رمان عاشقتم دیونه جلد دوم قسمت ۵

_یعنی همه ی کسایی که میخوان بیان خواستگاری من باید از این آزمون ورودی رد شن؟

انگشتشو بالا گرفت و گفت :

_بله، بلا استثنا.

تبسمی زدم و گفتم :

_خیلی دمت گرم.

_چاکرم.

با همون تبسم گفتم :

_یه تمایل داشتگار دیگه هم دارم میشه اونم یه بررسی بکنید؟

دیدهاشو بست و اضافه کرد :

_آره.

**************

بی صبرانه وارد شرکت شدم و رفتم پیش منشی و گفتم :

_سلام ، آقای تا…

_آقای تاجیک برای یه سفر یک هفته ای حرکت کردن تورنتو.

چشمامو درشت کردم و بیان کردم :

_چرا به من ناضافه کرد؟

از بالای عینکش بهم نگاه بدی انداخت و اضافه کرد :

_باید میاضافه کرد؟

یکم اندیشید،

مجدداً اندیشیدم،

بازم در ذهنش گذراندم، بعدش گفتم :

_منطقیه نباید به من میگفت.

سرشو انداخت پایین و مشغول انجام کارش شد، سرفه ی الکی کردم و اضافه کردم:

_ببخشید یه سوال داشتم.

بهم نگاه کرد با صدای آروم و لحن مشکوکی اظهار کرد :

_چی؟

سرمو نزدیکش بردم و مثله خودش اضافه کردم :

_آقای آریایی… منظورم رادینه، دیگه برنمیگرده آمریکا نه؟ همینجا میمونه؟

بهم خیره شد و دستشو محکم کوبید روی میز که دومتر رفتم هوا.

_من چه بدونم خانم؟

کف دستمو گذاشتم رو قلبمو گفتم :

_لال بمیری الهی دلم از جا کنده شد.

تلفون زنگ خوردو تند برداشت و اضافه کرد :

_بله؟

_…

نگاه الان میگم بیان اتاقتون.

تلفونو محکم کوبید سر جاشو خودش با ترس حرکت کرد عقب و کف دستشو گذاشت رو گوشاش، متاسف و دست به سینه بهش خیره شدم، صاف روی صنقلبیش جای گرفت و بیان کرد :

_اهم، بفرمایید اتاق آقای فدایی.

تقه ای به در زدم و وارد اتاق فدایی شدم، سلام کردم، جوابمو داد و دعوت کرد بشینم، روی صندلی قرار گرفتم و تا تمایل داشتم حرف بزنم فدایی مثله مدیر مدرسه ای که به زور دانش آموزشو بخشیده شروع به حرف زدن کرد:

_من فقط و فقط به خاطر آقای آریایی قبول کردم شما در این شرکت مشغول به کار شید، وگرنه از نظر من کار کسی که مهر مهندسی نداشته باشه به هیچ عنوان مورد قبول نیست وجدیت کارمو زیر سوال میبره… ازدیدگاه من مهندس این شرکت…

خلاصه فدایی حرف زد و حرف زد و من فقط بهش گوش کردم، وقتی صحبتاش زیبا تموم شد، تبسمی زدم و بیان کردم :

_با تمام احترامی که براتون قائلم اما نظریات و دیدگاهتون اصلاً برام مهم نیست، تنها نقطه مشترک بین منو شما اینکه من هم

بخاطر احترامی که برای آقای امیر مسعود آریایی مرحوم و پسرشون قائلم اومدم اینجا.

عصبی اضافه کرد :

_خانم شهامت.

بلند شدم و اضافه کردم :

_فکر کردید کی هستید؟ مالک کل شرکت؟ خیر آقا یه نماینده بیشتر نیستی، نمیخوام باهاتون به‌شدت سر و کله بزنم لطفا اجازه بمشاهده کرد کار خودمو درست انجام بدم و تموم.

_با اجازه من حرکت کردم اتاقم.

با آرامش درو باز کردم و از اتاق خارج شدم.

_ آخییش دلم خونک شد، یه چند وقتی بود جواب کسی رو اینطوری نداده بودم.

#پارت78

کف دست به سینه بهم چشم دوخت و گفت :

_اوهوم، از مشاهده کردنم مسرور شدی نه؟

دروغ بود اگه میبیان کردم نه زیرا یکم، فقط یکم قلبم براش تنگ شده بود و همین الان با دیدنش رفع شد، در همین حد!

نگاهی به کنارم انداختم و کوتاه بهش اشاره کردم و اضافه کردم :

_دِ آخه سلام سلامتی میاره من میخوام سر به تن تو نباشه.

لبخند مسخره ای زد و بیان کرد :

_نگو، قلبت میاد ؟

_آره بسیار، اما متاسفانه نبود تو فانتزی بیش نیست

روی صنقلبی نشست و پاشو روی پای دیگه اش انداخت، تیپش تغییر زیادی نکرده بود، هنوزم زننده و وقیح بود، موهای کشیده شرابی و تاپ سفید و شلوارک جین یخی، فکر میکرد بسیار خوش تیپه اما واقعیت اینکه نبود.

به ساعتم نگاه کردم و اظهار کردم :

_من دیرم شده.

خودشو جمع و جور کرد و اظهار کرد :

_برو بابا، برام مهم نیست

لبخند مسخره ای زدم و اضافه کردم :

_پس چرا صوتم زدی؟

_زیرا… چراکه.

در همین حین صوتی دایی اومد که بیان کرد :

_دیانا…

میل داشتم جوابشو بدم که مشاهده کردم با چشمای درشت شده داره به مینو نگاه میکنه.

دایی میثم:

_یا خود خدا.

مینو قد بلند شد و با ژست خاصی اضافه کرد :

_دیانا این آقای دلپذیر کیه؟

دایی کف دستشو گذاشت رو چشماشو اضافه کرد:

_بسم الله..

و بعد فوت کرد و دوباره دیدهاشو باز کرد و بست و با آوایی بم مختص به خودش که ترس توش موج میزد اظهار کرد :

_دیانا تو هم مشاهده کردی؟ چرا هرچی بسم الله میکنم نمیره.

مینو لباشو جمع کردو با عصبانیت حرکت کرد تو خونه.

دایی دستشو از روی دیدهاش برداشت و گفت :

_خدایا شکرت حرکت کرد.

#پارت79

ادامه رمان از زبان سوم شخص :

در آسانسور باز شد مکثی کرد و سپس با قدم های محکم وارد سالن شد،کارمندان شرکت متعجب به او چشم دوختند و تک به تک ادای سلام و احوال پرسی کردند، پاسخ همه را با بیان کردن سلام کوتاه و تکان دادن سرش داد، به سمت اتاقش حرکت کرد و همزمان نگاهی به ساعتش انداخت، منشی متعجب از جایش برخاست واظهار کرد:

_سلام آقای آریایی.

و بعد باتردیدی که در چهره اش مشهود بود ادامه داد :

_مگه شما امروز پرواز نداشتین؟

به سمت اتاق کارش حرکت کرد و بیان کرد:

_منصرف شدم.

منشی دهان باز کرد تا چیزی بگوید که دیانا با کلی پرونده از اتاقش خارج شد و بی حواس گفت:

_هنوز یه روز نشده برگشتم کلی کار ریخته سرم،نمیدونم این فدایی چه پدرکشتگی بامن داره!؟

خاموشی مشکوک منشی پر حرف شرکت را که مشاهده کرد با احتیاط کمی سرش را بالا برد و صورتش را جمع کرد در نگاه اول چشمش به منشی که با دهان باز به او خیره شده بود افتاد ، صورتش را جمع تر کرد و به سمت در چرخید، با دیدن چهره ی رادین بی اختیار کف دستانش را پشت سرش پنهان کرد و کف دستپاچه اظهار کرد:

_سلام.

پرونده ها و پوشه ها با آوای کشیدهی روی زمین افتاد و گرد و خاک خفیفی فضا را پر کرد، دیانا با لبخند پر استرس نگاهی به رادین که کف دستش روی کف دستگیره در اتاق ثابت مانده بود و با ابروهای بالا راهی شده به او نگاه میکرد انداخت و به مقنعه ی مشکی اش دستی کشید و بیان کرد :

_خوب هستید؟

رادین لبخند کوچکی زد و سرش را کمی کج کرد و اظهار کرد :

_بد نیستم.)

پشت میزش نشست و شماره ی فدایی را گرفت بعد از انتظاری به فاصله ی دو یا سه بوق فدایی با آوای جدی اظهار کرد:

_بله؟

لپ تاپ را روشن کرد و گفت :

_دو ساعت داره از وقت کاریت میگذره.

آوای متعجب فدایی از پشت تلفن به وضوح قابل تشخیص بود، بدون اتلاف وقت اضافه کرد :

_جناب آریایی؟

لب تاب را بست و عصبی گفت :

_چیز عجیبیه؟

_نه آخه قرار بود…

_خیر قراری نیست، نیم ساعت دیگه توی دفترم منتظرتونم.

تلفن را قطع کرد و پوزخندی به عکس پدرش که روی دیوار خودنمایی میکرد زد و گفت :

_شرکتو به چه امیدی سپردی کف دست این؟

آه کوتاه اما پر افسوسی کشید و به صفحه لپ تاپ خیره شد.

*******

دیانا :

با شور و شوق پرونده ها رو از روی زمین جمع کردم و بدون خیره شدن به بقیه وارد اتاقم شدم، برام مهم نبود چیشده هیچی مهم نبود، رادین مهم بود، اینکه برگشته بودو نمیمیل داشت بره مهم بود، من مهم بودم منی که برای اولین بار توی زندگیم مصمم شده بودم جلوی یکی کوتاه بیام و همه چی رو بسپارم کف دست دلم مهم بودم، تبسمی از ته قلب زدم و بعدش لگد محکمی

زیر پرونده ها پروندم و اضافه کردم :

_اصلاً گور بابای این پرونده ها

و این شرکت گور بابای سارا و گذشته ی رادین، انسان جایز

الخطاست… البته خیلی غلط اضافی میکنه دیگه از این خطا بکنه، از این به بعد دیگه نمیذارم اتفاقای بد بیفته، نمیخوام مثله دخترای شکسته محبتی خورده باشم، خودم حقمو از این زیستن میگیرم، اگه شد که شد اگر هم نشد…

نفس عمیقی کشیدم و اضافه کردم :

_انرژی منفی رو از خودت دور کن دیانا، سریع پرونده هارو راست و ریست کن وبه بهونه ی اتمام کار برو پیشش.

ذوق زده خودکارو برداشتم و شروع به انجام کارم شدم، ده دقیقه،یک ربع، نیم ساعت،یک ساعت، یک ساعت و نیم گذشت و بالاخره کارم تموم شد، کش و قوسی به بدنم دادم و خودکارو روی میز ول کردم و خسته گفتم :

_ای خدا… خسته شدم.

یهو یه صوتیی از ته قلبم اضافه کرد :

_رادین منتظرته بعد تو جای گرفتی؟

مثله فنر از جام پریدم و اضافه کردم :

_دارم میام پیشت

جاده چه همواره

هوا چقدر بوی عطر تورو داره

با مسروری و خوش خوشان از اتاق خارج شدم و با تبسم و استرس پشت در از حرکت ایستادم و بعد کشیدن نفس عمیق در زدم

#پارت80

با شنیدن صدای دلربا و مردونه ی رادین که اجازه ورود داد چهره مو خیلی عادی گرفتم و وارد اتاق شدم، حالا درسته من دوست دارم به نگاهش بیام اما نباید خودمو جلوش دم دستی و تو کف مونده جلوه بدم، پرونده‌ها رو روی میزش گذاشتم و اظهار کردم :

_اینارو انجام دادم.

بدون اینکه سرشو از توی لپ تاپ بیاره بیرون گفت :

_خوبه،بررسی میکنم میتونی بری.

از طرز جواب دادنش قلب سرد شدم و با لحن نا امیدی اضافه کردم :

_من الان کاری برای انجام دادن ندارم .

عکس العملی به حرفم نشون نداد و به صفحه لپ تاپ خیره شده بود،از شیشه ی کمد پشت سرش صفحه ی چت فیسبوکو میدیدم، یعنی انقدر بی کار بود که داشت چت میکرد؟

اما نه شایدم مسئله ی کاری باشه… امیدوارم کاری باشه.

لپ تاپو بست و بهم چشم دوخت و اضافه کرد :

_زیر نظر کی کارتو انجام میدی؟

نمیدونم چرا بد خورده بود تو ذوقم، واقعا من از رادین بی احساس توقع چی داشتم؟ خنده و روی خوش ؟

با صوتی آروم اضافه کردم :

_آرش.

با اخم بهم خیره شد و گفت :

_منظورت آقای تاجیکه؟

از اینکه بی اختیار اسم کوچک آرشو اظهار کردم مثله چی پشیمون بودم، نکنه پیش خودش فکر کنه منو اون باهم رابطه ای داریم؟

به‌سرعت اصلاح کردم :

_ منظورم همونه.

_تا وقتی که از سفر برگرده برو پیش آقای فدایی و زیر نظر ایشون کارتو انجام بده.

رادین شمشیرو از رو بسته بود ، باید بهش ثابت میکردم من دیگه دوست ندارم مقابلش باشم، بخاطر همین گفتم :

_این پرونده ها رو خودشون بهم دادن اضافه کردن اعدادشو محاسبه کنم، من انجام دادم اما کار من یه چیز دیگه است خودت… یعنی خودتون که میدونید، آقای تاجیک اظهار کرد میخواد با یک مهندس تاسیسات حرف بزنه تا…

_ رسیدگی میکنم، فعلاً کار دارم.

ناخنمو با حرص جویدم و اضافه کردم :

_باشه.

_نکن.

بهش نگاه کردم و دیدم داره به ناخنم نگاه میکنه بی توجه به حرفی که زد پشت دیدهی نازک کردم و با حالت عصبی گفتم :

_با اجازه.

لیاقت راهی شدار خوب منو نداری، نداری

#پارت81

بسیار سعی کردم درو محکم نبندم اما فکر می کنم موفق نبودم، رادین میتمایل داشت حرص منو در بیاره، اینو از رفتار و عکس العملش به وضوح میتونستم ببینم، کف دستامو مشت کردم و زیر لب بیان کردم :

_کل کل دوست داری نه؟ خوبی به تو نیومده.

به سمت اتاقم حرکت کردم و پشت میز نشستم و با ترمتوجه شدگفتم :

_ البته رادین داغ داره باید درکش کنم، آره این راهی شدارشو میذارم پای ناراحتی که از مرگ پدرش داره.

انگاری دچار بیماری دو شخصیتی شده بودم، خودم حرف میزدم و مجدداً خودم بر ضد نظریاتم جواب خودمو میدادم،ساعت کاری مزخرف تموم شد و بدون خداحافظی از شرکت زدم بیرون، جلوی در آسانسور ایستادم و منتظر موندم تا برسه یهو یاد یه چیزی افتادم و پله هارو ترجیح دادم، کنار خیابون توقف کردم و غر غر کنان اظهار کردم :

_خاک تو سرمن که با بیست و یک خورده سن هنوز مثله بچه دبستانی ها اجازه ی رانندگی ندارم، آخه بابائه با داریم؟ چرا نمیذاری گواهی نامه بگیرم، اگه قرار باشه با تصادف بمیرم میمیرم فرقی نمیکنه پشت فرمون باشم یا کنار راننده، تف به این زیستن.

سوار تاکسی شدم و سرمو تکیه دادم به شیشه به جز من دو نفر دیگه هم توی ماشین بودن، راننده کولرو روشن کرد و راه افتاد، پسر کناریم با چهره ای که گرمازدگی توش موج میزد اضافه کرد :

_حتماً باید دختر بیاد توی ماشین تا کولرو روشن کنی؟ مگه ما آدم نیستیم؟

راننده عصبی گفت :

_همین الان از مسیر رسیدیا، دیر اومدی نه خواه زودم برات کولر روشن کنم میتونستی دهنتو ببندی صبر کنی کامل مسافر بزنم ، شاااید بخاطر همینه که شوهرت باهات بد .. ..اهم شاید بخاطر همینه کولرو نمیزنم .

_آقا.

_دهنتو ببند، دهنتو ببند.

پسره ساکت شد و اظهار کرد :

_شکر خوردم ول کن سر جدت.

اینکه هرجا میرم یه اتفاقی میفته به درک چرا مردم انقدر بی اعصابن؟ بخاطر گرمای هواست صد در صد.

از ماشین پیاده شدم و کرایه رو حساب کردم، حالا

بماند راننده بلافاصله کولر ماشینو خاموش کرد.

راهی شدم توی خونه و خواستم همونجا توی حیاط آبی به کف دست و صورتم بزنم که دایی کنارم ایستاد و با ترس بیان کرد :

_به ارواح خاک نه نه ام خدابیامرز نزدیکم بشی میرم دیگه نمیام.

مینو با تعجب اضافه کرد:

_چته تو؟ مگه من چیکار کردم هانی ؟

دایی میثم لبشو گاز گراهی شد و بهم خیره شد و خطاب به مینو اظهار کرد :

_استغفراله، بابا ولمون کن.

آوای سیما خانم از پشت سرم اومد که اظهار کرد :

_چی شده؟

با شادی نگاهش کردم و گفتم :

_سلام.

اومد جلو و با شادی بیان کرد :

_وای سلام دلدادگیم.

دستشو گحرکت کرد و لبخندی زد یهو دایی به سیما خانم اشاره کرد و بیان کرد :

_یکم از خواهرت یاد بگیر.

سیما کشیده زد زیر خنده و بیان کرد :

_ممنون.

دایی با نیش باز گفت :

_شما ازدواج کردید؟

مینو با عصبانیت گفت:

_مادرمه.

دایی میثم با خنده اضافه کرد :

_ یک رگت به مادرت نحرکت کرده حتماً مثله بابای الدنگت شدی.

سیما به دایی چپ چپ نگاه کرد و اضافه کرد:

_وا.

دایی وارد خونه شد و اضافه کرد :

_والا.

مینو _کجا میری.

_اکهی.

جوابشو نداد و درو بست و حرکت کرد

***********************

شماره ی آرشو مجدداً گحرکت کردم و منتظر موندم جواب بده، اما گوشیش خاموش بود، بی حوصله سرمو گذاشتم روی میز و بیان کردم :

_یه روزگار کاریه دیگه و بدبختی جدید دیگه،آرش آخه کجا راهی شدی من اینجا بیکار چیکار کنم؟ هیچکس عینه خیالش نیست داره وقت میگذره، مگه خود رادین نمیاظهار کرد مردم سر مدت معین خونه میخوان؟اینجوری میشه سر موقع خونه هاشونو تحویل بدیم؟

توی فکر و خیال غرق بودم که تلفن روی میزم زنگ خورد، بر داشتم و اضافه کردم:

_بله؟

صوتی رادین از پشت خط اومد که گفت :

_بیا اتاقم.

مگه داره به نوکرش کف دستور میده؟ به استرسم غلبه کردم و اضافه کردم :

_علیک سلام.

صوتیی از پشت تلفن نیومد دوباره اظهار کردم :

_الو؟

جوابی نشنیدم، متعجب به تلفن نگاه کردم و بیان کردم :

_ رو من قطع کرد؟

این کارش دیگه قابل تحمل نبود،کشیده شدم و با قدم های بزرگ به سمت اتاقش رفتم در زدم و وارد شدم با اخم بهش چشم دوختم و داد زدم :

_یعنی چی؟ اندیشیدی کی هستی؟ یه ذره اخلاق و شعورت به بابات نحرکت کرده، تلفونو رو من قطع میکنی؟ من از این کار متنفرم ته بی احترامیه متوجه شدی؟درک کردی؟

_کاری داشتید؟

جوابمو نداد و مشغول نوشتن چیزی شد،دوتا چیز منو تا مرز جنون میکشوند،یکی اینکه وقتی میخوام جواب یه نفرو بدم تلفنو روم قطع کنه،، یکی هم اینکه با کسی حرف بزنم و جوابمو نده و الان رادین هردوی اینا رو باهم انجام داده بود و داشت منو دیوونه میکرد، صوتمو صاف کردم و گفتم :

_آقای آریایی میشونوی؟با شما بودم.

بازم جوابمو نداد حتی تعارف نکرد بشینم، برگشتم و دستمو گذاشتم روی در که برم بیرون به حرف اومد و با برآشفتهت اظهار کرد :

_من اجازه دادم بری؟

بهش نگاه کردم و میل داشتم حرفی بزنم که داد زد :

_جواب منو بده اجازه دادم؟

هراسیده حرف توی دهنم ماسید و بهش چشم دوختم، به نگاهای قرمزش خیره شدم و قلبم لرزید، معنیه

#پارت82

این راهی شدارشو درک نمیکردم معنیه این نگاهشو نمیدرک کردم، دیگه مثله سابق توی چشماش اون آهستهشو نمیمتوجه شدم این همه خشمگینت برای چی بود؟ دادی که سرم کشید هم شوکه ام کردو هم دلمو بدرد اورد، رادین باهمون گارد عصبی بهم زل زده بود بی اختیار چشمام پر شد و اشکام شروع به ریختن کرد، کف دستمو بالا اوردم و سریع پاکشون کردم ولی همه چیز کف دست به کف دست همدیگه داده بود تا غرور منو جریحه دار کنه، این حق من نبود، بعد چند روز انتظار این فریاد بی رحمانه حق من نبود، رادین عصبی بلند شد و جعبه ی کف دستمال کاغذی رو جلوم گحرکت کرد و گفت :

_بسه، گریه نکن.

دریغ از نیم نگاهی بهش و بدون اینکه تغییری توی احوالم ایجاد کنم عصبی با دستم اشکامو کنار زدم و بیان کردم :

_چیکارم داشتی؟

بهم چشم دوخت و جعبه رو انداخت روی زمین و به سمت میزش حرکت کرد و به کوه پرونده ای که روی میزش بود اشاره کرد و اضافه کرد :

_ مشخصات این زمین ها رو برام لیست کن.

بدون اینکه بهش نگاه کنم به سمت پرونده‌ها رفتم و خواستم برشون دارم که کشیده شد و اظهار کرد :

_همینجا کارتو انجام بده پرونده ها رو به هیچ عنوان بیرون این اتاق نبر.

جوابشو ندادم و با نفرت مشغول انجام کارم شدم.

پاشو که از در گذاشت بیرون سرمو گداشتم روی میز و نفس عمیقی کشیدم، ضربان قلبم سریع سریع میزد،همش از خودم میسؤال کردم، تو که میتونستی جوابمو بدی چرا ندادی چرا مثله بچه ها ضجه زدی؟ چرا…

از خودم بدم اومده بود رادین ارزش گریه های منو نداره،پسره ی بی احساس سادیسمی احمق، انقدر به خودم و خودش فوش و بد و بیجاده بیان کردم که ندرک کردم چطور در همون حالت خوابم گرفت، کلاً سیستمم یه جوریه که وقتی به‌شدت غمگینم و حس سر خوردگی میکنم دوست دارم برم یه جای ساکت و بخوابم، شاید خنده دار به نظر برسه ولی واقعیه.

با شنیدن آوای گوشیم به سرعت چشمامو باز کردم و با قلبهره به دور و بر نگاه گنگی کردم، موقعیت و مدت که کف دستم اومد به پرونده های زیر کف دستم که روی میز پخش و پلا شده بود خیره شدم و نا خودآگاه

همه اتفاقاتی که چند ساعت پیش برام افتاده بود تداعی شد، دوباره ضربان قلبم رفت بالا، با کلافگی زیر لب اضافه کردم :

_چی میشد همه ی این اتفاقا خواب بود ؟

به گوشیم که پشت سر هم زنگ میخورد نگاه کردم و با فکر اینکه شاید آرش باشه بر داشتم

و به صفحه اش چشم دوختم، با مشاهده کردن شماره ی سارا تمایل داشتم جواب ندم اما پشیمون شدم و پیش خودم اضافه کردم :

_شاید کار واجب داشته باشه.

تا تماسو وصل کردم آوای جیغ و گریه های پی در پی سارا گوشمو کرد کرد، با چشمای درشت شده از تعجب اضافه کردم :

_سارا؟ آروم باش، چیشده؟

سارا جیغ میکشید و با گریه تکرار میکرد :

_بار دیگر برگشته …، کف دست از سرم بر نمیداره… دوباره اومده … دیانا من از ریختن آبروم میترسم، من ازش میترسم… من از همه چی میترسم.توروخدا.

کف دستام یخ کرده بود و نمیدونستم چی باید بگم، با صوتی لرزون بیان کردم :

_کی اومد؟

سارا با هق، هق بیان کرد:

_رادین… اومده بود اینجا من خونه تنها بودم… من، من…

سرمو چرخوندم و به در اتاق خیره شدم و دیگه چیزی نگفتم.

#پارت83

گوشی از کف دستم افتاد روی زمین و چشمام سیاهی رفت، مات و مبهوت به اطراف اتاق چشم دوختم و زیر لب زمزمه کردم :

_چرا اینکارو کردی؟

به سمت در رفتم و کف دستمو گذاشتم روی کف دستگیره و تمایل داشتم برم بیرون که همون لحظه در باز شد و قامت رادین توی چهار چوب در ظاهر شد، بهم خیره شد و تمایل داشت بی تفاوت از کنارم رد بشه که جلوشو گرفتم و اظهار کردم :

_چرا اینکارو کردی؟

تبسم مزخرفی زد و بیان کرد :

_چه کاری؟

حالت تهوع بدی گریبان گیرم شده بود آب دهنمو قورت دادم و با سختی بیان کردم:

_چرا مجدداً حرکت کردی سراغ سارا؟

کف دستم از شدت استرس و تنش روانی میلرزید و یخ کرده بود، رادین کنارم زد و وارد اتاقش شد و اظهار کرد :

_پرونده ها رو…

از ته دل داد زدم :

_چرا لعنتی؟

خاموشی کوتاهی بینمون حاکم شد، رادین اما همونطور با چهره ای که انگار جرمی مرتکب نشده بهم خیره شد و اضافه کرد :

_پس پرونده ها رو کامل نکردی؟

از این کارش بیشتر عصبانی شدم و گفتم :

_رادین جواب منو بده.

بلند زد زیر خنده و اضافه کرد :

_رادین؟ نکنه عادته مافوقاتو به اسم کوچیک صوت کنی؟ اون دفعه هم…

اختیار اعصابم از کفم رفت و عصبی چندتا از پرونده ها رو برداشتم به سمتش پرت کردم، خنده از روی صورتش رفت و با ساکتش اضافه کرد :

_برو بیرون بعد اینکه اعصابت اومد سر جاش بیا و ادامه کارتو انجام بده.

حرف زدن باهاش به جایی نمیرسید، به سمت در چرخیدم و اظهار کردم :

_تو یه شیطانی، یه شیطان تو قالب آدم.

و از اتاق خارج شدم، تا پامو گذاشتم بیرون متوجه ی منشی و کارمندا شدم که کنجکاو و کمی ترسیده به در خیره شدن و توی سالن از حرکت ایستادن بی توجه به همشون به سمت سرویس بهداشتی راهی شدم و شیر آبو باز کردم و پی در پی روی صورتم آب ریختم، انقدر به صورتم آب زدم که خسته شدم ونفسام به شمارش افتاد، دستمو دو طرف شیر آب گذاشتم و سرمو انداختم پایین قطرات آب از روی صورتم چیکه چیکه میریخت کف دستمو گذاشتم روی دهنم و از ته قلب زار زدم و گریه کردم، چطور میتونست انقدر بد باشه؟ انقدر بی رحم باشه، انقدر پست و حقیر باشه، از سرویسا بیرون حرکت کردم و یک راست به سمت اتاقم حرکت کردم،پشت میز نشستم و با خودکاری مشغول طراحی روی تکه کاغذی شدم، وقتی به خودم که اومدم نقاشیه چهره ی رادین توی کف دستم بود، مچاله اش کردم و چپوندمش توی جیبم و تند کیف و وسایلمو برداشتم، دیگه تحمل موندن نداشتم،پیش خودم گفتم:

هرچی میخواد پیش بیاد، بیاد من توی این ماجرای ناجوانمرانه دلمو باختم اما دیگه نمیذارم بیشتر از این حقارت بکشم، رادین برای من تموم شده است.

اتاقو ترک کردم و از شرکت زدم بیرون، هرچی منشی آوام زد جوابشو ندادم و پله ها رو یکی یکی طی کردم، گریه کنان دستمو گذاشتم روی قلبم و پیاده مسیر خونه رو در پیش گراهی شدم ، انقدر راهی شدم که به خونه رسیدم، از قضا سینا هم با قیافه ی درهم به ماشینش تکیه زده بود و به نقطه ی نامعلومی خیره بود، دقیقاً مثله اامان روزگاری که مشاهده کردمش، تا دیدهش به من افتاد تکیه شو از ماشین برداشت و نزدیکم اومد و اضافه کرد :

_دیانا چی شده؟

تبسم بی جونی زدم و بیان کردم :

_هیچی، از کلاس میام، یکم خسته ام.

دروغ به‌شدت تابلویی اضافه کردم سینا به دیدهام خیره شد و گفت :

_معلومه استادت خیلی سخت گیره.

_آره، امتحان داشتیم.

_بسیار سخت بود؟

نتونستم جلوی گریه مو بگیرم و به‌آرامی

بیان کردم :

_آره ، ولی عوضش درسو خوب درک کردم .

_چه درسی؟ بگو شاید به درد منم خورد.

بغضم شکست و با هق هق اضافه کردم :

_ امروز درس گرفتم یه آدم عوضی تا ابد الدهر همون عوضی میمونه، درک کردم

همه ی آدما رو نمیشه بخشید… گاهی باید گلوی احساستو با دست منطقت محکم بگیری و فشار بدی و فشار بدی، انقدر فشار بدی که جون دادنو دست و پا زدنشو با نگاهای خودت ببینی تا مجبور نشی بخاطرش له شدن خودتو تماشا کنی ،امروزگار درس گحرکت کردم …

گریه امون نداد تا ادامه حرفمو بزنم، انگشتامو گذاشتم روی چشمام تا مانع ریختن اشکام بشه، اما شدنی نبود، سیل قطرات اشکام صورتمو خیس خیس کرده بود و بند نمیومد.

سینا چیزی نمیگفت و ساکت کنارم توقف کرده بود، هنوزم توی فکر بود،بار دیگر به چشمام دست کشیدم و اضافه کردم:

_غمگینت کردم.

_بودم.

میل داشتم برم خونه که اضافه کرد :

_میخوای با این سرو شکل بری خونه؟

راست میاظهار کرد دیدهام به‌شدت قرمز شده بود و بهم ریخته بودم

#پارت85

وقتی وسط ساعت کاری شرکتو ول کردم و اومدم خونه مامان به راهی شدارم شک کرده بود اما به روم نیورد و منم دیگه براش توضیح ندادم

مامان کنارم جای گرفت و اظهار کرد :

_دیانا مولین، چیزی شده؟

_از وقتی که اومدی زل زدی به دیوار حرفم نمیزنی،تو شرکت اتفاقی افتاده؟

تبسم کم جونی زدم و بهش نگاه کردم و اضافه کردم :

_مامان چیزیم نیست، فقط یکم خسته ام، دایی کجاست؟

_ نمیدونم کجا راهی شد سر صبحی.

آهانی اضافه کردم و به تلویزیون چشم دوختم، زن عمو و عمو و ارژنگ رفته بودن خونه ی جمتوجه شد برای اسباب کشی، بابا هم که انگاری آقای تاجیک اومده بود و داشت خرده فرمایشات اونو عملی میکرد،همونطور که به تلویزیون نگاه می کردم خطاب به مامان گفتم :

_آقای تاجیک و زنش آشتی کردن؟

مامان شونه ای بالا انداخت و اظهار کرد:

_نمیدونم والا، سر از کار این دوتا زن و مرد درنمیارم، از وقتی برگشتن آقای تاجیک شامگاها نمیاد خونه حرکت کردارشونم باهم مثله غریبه هاست.

دستمو گذاشتم زیر چراکهه ام و بیان کردم :

_شاید کم کم دارن باهم خوب میشن.

_شاید.

دقیقه ها و ساعت ها گذشت و من هنوزم روی مبل جای گرفته بودم و به دیوار نگاه میکردم، نه ناهاری نه عصرانه ای نه شامی… کشیده شدم و با پاهای سست درحالی که نگاهام سیاهی میراهی شد به سمت کف دستشویی حرکت کردم و شیر آبو باز کردم به صورتم آب زدم و تا پامو گذاشتم بیرون افتادم روی زمین و همه جا پر سیاهی شد.

تو عالم هپروت یه لحظه به این در ذهنش گذراندم الان مولین منو توی این حال ببینه از ترس سکته میکنه، یهو یه جون تازه گراهی شدم کف دستمو گذاشتم روی زمین تا بلند شم که مامان اومد و با ترس بیان کرد:

_چی شده صوتی چی بود؟

با خنده از روی زمین بلند شدم و اظهار کردم :

_هیچی پام گیر کرد خوردم زمین.

با تعجب بهم خیره شد و گفت :

_چیزیت نشده که؟

دوباره تبسمی زدم و کف دستمو زدم به کمرم و گفتم:

-نه.

و شَپَلق پخش زمین شدم.

مولین کف دستمو گراهی شد و اظهار کرد :

_یا خدا، چیشدی؟

مجدداً قد بلند شدم و با لحن مطمئنی گفتم:

_نه، نه من خوبم.

به کمک مامان بلند شدم و دستمو از دستش کشیدم بیرون و اظهار کردم :

_بابا چیزیم نیست.

دستمو گحرکت کردم به دیوار و یک قدم برداشتم که دوباره افتادم روی زمین،

مجدداً کشیده شدم و دوتا شستمو نشون دادم و گفتم :

_حرکتو داشتی؟

دستمو گذاشتم روی کف دستگیره در اتاق و بیان کردم :

_من یکم استراحت کنم.

مولین با چهره ی عجیبی بهم نگاه کرد و منم خودمو بی درنگ انداختم تو اتاق، یه لیوان آب خوردم و بعد خوابیدم.

فاطیما با کف دست زد پس سرم وگفت :

_بخاطر این روانی دوستی مونو بهم زدی؟

نگاهی به رادین که مثله گرگ به جون سارا افتاده بود انداختم و گفتم :

_دیگه دوستش ندارم، ببین چیکار میکنه؟

یهو چشمامو باز کردم و به اطراف خیره شدم، همه جا تاریک بود، چقدر خوابیده بودم من؟

مثله چی گرسنه بودم آروم در اتاقو باز کردم و رفتم توی حال و کورمال، کورمال به طرف آشپزخونه رفتم که نور کمرنگی توی حال توجهمو جلب کرد،به سمتش حرکت کردم و مشاهده کردم دایی میثم هر چند دقیقه یکبار به گوشیش نگاه میکنه و از خنده ریسه میره بعد مجدداً به مکالمه اش ادامه میده، آهسته اضافه کردم :

_دایی.

یهو برگشت و با ترس اظهار کرد :

_ها.

_منم، دیانا ، چیکار میکنی نصفه شامگاهی.

بار دیگر زد زیر خنده و گفت :

_هیچی ، هیچی.

با اخم کنارش قرار گرفتم و اضافه کردم :

_بگو دیگه.

گوشیشو گذاشت روی کشیدهگو که یه صدای دخترونه از پشت تلفن با لحن شاعرانه ای اظهار کرد :

_قلبموو بردی، قلبمووو بردی غممو نخوردی، اون دل نازک منو مثله ته دیگ ماکارونی، تو خوردی؟ تو خوردی؟

ولی چیشد که یهویی دل به قلبت داد قلبکم، ای قلبک وروجکم…

دایی میثم گوشی رو داد بهم و غش کرد از خنده، دختره با بغض اضافه کرد :

_میثم عزیزم من بغض دارم نمیتونم حرف بزنم، بای.

با خنده به دایی نگاه کردم و بیان کردم :

_او، خبریه؟

با خنده نگاهاشو باز و بسته کرد و اظهار کرد :

_میخوام یه کار کف دست و پا کنم و نومزد شیم.

با تبسم شل و ولی بیان کردم :

_پس فریبا چی؟

اخمی کرد و گفت :

-نشد که بشه، دایی از به تو نصیحت، خواهی که جهان در کف اقبال تو باشد، خواهان کسی باشد که… که؟اَکهی یادم رف

ت.

_خواهان کسی باش که خواهان تو باشد.

_آها، ایول اینه.

بلند شدم و اضافه کردم :

_ یادت میمونه، شب بخیر.

اشتهام کور شد و مجدداً برگشتم به اتاقم و خوابیدم.

******************

مادر سارا با گریه بغلم کرد وبیان کرد :

_تورو خدا اگه میدونی چی شده به منم بگو؟ سارا دیوونه شده.

سارا با دندونای کلید شد و عصبی با دیدهای قرمز به مولینش چشم دوخت و یهو از روی تخت قد بلند شد و به سمت مجسمه های دکوری روی میز حجوم برد و شروع به شکستنشون کرد و داد زد، دستامو گذاشتم روی گوشم و به حرکات دیوانه وارش خیره شدم، مولینش هراسیده به سمتش رفت و دستاشو گحرکت کرد، سارا هولش داد و به سمت حال و پذیرایی رفت و شروع به پرت کردن و شکستن وسایل کرد ، مادرش به سمتش رفت تا بگیرتش که تلفونو از روی میز برداشت و به طرفش پرت کرد، کل قاب عکسا و هرچی

#پارت86

شکستنی توی خونه بود خورد و خاک شیر کرد، نه من جرعت بلند شدن و مهار کردنشو داشتم نه مادرش میتونست کنترلش کن، کمی بهش نزدیک شدم و به کف دستای خونیش خیره شدم و اظهار کردم :

_سارا، آروم باش من همه چیو درست میکنم.

لیوان شیشه ای به سمتم پرت کرد که تند جا خالی دادم و خورد تو دیوار با گریه فریاد زد :

_غرور از کف دست حرکت کرده ی منو چجوری میخوای برگردونی؟

حرفی برای اظهار کردن نداشتم، بهش خیره شدم و گفتم :

_با دیوونه بازی چیزی درست نمیشه.

تکه شیشه ای از روی زمین برداشت و گرفت نزدیک شاه رگش و اضافه کرد :

_با خودکشی چی؟

مولین سارا با ترس شروع به خودزنی کرد و با صدای خش گرفته داد زد:

_سارا نکن، سارا توروخدا نکن.

_نه،تو اینکارو نمیکنی.

نگاهاشو بستو تا شیشه رو گذاشت روی گردنش از قفلتش استفاده کردم و دویدم سمتش و دستشو محکم گرفتم، به سختی مقاومت کرد و شیشه رو نزدیک گلوش برد، رسماً دیوونه شده بود، داشتم واقعا پی میبردم زور یک آدم عصبی از یک فرد عادی خیلی بیشتره ، مامان سارا اومد کمکم و با هم گرفتیمش، همون لحظه بابای سارا با چهره ی متعجب از در خونه وارد شد و به سمتمون دوید و نشست کنار سارا، سارا با دیدن پدرش لبخندی زد و افتاد روی زمین و شروع به لرزیدن و تشنج کرد، با چشمای پر شده عقب نشینی کردم و کف دستمو پر استرس گاز گحرکت کردم و به مولین بابای سارا چشم دوختم که وحشت کرده دور خودشون میچرخیدن،

این صحنه ها رو هیچ وقت فراموش نمیکنم هیچ وقت

#پارت87

ساعت شش صبح از خواب بیدار شدم و به سمت حموم راهی شدم، بعد گرفتن یه دوش درست و حسابی، فرقمو از وسط باز گذاشتم و آرایش ملایمی کردم و مانتوی آستین کوتای تابستانه صورتی کمرنگی به همراه یه شلوار سفید و شال سفید پوشیدم و راهی شدم بیرون، مولین و بابا خواب بودن دایی هم همینطور، یه ساندویچ کره مربای کوچولو درست کردم و درحالی که از خونه خارج میشدم خوردمش، هنوز خیلی وقت بود برای رسیدن به شرکت مصمم شدم یکم قدم بزنم و پیاده روی کنم تا برسم، صنقلبای سفید پاشنه قد بلندی که پوشیده بودم قدمو از اون چیزی که بود قد بلندتر نشون میداد و همین باعث اعتماد به نفسم میشد کیفمو روی شونه جابه جا کردم و سرمو بالا گراهی شدم و با لبخند مسیر افتادم، انقدر از پیاده روی لذت بردم که اصلاً ندرک کردم کی رسیدم، وارد شرکت شدم و با جدیت جواب سلام منشی رو دادم همون موقع رادین از اتاقش اومد بیرون، سرمو بالا گرفتم و با غرور نگاهش کردم و گفتم :

_سلام

با دیدنم کمی جا خورد، نگاهی به سر تا پام انداخت و گفت :

_علیک سلام، بفرمایید اتاقم کارتون دارم.

با آرامش اظهار کردم :

_هنوز الان رسیدم میام خدمتتون.

منشی لبشو به دندون گحرکت کرد و به من که بی تفاوت حرکت کردم توی اتاقم نگاه کرد، با ساکتش پشت میزم نشستم و رژمو از توی کیفم در اوردم و تجمشاهده کردش کردم و با همون ملایمش کشیده شدم و توی اتاقم چرخی زدم تا اینکه تلفن روی میزم زنگ خورد، بر داشتم و بیان کردم :

_بله؟

منشی کف دستپاچه بیان کرد:

_آقای آریایی اضافه کردن همین الان برید اتاقشون.

_باشه.

تلفونو قطع کردم و پشت در اتاقش توقف کردم، لبخند ملیحی روی صورتم اوردم و با زدن تقه ای به در وارد اتاق شدم، با همون تبسم گفتم :

_روزگار بخیر

رادین برآشفته غرید :

_کجایی خانم؟ یک ساعت پیش من نبیان کردم بیا اتاقم؟

سرمو کج کردم و اضافه کردم :

_یادم رفت.

انگار جوابی برای گفتن نداشت با دست به پرونده ها اشاره کرد و گفت :

_پرونده ها رو کامل کن و اینم بدون

بخاطر دیروز و ترک کردن شرکت توی ساعت کاری ازت توضیح میخوام.

بلافاصله بعد اینکه صحبتش تموم شد اضافه کردم :

_انجام نمیدم.

با تعجب بهم نگاه کرد و گفت :

_بله؟

کف دست به سینه شونه ای بالا انداختم و به پرونده ها اشاره کردم و اظهار کردم :

_این کارا وظیفه ی من نیست آقای نسبتاً محترم، مهندس تاسیسات بیارید قراره راجب یه چیزایی باهاش مشورت کنم.

پوزخندی زد و عصبی بیان کرد :

_هرکاری که گفتم انجام بده خانم، وگرنه قراردادتو فسخ میکنم و بعدم اخراج.

_اِ؟ چه خوب منکه از خدامه برم، غرامتم پیش کش نتمایل داشتیم همش مفت چنگ شما.

صورتشو جمع کرد و گفت :

_مثله اینکه متوجه نیستی؟ یا فکر میکنی باهات شوخی دارم.

باید کف دست پیشو میگرفتم که پس نیفتم بخاطر همین با لبخند اظهار کردم :

_حرف دهنتونو بفهمید لطفاً، من توی اتاقم منتظر مهندس تاسیسات میمونم، اگه اومد که هیچی نیومد به جهنم کارتون دیر مسیر میفته.

تمایل داشتم به سمت خروجی حرکت کنم که برگشتم و دوباره به پرونده ها اشاره کردم و اضافه کردم :

_آها برای این کارای دم دستی هم زحمت بکش یه کارمند دیگه استخدام کن.

با تمسخر تبسمی به چهره ی مات و مبهوتش زدم و بعد با اخم از در خارج شدم.

#پارت88

هرچی توی اتاقم منتظر موندم خبری نشد، شونه ای بالا انداختم و با خیالت راحت روی صنقلبیم لم دادم و مشغول بازی با گوشیم شدم، بعدش توی اتاق جاده حرکت کردم، یکم مجله خوندم، از پنجره بیرونو تماشا کردم خلاصه هرکاری که وقت بگذرونه انجام دادم اما همه ی اینا یک ساعت بیشتر طول نکشید و بار دیگر بیکار شدم، واقعا بلاتکلیفی و بیکاری بدترین شکل شکنجه برای یک آدمه، توی حال و هوای خودم بودم که شماره ی ناشناسی بهم زنگ زد، تماسو وصل کردم و اظهار کردم :

_بله؟

صوت گحرکت کرده ای گفت :

_سلام دیانا جان خوبی؟

از روی صوتش شناختمش و بیان کردم :

_ممنون به خوبیتون، سارا چطوره؟

با بغض اظهار کرد :

_بد.

چیزی نبیان کردم و به ادامه حرفش گوش کردم :

_دیانا تو میدونی چه اتفاقی برای این سارا افتاده نه؟

_نه.

این نه صفت و سختو برای نجات رادین نبیان کردم این نه بخاطر سارا بود، چراکه اون ازم میل داشته بود این ماجرا رو به کسی نگم.

مادر سارا با صوتی لرزون اظهار کرد :

_چرا نمیگی چیشده؟ چرا انقدر پنهون کاری میکنید شما دوتا؟ مگه من مادرش نیستم ؟

_من چیزی نمیدونم، مطمئن باشید اگر هم چیز مهمی بود سارا بهتون میگفت.

_باشه دیانا خانم، باشه، نگو… ولی بدون اگه این دختر بلایی سر خودش بیاره این تویی که مقصره.

با این حرفش یه چیزی هُری توی دلم ریخت!

_چرا من؟

_چون اگه بفهمیم مشکل چیه میتونیم کمکش کنیم، اما تو با سکوتت داری مانع نجات سارا میشی.

همون موقع در اتاق باز شد و منشی وارد اتاق شد.نگاهی بهش کردم و اظهار کردم :

_اینجوری نمیشه ،کدوم بیمارستان بستریه؟

بعد گرفتن آدرس تلفونو قطع کردم و گفتم :

_بله؟ یه در بزنی بد نیستا.

منشی با چهره ی حق به جانب بیان کرد :

_ در زدم.

_خوب، بگو.

_آقای آریایی بیان کردن امروز شرکت تعطیله همه میتونن برن،نگاه سوالی به اطراف انداختم و آهانی بیان کردم و قد بلند شدم، منشی رفت بیرون و کیفمو برداشتم و رفتم بیرون که رادین از اتاق در اومد و با برآشفتهت اضافه کرد :

_خانما آقایون، چیز غیر قابل درکیه؟ امروزگار تعطیل، جمع کنید برید.

و بعد پوزخندی زد و بیان کرد :

_غصه نخورید حقوق امروزگار ازتون کم نمیشه.

بدون نشون دادن هیچ عکس العملی چرخیدم تا برم که گفت :

_شما نه.

اخم کردم و متعجب برگشتم و اضافه کردم :

_چی؟!

با حرص اضافه کرد :

_همین که بیان کردم، همه میتونن برن جز شما.

اینبار من مات ومبهوت موندم و اون بدون توجه به من وارد اتاقش شد!

یکی از کارمندا با دلخوری گفت :

_پسر آقای آریایی بعد فوت پدرش بسیار عصبی و بی حوصله شده.

با تعجب گفتم :

_چرا نذاشت من برم؟

یکی از کارمندا با دلداری بیان کردن :

_شاید چند دقیقه بیشتر باهات کار نداره!

هرکی یه نظریه ای داد و بعد با تبسم با همدیگه خداحافظی کردن و حرکت کردن، با شک به سمت در رفتم و در زدم :

_بفرمایید.

وارد که شدم بازم مثله همیشگی رادین مشغول نوشتن چیزی بود، با این که از مرگ پدرش چند روزگار بود میگذشت اما رادین هنچنان لباس سیاهشو حفظ کرده بودند و با حسرت خاصی به عکس پدرش نگاه میکرد، اینو تو هر لحظه ای که وارد اتاقش شدم میتونستم درک کنم.

با دیدنم خودکارو توی کف دستش چرخوند وبا اخم بهم نگاه کرد و گفت :

_بله؟

حالا که با چشم منطقم نگاه میکردم رادین با این اخلاق بد و مزخرفش اصلا اون آدمی که من ازش تو ذهنم ساختم نبود ، آدمی که حتی توی عصبیتم نگاه ریلکسشو رها نمیکنه و با همون آرامش جواب محترمانه و در عین حال کوبنده ای بهت میده، رادینی که من توی ذهنم ساخته بودم یه مرد جنتلمن بود که هیچ وقت به دخترا نگاه نمیکرد چه برسه به…

_الو؟

از فکر در اومدم و اظهار کردم :

_چرا نذاشتی من برم؟

خندید و اظهار کرد :

_همینطوری، محبتی.

با نگاهای متعجب بهش خیره شدم و با دهن کجی اضافه کردم :

_دلدادگیی؟

کف دستاشو گذاشت روی میزو و به‌شدت جدی اضافه کرد :

_آره.

نمیدونستم جواب این وقاحتو چی بدم؟

#پارت89

_سلام.

نگاهی به سر تا پام انداخت و گفت :

_سلام، میتونی چند لحظه بیای بریم پیش سارا؟

متعجب از این پیشنهادش سرمو کج کردم و اظهار کردم :

_بله.

سوار ماشینش شدم و پدر سارا حرکت کرد، توی مسیر حرفی بینمون رد و بقلب نشد، جلوی بیمارستان نگه داشت و گفت:

_رسیدیم.

چیزی ناظهار کردم و پیاده شدم، یکمی از مسیرو که راهی شدیم پدر سارا کف دستشو گذاشت روی نگاهاشو اظهار کرد :

_مهناز توی بیمارستان منتظرته، من نمیتونم…

_باشه.

وارد بیمارستان که شدم مادر سارا به سمتم اومد و بغلم کرد با التماس کف دستمو کشید و اضافه کرد :

_بیا ببینش، دخترم حالش بده، روی تخت بیمارستان افتاده بیا نگاه کن.

به طرف اتاق بیمار رفتیم و سارا رو روی تخت مشاهده کردم، خوابیده بود ولی خیلی آروم نفس میکشید، با خودم اظهار کردم :

_نکنه مرده؟

مامان سارا درحالی که گریه میکرد صورتشو جمع کرد و اضافه کرد :

_من میدونم چه بلایی سر سارا اومده.

متعجب بهش نگاه کردم و بازم چیزی نگفتم، کف دستمو گرفت و اضافه کرد :

_فقط بگو کی اینکارو با دخترم کرده؟

نگاهی به چهره ی سارا و بعدش مادرش انداختم، مادر سارا با گریه شدید تری گفت :

_کمر پدرش داره میشکنه لامروت بگو.

خاموشیمو شکستم و گفتم :

_اسمش رادینه… رادین آریایی

#پارت90

تا این حرفو زدم یه پلیس آقا و مامور خانم به همراه پدر سارا از اونطرف بیمارستان به سمتم اومد و اظهار کرد :

_خانم دیانا شهامت؟

پدر سارا با چهره ی درهم و نگاه به خون جای گرفته بیان کرد :

_بله خودشه جناب سروان.

مادر سارا سرشو انداخت پایین واظهار کرد :

_چاره ی دیگه ای نداشتیم.

انگار روزه ی خاموشی گراهی شده بودم، چیزی ناظهار کردم و به مامور خیره شدم، لحظه ی آخر برگشتم و به مادر سارا اظهار کردم :

_به پدر و مادرم خبر ندید، لازم باشه خودم میگم.

برگشتم و باهمراهی اونا از بیمارستان خارج شدم

به اداره ی آگاهی راهی شدیم، و بعد چند دقیقه الاف بودن نوبتم شد و حرکت کردم توی اتاق.

هرچی میدونستم و نمیدونستم از رادین آریایی، شرکت، دانشگاه همه چی بهشون اضافه کردم.

_برای این ادعات مدرک داری؟

سرمو بالا اوردم و با خنده اضافه کردم:

_شما منو به زور اورمشاهده کرد اینجا اونوقت من ادعا کردم؟

کلافه اظهار کرد :

_جواب منو بده خانم.

دیدهامو بستم و اظهار کردم :

_عکسش تو گوشیم هست سارا برام فرستاد.

عکسو نشونش دادم بهش خیره شد و رو به کناریش اظهار کرد :

_بررسی کنید فتوشاپ نباشه.

_چرا منو اورمتوجه شد اینجا؟ به چه جرمی

_صبر داشته باش، اگه بی گناه باشی ثابت میشه.

با نگاهای درشت شده اظهار کردم :

_منکه همه چیزو گفتم.

بدون اینکه جوابی به حرفم بده بیان کرد :

_آدرس دقیق محل زندگشو بنویس.

آدرس خونه و شرکتو نوشتم و بهش دادم، برگه رو لای پرونده گذاشت و گفت :

_تا پایان پرونده نباید از شهر خارج شی چراکه شاکی خصوصی داری، بعد بررسی این عکس و آدرس و صحت حرفایی که زدی

دوباره برای کامل کردن اطلاعات بهت خبر میدیم.

با سر حرفشو تایید کردم و از آگاهی خارج شدم.

#پارت91

_اجازه هست من برم؟

_بفرمایید.

از اتاق خارج شدم و حرکت کردم بیرون سوار تاکسی شدم و بعد چند دقیقه رسیدم خونه، به در حیاط نگاه کردم و نفس عمیقی کشیدم و اظهار کردم :

_خداروشکر نگهم نداشتن وگرنه مامان دق میکرد.

قدم اولو برداشتم تا برم داخل خونه که یهو فاطیما مثله جن پرید جلوم، حیرت زده بهش نگاه کردم و اضافه کردم :

_تو اینجا چیکار میکنی؟

با اخم گفت :

_اظهار کردم به توئه نامرد باشه رفاقتمون تمومه، باید خودم بیام آشتی.

بدون هیچ ری اکشنی از حرکت ایستاده بودم و نگاهش میکردم.

جلو اومد و با حرص گفت :

_من برای آشتی پا پیش گذاشتم، نکنه میخوای بغلتم بکنم؟

یهو زدم زیر خنده و محکم بغلش کردم و گفتم :

_تو که میدونی بعد هر دعوایی آخرش خودت باید بیای آشتی، چرا قهر میکنی؟

_چراکه گاهی وقتا تحمل قیافه ی نکبتتو ندارم.

با یادآوری اتفاقاتی که توی این سه چهار روزگار برام افتاد محکمتر بغلش کردم و گفتم :

_دیگه حتی اگه تحمل کردنمم برات سخت شد باهام قهر نکن. _نمیبیان کردی هم خودم میدونستم، تازه دیروز میل داشتم بیام برام کار پیش اومد.

همونطورکه بغلش کرده بودم سرمو گذاشتم رو شونه اش و گفتم :

_فاطیما من رفاقت جز تو ندارم بگو همواره هستی.

_هستم دوست جونیم هستم.

_بگو منو تنها نمیذاری.

_باشه، ول کن تو خیابان زشته دارن نگاهمون میکنن.

_بگو که قهر نیستی.

بگو که دلت ازم

صاف شده.

بگو.. بگو.. بگو

خودشو به زور ازم جدا کرد و گفت :

_اَه ولم کن دیگه چشام لوچ شد.

با اخم عقب راهی شدم و اظهار کردم :

_زهر مار، تو نمیدونی من چه فشاری توی این چند وقته متحمل شدم.

_از دوری من؟

به سمت خونه حرکت کردم و گفتم :

_نه داداچ،بیا تو

اومد توی حیاط و باهم راهی شدیم داخل، با تبسم سلامی به بابا و مولین کردم و اضافه کردم :

_فاطی بیا.

فاطیما با متانت به مامان و بابا سلام داد و اوناهم جوابشو دادن به سمت اتاقم راهنماییش کردم و روی تختم نشستم، مقنعه مو از سرم در اوردم، از پنجره ی اتاقم ساختمان خونه ی آقای تاجیکو خیره شد و اضافه کرد :

_خونه شون معرکه است.

لبامو به سمت پایین جمع کردم و اظهار کردم :

_خونه شما هم همش یه هوا از این کوچک تره ها، بچه پولدار.

با خنده گفت :

_مرض.

نشست کنارم و گفت :

_اتاقت چقدر تغییر کرده.

بهش خیره شدم و چیزی نبیان کردم، با خنده بیان کرد :

_چیه؟

تبسم آزرده و کمرنگی زدم و اظهار کردم :

_فکر میکنی مثله اون روز جواب سر بالا میدم که از اتفاقات اخیر سوال نمیپرسی؟

نگاه افسردهی بهم انداخت و بیان کرد :

_بسیار… ولش کن.

مثله خودش گفتم :

_نه بگو دلخور نمیشم.

_به‌شدت قلبمو شکستی، همش با خودم میبیان کردم مگه من چقدر… بیخیال دیانا.

کف دستشو گرفتم و گفتم :

_ببخشید فاطیما، معذرت میخوام… اون روزا حال روحی من خوب نبود، عشق رادین منو کور کرده بود جوری که هیچی و هیچکس به نگاهم نیومد.

فاطیما با تبسم شیطونی گفت :

_پس درست حدس زده بودم، بسیار تابلو بودی.

بی حوصله لبخند زدم و اضافه کردم :

_به فعل دقت نکردی گل من، بودَم.

فاطیما اخمی کرد و گفت :

_رادین که پسر خوبیه! چرا بودی؟

پوزخندی زدم و گفتم :

_خوب؟ تو هیچی نمیدونی.

_باشه بگو منم بدونم.

دهن باز کردم که حرف بزنم که صوتی آخ کشیده مولین توی خونه پیچید، به فاطیما نگاه کردم و اضافه کردم :

_صوتی مولین بود؟

فاطیما وحشت کرده به در چشم دوخت و گفت :

_فکر کنم.

دویدم و درو باز کردم و به اطراف خیره شدم، یهو متوجه شدم مولین کف دستشو گذاشته روی شکمش و نشسته وسط خونه.

_مولین چی شده؟

در خونه رو باز کردم و داد زدم :

_بابا، بابا.

بابا با کلاه و دستکش باغبونی هراسون گفت :

_ها؟

به داخل خونه اشاره کردم و به‌سرعت برگشتم پیش مامان و

به کمک فاطیما و بالاخره بابا مولینو سوار ماشین کردیم و بردیم بیمارستان، فاطیما رو با اصرار مسیری خونه شون کردم و روی صندلی های مسیر روی بیمارستان منتظر نشستم،بابا رو داخل مسیر ندادن و فقط من بودم دکتر اومد بیرون و گفت :

_شما همراهیشی ؟

_بله ، حالش چطوره؟

لبخندی زد و اظهار کرد :

_چیزی نیست، چراکه دوقلو باردارن باید این ماه های آخرو پیاده روی کنن، این دردا عادیه.

_والا نه ماه تو شیکم مادرمون بودیم این ادا هایی که اینا در میارنو نیوردیم.

دکتری نسخه ی دارو هایی که تجویز کرده بودو بهم داد و حرکت کرد.

بعد چند دقیقه ای مولینو مرخص کردن و با هم سوار ماشین شدیم، بابا برگشتو گفت:

_مریم آب میوه بگیرم برات؟

مامان خودشو باد زد و گفت :

_آب پرتقال بگیر.

نگاه چندشی به دوتایی شون انداختم، بابا از ماشین پیاده شد و سه تا آب پرتقال گرفت و برامون اورد، به لیوان آب پرتقال نگاه کردم و بیان کردم :

_بابا، همه پرتقال؟ نباید میپرسیدی من چی میخورم؟

بابا لبخند زد و اظهار کرد :

-یادم حرکت کرد.

رو به مولین کردم و اضافه کردم :

_من تو شکم تو بودمم اینجوری به فکر تغذیه من بودی؟

مولین همونطورکه آب میوه میخورد زد زیر خنده و اظهار کرد :

_رسول دیانا تو شکمم بودو یادته؟

بابا بیشتر لبخند زد و گفت :

_ای خدا، آره.

با خنده اظهار کردم :

_چی شده

#پارت92

مولین؟

_شکم اولم بودی منم که مثله الانای تو پر جنب و جوش بودم با بابات دوترکه موتور سوار شدیم از همینجا حرکت کردیم تا شمال. دیدهامو درشت کردمو و بیان کردم :

_خب، بعدش؟

بابا ادامه داد :

_بعدش دونفری چهارتا لیوان آب زرشکو یه جا خوردیم.

با دهن باز بیان کردم :

_مگه آب زرشک برای زن باردار بد نیست؟

مولین لبخند زد و اضافه کرد :

_وای رسول من هنوز مزه ی اون شربت زعفرونی که عالیه خانم خونش بهمون داد زیر زبونمه.

_لامروتا.

مولین دستشو گذاشت روی شکمشو با خنده ی شمشاهده کرد تری گفت :

_عالیه خانم بنده خدا نمیدونست تورو باردارم گفت اصلا زعفران برای زن باردار سمه!

_بعدش چی شد؟

بابا آب میوه شو قورت داد و اظهار کرد :

_هیچی دیگه برگشتیم بسیار خوش گذشت.

مولین_رسول یه بار دیگه با موتور بریم کیف میده.

عصبانی گفتم :

_اونو نمیگم خودمو میگم.

بابا_حالا ببین دکتر چی اضافه کرد.

_چی بیان کرد؟

مولین اخمی کرد و گفت :

_حرف مفت، اظهار کرد یا بچه تون میمیره زبونم لال، یا وقتی به دنیا میاد یکم از نظر مغزی مشکل پیدا میکنه خول وضع میشه.

بابا ماشینو زد تو دنده و اضافه کرد:

_دکتره معلوم بود بی سواد الکی حرف میزنه،

خداروشکر به جهان اومدی صحیح و سالم.

با لبای جمع شده به بیرون نگاه کردم و اظهار کردم :

_از نعمت سر راهی بودنم محروم شدیم.

#پارت93

دم در ورودی شرکت این پا و اون پا کردم و رو به آسمون اضافه کردم :

_خدایا چیکار کنم!؟ برم تو میفهمه من لوش دادم پدرمو درمیاره.

یکم دیگه صبر کردم و بعد اظهار کردم :

_نه، اگه قرار به احضاریه فرستادن برای فرد متجاوز باشه که سنگ رو سنگ بند نمیشه احتمالاً کف دستگیرش کردن.

نفس عمیق کشیدم و وارد شدم و دقیق به اطرافم خیره شدم، همه ریلکس مشغول انجام کارشون بودند و خبری نبود، منتظر یه اتفاق بودم ولی انگار همه چی نرمال بود!

منشی سرش توی کار خودش بود و مثله همیشگی کشیده نشد بهم سلام کنه، از کنارش رد شدم تا برم توی اتاقم که

مثله سابق و قبل مشغول شدن به کارم توی شرکت سرشو بالا گحرکت کرد و گفت :

_بله؟ کجا میری خانومم؟

یه ابرومو انداختم بالا و به در اتاقم اشاره کردم و اضافه کردم :

_دارم میرم اتاقم! باید اجازه میگحرکت کردم؟

منشی عینکشو گذاشت روی سرش و اظهار کرد :

_آقای آریایی اظهار کردن شما اخراجید، و اجازه ندارید پاتونو بزارید شرکت.

تپش دلم رفت بالا و با استرس اظهار کردم :

_دقیقا با چه لحنی این جملاتو بیان کرد؟

آوایی از پشت سرم با خشم بیان کرد:

_اخراجی و دیگه پاتو توی شرکت نمیزاری.

نگاهامو بستم و با دهنم نفس کشیدم و برگشتم و بهش خیره شدم، اگه میگفتم از دیدهاش خون میبارید دروغ نگفتم به یک آن کف دسته ی کیفمو گحرکت کرد و به سمت در اتاق کشید، شوکه شده هممسیرش حرکت کردم و اعتراضی نکردم، در اتاقو محکم بست و داد زد :

_پیش خودت چی خیال کردی؟ خیال کردی من رادین آریایی پسر امیر مسعود آریایی بزرگ با اون همه دبدبه وکبکبه با گزارش توعه یه علف بچه کف دستگیر میشم؟

کف دستشو بالا اورد و با یک حرکت زد زیر مانیتور روی میزشو پرت شد افتاد روی زمین و تیکه تیکه شد.

دوتا دستامو گذاشتم روی گوشم و بیان کردم :

_روانی، روانی

. یه هیولا جلوم از حرکت ایستاده بود من مطمئن بودم رادین مشکل روانی داشت، مطمئن بودم،

قد بلند، کشیده خنده و گفت :

_اول با سارا هماهنگ میکردی خوب، ادعای بدون مدرک میکنی؟به رادین آریایی تهمت میزنی؟ عکس فتوشاپ میدی به پلیس؟ وای، وای، وای چه جرم سنگینی، ازت شکایت نمیکنم زیرا دلم برات میسوزه، ولی دیگه چیکار میشه کرد، تو سر پلیس کلاه گذاشتی.

کف دستمو از روی گوشم برداشتم و بهش خیره شدم، داشت چی میگفت؟ من؟ جرم؟

خم شد و از توی گاوصندوق چندتا کاغذ و چیزای دیگه برداشت و گذاشت توی کیفش و بعد تموم شدن توقف کرد و تبسم مسخره ای بهم زد و اضافه کرد :

_نوچ، رنگت پریده، به نظر من قبل اینکه دستگیر بشی خودت به جرمت اعتراف کن.

همون لحظه گوشیم شروع به زنگ زدن کرد، آب دهنمو قورت دادم و بی توجه به آوای گوشی گفتم :

_تو که خودت میدونی من بی گناهم، تو مجرمی، کسی که باید کف دستگیر بشه تویی نه من.

دیدهکی زدو بیان کرد :

_ببین بین خودمون باشه، من میدونم اما چه کنیم که پلیس نمیدونه.

کیفو انداخت رو شونه اش و به سمت خروجی اتاق حرکت کرد و گفت :

_یه چیزی هست اگه بهت نگم برای همیشه تو دلم میمونه.

عقب گرد کرد و با چهره ی جدی بهم چشم دوخت و اضافه کرد :

_ ازت خوشم میومد… کاش

ادامه حرفشو نزد و پشتشو بهم کرد و آروم گفت :

(_ صبر میکردی)

چراکه آواش آروم بود نفهمیدم چی گفت بدون اینکه بهش نگاه کنم اظهار کردم :

_ برعکس من که ازت متنفرم؟

_برعکس تو که ازم متنفری،…خداحافظ.

برآشفته کف دستمو مشت کردم و محکم کوبیدم به میز و قرار گرفتم روی صنقلبی من برای همیشه رادین تصوراتمو خاک کردم ، یه مرده دیگه زنده نمیشه…ثابت میکنم کی هستی و میدمت کف دست پلیس.

از شرکت زدم بیرون و سر درگم به اطراف نگاه کردم، باید چیکار میکردم؟ کجا باید میرفتم؟ بار دیگر گوشیم زنگ خورد مامان بود! تماسو وصل کردم و بیان کردم :

_بله ؟

سریع و با استرس گفت :

_دیانا داری چیکار میکنی؟

چیزی ناضافه کردم، با آوای لرزون اضافه کرد :

_یه اشتباهی شده ،تند بیا خونه باشه؟

جلوی گریه مو گراهی شدم و با صورت جمع شده اظهار کردم :

_چیشده میگه؟

یه دفعه آوای بابا توی گوشی پیچید که بیان کرد :

_دیانا چیشده ؟ از آگاهی زنگ زدن بیان کردن باید بری اونجا

زدم زیر گریه و اضافه کردم :

_بابا من کاری نکردم، بگو چیکار کنم من نمیخوام برم زندان.

_مگه چیکار کردی؟ بگو دخترم بگو بابا.

نمیدونستم چی بگم به سختی گفتم :

_یکی برای من پاپوش دوخته، من هیچ کاره ام

_چیزی نیست، بیا بریم آگاهی آدرسشو بده و تمام.

_نیست، بزار بپرسم ببینم کی میاد.

بدو بدو رفتم توی شرکت و اظهار کردم :

_رادین کجا رفت؟ کی میاد؟

منشی لباشو جمع کردو بیان کرد :

_چرا باید بگم؟

داد زدم :

_زیرا من میگم.

با ترس بهم چشم دوخت و گفت :

_چرا داد میزنی؟ نمیدونم کی میاد برای شرکت خریدار اومده بود راهی شد.

متعجب اضافه کردم :

_خریدار؟

#پارت94

منشی پشت دیدهی نازک کرد و اظهار کرد :

_بله.

گوشی رو گذاشتم روی گوشم و اضافه کردم :

_راهی شده… پیداش میکنم، پیداش میکنم.

با ترس و هیجان

گوشیرو قطع کردم و یه تاکسی گراهی شدم و به سمت خونه ی فاطیما حرکت کردم.

بار دیگر گوشیم زنگ خورد شماره ناشناس بود تماسو وصل کردم و چیزی ناظهار کردم آوای دایی توی گوشی پیچید که گفت :

_سلام دایی ، یه وقت خر نشی به حرف اون بابای اسکولت گوش کنی بری خودتو معرفی کنی ، برو خونه یکی از دوستات من میام پیشت،رفیق دارم شامگاهونه از مرز ردت میکنم.

با گریه اضافه کردم :

_چی میگی دایی؟ مرز چیه؟

_ببین اون با من حبس ماله مرررده،..

_دایی.

اها تو دختری.. دِ برای همین میگم نیا خونه، من میفتم دنبال کارت پاش برسه خودم جات میرم حبس اما نمیذارم یه دقیقه بری اون تو باشه دایی؟

_باشه، باشه من قطع کنم.

_آره سیمکارتتو بشکن، گوشیتو هم پرت کن بنداز تو جدول یه وقت ردیابیت نکنن،خدافظ .

اشکامو پاک کردم واز ماشین پیاده شدم پشت در خونه ی فاطیما از حرکت ایستادم و دکمه ی آیفونو زدم، فاطیما از پشت آیفون بیان کرد :

_سلام دیانا جون از اینطرفا.

درو باز و منم با عجله وارد خونه شدم، ریز خندید و بیان کرد :

_خوش اومدی، اتفاقا امروزگار اشکانم نرفت سر کار.

خودمو عادی جلوه دادم و اضافه کردم :

_مزاحم نباشم؟

_زر نزن بابا، بشین چایی بیارم برات.

روی مبل جای گرفتم و با دستای لرزون سیمکارت گوشیمو در اوردم و میل داشتم بشکنمش که فاطیما با تعجب گفت:

_چیکار میکنی دیوونه؟

راست میگفت دیوونه شده بودم،سیمکارتو انداختم توی کبفم و با خنده الکی گفتم:

_هیچی.

اومد کنارم جای گرفت و گفت :

_یه خبر خوب دارم برات.

_چی؟

همون موقع اشکان از اتاق خواب اومد بیرون و اضافه کرد :

_سلام دیانا خانم.

سلام و احوال پرسی کردم و اظهار کردم :

_چی شده فاطی؟

جیغ خفیفی زد و گفت :

_حدس بزن.

کف دستمو گذاشتم روی چشمامو اظهار کردم :

_حوصله ندارم بگو.

فاطیما اخمی کرد و بیان کرد :

_چیزی شده؟

همون موقع لب تاب اشکان که روی میز بود شروع به آلارام دادن کرد،اشکان با خنده اضافه کرد :

_رادینه. میخواد تبریک بگه.

دیدهامو درشت کردم و بیان کردم :

_رادین؟وصل کن.

اشکان با تعجب کلید وصلو زد و با خنده بیان کرد :

_سلام رادین.

رادین با خنده اضافه کرد :

_سلام بابا کوچولو.

اشکان تا میل داشت حرف بزنه لب تابو چرخوندم سمت خودم و بیان کردم :

#پارت95

_کجا رفتی ؟ پیدات میکنم بخدا پیدات میکنم.

فاطیما کف دستمو گحرکت کرد و اظهار کرد:

_ خاک به سرم، چی میگی؟

کف دستمو کشیدم و گفتم :

_فاطیما این شیاده، این به سارا تجاوز کرده.

اشکان با بهت اظهار کرد :

_دیانا زشته این چه حرفیه میزنی؟

_خودش اظهار کرد، اشکان بخدا همین چند ساعت پیش زل زد تو دیدهام اضافه کرد.

اشکان _دیانا رادین خارج از کشوره.

با اصرار گفتم :

_دروغ میگه.

سرمو گذاشتم رو میز، همه سکوت کرده بودیم، تماس کمی قطع و وصل میشد رادین که از عکس العمل من تعجب کرده بود اظهار کرد :

_اشکان میخوام با دیانا خصوصی حرف بزنم.

منتظر به رادین نگاه کردم و گفتم :

_کجا راهی شدی؟ کجا فرار کردی.

رادین کف دستشو گذاشت روی صورتش و اظهار کرد :

_لوکیشنو ببین .

داد زدم :

_بگو کجایی، باید خودتو معرفی کنی.

دستشو از روی دیدهاش برداشت و بهم نگاه کرد و گفت :

_نگاه کن لوکیشنو.

به لوکیشنش خیره شدم و متوجه شدم زده کانادا_آمریکا، با پوزخند گفتم :

_ساختگیه، ببین برای من داستان نباف، تو باید تاوان بدی.

قد بلند شد و تصویر لب تابو چرخوند و از خونه رفت بیرون، خیابونو بهم نشون داد و از یه عابر که رد میشد سؤال کرد : Aynjachh Kshvryh?_

مرده با تعجب گفت :

_What

رادین بار دیگر تکرار کرد

_Aynjachh Kshvryh?

طرف ریز خندید و روی شونه ی رادین زد و رد شد، خواست بره سمت یکی دیگه که مات و مبهوت بیان کردم :

_بسه

_دیگه خیابون و آدما رو که نمیتونم بسازم.

چیزی ناظهار کردم و با تعجب به صفحه لب تاب خیره شدم و بیان کردم :

_اگه تو رادینی… پس اونی که شرکته کیه ؟

#پارت96

با کلافگی به اطراف خیره شد و بعد رو به من گفت :

_ببین گوش کن چی میگم باشه؟

کم کم داشتم از تعجب شاخ در میوردم، به خودم اومدم و گفتم :

_سر و صوت زیاده نمیفهمم چی میگی.

تو این فاصله که من بهت زده بهش نگاه میکردم و تماس کمی قطع و وصل میشد به خونه اش برگشت، لب تابو روی میز گذاشت و با عجله اومد روی صنقلبی بشینه که صندلی گیر کرد و عقب نحرکت کرد عصبی صندلی رو با پشت پا هول داد و انداخت اونطرف و روی دوزانو کنار میز قرار گرفت و اضافه کرد :

_ببین ، این مسئله باید بین خودمون بمونه، نزار کسی بفهمه.

از گیجی در اومدم و گفتم :

_من نمیفهمم! اونی که یک ساعت پیش باهاش حرفم شد تو نبودی، پس کی بود ؟

عصبی مشتشو کوبید روی میز و اظهار کرد :

_برادرمه، گوش کن

کف دستمو گذاشتم روی دهنم و گفتم :

_جلل خالق، مو نمیزنید به مولا .

انگشت شست و اشاره شو گذاشت روی چشماش و بیان کرد :

_من همین الان با اامان پرواز میام ایران تو فقط تا اون موقع اینو مثله راز پیش خودت نگه دار،باشه؟ به هیچ کس نگو حتی اشکان و

خانومش.

اخمی کردم و بیان کردم :

_اون مجرمه باید دستگیر بشه، همین الانشم فرار کرده معلوم نیست رفته کجا این وسط منم که دارم بیچاره میشم.

_اون جز خونه ی پدریمون تو ایران جایی برای رفتن نداره، من میام پیداش میکنم و همه چیزو حل میکنم، اصلا میرم کلانتری خودمو معرفی میکنم، فقط تو یه امروزو تحمل کن خوب؟

داشتم فکر میکردم چی جوابشو بدم که تلفن خونه ی فاطیما شروع به زنگ زدن کرد، فاطیما بیرون اومد و نگاهی به من کرد و بعد به سمت تلفن راهی شد و جواب داد،

_سلام، بله، بله اینجاست… شما؟

رادین _چی شده؟

به فاطیما خیره شدم و ناخونمو جوییدم و زیر لب اظهار کردم :نکنه پلیس باشه؟

رادین بار دیگر بیان کرد :

_میگم چیشده؟

_نوچ،..ساکت .

فاطیما زیر دیدهی بهم نگاه کرد و گفت:

_ببخشید متوجه نشدم.

یه دفعه دیدهاش درشت شد و با آوای کشیده اظهار کرد :

_چی آگاهی؟

با این حرف فاطیما یهو از جام قد بلند شدم و کیفمو از روی صندلی برداشتم.

_فهمیدن اینجام میان دستگیرم میکنن .

رادین با خنده ی ناباورانه ای گفت:

_بابا تو که کاری نکردی انقدر میترسی؟

با یاد آوری حرفای برادر رادین به فاطیما که داشت با تلفن حرف میزد چشم دوختم و گفتم :

_باید برم .

رادین ریلکس اظهار کرد :

_ کجا؟

الان بود که تفاوت بزرگ رادین و برادرشو درک میکردم ، دندونامو روی هم فشار دادم و گفتم :

_چطور میتونی انقدر خونسرد باشی؟هه حق داری برای تو که مهم نیست من تو دردسرم.

_اینجوری که فکر میکنی نیست.

_هست.

_نوچ، شماره مو یادداشت کن رسیدم باید ببینمت.

شماره شو شتاب‌زده تند یادداشت کردم ولی با به خاطر اوردن چیزی نا امید سر جام نشستم و اضافه کردم :

_الان فاطیما منو لو میده، کجا برم؟

رادین بی مقدمه اظهار کرد:

_کلیدارو از آرش بگیر، برو شرکت.

_نمیدونم کجاست گوشی شو جواب نمیده.. گفتن حرکت کرده سفر ولی باید یه خبر بده نه؟… تو نمیدونی؟

حرفم که تموم شد به وضوح متوجه ی رنگ پریدگی عجیب رادین شدم،دیگه وقتی رادین اینطوری میشد وای به حال من! یه حسم چیز خوبی بهم نمیاظهار کرد.

تبسم پر استرس زدم و گفتم :

_چیشد؟

_نمیخوای بگی اون داداش روانیت آرشو سر به نیست کرده؟

کشیده شد و توی خونه جاده حرکت کرد و بهم نگاه کرد اظهار کرد :

_نمیدونم، باید بیام پیداش کنم و باهاش حرف بزنم،تو فقط دست نگه دار و صبوری کن ، آدرس خونه ی یکیو بهت میدم زنگ میزنم باهاش هماهنگ میکنم برو اونجا.

_نه رادین، نه… من پیداش میکنم من اونو پیدا می‌کنم.

با عجله به سمت بیرون دویدم و متوجه ی فاطیما شدم که با ترس داشت به اشکان چیزی میگفت، تا منو دید اضافه کرد :

_دیانا…

نذاشتم حرفشو بزنه و درو باز کردم و بیرون حرکت کردم، اشکان پشت سرم دوید و اظهار کرد:

_دیانا کجا میری؟ وایستا ؟

بدو بدو و از خونه ی فاطیما دور شدم و نفس زنان خم شدم و کف دستمو گذاشتم روی پاهام، رادین گفته بود خونه ی پدری، پس رفته خونه ی پدری… خونه ی پدر اینو از کجا پیدا کنم؟

#پارت97

با یادآوری خونه ای که مراسم آقای آریایی توش برگزار شد جون تازه ای گرفتم و یه تاکسی گرفتم و آدرسو بهش داد و راهی شدم اونجا، درخونه بسته بود و قفل شده بود، دستمو به نرده های جلوی در خونه گراهی شدم و دکمه ی آیفونو زدم، کسی جواب نداد، جلوی در قرار گرفتم و منتظر موندم، یک ساعت گذشت و بازم کسی نیومد، بلند شدم و از دور به بزرگی و شکوه خونه نگاه کردم و اضافه کردم :

_مرده شور خودتو اصالت خانوادگی تو ببرن کجایی؟

_پس اونی که اینجا بود و بهم گفت برگردم سر کار رادین بود ، اونی هم که سرم داد زد راتین بود! پس اونی که توی دانشگاه باهاش بحث کردم کی بود؟… مسلماً رادین بود!چون کارت دانشجویی رو که نمیشه…

_ببخشید؟

برگشتم و به کسی که حرف زد خیره شدم و گفتم :

_سلام.

یه خانم نسبتاً قد کشیده با موهای بلوند و چهره ی تقریباً آرایش کرده، لبخند نصفه نیمه ای زد و گفت :

_سلام، بفرمایید.

به سرتا پاش نگاه کردم و گفتم :

_کاری ندارم ، منتظر کسی هستم.

_منتظر کی؟

یه تای ابرومو انداختم بالا و گفتم :

_چرا باید بگم؟

لبخند دیگه ای زد و گفت :

_چون جلوی خونه ی ما ایستادی.

به خونه ی آقای آریایی اشاره کردم و بیان کردم :

_این خونه ی شماست؟

_بله.

من تحمل این حجم بدبختی رو نداشتم با حالت بی چاره ای اضافه کردم :

_پس خونه ی آقای آریایی کو؟

کف دست به سینه از حرکت ایستاد و اظهار کرد :

_پس دنبال آقای آریایی میگردی؟

یه کف دستی خورده بودم این دختره یکم مشکوک بود!

_عزیزم ایشون خونه رو فروختن به ما و خودشون حرکت کردن .

_کی؟

_تقریباً سه هفته پیش.

_آهاا، پس شما لطف کرمشاهده کرد بعد خرید خونه مراسم ختم مالک

سابقو اینجا برگزار کردید؟

با کف دستپاچگی مشهودی گفت :

_نمیفهمم عزیزم چی میگی .

واضح میگم.،من نهایت دو هفته پیش توی همین خونه مراسم ختم آقای آریایی شرکت کردم.

خشکش زد و بهم چشم دوخت، دیدهامو ریز کردم و اضافه کردم :

_تو کی هستی؟

چهره ی مهربونش تغییر کرد و با حالت تهاجمی بیان کرد :

_فیلم پلیسی دوست داریا،برو کنار ببینم.

برگشت و سوار ماشینش شد، با غیض داد زدم :

_چرا نمیای بری خونه ات؟

جوابمو نداد و گاز ماشینو گراهی شد و راهی شد، لگدی به سنگ فرش های زمین زدم و اضافه کردم :

_خدایا چه گناهی به در گاهت کردم که اینجوری میکنی

جادهمو کشیدم و میل داشتم برم که یه ماشین به سمت خونه اومد، پشت درخت قایم شدم و خیره شدم، راتین بود! با همون کیفی که چند ساعت پیش از شرکت برداشت، معلوم بود میمیل داشت هرچی هست و نیست بفروشه و فلنگو ببنده و بره، رادین بیچاره هم اونور جهان از همه جا بی خبر.

خوب الان باید چیکار میکردم ؟ اها باید زنگ میزدم پلیس همه ی ماجرا و ابهولیتو توضیح میدادم و بعدشم به سارا میاظهار کردم که نباید از راتین بترسه زیرا راتین رادین نیست و یه فرد متدله .

ریموت در خونه رو زد و منم تند دستمو تو کیفم کردم تا گوشیمو… گوشیمو!

_ای وای گوشیمو از خونه ی فاطیما بر نداشتم.

سراسیمه به اینطرف و اونطرف نگاه کردم که یهو یکی یه چاقو گرفت جلومو اضافه کرد :

_ساکت باش و مثله یه دختر خوب برو جلو.

با وحشت به چاقو نگاه کردم و اضافه کردم :

_باشه، باشه.

_آفرین.

جلو تر رفتیم و به یه ماشین رسیدیم قشنگ که دقت کردم متوجه شدم اینکه ماشین همون دختره است!

سوار ماشین شدم، دختره پشت فرمون قرار گرفته بود، با متوجه شدن من پوزخندی زد و ماشینو روشن کرد

#پارت98

به چاقو چشم دوختم و گفتم :

_با من چیکار دارید؟

دختره ریز خندید و اظهار کرد :

_تو با ما کار داشتی که.

دوباره به چاقو چشم دوختم و بیان کردم :

_من به هفت جد و آبادتون خندیدم که با شماها کار داشته باشم.

مرده از پشت گفت :

_ببر آواتو.

آب دهنمو قورت دادم و اظهار کردم :

_نگاه.

زیر لب بیان کردم :تو فقط آرا باش حیوان.

چاقو رو اورد نزدیک تر و با غیض گفت:

_اظهار کردم خفه.

_باشه، باشه.

داد زد:

_اظهار کردم خفه.

بمیر بابا، چیزی نبیان کردم و به رو به رو خیره شدم، برای یه پسره نگاه و ابرو اومدم تا نجاتم بده مرده آروم بیان کرد:

_هوس کردی بمیری؟

_نگاه و ابرو نیا برای مردم، وگرنه شاهرگتو میبرم.

خفه خون گرفتم و دیگه چیزی نگفتم.

توی حیاط یه خونه همون اطراف نگه داشت و پیاده شدیم درو قفل کرد و چاقو رو پشتم گرفت و گفت :

_برو تو.

راهی شدم تو خونه یه خونه ی نقلی کوچولو بود، چه خوب که اینجا آدمو گروگان میگیرن، دختره هولم داد و گفت :

_برو جلوتر.

به حرفش گوش کردم ، رسیدم به پله ها پایین حرکت کردم یه جایی مثله انباری بود، تا وارد شدم درو بست و رفت، با ترس به در مشت زدم و گفتم :

_کجا رفتی؟ باز کن درو.

داشتم به در مشت و لگد میزدم که. یکی از پشت سرم گفت :

_دیانا

هراسیده به در چسبیدم و اضافه کردم :

_یا خدا

#پارت99

_آروم، منم آرش

به چهره ی زخمی و ورم کرده اش نگاه کردم و اضافه کردم :

_چ..چرا این شکلی شدی آرش،اینجا چیکار میکنی؟

نزدیکم اومد و اظهار کرد :

_تو خودت اینجا چیکار میکنی؟ کی اوردت اینجا؟ رادین؟

_نمیدونم چطوری برات توضیح بدم که بفهمی.

آرش کلافه کف دستشو روی گونه ونگاه ورم کرده است گذاشت و بیان کرد :

_هر جور میخوای بگو.

به در چشم دوختم و با هیجان گفتم :

_بین اینی که مارو اورده اینجا رادین نیست راتینه داداش رادین، من خودم چند ساعت پیش با رادین حرف زدم ماجرا رو برام توضیح داد اون الان کاناداست….

آرش با تاسف بهم نگاه کرد و اظهار کرد :

_ ساده لو، تو این چرندیاتو باور کردی؟

با اصرار اظهار کردم :

_خودم با نگاهای خودم دیدم .

خندیم و اظهار کردم :

_تازه ببین شماره شو هم بهم داد، من الان زنگ…

آرش برآشفته شماره رو از کف دستم گراهی شد و پرت کرد اونطرف و با صوتی خش دار داد زد :

_دیانا این چرت و پرتارو باور نکن، من دارم دیوونه میشم یک هفته است توی این دخمه گحرکت کردارم اون مردک روانی کلاهبردار معلوم نیست داره با شرکت و کل سرمایه من و بقیه سهام دارا چه غلطی میکنه،بعد تو داستان دوقلو های افسانه ای برای من تعریف میکنی؟

چیزی ناظهار کردم و به دیوار تکیه دادم،نزدیک نیم ساعتی گذشت و صحبتی بینمون رد و بدل نشد، به گوشه ای خیره شده بودم و همه جا غرق در خاموشی بود.

آرش روی زمین دراز کشید، دستشو گذاشت روی صورتش و خاموشیو شکست :

_دارم کور میشم نگاه سمت راستم هیچ جارو نمیبینه.

با مضطربی حرکت کردم کنارش نشستم به چشمش چشم دوختم و با قلبهره گفتم :

_بسیار ورم کرده.

متوجه شدن آرش تو همچین وضعیتی برام غیر قابل باور بود.

_آرش چطوری اوردنت اینجا؟

_نذاشت آب کفن پدرش خشک بشه بدون خبر دادن به منو سهام دارا برای شرکت مشتری پیدا کرده بود،حرکت کردم در خونش تا ازش بپرسم چه خبره که به این روزگار افتادم.

میدونستم

بخاطر این چند روزه زیادی روی اعصابش مسلط نیست ولی بار دیگر شانس خودمو امتحان کردم و بیان کردم :

_اون رادین نیست.

آرش نگاهاشو بست و اضافه کرد :

_دیانا بس کن لطفا.

اعصابم داغون شد و داد زدم :

_خوبه دیگه توهم، گندشو دراوردی هی هیچی نمیگم، میگم رادین نیست بگو خب، حاضرم قسم بخورم اونی که مارو اورده اینجا راتینه مگه دوقلو فقط توی داستانا و فیلماست؟

میل داشت حرف بزنه که کف دستمو به علامت سکوت جلوی صورت گحرکت کردم و بیان کردم :

_یه لحظه، فقط یه لحظه فکر کن.

سکوت کرد و حرف نزد بعد چند دقیقه بهش چشم دوختم و بیان کردم :

_در ذهنش گذراندی؟

نفسشو فوت کرد و گفت :

_آره، همون که اضافه کردم دروغ اظهار کرده.

_زکی .

رفتم جلوی در و شروع به مشت زدن کردم، دادزدم :

_بیا این در لعنتی رو باز کن، ای خدا عجب گیری افتادیما.

آرش _خودتو خسته نکن کسی جواب نمیده.

مجدداً مشت زدم و گفتم :

_ببین من که میدونم تو کی هستی،میدونم چه غلطایی کردی.

یه دفعه در باز شد و قامت راتین توی چهار چوب در ظاهر شد، با اینکه میدونستم رادین نیست اما بازم دهنم از تعجب باز موند و بهش خیره شدم جلل خالق مو نمیزد لامصب فقط موهاش یکمکی توی نور حالت قهوه ای داشت اما رادین اینطوری نبود .

بدون حالت خاصی توی چهره اش بهم چشم دوخت و اظهار کرد :

_به‌شدت وَنگ وَنگ میکنی.

آرش بلند شد و جلوم توقف کرد و گفت :

_چی از جونمون میخوای؟

شونه ای بالا انداخت و بیان کرد :

_به‌شدت بی ارزشید فکر نکنم چیزی ازتون در بیاد.

از پشت آرش در اومدم و اضافه کردم :

_هووی،حرف دهنتو بفهما.

صورتشو جمع کرد و با کف دست به عقب هولم داد، دستمو به دیوار گراهی شدم تا تعاقلبمو حفظ کنم آرش به سمت راتین خیز برداشت و اضافه کرد :

_بی شرف.

یقه ی راتینو گراهی شد و دادزد :

_تو چه مرگت شده؟

راتین تبسم موزیانه و پلیدی به من زد و خطاب به آرش اظهار کرد :

_به چشم سمت چپت رحم کن.

آرش دندوناشو روی هم فشار دادم و رایتنو هول داد عقب و کلافه تو خونه مسیر رفت

#پارت100

راتین باهمون لبخند اظهار کرد:

_انقدر اینجا میمونید تا بمیرید.

و درو بست راهی شد، با این حرف راتین ترسیده به آرش نگاه کردم و بیان کردم :

_آرش من نمی‌خوام اینجا بمونم.

آرش با مشتش محکم به در کوبید و همونجا روی زمین جای گرفت، کم کم داشت اشکم درمیومد به در و دیوار اتاق چشم دوختم و بیان کردم :

_چقدر گرمه، همه ی مسیر ها رو امتحان کردی.

_این پنجره کجاست؟ الان شبه یا روزگاره؟

بازم چیزی نگفت، زانو هامو بغل کردم و بیان کردم :

_تو حرف نمیزنی من بیشتر میترسم.

آرش بار دیگر نگاهشو لمس کرد و اضافه کرد :