زیر اجاق رو کم میکنم و پشت میز میشینم…
از صبح که قد بلند شدم شروع کردم به تمیز کردن خونه تا الان که ساعت هشت شامگاهه…..بیشتر ظرف و ظروف و تابلوهای رو دیوار و تلویزیون رو شکوند…تو این گرونی قلبم براش میسوزه و میخوام خودمو مقصر این ضرر بدونم ولی آخه مگه اصن به خودم مهلت حرف زدن داد….یه جورایی قلبم ازش سرد شده….این روشو نمتوجه شده بودم…..یاد وقتی میفتم که وسط ضربه هایی که میزد به پاش افتادم که نزنه حالم از خودم بهم میخوره….چطوری دلش اومد اونهمه کتکم بزنه….دلم هیچجوره اینو نمی پذیره…..با اینکه مطمعن شد بهش خیانت نکردم اما از دیروزگار که اومدیم خونه یه کلمه هم باهام حرف نزد….
در باز میشه و داخل میاد…..یه حسی بهم میگه برم جلو و مثل قبلنا بغلش کنم….اما غرورم اجازه نمیده….امیرعلی صد در صد خودش رو محق میدونه…و حاضر نبود حتی برا اینهمه کتکی که خوردم یه ذره دلجویی کنه…..
بدون حرف نگاش میکنم….وارد اتاقش میشه و درو میبنده…..دلم میگیره وقتی میبینم حتی سلام هم نمیکنه….
اعصاب و کشش قهر رو اصلا ندارم….بلند میشم و سمت اتاقش میرم….
در و آروم باز میکنم….پشت بهم داره لباساشو عوض میکنه….
جلو میرم و رو تخت میشینم….
_ امیرعلی…..
بدون خیره شدن بهم فقط سرشو به معنی چیه تکون میده…
دلخور میشم ولی به روی خودم نمیارم و آروم میگم: میزو بچینم….اگه..اگه هم خسته ای بیارم همینجا برات…
با بالاتنه ی برهنه سمت تخت میاد و روش دراز میکشه….
_ شام خوردم…..حرکت کردی بیرون درو ببند…چراغو هم خاموش کن….
نم اشک تو چشام میشینه…..
بدون حرفی بلند میشم و از اتاق میزنم بیرون…..
زیر اجاقو خاموش میکنم……دیگه اشتهایی برا خودم نمیمونه….رسما بیرونم کرد از اتاق……
سمت اتاق قبلیم میرم و قلبگیر رو تخت دراز میکشم….
کامران عوضی…..خدا ازت نگذره حیوون….ببین با زندگیم چه کردی…
گوشی رو برمیدارم و میرم تو گالری….با دیدن چهره ی خندون امیرعلی چشام پر اشک میشه…چقد این چهره و این اخلاقش برام غریبه…کاش رابطمون مثل قبل بشه…..
نمیدونم چه مدت به گذشته فکر میکنم که خواب چشمامو میگیره و تو عالم بیخبری فرو میرم…..
*
یه هفته بعد….
آخرین بادکنک رو هم وصل میکنم و میشینم….امشامگاه دیگه اجازه نمیدم قهرمون بیشتر از این طول بکشه…..هر چی فاصله بینمون افتاده دیگه بسه….اون مرده…غرور داره… به غیرتش برخورده…..ولی امشامگاه برا همیشگی تمومش میکنم زیرا بیش از حد قلبم براش تنگ شده….
کشیده میشم و موبایلو از رو کانتر برمیدارم و شمارشو میگیرم….
با بوق چهارم جواب میده و مثل این مدتی که باهام درست و حسابی حرف نزده خشک میگه:
_ بله….
لحن خشکش از شور و حالم واسه حرف زدن کم میکنه…
_ سلام…
_ بگو کار دارم….چته؟…
خدارو شکر پشت گوشی حرف میزنیم و غم تو صورتمو و لب های آویزونمو نمیبینه…
_ امشامگاه….امشامگاه ساعت چند میای خونه؟…..
_ برا چی؟….
_ همینجوری….میخوام شام آماده کنم…
_ همینجا شام میخورم….
_ اهاا….خب..خب پس خدافظ…
بدون حرف دیگه ای خودم قطع میکنم….
سمت بادکنکا میرم و دونه دونه درشون میارم….همون کیک و کادویی که برا تولدش گراهی شدم بسه….
اصن نمیدونم چرا وقتی بادکنکا رو متوجه شدم قلبم تمایل داشت ازشون بگیرم…ولی الان که به راهی شدار امیرعلی فکر میکنم میبینم که این تزیینات هیچ تناسبی به غم و ناراحتی هر دومون نداره…..اون یه جور قلبخوره و من یه جور….یه هفته است که همه ی تلاشمو برا بهبود این رابطه میکنم و نتیجه ای نمیبینم…..نمیدونم امیرعلی تا کی قراره اینجوری ادامه بده….
دوش میگیرم و بهترین لباس خوابی که دارم رو میپوشم و آرایش میکنم…..
روم نمیشه همینجوری برم پیشش…اونم تو شرایط الان….
رو اندازی میپوشم و موهام روآزادانه اطرافم میریزم….
ساعتی که همه ی پس اندازم رو براش دادم رو میذارم تو جیبم و از اتاق میزنم بیرون….
کیک رو از یخچال در میارمو سمتش میرم….
در رو به آرومی باز میکنم و وارد میشم…
رو تخت قرار گرفته و سرش تو موبایلشه……
یه قدمیش وایمیسم و کیک و جلوش میگیرم….
_ تولدت مبارک عزیزم…..
نگاهش اول رو کیک میشینه…سرش کم کم بالا میاد و به خودم نگاه میکنه….. بدون حرفی و عمیق….
وقتی میبینم قرار نیست کیک و ازم بگیره میچرخمو میذارمش رو میزش….
کنارش میشینم…..سرمو جلو میبرم و با بوسیدن گونه ش بار دیگر تبریک میگم…..
بدون حرفی خیره ی زمینه و دل من از این حرف نزدنش صد تکه میشه…..
دست میبرم تو جیبم و هدیه م رو در میارم و جلوش میگیرم……
دستش که جلو نمیاد برا گرفتن کادو دیگه نمیتونم خوددار باشم و اشکام میچکه رو گونم…..میذارمش رو تخت و میخوام کشیده شم که با گحرکت کردن کف دستم نمیذاره….
_ بشین……
میشینم و با قورت دادن بغضم خیره میشم بهش….
میچرخه طرفم و نگاهش اول رو صورت آرایش کردمو بعد رو یقه ی باز لباسم میفته….
نگاهش رو میگیره و با مکث لب میزنه: اگه بگم قلبم میخواد الان اون لبای سرختو اونقدی ببوسم که کبود شن و بعدشم یه سکس حسابی باهات داشته باشم دروغ نبیان کردم……اما…..دروغ گفتم اگه بهت بگم از رو هوس نیست و از رو محبته…..
اخمام تو هم میره و گیج بهش نگاه میکنم که اینبار زل میزنه به چشام و ادامه میده:با همه ی شور و هوسی که الان تو وجودمه بهت دست نمیزنم زیرا….چون دیگه نمیخوام باهات ادامه بدم…
ناباور بهش خیره میشم و اون بیرحمانه ادامه میده: دیگه بهت اعتماد ندارم طلوع مشعوف….نمیتونم بشینم و بازم منتظر یه هنرنمایی جمتوجه شدی ازت باشم…..
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن