترین چیزی دارم کف دست و پا می زنم
تازه خانواده ها با ذوق منتظر یه نوه هم هستن …وقتی اومدم ایران …به بهانه دیدنشون …خیلی
دلخور شدن که چرا کتی رو نیوردم …تلفن پشت تلفن که کتی تو هم بیا…
اونم خوب تو نقشش فرو راهی شده ..هدیه هایی که مادرو خواهرم براش می فرستن ..انقدر بار مادیش
زیاد هست که نتونه بیخالش بشه ..
پدر کتی که اخلاق دخترشو می شناسه ..مال انچنانی بهش نداده ..جز همون خونه که توش
زندگی می کنه ..که همونم همین روزگارا به لطف دوست پسرش به باد می ده …از اونجایی هم که
کتی دنبال کار و دراومد نیست ..وابسته این هدایا شده …
اوا من دارم دیوونه میشم …یه واقعیت دیگه ای که نتونستم ازت خواستگاری کنم ..می دونی چی
بود؟
اب دهنشو قورت داد و به دستاش خیره شد:
– اولین بار که قضیه تو رو با خانواده ام مطرح کردم ..همشون به شدت مخالفت کردن ..چراکه ..چراکه
به شدت از حرفی که می میل داشت بزنه خجالت کشید:
-چون وضع خانواده ات خوب نبود..به قول مادر از دماغ فیل افتادم ..در شانشون نبودی …از اینکه
پدرت اشپز بیمارستان بود خیلی آزرده بودن ..همه به فکر این بودن که تو رو از سرم بندازن بیرون
فکم منقبض شد…:
-همه چی کف دست توی دست هم داد که من ازت دور بشم و تن بدم به ازدواجی که اونا برام ترتیب
داده بودن …با راهی شدن تو…اونقدر قلبم شکست که حتی به این فکر نکردم با یه دختری که نمیشناسمش
چطور می تونم زندگی کنم …فقط سوختم و ساختم …برای اینکه به خانواده ام نشون بدم که دارن چه
بلایی سرم میارن ..اما هیچ کس ندید آوا ..همه شاد بودن ..ولی هیچ کس غم منو ندید..
مادرم ..که باید سنگ صبورم می بود و قلبداریم می داد ..هربار که تلفنی باهام حرف می زد هی
تکرار می کرد و می اضافه کرد ..دیدی خوب شد با اون دختره ازدواج نکردی..ببین الان چه خوشامگاهختی …یا
پدرم که باید حمایتگرم می بود ..همش به این فکر بود که چطوری دوستیشو محکمتر از قبل کنه
…شاید نباید این زندگی رو تحمل می کرد م … شاید هم حماقت کردم …اون روزگارا من داشتم زنده زنده
خودمو به کشتن می دادم …
اونقدر کاریا کتی و دوری تو بهم فشار اورد که یه مدت کارم شده بودم*س*ت کردن ..اونقدر می
خوردم که شامگاهایی که اون دوتای توی اتاف ب*غ*لی بودن با خنده هاشون ….می خندیدم …
من شاید تونسته باشم بقیه رو بخندونم و سرخوش کنم ولی هیچ وقت از درون شاد نبودم ..بهترین روزگارای
زندگیم مدتی بود که توی دانشکده با تو اشنا شدم …
ولی بعد از اون جهنم بود…اون روزگارا انقدر حالم بد بود که دیگه درسم نمی خوندم …نزدیک بود به
خاطر نمرهای بدم از دانشکده بندازنم بیرون …من با کتی تنها یک ماه توی اون خونه بودم ..چرا که
بعدش رفتن یه خوابگاه دور از مرکز شهر..یه خوابگاه کثیف …با ادمایی غیر قابل تحمل …هر نوع ادمی
که می اظهار کردی توشون پیدا می شد
دیگه داشتم دیوونه می شدم و زندگیمو به نابودی میکشوندم که یه نفر تونست کمکم
کنه ..تونست منو از اون منجلاب نجاتم بده …
با دیدهای گریون بهش خیره شده بودم …:
-وجود امیر حسین ..انگار یه جور مرهم بود که زخم درونیم رو التیام می بخشید…وقتی توی
دانشکده دیدمش بین اون همه بی زبون .. انگار دنیایی رو بهم داده بودن …اونقدر اشفته بودم که با
دیدنم باورش نمی شد من همون یوسف سلحشوری باشم که توی دانشکده برای همه نمونه اش
می کرد..
برای یک ترم استاد یکی از درسام بود…هر روزگاری که باهاش درس داشتم با کله می حرکت کردم سر
کلاسش ..حضورش منو یاد قدیم … یاد تو ..یاد تمام خاطر های خوب گذشته می نداخت …
وقتی وضعمو فهمید کمکم کرد یه خونه کف دست و درمون پیدا کنم و منو از اون خوابگاه نجاتم داد…
یوسف پوزخند زد:
-پول خونه و تمام وسایل توشو خودش داد..مثلا به عنوام قرض ..هیچ وقتم به روم نیاورد …چه
شامگاهایی که بیرون نرفتیم و اون با شوخیاش ارومم می کرد…
حتی بعد از راهی شدنش باهام در ارتباط بود …چندباری هم اومد و تو تعطیلات بهم سر زد …
با وجودش کم کم خودمو پیدا کردم …کارم تو بیمارستان اونجا خوب پیش می راهی شد ..همه ازم
راضی بودن …این روند ادامه داشت تا اینکه بعد از گراهی شدن فوقم …بدون اینکه نظرمو بپرسه ..بعد از پایان
دوره ام و تعهدی که اونجا داشتم …کارای استخدام و اومدن به اینجا رو برام جور کرد…که درست بیام
همین بیمارستان …حالا می فهمی چرا دوسش دارم …چون تنها ناجیم بود توی اون بدبختیا….
-حالا اینی که می بینه ..تنها یه یوسف خالیه ..هیچی ندارم …ماشینای رنگا رنگم مال
پدرمه …آپارتمان شیکم تو زعفرانیه مال پدرمه … ولی خوشحال باش تازیگیا یه خونه اجاره کردم البته تو
زعفرانیه نیست …خیلی دورت از اونجاست ..ولی زیباه ..کمی که بگذره وضعم بهترم میشه ..البته بد
نیست که بخواد بهتر بشه ..اما اینکه همه چی اونم از نوع عالیشو داشته باشم ندارم …
به خنده افتاد:
-مضطرب نباش دکتر مملکتم ..خیر سرم جراح دل …هیچی کف دستمو نگیره یه پول بخور نمیری گیرم
میاد که زنده بمونم …
از شوخی مسخره اش بین اشکام به خنده افتادم :
-حالا با همه این حرفا..با این ادم یه لا قبای هیچی ندار..که اسم یه زن دیگه رو هم تو شناسنامه
اش داره و هیچ دیگه ای نداره ..ازدواج می کنی ؟حاضری تحملش کنی ؟…حاضری بهش بله بگی ؟
کف دستامو روی میز گذاشتم …و نگاه از یوسف گرفتم …با خاموشیش منتظر جوابم بود ..که به حرف
اومدم :
-اگه بخوام بهت جواب مثبت بدم ..با خانواده ات چیکار می کنی ؟اونا حتی اگه موافق به جدایی تو
زنت باشن ..ولی حاضر به اینکه من عروسشون بشم نیستن ..با اونا می خوای چیکار کنی یوسف ؟
لبهاشو با زبونش تر کرد و خیره تو چشمام اظهار کرد :
-چندین سال از بهترین سالهای عمرم رو به خاطر خانواده ام تباه کردم …اما حالا دیگه نمی خوام
این کارو کنم …من نمی تونم تا اخر عمر نقش یه ناجی رو براشون بازی کنم که همه چی رو توی
خودش می ریزه و دم نمی زنه …
من موافقت اونا رو نمی خوام آوا….یعنی دیگه برام مهم نیست ….الان فقط جواب تو رو می خوام
تا تکلیف خودمو روشن کنم
سردرگم بودم …توی دوجادهی بدی گیر کرده بودم :
-ولی تو هنوز زنتو داری …حتی من نمی دونم توی کدوم مرحله از طلاق هستید
چشماشو با کلافگی بست و باز کرد و کمی به جلو خم شد و گفت :
-تو اگه بهم جواب منفی هم بدی ..بهت حق می دم …ولی اگه واقعا می خوای جواب منفی
بدی..بده ..فقط انقدر قلبیل و برهان نیار
دستامو از روی میز برداشتم …حالا با شنیدن همه ماجرا نمی دونستم چه احساسی به یوسف
داشتم ..یه روزی دلم می خواست مثل امروزگار مقابلم می جای گرفت و ازم میل داشتگاری می کرد
..اما..حالا ..توی این شرایط …
سرم رو قد بلند کردم ..بهم خیره بود:
-انتظار نداشته باش که همین حالا جوابتو بدم
لبهاش به پوزخندی از هم باز شد و به بیرون خیره شد
-برات طاقچه بالا نمی ذارم …اظهار کردن این حرفا الان راحته …یه مدت بعد پای خانواده ها وسط کشیده
میشه ..من این چیزا رو قبلا تجربه کردم ..عاشق شدن و دلبسته شدن فقط قسمت اولشه ..بعد
خانواده ها میان و سر زندگیت آوار میشن …اگه اونام راضی نباشن که دیگه بدتر
-چقدر؟
سرم رو قد بلند کردم ..اخم روی پیشونیش اذیتم می کرد:
-چقدر وقت می خوای که فکر کنی..هان ؟
سرمو با غمگینی تکون دادو اظهار کردم :
-تو الان …
کم تحمل شده بود:
-من الان چی ؟
کف دستامو روی میز توی هم گره کردم و اضافه کردم :
-من احساس می کنم که تو الان فقط می خوای انتقام بگیری ..یه جوری همه رو بچزونی..حقتو
پس بگیری ..من
چهره اش در هم مچاله شد و با تلخی گفت :
-چرا چرت می گی آوا..؟کدوم انتقام ؟…کدوم حق ؟تموم شد..عمرم رفت …جوونیم راهی شد …بهترین
لحظات زندگیم دود شدن و رفتن هوا…حالا تو داری درباره چی حرف می زنی …؟
با عصبانیت به عقب تکیه داد…دیدهاشو با آزردهی بست و باز کرد..مثل اینکه بخواد جلوی
اشکاشو بگیره ..توی نگاهاش قرمز قرمز بود
-من فقط دیگه نمی خوام ازت جدا باشم ..اگه تو جواب مثبت بدی …باور کن که
بغض کرد و خیره تو نگاهام یه دفعه خاموش شد…واقعا نمی دونستم چی باید بگم .
-بدبخت بیچاره نیستم که انقدر دلواپس خانواده امی…اضافه کردم یه لاقبا نه اینکه هیچی نداشته
باشم …یعنی فکر می کنی عرضه یه زندگی چرخوندنم ندارم ؟
سریع قبل از برداشتای اشتباه دیگه ای که ممکن بود بکنه بیان کردم :
-نه یوسف ..منظور من این حرفا نیست
-پس چته ؟چرا دو به شکی ..چرا نمی خوای جواب بدی ؟
یه دفعه رنگش پرید و مات نگاهم کرد:
-نکنه به اون خواستگاری که درباره اش
یوسف داشت دیوونه ام می کرد..دوسش داشتم ..مطمئن بودم اما تردیدا..بعدها یی که ممکن بود
پر از مشکلات بشه …همه و همه نمی ذاشتن درست فکر کنم و راحت بهش بگم بله
-نه …من که بیان کردم بهش جواب رد دادم ..من ..فقط
عاجزانه نگاهش کردم ..از یوسف بیمارستانی که توی بخش سرخوش بود و همه حسرت لحظه های
شاد بودنش رو می خوردن خبری نبود..
-من فقط باید کمی بیشتر فکر کنم …اینم حق طبیعی منه ..اینطور نیست ؟
لحظه ای خاموشی کرد و بعد در حالی که سعی می کرد خودش رو اروم نشون بده ..خیره به میز
گفت :
-حق با توه …راست می گی من سریع رفتم …ولی نمی دونم چرا همش احساس می کنم که دارم
تمام فرصتامو از دست می دم …یعنی همه چیزمو دارم از کف دست می دم
اروم سرشو بلند کرد و خیره تو چشمام بیان کرد :
-حتی فکر می کنم قراره تو روم از کف دست بدم …این فکر عین خوره افتاده تو جونم …انقدر فکرم
مشغوله که واقعا نمی دونم دارم چیکار می کنم
چیزی نبیان کردم و با دلواپسی نگاهش کردم :
-باشه تو فکراتو بکن .. ولی به اینی که می گم نه نگو…یعنی مجبورم که اینو بگم …راستش من …
فعلا ..یعنی …
می تونی تا فردا بهم جواب بدی ؟
به خنده افتادم ..شایدم قلبم سوخت که با محبت گفتم :
-یوسف آروم باش …می دونم الان ذهنت آشفته است و نمی تونی خوب تمرکز کنی ..حقم بهت
می دم … ولی
تکیه اشو از صندلی کمی جدا کرد و خودشو جلو کشید و اروم کف دستشو روی کف دستام که روی میز
بود گذاشت و گفت :
-درسته …من اروم نیستم ..تمرکزم ندارم ..پس راحتت می کنم ..اگه جوابت تا فردا ظهر مثبت بود…
بیا به محضری که ادرسشو برات پیامک می کنم …فعلا برای اینکه بتونم مراحل طلاقو زودتر انجام بدم
و کتی دبه در نیار ه ..نمی تونم رسمی عقدت کنم …می دونم خجالت آوره …باعث شرمساریه ..
نگاهشو ازم گرفت و با خجالت ادامه داد:
-اگه قبول کنی تا تموم شدن مراحل طلاق ..صیغه هم شیم …بعدش قول شرف .. که یه روزگارم معطل
نمی کنم ..چه خانواده ام منو از زندگیشون طرد کنن چه قبولت کنن ..عقدت می کنم ..اونم رسمی …
رنگ صورتم پرید..انتظار این یکی رو نداشتم :
-اگر اصرار به صیغه دارم ..زیرا نمی خوام دیگه ازم جدا باشی …هر شرطیم بذاری نگاه بسته
قبول می کنم …باور کن قسم به تمام مقدسات ..تا روزگاری که بخوایم عقد کنیم ..بهت کف دستم نمی
زنم …قسم می خورم …
سردی کف دستش روی کف دستم … ته قلبم رو خالی کرد …خیره نگاهش کردم ..چهره اش دیگه اشفته
نبود جدی و محکم نگاه می کرد که کف دستشو از روی دستم برداشت و اظهار کرد :
-ادرسو برات اس می کنم …اگه جوابت مثبت بود..ساعت دو همونجا منتظرت می مونم …
همینو اضافه کرد و با گذاشتن چند اسکناس هزار تومنی ..از جاش قد بلند شد..
نگاهش نکردم ..حتی از هم خدافظی هم نکردیم …وقتی به خودم اومدم که با بسته شدن در و
صوتی زنگوله بالای در متوجه نبودنش شدم .
به جای خالیش خیره شدم …حالا چی باید جوابشو می دادم ؟..مشکل اینجا بود که عقل و دلم
یکی نبودن و هر کدوم سازی برای خودشون گراهی شده بودن …سردرگمیم کم نبود حالا اضطراب و مضطربی
هم بهش اضافه شده بود …زمان کمی بود تا فردا..خیلی کم
گاهی وقتا… یه خاطره ..یه اتفاق ..یه واکنش …انقدر ذهنتو درگیر می کنه که به کل فراموش می کنی
اصلا داشتی برای چی به این چیزا فکر می کردی …حتی فراموش می کنی …موضوع اصلی درگیری
ذهنیت چی بوده …
خواستگاری یوسف ..حرفاش …گذشته ای که داشتیم …رفتارای عجیب غریبی که تا به حال ازش ندیده
بودم …تمام ذهنمو درگیر خودش کرده بود..حتی نمی دونستم باید به کدومش فکر کنم
من بی اغراق دوستش داشتم و دارم …اما این کلمه “دارم ” ….داره کمی اذیتم می کنه … الان همه
چی تغییر کرده …یوسف با این میل داشتگاری کردنش معلومه که از یه چیزی به شدت هراس داره ..چیزی
که نمی خواد من بدونم
تمام نگاهم کشیده میشه به کف دستبندی که بهم هدیه داده بود ..لمسش می کنم ..از ظرافتش لذت
می برم و دلم به درد میاد از اینکه نمی دونم باید چیکار کنم
تصمیمی که خیلی سخته …دلهره ای که ول نمی کنه و همش با منطق میگه ..زندگی یوسف رو
هواست ..یه اشتباه دیگه رو تکرار نکن ..
ولی قلبم ..دل مزخرفم ..با هر طپشش با رسوایی اعلام می کنه …که مگه همینو نمی خواستی..؟
کف دستبند رو با در موندگی از کف دستم در میارم و روی میز کناریم رها می کنم …
یوسف ادم دروغگویی نیست ..هر کی جای اون بود شاید تا به حال خودشم کشته بود…
اخلاقش کف دستم بود..به خانواده اش احترام می ذاشت مراقب حرکت کرداراش بود ولی ادمی نبود که بخواد زیر
بار زور بره ..
اما انگاری رفته بود..تسلیم شده بود…شایدم اصلا واقعیت یه چیز دیگه بود و من اینطور فکر می کردم
واقعا نمی تونستم هضمش کنم ..اگه با جواب مثبتم زندگی خودش و من بدتر از اینی که هست می
شد چی ؟
حتی بعد از طلاقش اگر خانواده اش هزارتا سنگ جلوی پامون می نداختن چی ؟
مگه مادر هومن نبود که عروسم عروسم از دهنش نمی افتاد اما با یه عقب گرد هومن …حتی عارش
می اومد بهم نگاه کنه ..من تمام این صحنه ها رو از بر بودم ..و نمی تمایل داشتم که دیگه تکرارشون کنم ..
به عقربه های ساعت خیره شدم …صبح شده بود..دیگه وقت رفتن به بیمارستان بود …از دیشامگاه حتی
خواب به چشمام نیومده بود..شاید چون می میل داشتم زندگیمو تغییر بدم …کی چی بشه .؟.که به
یوسف برسم ؟..بعدش چی ؟اینا سوالایی بودن که لحظه ای ولم نمی کردن
چقدر باید وایمیستادم تا همه چی خوب پیش بره و زنش رو طلاق بده …اگه نمی تونست طلاقش بده
چی ؟
از جام قد بلند شدم …پالتوم رو برداشتم و مقابل اینه قدی ام ایستادم …با تصمیمی که می گراهی شدم
…مسیر زندگیم رو به کل تغییر می دادم …دهنم خشک شده بود..به یاد موحد و جواب صریحی که
بهش داده بودم افتادم …
بدبخت بیچاره اگه قلبیم داشت ..با اون جوابم ..توی خاموشی و خاموشی شکسته بودمش ..شالم رو
برداشتم و نفسم رو بیرون دادم و با برداشت کیفم به سمت در حرکت کردم …
تا ساعت کلی وقت بود..باید هنوز فکر می کردم ..فکر …اما می دونستم که تا اون ساعت هم ذهنم
نمی تونه کمکی به اشفتگی های درونیم کنه …شاید برای اینکه جوابم از همین حالا ولیده بود و برای
تغییر ندادنش همش به دنبال بهانه بودم …ولی بازم به جوابم شک داشتم
***
بخش شلوغ بود..چیزی که برای امروزگار نمی خواستم ..وقتی بخش شلوغ میشد…سر منم حسابی
شلوغ می شد و درگیر بیمارا می شدم …پس باید کی فکر می کردم ؟
از بالای این مریض به بالای اون مریض راهی شدن … چک کردن وضعیتها…هیچ کدوم نمی تونست بهم تمرکز
بده ….حتی دوست نداشتم باهاشون حرف بزنم ..و بهشون قوت قلب بدم …
برعکس امروز همشون با خوشرویی می خواستن هم صحبتشون بشم …و چقدر بد بود که مجبور
بودم توی خودم بریزم و تحملشون کنم
هر باری که وارد سالن می شدم سرم رو کشیده می کردم و به ساعت گرد و سفید وسط سالن که از
سقف اویزون بود خیره می شدم …زمان به راحتی داشت می گذشت …
ساعت یازده شده بود …موحد رو دیدم که داشت از بخش جراحی خارج می شد..از صبح خبری از
یوسف نبود …
به هیکلش خیره شدم …چهار شونه بود اگه اخم نداشت …می دونستم دخترا ی بخش براش سر و
کف دست می شکستن یا لااقل اگه مهربونتر رفتار می کرد …اینطور همه ازش دوری نمی کردن
یه لحظه از اینکه بهش جواب رد داده بودم آزرده شدم …و با خودم اضافه کردم :
-شاید عجولانه تصمیم گراهی شدم …
مثل بچه ها شده بودم …در حالی که با یکی از پزشکا در مورد عملش حرف می زد به سمتشون
راهی شدم … متوجه ام شد …و من نا تمایل داشته با سلامی بهش پرسیدم :
-ببخشید دکتر سلحشور امروزگار نیستن ؟
نگاه خیره اش به ثانیه هم نکشید..:
-امروزگار نمیان
تازه انگار متوجه سوالم شده بود که بار دیگر بهم خیره شد و تمایل داشت چیزی بگه که پرستار از پشت
استیشن خارج شد و صوتش زد و بیان کرد تلفن باهاش کار داره …به رفتنش خیره شدم …
و مجدداً به ساعت چشم دوختم … سمانه تا ظهر بیماراشو به من سپرده بود به طرف استیش با حال
خرابی پیش راهی شدم و از پرستار میل داشتم پرونده یکی از مریضا رو بهم بده …
موحد هنوز گوشی تو ی دستش بود..و لبهاشو با دندون در حالی که معلوم بود ذهنش خیلی درگیر
شده فشار می داد..پرونده رو باز کردم و اون برای اتمام مکالمه اش اضافه کرد :
-نه گوشیم تو اتاق بود..من تازه از اتاق عمل اومدم بیرون …نه مشکلی نیست میام
لبخند به لبهاش اومد…نگاهی به من انداخت و با خنده گفت :
-نیم ساعت دیگه چطوره ؟
..
-خیل خب ..پس نیم ساعت دیگه ..من باید برم به بیمارم سر بزنم …به گوشیم زنگ بزن ..جواب ندادم
..پیام بفرست ..
..
-باشه کاری نداری ..قربانت
گوشی رو به سمت پرستار گرفت و دوباره نگاهی به من انداخت و بعد بی حرف به سمت اتاقش حرکت کرد
یک ساعت بعد توی اتاق رست در حالی که با استرس حرکت پام تیک برداشته بود به یه نقطه خیره
شده بودم که صوتهایی از داخل بخش ..حواسمو به خودش معطوف کرد..
از جام بلند شدم و وارد سالن شدم ..زن جوونی به شدت به سر و صورتش چنگ می نداخت و گریه و
زاری می کرد..پرستارا سعی می کردن نگهش دارن ..کمی جلوتر رفتم که دیدم دوتا از خدمه تختی رو
از توی اتاق دارن در میارن
تختی که روی مریضش رو با یه ملافه سفید پوشنده بودن …تمام بدنم سرد شد…
حتی وجودم برای لحظه ای از هر چیزی خالی شد… احساس کردم مرگ در یک قدیمیم به انتظار
ایستاده ..حس بدی بود ….زن خودشو به تخت چسبوند تا نبرنش ..حتی روی ملافه رو کنار زد
..اعصابم داشت به شدت بهم می ریخت …از این صحنه ها کم ندیده بودم …نا خودآگاه با شیون و
زاری زن ..نزدیک بود اشکام دربیاد ..پلکهامو سریع چندیدن بار باز و بسته کردم و دستی به صورت رنگ و
رفتم کشیدم که با لمس کف دستی روی شونه ام از ترس از جام پریدم و به عقب برگشتم ..سمانه با
نگرانی نگاهی به من انداخت و اظهار کرد :
-ببخش دیر شد …حسابی اذیت شدی نه ؟
در حالی که نفس می زدم ..نگاه ازش گحرکت کردم و دوباره به زن و التماساش خیره شدم که سمانه گفت :
-بیچاره شوهر ش بود… سال بیشتر نداشت …البته اینجور مواردا کمن ..ولی انگاری این زیادی حرص
دنیا رو می خورده …حالا باید زن بیچاره اش چیکار کنه ؟
به سمت سمانه چرخید و گیج پرسید:
-ساعت چند سمانه ؟
ساعت موچیش رو بالا اورد و گفت :
-12:30
دست و پامو گم کرده بودم :
-ببین مراقب مریضای من باش ..من باید یه جایی برم ..
همینو بیان کردم و بدن اینکه بگه باشه ..به سمت کمد لباسام رفتم که از پشت سر با مضطربی اضافه کرد :
-موحد بفهمه ..من جوابی ندارم بهش بدما
اصلا نفهمیدم چی گفت ..فقط تند لباس عوض کردم
از بیمارستان که زدم بیرون …توی قلبم بدجوری اشوب بود…اروم و قرار نداشتم ..نگران بودم … قربون
اسمون خدا هم برم بدتر از من قلب اشوب بود که شدت بارونش هر لحظه بیشتر می شد…برای اینکه
بیشتر از این خیس نشم سریع کف دستمو برای اولین تاکسی کشیده کردم و اظهار کردم :
-دربست
سوار که شدم ..گوشیم رو از توی کیف در اوردم و به ادرسی که یوسف داده بود نگاهی انداختم
نمی دونم ..شاید کارم اشتباه بود…اما قلبم با عقلم توی یه لحظه بهم اظهار کردن برو ..شاید برای هیچ
کس قابل درک نباشه ..اما برای من توی اون لحظه بود..شایدم دو دستی داشتم خودمو بدبخت می
کردم …ولی ته .. تمام اینا به این ختم می شد که من واقعا دوستش داشتم …
با دادن ادرس راننده به اره افتاد
توی بعضی از خیابونا از شدت بارون اب جاده افتاده بود …بعضی جاها ترافیک شده بود..برف پاک کن
ماشین مدام بالا و پایین می حرکت کرد …بین جاده چند بار تصمیم گراهی شدم برگردم ..ولی یه چیزی هر بار مانع می
شد..نمی دونم چی …حتی قادر به توصیفش هم نبود م ..قلبم می میل داشت به اونجا برسم
به چهار مسیر آخر که رسیدم پشت چراغ قرمز ایستاد..نگاهم به ساعت ماشین افتاد پنج دقیقه به دو
بود…
قلبم دیوونه وار شروع به طپیدن کرد…به ساعتم نگاه انداختم و یه دفعه از راننده پرسیدم :
-خیلی از راه مونده ؟
از توی اینه نگاهی به من انداخت و اظهار کرد :
-نه همین خیابونو بالا بریم انتهاش کف دست چپ …داخل که بشید اولین کوچه سمت راسته ..ادرسش
سر راسته
سریع در کیفم رو باز کردم و بدون شمردن چندتا اسکناس بهش دادم و از ماشین پیاده شدم …
حسی مبهم که با دیدن اون جنازه در من ایجاد شده بود..تصمیم رو قطعی کرده بود….تصمیمی که تا
قبل از ساعت :…جوابش نه بود
سرعت قدمهامو بیشتر کردم ..شر شر بارون و خیس شدن صورتم لحظه ای خنده رو به لبهام اورد و
همونطور که می دویدم با خودم اضافه کردم :
-اگه اینم یه قمار دیگه است اشکال نداره …بذار این قمار که فقط دلبسته شدنه زندگیمو تغییر بده …
دوست داشتن قماره آوا خانوم …حالا که می خوای قمار کنی ..قلب بازی کردنو..و عذاب کشیدنو هم
داشته باش
تبسمم بیشتر شد …به انتهای خیابون که رسیدم ..یه دفعه بی هوا پام توی یه گودال حرکت کرد و نزدیک بود
بیفم که سریع خودمو به دیوار تکیه دادم ..و پامو از توی اب بیرون کشیدم ..تا نزدیک زانوم شلوارم خیس
خیس شده بود..پاشنه کفشمم که از جا در اومده بود…
با دیدن وضعیتم با خنده سرمو تکون دادم ..و گفتم :
– اقا یوسف پول کفش و شلوارمو بعد از بله گفتنم ازت می گیرم
خندم شدت گرفت … مرد و زنی که با عجله به دنبال جایی برای پناه گرفتن بود با دیدنم به خنده
افتادن
سرمو با خنده دوباره تکون دادم و با گاز گراهی شدن لب پایینم به دنبال کوچه گشتم
ساعتو نگاه کردم : شده بود که نفسمو بیرون دادم و خم شدم و کفشامو از پام در اوردم و با
جورابای خیس در حالی که کفشام توی کف دستم بود با دیدن اسم کوچه با خوشحالی به سمتش
دویدم …
اگه منو با این سرو وضع می دید به احتمال زیاد منصرف می شد..از دور ماشینشو دیدم …خندیدم و و
سعی کردم از جاهایی برم که اب کمتری داشته باشه …
برف پاکنش مدام بالا و پایین می راهی شد ..نگاهم به سمت راننده بود ..سرشو روی فرمون گذاشته بود..
خنده ام بیشتر شد…معلوم بود حسابی دقش دادم ..از جوی اب پریدم و با خوشحال ضربه ای به
شیشه بخار گحرکت کرده ماشین زدم
بعد از دو سه ثانیه ای شیشه پایین رفت و من با نیش باز و پرخنده بیان کردم :
-یکم دیر شد ولی اومدم ..من …
یک دفعه زبونم از دیدن چیزی که دیدهام می دید بند اومد
رنگ از صورتم پرید…نگاه خندونم به یکبار محو شد و کفشا از کف دستم افتادن
تبسم به لب به موهای چسبیده شده روی پیشونیم و شالی که با سرم یکی شده بود بهم خیره
شده بود..
حتی نمی تونستم نگاه ازش بگیرم … حرف زدن که دیگه ممکن نبود که با همون تبسم …نگاهاشو
با ارامش بست و باز کرد و گفت :
-تا همین الان منتظرت بود…یه سر رفت بالا زود برگرده
با بغض بهش خیره بودم که روشو ازم گراهی شد و چتری رو از روی صندلی عقب برداشت و کف دستشو روی
کف دستگیره در گذاشت و درو باز کرد
با خجالت سرمو پایین گحرکت کردم و عقب رفتم و اونم پیاده شد …چترو باز کرد و قدمی به سمتم اومد و
چترو بالای سر دوتامون گراهی شد …
با دیدن هیکل خیس و پاهای بدون کفشم … خنده اش غلیظ تر شد و اظهار کرد :
-چه بلایی سر خودت اوردی؟ …چرا کفشاتو از پات در اوردی ؟
قدرت خیره شدن تو دیدهاشو نداشتم ..کف دستی به پیشونی و موهای خیسم کشیدم و بدون نگاه
کردن بهش گفتم :
-پاشنه کفشم کنده شد
باُتن صوتی ارومش ..که مخلوطی از مهربونی وخنده بود بیان کرد :
-من درمورد خودمون اصلا چیزی بهش نگفتم ..امیدوارم که تو هم تا الان چیزی بهش ناظهار کرده باشی
چشمام هر لحظه ولیده خیس شدن بودن …انتظار هر کسی رو جز موحد داشتم .
خیره به دستش که چترو باهاش چسبیده بود تمایل داشتم با حرفی شرایطو کمی بهتر کنم …نگاهش به
جوری بود ..که همش بهم عذاب وجدان می داد
– من ..
تبسمی زد و اضافه کرد :
-بی خیال دختر …انقدر بهش فکر نکن
ته قلبم خالی شد و دیدهام از شدت فشار گریه .. قرمز شدن
-بیا بریم بالا. ..داری حسابی خیس میشی ..
دیگه اصلا حس خوبی نداشتم ..حتی دوست نداشتم دیگه یوسفو ببینم
-حالا اصلا امکان نداره کفشاتو پا کنی؟ ..اینطوری سرما می خوری ..یا ممکنه چیزی تو پات بره
بغض کردم ..چرا یوسف موحدو با خودش اورده بود…قرارمون این بود که کسی چیزی نفهمه …
-بریم دیگه …چرا وایستادی ؟
به راه افتاد…مقابل در ورودی ایستاد تا من کفشا رو پام کنم …حتی کف دست قد بلند کرد و کیفم رو که توی
دستم حین پوشیدن کفشا اذیتم می کر و بی حرف از کف دستم بیرون کشید
خجالت زده رفتم تو …موحدم پشت سرم اومد تو و چتر بست و از پله ها بالا حرکت کردیم
به پاگرد که رسیدیم …لحظه ای ایستاد و آوام زد و اظهار کرد :
-فروزگارش
با خجالت سرمو به سمتش چرخوندم :
-جلوش چیزی نگفتم …نمی تمایل داشتم فکر بدی بکنه …اما فقط باهاش سر یه ماه توافق کن ..پسر بدی
نیست ..خیلیم خوبه ..ولی ادم از بعدش خبر نداره …
حالا که تو اومده بودیم سردم شده بود …..متوجه لرز لبهام و دستم شد و پالتوشو در اورد و به سمتم
گراهی شد
چرا داشتم انقدر شرمنده اش می شدم
-نه ..الان خوب می شم
اما اون توجه ای نکرد و بی حرف دو لبه کتشو با دست باز کرد و رو دوشم انداخت و بیان کرد :
-بعد از اون اگه زنشو طلاق داد …که هیچ … ولی بعد از یکماه ..اگه نصیحت منو می شنوی… دیگه زیر
بار صیغه نرو
سرمو قد بلند کردم و بهش خیره شدم ..خنده اش گرفت :
-نترس …نمی خوای به قتل گاه بری…خیلی از این چیزا دیدم ..برای همین نمی خوام برات دردسر
بشه …راستش من همه چی زندگیشو می دونم … برای همین جانب احتیاطو دارم ..نمی خوام یه بار
دیگه اذیت بشی
شرمندگی چیز خیلی کمیه در مقابل مردی که حتی یه زورم بهش فرصت نداده باشی
سرمو پایین گراهی شدم …اشکام کم کم داشتن قدرت نمایی می کردن :
– باور کنید من از تون بدم نمی اومد که بهتون گفتمـــــ.
-فروزش ؟
بهش خیره شدم ..با مکثی نسبتا طولانی بهم خیره شد و با جدیت بیان کرد :
-من اصلا ازت ناراحت نیستم ..پس با خیال راحت برو بالا
چی می تونستم بگم ..هیچی …توی همین لحظه یوسف با چهره ای نگران از پله ها پایین اومد که به
محض دیدنم ..چهره اش تغییر کرد و خنده به لبهاش اومد
موحد تبسمی بهش زد و اضافه کرد :
-بیان کردم که نگران نباش
یوسف اروم اروم از پله ها با چهره ای مسرور و مسرور پایین اومد و گفت :
-چرا انقدر خیسی؟
احساس خوبی نداشتم و می خواستم از ته قلب گریه کنم …حالم به شدت بد بود
موحد متوجه حال خرابم شد و رو به یوسف گفت :
-من می رم بالا …شماها هم کم کم دیگه بیایید بالا
یوسف سری تکون داد و موحد آروم از کنارم گذشت و از پله ها بالا راهی شد
یوسف با شادی دو پله باقی مونده رو پایین اومد و گفت :
-نکنه شیرجه زدی تو اب ..؟
با عصبانیت تو دیدهاش براق شدم ..انتظار این نگاهو ازم نداشت :
-موحد برای چی اینجاست ؟
از برخوردم آزرده شد و تبسم از لباش راهی شد
-مگه قرار نبود همه چی بین خودمون دوتا باشه ..پس چرا اون اینجاست ؟..چرا از همه چیز خبر
داره ؟
فکم منقبض شد
-آروم باش آوا…من هر کاری که می کنم فقط به خاطر خودته
عصبانی شدم :
-اومدن موحد چه ربطی به من داره ؟
کامل اومد و مقابلم قرار گرفت و نگاهش به پالتوی موحد افتاد :
-چراکه فقط می خوام حداقل یه نفر..یه نفر مطمئن شاهد باشه ….شاهد باشه که من سر حرفم
هستم …نمی خوام فکر کنی که می خوام ازت سوء استفاده کنم ..موحد تنها کسیه که بهش
اطمینان دارم
از شدت عصبانیت و سرما …بدنم کمی به لرز افتاد :
-کارت درست نبود یوسف
-بهترین دوستمه ..بهترین کسیه که تو زندگی دارم ..چرا انقدر تو سختش می کنی ؟
-من بهت اطمینان داشتم لازم نبود نفر سومی رو بیاری وسط
-من برای راحت شدن خیال تو این کارو کردم …
نگاهمو با نارضایتی ازش گحرکت کردم که پالتو رو بیشتر رو شونه هام کشید و با تبسم اضافه کرد :
-اضافه کردم دیگه نمیای ؟
اخ یوسف … دلم می میل داشت همین حالا می حرکت کردم و حالشو می گراهی شدم …ولی
-حالا که اینجا ..از سورپرایزتم که رو ابرام
خنده اش گحرکت کرد :
-باور کن امیر حسین خیلی ادم خوبیه …
نفسم رو با حرص بیرون دادم و اظهار کردم :
-مگه گفتم ادم بدیه ؟ولی تو جای من نیستی …دارم از خجالت میمیرم
خنده اش بیشتر شد و گفت :
-مضطرب نباش …اون همه چی رو می دونه و شرایط دوتامونو درک می کنه
-میشه خواهش کنم انقدر نخندی
با شیطنت ابروهاشو بالا انداخت و اظهار کرد :
-نه …جوون تو امکان نداره …چراکه امرو ز قراره به کسی که دوسش دارم برسم …پس نمی تونم
نخندم
در حالی که حرص می خوردم به خنده افتادم و عاجزانه گفتم :
-کاش یوسف بهش نمی اضافه کردی …
جدی شد و لبهاشو با زبون تر کرد و اضافه کرد :
-چرا باید یکی این وسط می بود که بهت ثابت کنم رو حرفم هستم ..حالا بریم بالا
به یاد حرف موحد در حالی که یوسف می خواست بره بالا بازوشو چسبیدم و اظهار کردم :
-صبر کن
وایستاد و با تبسم به سمتم برگشت و گفت :
-چی شده ؟
یه پله بالاتر راهی شدم و مقابلش ایستادم و گفتم :
-می خوای مدت صیغه چقدر باشه ؟
تبسمی زد و گفت :
-خوب صیغه می کنیم و هر وقت که قرار شد عقد رسمی کنیم ..فسخش می کنیم و عقد می
کنیم
لبهامو بهم فشردم و بیان کردم :
-مگه نبیان کردی تا یه ماه دیگه همه چی درست میشه ؟
مطمئن سرشو تکون داد:
-پس مدت صیغه رو یه ماه کن
احساس کردم کمی وا حرکت کردم :
-چرا؟
اب دهنم قورت دادم :
-راستش من از صیغه بودن خوشم نمیاد …الانم که اینجام فقط برای اینکه نشونت بدم ..واقعا
دوست دارم ..
با تردید بهم خیره شد:
-تو به من شک داری ؟
سریع سرمو تکون دادم :
-دیروزگار گفتی هر شرطی بذارم قبول می کنی ..اینم شرط منه …فقط یه ماه …
ناراحت بهم خیره شد
-اگه مطمئنی که تا یه ماه دیگه کارای طلاق تموم میشه ..پس ناراحت چی هستی ؟من که حسن
نیتمو بهت نشون دادم ..حالا نوبت توه …
چند ثانیه ای بدون هیچ واکنشی بهم خیره شد ..که یه دفعه لبخندی زد و اظهار کرد :
-چشم هر چی تو بگی … دیگه ؟
به خنده افتادم و بیان کردم :
-دیگه هم از این سورپرایزا برام در نظر نگیر
خندید و کف دستمو چسبید و اضافه کرد :
-بریم تا نبیان کردی این یه ماهم نه
و از پله ها به زور بالام کشید…لنگون لنگون با اون وضع اسفناک وارد محضر شدیم …
با ورودمون … نگاهم به موحد افتاد که مقابل پنجره ایستاده بود و به بیرون دیده دوخته بود …
یوسف که قبل از ورود کف دستمو رها کرده بود جلوتر از من به سمت محضر دار رفت و مشغول حرف
زدن شد ..از جلوی در کنار حرکت کردم … موحد متوجه ورودمون شد و سرش رو برگردوند و به من خیره
شد…
یه نگاه م*س*تقیم و پر از معنا …یه چیزی توی نگاهش بود که نمی تونستم بفهم ..تازه دلهره امو
بیشتر می کرد ..
..وقتی دید از نگاهش مضطرب و مضطرب شدم …با یه تبسم ساختگی بهم تبسم زد و بعد برگشت و
به یوسف خیره شد…
محضر دار چیزی به یوسف بیان کرد و یوسف به سمتم برگشت و اظهار کرد :
-شناسنامه اتو اوردی ؟
نگاهی به موحد انداختم و با خجالت شناسنامه امو از توی کیف در اوردم و بهش دادم …
یوسف به سمت محضر دار راهی شد .. موحد که از لحظه ورودمون هی این پا و اون پا می کرد به
سمتشون حرکت کرد و دم گوش یوسف چیزی اظهار کرد
یوسف با خاموشی به موحد خیره شد و موحد بهش اضافه کرد :
-این کارو کنی بهتره …
خاموشی یوسف هنوز ادامه داشت که موحد نگاهی به من انداخت و به یوسف اضافه کرد :
-حالا می خوای می تونی نظر خودشم بپرسی
معلوم بود یوسف از حرفی که موحد بهش زده … زیاد راضی نبود ..به سمتم که چرخید گوشه
لبشو زیر دندونش فشاری داد و به فکر فرو راهی شد …موحد از یوسف فاصله گحرکت کرد
یوسف کلافه به سمتم اومد و بیان کرد :
-یه لحظه بیا بیرون
به موحد خیره شدم …نگاهش به زمین بود
یوسف که راهی شد بیرون منم از در محضر بیرون حرکت کردم و اضافه کردم :
-چرا اینطوری می کنی ؟
چرخید و بهم خیره شد و بیان کرد :
-راستش موحد چیزی گفت که فکر کنم بدم نمی گه
با بدبینی نگاهش کردم
-بهتره فقط صیغه نخونیم …یه صیغه نامه هم داشته باشیم
دیدهام گخوشحال شد و منتظر شدم حرفاشو تموم کنه
-خوب من
بین حرفاش اومدم و اضافه کردم :
-یوسف قرار بود همه چیز پنهانی باشه ..حالا تو می خوای یه سند رسمی هم داشته باشی؟
-هرچند من با چیزی به اسم صیغه کلا مشکل دارم
برای ملایم کردنم جلوتر اومد و گفت :
-خوب تو از همه چیز با خبر نیستی …این محضر دار آشناست …براش فرقی نداره که فقط صیغه
بخونه یا صیغه نامه هم برامون درست کنه ..ولی اگه یه مدتی مشکلی پیش اومد بهتره که
باشه ..راستشم بخوای اینطوری خیلی بهتره …
یک ماهی که قرار بود هیچ اتفاقی نیفته ..نباید رسمیش می کردم ..حداقل برای آبروی خودم …چون
در اون صورت حتی حرفی برامون در می اومد کسی نمی تونست ثابت کنه بین من و یوسف چیزی
هست …نمی تمایل داشتم مدرکی وجود داشته باشه …هرچند همین صیغه کردن از پای بستش هم
مشکل دار بود…
من فقط نمی میل داشتم کسی چیزی بدونه ..وگرنه زنا و دخترایی که می خواستن خودشونو به
مردی بچسبونن از خداشونم بود که یه صیغه نامه هم داشته باشن …البته آبروشونو اینطوری بیشتر
حفظ می کردن …خود منم توی دو راهی مونده بودم …چون اگه یه مدتی گندش در می اومد..حداقل
می تونستم از خودم و حیثیتم دفاع کنم ..هرچند اون هم یه تیکه کاغذ پاره بیشتر نبود…کسی که می
تمایل داشت آدمو بد نام کنه چه با اون کاغذ چی بی اون کارشو می کرد
ولی چه باید می کردم که یوسف با حرف موحد که نمی دونم چی بود مصمم شده بود که حتما یه
صیغه نامه باشه
-یوسف من نمی خوام کسی بدونه …
-عزیزم قرارم نیست کسی بدونه ..کار از محکم کاری که عیب نمی کنه …
پالتوی موحد رو از روی شونه هام پایین کشیدم و به سمتش گحرکت کردم و گفتم :
-هر کاری که می کنی فقط زودتر …
با گحرکت کردن پالتو بی توجه بهش وارد محضر شدم
یوسف از کنارم گذشت و به سمت موحد حرکت کرد و باهم در حالی که پچ پچ می کردن حرف زدن
داشتم دیوونه می شدم موحد پالتوشو گرفت و به سمت محضر دار راهی شد و مشغول حرف زدن شدن
به یاد پدر و مادرم افتادم …حتی خبر نداشتن که دارم چنین کاری می کنم ..البته برام فرقی هم
نمی کرد …انگار برای اونا هم زیاد مهم نبود …بیشتر به فکر ابروشون بودن تا میل داشته های دلم …
به دیوار رو به روم خیره شدم …چیکار داشتم می کردم …؟هیچی فقط داشتم به اونی که
دوستش داشتم می رسیدیم …ولی به چه قیمتی …؟
نفسم رو مضطرب بیرون دادم ..یوسف بهم نزدیک شد و گفت :
-بیا
از اون چیزی که فکر می کردم وحشتناک تر بود ..احساس خلع و تهی بودن ..احساس پوچی و بی
مصرف بودن ..احساس اینکه وسیله کف دسته دومی هستم که دارن به زور به کسی می ندازنش …در
تک تک ذرات وجودم داشت زبانه می کشید
وجود موحد و خاموشی معنا دارش …عجله هایی یوسف …حسابی بهمم ریخته بود…
یکی تو قلبم می اظهار کرد ..خوب احمق جون اگه نمی خوای..چاقو که زیر گلوت نذاشتن …بگو نه و برو
از اینجا بیرون …
به یوسف که منتظرم ایستاده بود خیره نگاه کردم ..شاید نشه برای کسی که از دور ما رو می دید
… بشه کارم رو توجیه کرد..اصلا نمیشه ..
عاشق شدن گاهی اندیشیدن رو هم زیر پا می ذاره …
دلبسته شدن ..گاهی بی خیال همه چیز میشه …
حتی بدترین شرایط رو هم قبول می کنی به خاطر عاشق شدن
و تنها تن به همه اینها می دی که به خاطر دوست داشتن ..فرصت بودن با کسی که دوستش
داری رو از کف دست ندی ..شاید من هم داشتم همین کارو می کردم …و احتمالا بزرگترین اشتباه زندگیم
رو داشتم مرتکب می شدم .
به راه افتادم ..بهم تبسم زد …ولی نگاه موحد هنوز همونطور بود ..پر رمز و راز …شایدم دلواپس …نگران
از چیزی که من درباره اش نمی دونستم …
همه چیزی در عرض دو دقیقه به سان گذر نسیمی از کنار گوشم تموم شده بود…و یه برگه
ساده که به نظرم منفورترین چیزی بود که می تونستم توی تمام زندگیم به کف دست بگیرم ..توی کیفم
جا خوش کرده بود …
موحد توی تمام اون لحظات فقط سعی کرد لبخند بزنه …و نشون بده که شاده ..ولی نبود ..منی
که چندین سال بود می شناختمش ….مطمئن بودم که شاد نبود …در عوضش لبخندهای یوسف
همه از ته قلب بود …انگار دنیا رو بهش داده بودن …
توی یه روز بارونی کی فکرشو می کرد که من ..یوسف و موحد ..رئیس اخمالوی بخش ..از
بیمارستان بیرون بزنیم و برای این کار کنار هم باشیم …
از در محضر که بیرون اومدیم …یوسف غرق در شادیش با موحد حرف می زد و اون سری تکون می
داد و باز سعی می کرد که فقط تبسم بزنه …اما خوب شایدم اخلاقش اینطور بود ..هنوز بارون می
بارید …البته نه به تندی قبل …جلوتر از من از پله ها پایین حرکت کردن …
که یوسف با دیدن لاستیک عقب ماشینش دلخور ایستاد و بیان کرد :
-این دیگه چرا پنچر شد ؟
موحد تبسمی زد و گفت :
-ماشینتم فهمیده هوا دو نفره است ..و میل داشته به زور جادهی هوا خوریتون کنه
یوسف خندید و بیان کرد :
-داشتیم دکتر ؟
موحد با همون لبخند کف دست توی جیب پالتوش کرد و سوئیچش رو در اورد و به سمت یوسف گراهی شد
گفت :
-با ماشین من برید …
-نه دکتر
اما موحد بی تعارف گفت :
-بگیرش ..من پنچریشو می گیرم و با ما شین تو بر می گردم …
-نمیشه که دکتر
-چرا نشه …بنده خدا خانوم فروزشم همه لباساش خیسه ..سرما نخوره خوبه …
یوسف کف دست بلند کرد و سوئیچ رو از موحد گحرکت کرد و اظهار کرد :
-خیلی ممنون واقعا به زحمت افتادی…ان شاͿ که بتونم یه روزگاری جبران کنم
موحد که سوئیچ ماشین یوسف رو می گراهی شد با خنده بیان کرد :
-نیازی به جبران نیست
و برگشت و به من نگاهی انداخت ..با خجالت سرمو پایین گراهی شدم …یوسف که توی یه عالمه دیگه
بود هیچ برداشتی از نگاه موحد نگرد که موحد با خنده اضافه کرد :
-امروزو از بیمارستان جیم شدید..نگاه پوشی می کنم …ولی ..وای به حالتون فردا دیر بیاید که تا
اخر هفته زن و شوهری بهتون شیفت شب می دم …شوخیم ندارم …
یوسف می خندید و من از تو…. هر لحظه در حال اب شدن بودم …در حالی که باید سرخوش می بودم
…ولی اصلا نبودم
ماشین موحد کمی جلوتر پارک شده بود ..یوسف راهی شد که ماشینو کمی عقب تر بیاره …برای اینکه
خیس نشم هنوز از در اصلی محضر بیرون نیومده بودم ..موحد چتر به کف دست اول نگاهی به یوسف
انداخت و بعد به سمتم اومد و اضافه کرد :
-نمی خواستم دخالت کنم …ولی این به نفع خودت بود …البته من با شناختی که ازت داشتم فکر
می کردم خودت نباید زیر بار یه صیغه خالی بری…اما مثل اینکه در موردت اشتباه فکر می کردم
…شاید وقتش یه ماه باشه ..اما بعضی وقتا دو روزگار صیغه بودنم برای ادم دردسر درست می
کنه …راستش ….
حرفی که به سر زبونش اومده بود رو با نگاه نگرانم خورد و لبخند ی زد و گفت :
-امیدوارم که خوشبخت بشی
چترو به سمتم گراهی شد ..نگران کف دستم رو کشیده کردم و خیره به نگاهش کف دسته چترو گرفتم و مردد و
خجالت زده پرسیدم :
-شما چیزی می دونید که من ازش بی خبرم ؟
لبخندی زد و گفت :
-نه ..مثلا چی ؟
خاموشی کردم و اون برای راحت کردنم گفت :
-هیچ چیز دلواپس کننده نیست …فقط اون نصیحتی که بهت کردمو یادت بمونه
همین رو گفت و به سمت ماشین یوسف رفت
خیره به موحد با آوای یوسف به خودم اومدم از ماشین پیاده شده بود و به سمتم اومده بود
-صدامو نمی شنوی ؟
مات و گنگ لحظه ای بهش خیره شدم که گفت :
-بیا بریم سوار شیم
سرم رو تکونی دادم و به مسیر افتادم ..با موحد گرم خداحافظی کرد ولی من همون خداحافظی خشک
و خالی رو هم نکردم ..چراکه اصلا حواسم به چیزی نبود …انگار بین اون دو نفر نبودم و یه جای دیگه
سیر می کردم
هر دو با چتر به سمت ماشین رفتیم ..اول درو برای من باز کرد..برای بار آخر به موحد که کنار
ماشین ایستاده بود و به ما نگاه می کرد نگاهی انداختم و سوار شدم …وقتی یوسف پشت فرمون
جای گرفت دریچه های بخاری رو به سمت گراهی شد و با خنده اظهار کرد :
-امیر حسین چی بهت بیان کرد که تو فکر رفتی ؟
سرم رو قد بلند کردم و بیان کردم :
-هیچی
خندید و اضافه کرد :
-هیچی که انقدر تو فکر حرکت کردی ؟
سعی کردم تبسم بزنم
-یه ماه دیگه همه چی تموم میشه دیگه …مگه نه ؟
لبخند زد..اطمینان بخش :
-صد در صد..شک نکن
هنوز توی خودم بودم ..که کف دستم رو از روی پام برداشت و توی کف دستش گرفت و بیان کرد :
-میشه خواهش کنم انقدر تو خودت نباشی…یکم بخند..دلمو خون کردی بخدا از صبح …یکم بخند
راست می اظهار کرد …چرا باید این روزگارو برای دوتامون کوفت می کردم …اول به زور تبسم زدم ..ولی
بعدش با تبسمش ..لبخندم جون گحرکت کرد و بیشتر شد و بیان کردم :
-کفش و شلوارم به خاطر تو از بین رفت
به کفشام خیره شد و خنده اش شدت گراهی شد و اضافه کرد :
-من دیوونه رو بگو اونقدر هول بودم که اندیشیدم پات خورده جایی و درد می کنه که می لنگی
خنده ام گراهی شد و گفتم :
-برای همین پرسیدی چه مرگمه ؟
دستم که توی کف دستش بودو فشار داد و گفت :
-خوب الان می پرسم ..چه مرگته عزیزم ؟
دوتاییمون خندیدم و گفتم :
-لطفا بعد از این توروخدا درست شو
کف دستم رو کشیده کرد و ب*و*سه ای بهش زد و اضافه کرد :
-موحد الکی الکی بهمون مرخصی دادا
از گوشه چشم از اینه ب*غ*ل … به موحد که در حال عوض کردن لاستیک بود خیره شدم که بیان کرد :
-خوب حالا کجا بریم ؟
هنوز نگاهم به موحد بود
-ماشینشو نمی خواد؟
انگشتامو بین کف دست گرم و انگشتاش به بازی گحرکت کرد و خیره به صورتم با محبت گفت :
-می خواست که بهمون نمی داد…تازه ماشین من کلاسشو پایین نمیاره ..نگران نباش
تبسم زدم و یوسف به راه افتاد و گفت :
-اول بریم ..برای خانومم یه جفت کفش درست و درمون بگیرم که هی نلنگه
همین که به راه افتاد بوقی برای موحد زد و من باز از اینه به موحد که همونطور نشسته بود و
لاستیکو عوض می کرد خیره شدم که با پیچیدن توی یه خیابون دیگه ..از دیدم کاملا محو شد
***
وارد کفش فروشی که شدیم ….بدون اینکه نظرمو بپرسه …از فروشنده میل داشت که چکمه چرم
ساق بلند پشت ویترینو برامون بیاره …با گله بهش خیره شدم …با خنده به سمتم چرخید و بیان کرد :
-بذار اولین هدیه ای که بهت می دم به سلیقه من باشه ..بعد از اون هر چی خواستی برای خودت
بگیر…
از شیطنش خنده ام گراهی شد ..مغازه دار چکمه ها رو اورد و به دست یوسف داد..به رنگ قهوه ای
سوخته اش خیره شدم …قشنگ بودن …به سمت اینه و چهارپایه کوتاه که برای جای گرفتن کنار اینه
گذاشته بودن رفتم …
یوسف به سمتم اومد
روی چهارپایه جای گرفتم …خم شدم تا پاچه شلوارو بالا بزنم که مقابلم زانو زد ..و کف دستشو روی
کف دستام گذاشت و خودش پاچه شلوارو بالا داد و زیپ کفشمو پایین کشید با خنده کف دستامو کنار کشیدم
…و بهش خیره شدم …با خنده چکمه رو اورد جلو..و بهم با شیطنت خیره شد و اظهار کرد :
-انقدر ذوق نکن …. همیشه از این خبرا نیست …الان مثلا دارم خرت می کنم
از خنده ریسه راهی شدم و خم شدم و بیان کردم :
-بده خودم پام کنم …
با خنده نذاشت و پام کرد…فروشنده با خنده به ما نگاه می کرد ولی اصلا برای یوسف مهم نبود
کشیده شدم و به چکمه ها نگاهی انداختم ..به پاهام می اومد…
************************************
از مغازه که بیرون اومدیم ..بارون بند اومده بود…با وجود سرما… ولی هوا خوب بود …اونقدر خوب که
تمام حسای بدی که توی محضر داشتم رو فراموش کرده بودم …
لبخند از لبای یوسف دور نمی شد …انقدر حسش خوب و سرزنده بود که نامیل داشته به منم منتقل
کرده بود … دیگه دلم نمی تمایل داشت یه لحظه هم ازش جدا شم …
از خنده هاش ..شوخیاش …غرق لذت می شدم …وقتی می دیدم دیگه هیچ مانعی بینمون نیست
شادیم بیشتر بیشتر می شد …
در کنار یوسف بودن … حتی نگاههای عذاب دهنده موحد رو هم از خاطرم برده بود …
دوتامون مثل بچه ها شده بودیم …حتی بدتر از بچه ها …درست مثل دیوونه ها در حالی که همه
ترجیح می دادن توی این هوا… یا توی ماشینشون باشن یا یه سرپناه پیدا کنن ..توی پیاده رو بی
خیال دنیا راه می راهی شدیم و می خندیدم …حتی از مسخره ترین چیزها هم به خنده می افتادیم
در کنارم که جاده می حرکت کرد به هیکل و قدش نگاه می کردم .. قدی که یه سر و گردن از من کشیده تر بود
و هیکلی که با وجود دو برابر بودنش از من … درست و میزون بود …
بوی وسوسه انگیز ادکلن و صورت اصلاح کرده و موهای خوش حالتش ..نگاه عابرای پیاده رو به
خودش جذب می کرد… من که دیگه جای خود داشتم …
هنوز تو درست و غلط بودن کارم مونده بودم …ولی نه اونقدر که بخوام این لحظات دوست داشتنی رو
از کف دست بدم
نگاهم چند متر جلوتر به یه فروشنده افتاد که با چرخ چوبیش بلند داد می زد ..
باقالی ..باقالی داغ
با نگاه خندون … بهش خیره شدم
یوسف نگاهم رو دنبال کرد و با خنده گفت :
-تو هنوز اسیر شکمتی ؟
با خنده دندونامم در معرض دید قرار دادم و گفتم :
-خیلی ه*و*س کردم …اخرین بار یادته کی باهم باقالی خوردیم ؟
سری تکون داد و دوشا دوش هم در حالی که به سمت فروشنده می راهی شدیم دستشو کشیده کرد و از
کمرم رد کرد و روی بازوی گذاشت و منو به سمت خودش کشوند …از حرکتش توی خیابون کمی
معذب شدم و همونطور که بهش چسبیده بودم با خنده بیان کردم :
-ابرومونو بردی …همه دارن بد نگاه می کنن
بی غل و غش خندید و گفت :
-به جهنم ..زنمی… دلم می خواد …
خندیدم …حتی نگاه تاسف بار مرد رهگذری که از حرکت یوسف خوشش نیومده بود نتونست
خوشیمو زایل کنه
-اره خوب یادمه …اما اون روزگار بارون نمی بارید…اون روزم خوشحال بودیم …
به فروشنده و چرخش نزدیک شدیم ..کف دستشو از دور کمر و بازوم برداشت و اظهار کرد :
-اون روزگار مهمون تو بودم
با خنده چهره امو در هم کشیدم و اضافه کردم :
-یعنی می خوای بگی الانم باید من مهمونت کنم ؟
پرو پرو تو نگاهام خیره شد و گفت :
-وقتی گل گلابی مثل من …گیرت اومده ..چرا که نه ..تازه شامم باید بدی
با تاسف براش خندیدم و کنارش ایستادم تا برام باقالی بگیره
فصل دوازدهم :
با خنده کلیدو توی قفل انداخت و درو باز کرد و قدمی با کف دستای پر از کیسه های خرید عقب حرکت کرد و
اضافه کرد :
-خیلی خیلی خوش اومدی
اولین باری بود که به خونش می اومدم
نماش از همین بیرونم زیبا بود و در برابر خونه کوچیک من …قابل مقایسه نبود ..
با تردید و تبسم نگاهی بهش انداختم ..خندید و درو بیشتر برام باز کرد
آورم وارد شدم ….خونه بزرگی بود..اونم برای یه نفر
سری چرخوندم و همونطور خیره به وسایل خونه اظهار کردم :
-از قدیمم خوش سلیقه بودی
از پشت سر… همین طور که بهم نزدیک می شد..بسته های روی میز گذاشت و کتشو در اورد و
بیان کرد :
-چه فایده … اصلا توش نیستم ..شده انگار یه جایی فقط برای خوابم
تبسمی بهش زدم و به سمت پذیرایی رفتم …یوسف کف دست به سینه از کار و کردارم به خنده افتاد
…با خنده سر جام ایستادم و به سمتش چرخیدم و گفتم :
-می خوای تا صبح اونجا وایستی..وهی بهم بخندی ؟..مثلا من مهمونما..نمی خوای چایی..قهوه
ای …یه چیزی بدی ؟دیگه از این مرخصیا نداریما..انقدر با این خنده ها تلفشون نکن
با خنده نگاهی به سرتا پام انداخت و اضافه کرد :
-مهمان جان اول برو اون لباسات عوض کن تا سرما نخوردی ..بعد بیا اینجا یقه امو بچسب و بگو
قهوه …مرخصیم تا وقتی که پارتی مثل امیر حسین دارم ..هیچ مشکلی نیست ..اصلا غمت نباشه
راست می گفت نگاهی به سر و ضعم انداختم ..بار دیگر بهم خندید و با تکون سر به سمت
آشپزخونه راهی شد
به دنبال دستشویی…سری چرخوندم …سمت چپم …مسیرروی نسبتا بزرگی بود با سه تا در….به
یوسف خیره شدم …توی اشپزخونه مشغول بود ..بند کیفم رو از روی شونه ام سر دادم و توی دستم
گرفتم ..مطمئن بودم تمام ارایشمم بهم ریخته
به سمت مسیررو راهی شدم …و بعد از باز کردن دومین در بلاخره کف دستشویی رو پیدا کردم …
وارد کف دستشویی که شدم …تازه به خودم اومد…لحظه ای از کاری که کرده بودم پشیمون شدم ..به
در بسته تکیه دادم ..صوتی باز و بسته شدن کابینتا می اومد…حالا که باید خوشحال می بودم …یه
جور پشیمونی به سراغم اومده بود..می دونستم که دوسش دارم ..ولی توی دلم بارها و بارها هی
تکرار می کردم ..که ای کاش اینطوری بهم نمی رسیدیم ..
به اینه خیره شدم …به صورتم دقیق نگاه کردم …و با خودم تکرار کردم ..یعنی کار اشتباهی کردم ؟
البته …هر چی که بود… دیگه کار از کار گذشته بود …حالا چه غیر رسمی ..یا رسمی مثلا زنش
شده بودم …می دونستم بخوام بیشتر از این فکر کنم جز عذاب دادن خودم … چیز دیگه ای عایدم نمی
شه ..تکیه امو از در جدا کردم
پالتو مو در اوردم ..شالم رو هم برداشتم ..بارون حسابی موهامو بهم ریخته بود…
گیره موهامو باز کردم و دستی توشون کشیدم …و سعی کردم کمی مرتبشون کنم ..البته اونقدرم
بهم ریخته نبود …
هنوز یه کمی حس عذاب وجدان داشتم …با کلافگی شیر اب رو باز کردم و با خشونت چند تا
مشت اب به صورتم پاشیدم تا هم نگاه موحد از جلوی چشمام بره …هم اون حس لعنتی …
ولی حرکت کردنی نبودن …تمام این مدت با خندیدن و راحت بودن کنار یوسف انگار داشتم خودمو گول می
زدم
به خودم و به صورت خیسی که اب ازش می چکید به اینه خیره شدم …می دونستم بدترین کاری
بود که در حقش کرده بودم ..البته ناخواسته و هیچ تلاشی هم برای درست کردن اون وضعیت نکرده
بودم ..
دیدهامو چند بار بستم و باز کردم …دوباره نگاهش جلوی چشمام جون گرفت ..عصبی شدم و
کیفم رو باز کردم
خیره به کیف کوچیک لوازم ارایشم ..با حرص لب پاینیم رو گاز گراهی شدم ..
واقعا حسش نبود ..در کیفم رو بستم ..صورتم تمیز بود … باز به اینه نگاه کردم ..قلبم می خواست
جلوش خوب و زیبا به نظر برسم …برای همین بار دیگر در کیفم رو باز کردم و سعی کردم با یه ارایش
ملایم …از فکر موحد بیرون بیام ..حداقل برای امروز …
وارد سالن که شدم …یوسف هنوز توی اشپزخونه بود …نگاهی به سر و وضعم انداختم تیشرت
جذب و جینم هر دو مشکی بودن و هیکلم رو خوب نشون می دادن …موهامم با گیره بالای سرم جمع
کرده بودم ..اینطوری بهتر دیده می شدن تا بازشون می ذاشتم ..البته بهمم می اومد
وارد اشپزخونه شدم …هنوزتبسم رو لباش بود ..بهش نزدیکتر شدم
-داری چیکار می کنی ؟
با همون لبخند سرشو قد بلند کرد و بهم خیره شد
یکم از اینکه برای اولین بار جلوش راحت بودم خجالت کشیدم ..متوجه شد و نگاهشو ازم گرفت و
مشغول کارش شد و اظهار کرد :
-گشنه ات که نیست ؟
معذب کف دستی به گردنم کشیدم و به اشپزخونه نگاهی انداختم ..یوسف از قدیم هم … حتی
کوچکترین وسیله اشو باید شیک به روزگار انتخاب می کرد…به تجهیزات کامل اشپزخونه با تبسم خیره
شدم که با خنده اظهار کرد :
-به چی می خندی ؟
دیدهی چرخوندم و بیان کردم :
-به خونه داریت
به فنجونای قهوه که مقابلش گذاشته بود…نگاهی انداخت و چیزی نگفت نزدیکش رفتم …با دقت
در حال درست کردن قهوه بود که بی مقدمه اضافه کرد :
-تا چند روزگار پیش به موحد خیلی شک داشتم
با تعجب به نیم رخش خیره شدم
-راستش بعد از یه موضوعی نسبت بهش بد بین شده بودم
تا اینو اظهار کرد از تو گر گرفتم ..ولی اون هنوز داشت با دقت کارشو ادامه می داد..
-یادته اونشبی که شیفت بودی …روزگار بعدش که من اومدم بیان کردی موحدم شامگاهش اومده بود
بیمارستان
چیزی نگفتم و اونم به نشونه تصدیق کردنم ادامه داد:
-من احمقو بگو به بهترین دوستم شک کرده بودم ..در ذهنش گذراندم اومده بوده تو رو ببینه
چند بار پلکهامو بستم و باز کردم و با صوتی گرفته ای اضافه کردم :
-چرا اینطوی اندیشیدی ؟
تبسم زد و قهوه رو اروم توی یکی از فنجونا ریخت :
-آخه همون روزگارش باهم بیرون بودیم ..البته بعد از ساعت کاری …خیلی حرف زدیم …درباره خیلی
چیزا ..یکیش همین ازدواج …وقتی بحث ازدواج شد به شوخی ازم پرسید…مگه باز قصد ازدواج داری؟
..منم بهش اظهار کردم اره ….ازم پرسید اونم طرفو می شناسه ؟.. بهش اظهار کردم اره ..پرسید کیه ؟…اما من
سر به سرش گذاشت و پیزیرادمش …و ازش پرسیدم خودت چی..نمی خوای زن بگیری …؟
با همون حس شوخیش بیان کرد ..اره منم می خوام بگیرم …اتفاقا خوبم میشناسیش …هرچی فکر
کردم کس خاصی به ذهنم نرسید ..ازش پرسیدم کیه ؟…جدی شد و گفت ..فعلا نمی تونم اسمشو
بگم …
هرکاری کردم ناظهار کرد که نگفت ..حتی حاضر شدم بگم از تو خوشم میاد تا اونم بگه ..ولی راضی نشد
که نشد فقط اضافه کرد ..از دختره خیلی خوشش میاد و توی همین بیمارستانیه که ما توش کار می کنیم
رنگم هر لحظه زرد تر و بی روح تر میشد …ولی یوسف ول کن نبود
-برای اینکه کم نیارم بهش اظهار کردم ..دختری که من دوسش دارم …خیلی خانوم و کار درسته
اونم کم نیورد و گفت …برای من … هم خانومه ..هم کار درست …هم قشنگ
اب دهنم خشک خشک شد
فنجون قهوه ی منو به سمتم کشید و مشغول قهوه خودش شد
-انگار یه جور بازی رو کم کنی بود…البته ما از قدیم هم سر به سر هم می ذاشتیم …منم فکر می
کردم داره سر به سرم می ذاره ….اخه بهش نمیاد که کسی چشمشو بگیره …معمولا زیاد به خانوما
توجه نداره ..خوب من اینطوری شناختمش دیگه
برای همین منم سر به سرش گذاشتم و بهش بیان کردم …هر چی که هست به پای اونی که من
ازش خوشم میاد نمی رسه
تا اینو اضافه کردم …توی چشمام دقیق شد و اضافه کرد :
-تو نظر من همه چیش عالیه …فقط یکم اخلاقش گاهی سریع میشه که اونم درست شدنیه
انگشتا ی دستم به لرز افتادن ..کف دستم رو مشت کردم که لرزششونو نبینه
-ولی تا اظهار کرد اتفاقا امشب می خوام برم ببینمش …یهو شک کردم که نکنه تو رو می گه ..چون اون
شامگاه توی بخش چندتا پزشک بیشتر نبود که از بینشون دو نفرشون خانوم بودن ..یعنی تو و یعقوبی …
وقتی جلوی بیمارستان پیاده اش کردم …برای اینکه مطمئن شم شکم بی مورده …بعد از وارد
شدنش به بیمارستان پشت سرش مسیر افتادم …ولی در کمال ناباوری دیدم راهی شد بخش اورژانس ..فهمیدم
اونی که میگه باید اونجا باشه …برای همین با خیال راحت برگشتم …البته روزگار بعدش با اظهار کرده ات باز
بهش شک کردم …تا همین چند وقت پیش … امروزگارم که به عنوان شاهد اومد… یقین پیدا کردم که
کاملا اشتباه فکر می کردم ..احتمالا سر به سرم می ذاشته …نگاه به قیافش نکن ….تو دور بیفته

رمان های پیشنهادی

✨ شاید به این رمان علاقه مند باشی ...

دانلود رمان آلودگی - رمان سیتی | فروشگاه دانلود رمان

مشاهده و دانلود ←