بیبی کمی کنار تر نشسته به من نگاه میکرد و اشک میریخت.
-بی بی ؟
بغضش به دفعتاً ترکید.
+ بیبی بمیره برای تو مادر
سرکشیده کردم خواستم کشیده شوم ولی نمیتوانستم دردم طاقتفرسا میشد.
-خدا نکنه این چه حرفیه
+چقدر دیگه باید عذاب بکشی تو جوونی پیر شدی… دیگه نمیتونی درستوحسابی ام نفس بکشی
-من خوبم چیزی نیست
با گوشهی روسری اشکهایش را پاک کرد .
+جان بی بی فردا باید بری دکتر نه نیار
با نگاه در آن چشمان نمناک چارهای جز قبول کردن نداشتم.
– باشه چشم شما فقط گریهنکن فردا میرمدکتر
+قربون دختر گلم برم من
-خدا نکنه
خودم هم دلم ضجه زدن میتمایل داشت .
قلبم میتمایل داشت هایهای گریه کنم ولی گویا قدرت ضجه زدن هم دیگر نداشتم.
قبلاً میتوانستم ساعتها بیوقفه گریه کنم و باز نای گریه کردن داشته باشم.
اما حالا یک قطره اشک می ریزم انگار شیرهی وجودم با آن یک قطره ته میکشد.
گویی تمامی دردها و غمها می ریزند در آن یک قطر و می خواهند سریعتر خارج شوند ولی همه پشت در می مانند و جاده اشک را مسدود میکنند.
هرچه اشک هست پشت آن همه درد و غم می ماند تلنبار میشود.
من چه کرده بودم… با خودم… با او…
الان در چه حالی است ؟چه میکند؟ به یاد من هست ویا نه فراموشم کرده؟
چه میشود یکبار… فقط یکبار دیگر او را به می مشاهده کردم.
زمین به آسمان می حرکت کرد …یا قرآن خدا غلط میشد…
کاری بود که خودم کرده بودم و حالا مانند خر در گل گیر کرده بودم.
مزه ی آن لب ها هنوز هم زیر زبانم بود .
طعم تلخ و گسی که هیچ زمان از حافظهی چشایی ام خط نخواهد خورد .
پوست تنم خواهان لمس دستان او بودمد.
لبهایم از بس منتظر بوسیده شدن توسط او بودند ،مانند زمین بی آب ترک خورده بودند.
دستان یخ زده ام پذیرای گرمای دستان بزرگ و تنومندش بودند.
با فکر به او دردم هزار برابر شد.
جوری که اشک در نگاهانم جمع شد.
کمکم مسکن های پی در پی ای که خوردم بالاخره اثر کرد و توانستم کمی بخوابم.
+ دفترچتو بردی؟
-مال شما رو بردم
+خوب کارکردی من بیمه ا م هزین اشه کمتر میشه
-من رفتم
+میزاشتی باهات میومدم مادر
-نمیخواد بی بی خودم میرم شاید کارم طول بکشه خسته میشی
+مواظب خودت باش حالت بد شد به یکی از همسایه ها خبر بده
– باشه نگاه خیالتون راحت
اامان دکتر دل و عروقی که متوجه شدم را انتخاب کردم.
میدانستم آدمهای فرخ مشغول تعقیب کردنم هستند.
مطب شلوغی بود با اسرار بین مریض وقت گرفتم.
در این بین دردها کموبیش شروع میشد و من بهسختی روی آن صنقلبی نشسته بودم.
بالاخره نوبتم شد.
– سلام آقای دکتر
آقایی مسن و باریکاندام و عینک به دیده پشت میز نشسته و معلوم بود بهشدت بیحوصله است.
+سلام مشکلتون چیه
-راستش من چند روزگاریه قفسهی سینهم احساس درد میکنم به حدی نمی تونم نفس بکشم، سردرد دارم ،کف دستم درد میکنه و بعضی وقتها پشتم تیر میکشه
از روی صنقلبی کشیده شد و به سمتم آمد .
گوشی را روی دلم گذاشت .
+نفس عمیق بکش
سعی کردم نفس بلندی بکشم ولی نتوانستم .
+ عمیقتر
– نمیتونم تا همین حد نفس دارم
گوشی را برداشت و سر جایش بازگشت.شمارهای را گراهی شد .
+خانم ،حسینیو بفرست اتاقم
چند لحظه بعد دختر کمسن و سالی وارد شد.
-بفرمایید دکتر
+خانمو ببر یه نوار دل ازش بگیر
-نگاه
جواب نوار دل را گراهی شدم به اتاق اصلی برگشتم.
خودم جواب را نگاه کردم متوجه شدم ضربانهای دلم یکی درمیان و اقتضاح است.
دکتر با نگاه به جواب زیرنگاهی نگاهم کرد.
+جواب اصلا خوب نیست…باید یه ام آر ای هم از دلت برام بیاری. برو طبقه بالا میگم بدون نوبت رات بندازن و جوابو سریع بهت بدن
بعد از گراهی شدن ام آر ای ،بیان کردند که خودشان جواب را برای دکتر ارسال میکنند.
باز به طبقه پایین برگشتم. بعد از درآمدن مریض باز و وارد اتاق شدم.
– گفتن جوابو براتون ارسال میکنن
+جوابو دیدم ،متأسفانه باید بگم که یکی از رگهای اصلی قلب شما مسدود شده . قلبیل اینهمه درد و تنگی نفس گرفتگی رگ دل شماست.شما باید هرچه تندتر جراحی بشین تا مشکلات بزرگتری براتون یجاد نشده
-با دارو رفع نمیشه
+خیر، مشکل جدی تر ازین حرفاست
– من شرایط عمل جراحی رو ندارم
باز زیر چشمی نگاهم کرد.
+ بهخاطر هزینهاش؟
بهخاطر هزینه که بود ولی بخش بیشترش به قلبیل نداشتن انگیزه بود.
– بله
+من میتونم کمکمتون کنم
-ممنون از لطف شما
+ شما مثل اینکه متوجه نیستین موضوع تا چه حد جدیه ،هر لحظه ممکنه مورد حمله دلی قرار بگیرید،سکته کنید و یا دچار نارسایی دلی بشین
– اگه میشه لطف کنید یه دارویی بنویسید فقط دردش بیفته
+باید همین الان بستری شین
-خدمتتون که عرض کردم شرایط شو ندارم
+ جونتدر خطره دخترجون هنوز جوونی
– لطفاً دارو بنویسید برام ، اگه ممکنه زیادم گرون نشه
کمی با تاسف نگاهم کرد و دارو را در دفترچه نوشت.
+این دارو ها تاثیر زیادی ندارن تنها جاده جراحیه
کارتی از رویمیز برداشت به طرفم گرفت .
+اگه مشکل جدی ای داشتی زنگ بزن ،شرایطط حساسه استرس ،ناراحتی، برآشفتهت برات مثه سمه سعی کن رعایت کنی
-نگاه
کارت راگحرکت کردم و خداحافظی کردم.
گحرکت کردگی یکی از رگهای قلب چیز خوبی بود یا بد را نمی دانم ولی اگر منجر به مرگ میشد قطعا چیز خوبی بود.
نزدیکای شب بود که به خونه رسیدم بی بی مشغول پختن غذا بود.
-سلام من اومدم
شاد به سمتم بازگشت.
+ خوش اومدی …خوشخبر باشی دکتر چی گفت ؟
-بیان کرد هیچ چیت نیست سر و مر و گنده ای فقط چند تا قرص داد که مصرف کنم این دردا واسه کمبود ویتامینه
گل از رویش شکفت.
+ خدا رو شکر میدونستم چیزی نیست مادر قلبم روشن بود
کاش قلب منم میتوانست روشن باشد.
تا دیده کار میکرد تاریکی میدیدم. دریغ از ذرهای نور و روشنایی.
مشعل خودم هم در این غار تاریک بهشدت وقت بود که خاموش شده بود .
خودم تکوتنها گوشهای کز کرده بودم و لرزان از ترس منتظر اتفاقات دیگر.
جاده خروج را گم کرده بودم اصلا جادهی نبود که بخواهد تاریک باشد یا روشن.
فقط یک منِ ترسیده بودم کنج دیواری ، هیچ کاری از دستم بر نمی آمد.
————————————————————————–
فصل …
+اگه این جنسام بگا بدین خودم میام اونجا همتونو از دم قتلعام میکنم
-…
+آدم زیاد ببرید
-…
+کمین بزارید، هاتفو فرستادم اون عقلش بیشتر از شما کار میکنه ،چند روز اون جا انباشر کنید
-…
+ نه فوری نفرستید تهران بزارین چن وقت اونجا بمونه
-…
+همتون گوش به حرف هاتف می مونید بینم چی میگه شیرفهمه؟
-…
+به بقیه هم بفهمون
مشغول راه راهی شدن در حیاط عربدهکشی در پشت تلفن بود.
من همپشت سر او بودم ،هنوز متوجه حضورم نشده بود.
به ناگاه برگشت و مرا متوجه شد.
نگاهش آنقدر عصبی بود که کف دست و پایم را گم کردم .
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن