– مگه بهت ادب یاد ندادن که در نمی زنی میای تو؟!
نمی دونستم باید چی کار کنم. پا دری جلوی اتاق که رنگش سرمه ای بود، با شیر داغ پر از لکه هایی شده بود که شک نداشتم اگه یه کم دیگه می موند پاک کردنش دهنم و سرویس می کرد.
– کف دست و پا چلفتی زدی تمام خونه رو به گند کشیدی حواست کجاست؟! هامون با چه انگیزه ای تو رو استخدام کرده که حتی یه سینی ام نمی تونی درست و حسابی بگیری تو کف دستت؟!
جوابم به حرفاش فقط یک کلمه بود که در لحظه چندبار تکرارش می کردم؛ ببخشید!
سریع محتویات سینی و جمع کردم و داشتم با خودم فکر می کردم اول پادری و بشورم که دوباره صدای الهه عذاب بلند شد.
– سریع برو صبحونه رو حاضر کن. خوبه بهت گفتم گیتی نباید اُفت قند بکنه. اگه این بار قرار نیست خونه رو به آتیش بکشی عجله کن.
مجبور بودم برای آهستهش اعصاب خودمم که شده فعلاً بیخیال تمیز کردن پادری بشم.
زیر لب «نگاه» آرومی زمزمه کردم و تمام چیزایی که روی زمین ریخته شده بود مجدداً توی سینی گذاشتم.
سینی و توی آشپزخونه بردم و حداقل خوش شانسی ام این بود که لیوان شیر نشکسته بود.
لیوان و شستم و بار دیگر شیر توی شیرداغ ریختم و همه چی و از اول اوکی کردم.
نفسم و کلافه بیرون فرستادم و وسایل و توی سینی چیدم. در اتاق و نبسته بودم و صوتی زمزمه وار مولین گیتی به گوشم می خورد.
از بین حرفاش چندتا کلمه فهمیدم؛ هامون، مدارک، گاو صندوق، دختره، امروزگار!
کنار هم گذاشتن کلماتش حس خوبی بهم نمی داد. یه چیزی در مورد مدارک هامون بود که توی گاو صندوقش بود.
صبر کن ببینم! نکنه دیروزگار که هامون مرخص شد و من اومدم خونه و مولین گیتی داشت با گاو صندوق هامون ور می رفت، دنبال مدارک بود؟!
ولی آخه چه مدرکی؟! اصلاً واسه چی باید مدرک بخواد؟! به چه کارش میاد؟!
حرفاش و بار دیگر کنار هم گذاشتم و متوجه شدم که امروزگار بار دیگر می خواد دوباره بره سراغ گاو صندوق!
ولی من نمی ذارم! هامون به من اعتماد داره. اون قدری که رمز گاو صندوقش و می دونم. اون قدری که بهم اجازه داد باهاش بخوابم و دوستش داشته باشم.
من نمی ذارم واسه هامون یا مال و اموالش اتفاقی بیفته. باید تو اولین سرعت این موضوع و بهش بگم و وقتی مطمئن شدم، ازش بخوام جلوش وایسه.
– کجا موندی پس دختر؟!
با صوتی قد بلندش زیر لب «زهرمار» آرومی گفتم و با عجله ای ساختگی، خودم و به اتاق رسوندم.
سینی رو روی عسلی کنار تخت گیتی گذاشتم و وقتی که مولینش عملاً از اتاق بیرونم کرد، منم پی کار خودم راهی شدم تا یه کوفتی واسه خوردن خودم پیدا کنم.
اما جلوی در دیدهم خورد به پادری لک شده و با افسوس از روی زمین برداشتمش. پادری و توی حموم اتاق هامون انداختم تا بعداً سر فرصت بشورمش.
سمت آشپزخونه راهی شدم و نون و پنیر برای خودم در آوردم. روی میز گذاشتمشون تا برای خودم لقمه بگیرم که دوباره صداش قد بلند شد.
پام و عین بچه های دوساله روی زمین کوبیدم و حین حرکت کردن به اتاق، زیر لب یه ریز غر می زدم.
– مگه خودت کف دست و پا نداری که هی من و صدا می کنی؟! قرار بود وقتی هیچکس نیست من پرستار گیتی باشم دیگه نباید کلفت توام بشم که!
جلوی در اتاق با نگاه غره و لحن کشیده ای گفتم: بله چی شده مجدداً من و آوا کردید؟!
– بیا سینی صبحونه گیتی و ببر پایین براش لباس جدیدم بذار امروز خودم می خوام ببرمش حموم.
– گیتی خانم همین دو روز پیش حموم بودن. خودم قبل از مرخص شدن ها… آقا هامون بردمشون حموم.
– والا فعلاً که بچم و گربه شور کردی آوردی اش بیرون. می خوام خودم ببرمش حموم بچم جون بگیره.
تکیه ام و از چارچوب در گراهی شدم و سینی رو از روی عسلی برداشتم. سینی رو توی آشپزخونه بردم و نگاهم و از نون و پنیر روی میز که بدجور چشمک می زد گحرکت کردم.
ظرف ها رو سریع شستم و مجدداً توی اتاق گیتی برگشتم. یه کف دست لباس براش روی تخت گذاشتم و به مامان گیتی کمک کردم لباساش و از تنش در بیاره
گیتی رو روی ویلچرش نشوندیم و دیدم در کمال تعجب داره گیتی رو به سمت اتاق هامون می بره.
– ببخشید، کجا میرید؟!
طوری که انگار سوال بیخودی پرسیده باشم، جواب داد: دارم می برمش حموم دیگه! آلزایمر داری؟!
آروم باش ساغر! تو الان نباید از کوره در بری. به وقتش جواب تمام این کاراش و به پهنا می کنی تو حلقش!
– معذرت می خوام ولی حموم اتاق آقا هامون سرویس فرنگی ندارن که گیتی خانم واسه نوشتن اذیت نشن. حموم بیرون اتاق و آقا هامون واسه گیتی خانم آماده سازی کردن که راحت باشن.
به ناچار نگاهی به گیتی انداخت و حدوداً بعد از سه چهار دقیقه نگاه غضبناک، تصمیم گحرکت کرد بالاخره کوتاه اومد و گیتی رو به سمت حموم هدایت کرد.
– پادری ای که صبح کف دست گل به آب دادی کثیفش کردی و بشور. گیتی بیاد بیرون سر می خوره.
برای بار هزارم بهش چشم غره راهی شدم و وقتی که راهی شد توی اتاق، منم سمت اتاق هامون حرکت کردم تا زودتر شر پادری رو بکنم.
با فرچه تا توان داشتم شستمش و وقتی خیالم راحت که لکه ی شیر کامل پاک شده، روی شوفاژ انداختمش.
لباسام تا آرنج خیس شده بود و مجبور بودم عوضشون کنم. حالا حس می کردم یه کوچولو گرمم شده و تصمیم گراهی شدم بلوز آستین قد بلند نپوشم.
گیتی از حموم اومد بیرون و بعد از کلی بدبختی بالاخره مولین گیتی بیخیال من شد و وقتی داشتم عین مرده های متحرک سمت آشپزخونه می رفتم، صدای کلید اومد و مژده اومدن هامون و بهم داد.
لبخند بزرگی روی لبم قرار گرفت و با ذوق سمتش حرکت کردم و سلام کردم.
داخل خونه اومد و اونم لبخندی روی لبش نشست؛ با این تفاوت که خسته بود و میتونستم حسش کنم!
کتش و ازش گراهی شدم و صافش کردم. داشتم کت و به سمت اتاقش میبردم که یهو دستم و گرفت و سمت خودش کشید.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن