دخترک حرفِ درستی میزد که می اضافه کرد:بچه ای که در این محل به جهان بیاید و بزرگ شود ،آخر وعاقبتِ خوشی نخواهد داشت.
راستش یک جورایی به تصمیمش احترام میگذاشتم.
من نمی درک کردم چرا آدمها اینقدر تند تصمیم می گیرند بچه دار شوند،آن هم بدونِ هیچ تحقیق و تفکری در موردِ شرایط بچه داری.
اینکه کودکی را به جهان بیاوری که از پوست و گوشت و خونِ خودِ آدم باشد ،اتفاقِ عجیب و خارق العاده ایست.
ولی اینکه صرفا به خاطرِ دوست داشتنِ بچه،به خاطرِ تنها نبودنِ آدم در پیری، به خاطرِ عصای دست بودن، به قلبیلِ بهتر شدن زندگی های به گند کشیده شده،یک کودک بی گناه را به زمین دعوت کنی تو یک ظالم هستی.
برای آوردن یک موجودِ کوچک به این زمین ،باید اول شرایطِ روانی،عاطفی،احساسی و مالی خود را بسنجی و بعد تصمیم گیری کنی.
من اگر دستِ خودم بود ،هیچ وقت پا درونِ این کره ی خاکی ای که پر از نامردی،ظلم و بی عدالتی است نمی گذاشتم.
کاش مادرِ من هم همان موقع به این نتیجه میرسید و مرا از بین می بُرد ،تا الان مجور نباشم این همه سختی بکشم.
+باشه کمکت میکنم،اما خودم نمی تونم ،زنگ میزنم به یه نفر که تخصصش زنان و زایمانه اون بهتر کمکت میکنه
آنقدر خرسند شد که این بار از ذوق به گریه افتاد.
-خدا از بزرگی کمت نکنه،خدا هر چی از این جهان میخوای بهت بده،خدا عزیزاتو برات حفظ کنه
+ولی دیگه حواست به خودت باشه ،سقط جنین برای خودتم بسیار ضرر داره،به همون دکتر میگم چند وقت بعد از سقط برات دستگاه بزاره خب؟
-هر چی شما بگین فقط منو از این بدبختی بیرون بکشین
آدرس مطب را روی کاغذ نوشتم و دادم دستش.
+اسمت چیه؟
-هانیه زاهدی
+تو برو به این آدرس ،من الان زنگ میزنم سفارشتو میکنم
با خجالت خواست چیزی بگوید که خودم پیش کف دستی کردم.
+بهش میگم هزینشم کمتر حساب کنه
قدر دان نگاهم کرد.
-بازم دستتون درد نکنه
بلند شد چادر سرش را درست کرد.
-هیچ وقت این لطفتونو فراموش نمیکنم
+برو خدا به هممسیرت
-خدافظ
بعد از رفتنِ او زنگ زدم به دوستم که در دانشگاه با هم آشنا شده بودیم،من عمومی میخواندم و او برای تخصص می رسید،یک روز در حیاطِ دانشگاه با هم گپ زدیم و از آن روزگار با هم دوست شدیم.
اول قانع نمیشد که این کار را انجام دهد ولی بعد از کلی قلبیل و منطق آوردن ،راضی اش کردم.
مشغولِ ویزیتِ پیرمردی بودم که احساس میکرد دلش تیر میکشد.
+نفس عمیق بکشین پدر جان…آهاخوبه…حالا با کف دست نشون بدین کجاتون تیر میکشه
دست گذاشت روی معده اش ،احتمالش را می دادم،چون نوارِ دل هیچ مشکلی نداشت.
+دلتون خدا رو شکر هیچ مشکلی نداره،معدتونه ،دیشب چیزِ سنگینی…
درِ اتاق به یکباره باز شد،هراسیده حرفم را قطع کردم و نگاهم را به سمتِ در کشیدم ،در کمال نا باوری داریوش را در چهار چوب در مشاهده کردم.
چند ثانیه بدون حرف بهم زُل زدیم،او را نمی دانم ولی من از شدت عصبانیت لال شده بودم.
صوتی اعتراضات مردم به دلیل بدونِ نوبت وارد شدنِ داریوش قد بلند شده بود،بدون توجه به آنها وارد اتاق شد و در را بست.
همچنان فقط نگاه میکرد.
من مریض را کلا از یاد برده بودم.
+چرا مجدداً اومدی اینجا؟
-باید با هم حرف بزنیم.
+من هیچ حرفی ندارم با تو بزنم،چیه اینو نمی فهمی؟
-باید با هم حرف بزنیم
+من هیچ حرفی ندارم با تو بزنم
تاکیدی چشم هایش را ریز کرد،رگ های پیشانی اش بیرون زده بود،دندان هایش را بهم سابید.
+اظهار کردم باید با هم حرف بزنیم
من هم بدتر لج کردم.
+منم گفتم من هیچ حرفی ندارم با تو بزنم
میل داشت چیزی بگوید که پیرمرد آوایش در رسید،تازه یادم آمد او هم در اتاق است،شرمنده نگاهش کردم.
-خب دخترم به حرفش گوش بده ببینم چی میخواد بگه ،مشکلِ شما جوونای امروزی همینه دیگه ،اصن صبر و حوصله ندارید،توام الان حوصله کن ببین این جوون حرف حسابش چیه؟بعد اگه بد میبیان کرد بندازش بیرون
با حرص به داریوش نگاه کردم،ولی نمی توانستم حسِ چشمان او را بفهمم.
غم ،مضطربی،خشمگینت،اضطراب حس هایی بود که از نگاهش میخواندم.
باید می خبر داشتم که به همین راحتی ها دست از سر من بر نخواهد داشت.
+نگاه حق با شماست
-حالا اول کارِ منو راه بنداز تا من برم پی کارم شما هم راحت سنگاتونو با هم وا بکنین
دفترچه ی پیرمرد را باز کردم تا داروها را بنویسم.
+من برای شما یه سِرُم و چندتا قرص مینویسم اگه دردا باز ادامه داشت حتما به یه متخصص سر بزنین
-دستت دردت نکنه دخترم
پیرمردِ مهربان و خوش رویی بود ،از آنها که همواره تبسم به لب دارند.
دفترچه را گراهی شد و بلند شد.قبل از اینکه بیرون برود برگشت سمتمان
-فقط هر چی تندتر به تفاهم برسید ،مردم بیرون منتظرن
بعد هم با یک خنده ی کوتاه رفت.
رو کردم سمت داریوش.
+هر چی زودتر حراهی شدو بزن و خدافظی کن،من اینجا کار میکنم نمی تونی هر وقت قلبت تمایل داشت بیای و مزاحم کار من بشی
تکیه اش را از دیوار کنارِ در کَند و وارد شد روی صنقلبی جای گرفت.
+اگه قرار نیست حرف بزنی برو بیرون
-باید چند وقت بیای خونه ی من
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن