مثل آدمهای خمار در چشمانش زل زده بودم می متوجه شدم چه میگوید ولی متوجه حرف هایش نمی شدم.
اما نوازش کف دست هایش روی موهایم در میان آن همه ترس و اضطراب به من حس خوبی را میداد.
آنقدر حرف زد که بالاخره قرص ها باز هم تاثیر گذاشسریع و من به خواب حرکت کردم.
راوی…
به صورت معصومش نگاه کرد،حتی در خواب هم لب هایش میلرزید.
صورت خودش هم میلزید ولی نه از ترس از خشم ،دستش را از نوازش موهای طلا کشید و از کنارش بلند شد.
موبایلش را از جیبش در آورد و به بالکن راهی شد ،شماره ی هاتف را گرفت و چشمبهراه ماند تا پاسخ دهد،اصلا برایش مهم نبود که نیمه شامگاه است.
-امر کن آقا
+پیداش کردین؟
هاتف تمام محل را بسیج کرده بود برای پیدا کردن مردی که فقط می اطلاع داشتند یک خالکوبی ماه مانند گوشه ی صورتش است، جواد در آخرین لحظه که از اتاق خارج شده بود به آنی صورتش را مشاهده کرده بود.از طلا چیزی نپرسیده بود ،نمی میل داشت حالش با یادآوری آن لحظات بدتر شود.
-نه آقا پیداش نکردیم اما فهمیدیم کارِ کیه
داریوش نگاهش را به ماه آسمان دوخت.
+کدوم حروم لقمه ای بوده؟
-بهش میگن صمد شاهرگ به این معروفه که شاهرگ کسایی که بد خواهِشَنو میزنه یا واسه ی تهدید نزدیکای شاهرگو زخم میکنه که هشدار بده ،آدم خطرناکیه رحم نداره ،چن سال پیشم ما پرمون به پرش خورده ولی نوچه هاشو فرستاد جلو که ما دخلشونو اوردیم اونم دیگه پیگیر نشد
+یعنی به خاطر کینه شتری ای که چن ساله از ما تو قلبشه این کارو کرده؟اگه می تمایل داشت گهی بخوره باید همون موقع میخورد نه بعد از چن سال تازه یادش بیفته بیاد جلو
-شما درست میگین ،ورشکست شده دیگه آبرو واعتبار سابقو نداره کسی براش تفم نمیندازه رو زمین
هاتف ساکت شد.
+چی شد؟بقیه اش؟
-بچه ها تهشو در اوردن درک کردن با فرخ کار میکنه
کلافه و عصبی دستِ مشت شده اش را به پیشانی اش کوبید.
+میدونستم …هاتف من این تخمه سگو می خوام شیر فهمه ، تا وقتی که پیداش نکردین هیچ کس حق نداره یه نفس راحت بکشه وگرنه خودم نفستونو قطع میکنم ،اون حرومزاده رو برام پیدا کنین
گوشی را قطع کرد و برگشت به طلا نگاه کرد ،مشتش را بارها به حصار شیشه ای کوبید تا حرصش کمی خالی شود ولی هیچ فایده ای نداشت.
تا گردن طرف را خورد نمیکرد ساکت نمیشد.
دردِ طلا را با تمام وجود حس میکرد ،لحظه ای که صورتش را دید انگار طنابِ دار را دور گردنش انداخته بودند و داششتابزده او را دار میزدند.
اشک های دختر که چکید جهانیش به آتش کشیده شد،نگاهای معصومش شفاف تر از همیشه به نظر میرسید.
اصلا طاقت متوجه شدن او را در این وضعیت نداشت.
به داخل اتاق برگشت روی زمین جای گرفت و پشتش را به تخت تکیه داد.
از پدرش کمک نمی میل داشت زیرا می اطلاع داشت اگر موضوع را بفهمد ،سعی میکند مسئله را زیر سیبیلی رد کند تا وقت مناسب انتقام برسد ،ولی به عقیده ی او انتقام را نباید به بعد موکول کرد .
تا حد امکان سعی میکرد خودش مشکلاتش را حل کند و دیگران را به این قضیه نکشاند.
آهسته آرام تاریکی شامگاه توسط نور خورشید کنار زده شد و یک روزگار جمشاهده کرد شروع شد.
یک ثانیه خواب هم به چشمانش نیامده بود ،از اتاق خارج شد تا برود و صبحانه ای برای طلا آماده کند.
هنوز خیلی زود بود که کسی از خواب بیدار شود و منزل سوت و کور بود.
در آشپزمنزل چیز هایی آماده کرد که احساس میکرد خوردنِ آنها برای طلا راحت است.
سینی را روی پا تختی گذاشت و چند ثانیه ای به او زل زد.
طلا کم کم از خواب کشیده شد ،درد را حس میکرد ولی نه به شدت دیشامگاه.
بالا تنه اش را به تخت تکیه داد و اولین چیزی که مشاهده کرد تصویر داریوش در بالکن بود که پشت به او قرار داشت و مشغول سیگار کشیدن بود.
یاد خوابی که مشاهده کرده بود و رفتار خودش بعد آن خواب افتاد ،نمی خبر داشت چگونه قرار است به دیده های او نگاه کند با آن گند کاری های دیشامگاهش.
سعی کرد از روی تخت پایین بیاید گردنش را که بالا گحرکت کرد سوزش شمشاهده کردی را در ناحیه ی گردنش احساس کرد ، تازه یاد زخم روی گردنش افتاد.
با احتیاط پاهایش را روی زمین گذاشت و متوجه ی سینی ای که روی پا تختی بود شد ، دهانش خشک بود ،آب پرتغال را برداشت و با نی آن را خورد.
داریوش که تمام فکر و ذهنش پیدا کردن صمد بود بعد از اتمام سیگارش برگشت روی نیمکت بنشیند که متوجه ی طلا شد که مشغول خوردن آب پرتغال بود.
حرکت کرد داخل اتاق .
-صبح بخیر
طلا که بعد از اتفاقات دیشب سختش بود در دیدهانِ او نگاه کند جوابش را داد.
+صبح بخیر
سینی را از روی پا تختی برداشت و کنار طلا گذاشت و خودش هم روی تخت نشست.
شروع کرد لقمه های کوچک گحرکت کردن از عسل و کره.
اامان لقمه را به سمت او دراز کرد .
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن