سریع به سمت آشپزخونه راهی شدم براش قهوه درست کردم روی میز گذاشتم نگاهم به صورتش افتاد هنوزم عصبی و آزرده بود یعنی چی انقدر استاد و آزرده کرده بود؟
به خودم جرات دادم و روی مبل قرار گرفتم سرشو بالا اورد و اضافه کرد
_ مگه من گفتم برو بخواب نمیخوام خواب بمونی
آب دهنم و پایین فرستادم و بیان کردم میشه بگین چرا عصبی هستیگ از وقتی که اومدی همینطوری دلخوری نگاهش بهم داد و گفت
_ خیلی چیزا میتونه باعث بشن من عصبی و دلخور بشم پس دیگه فکرت و درگیر این چیزا نکن امروزگار از این ناراحتم فردا از یه چیزی دیگه و عصبی میشم عصبانیت توی ذات منه
و نمیتونم کنترلش کنم
خودم و به سمتش کشیدم نزدیکش جای گرفتم دستمو روی شونه اش گذاشتم و اظهار کردم
ولی هیچ چیزی ارزش اینو نداره که شما خشمگین و آزرده بشی باور کنید راست میگم خودتون مهم تر از هر چیزی هستی خودتونو آزار نمتوجه شد
به صورتم خیره شد چند ثانیه به نگاهام چشم دوخت و اظهار کرد
_ دختر خوبی هستی دختر بسیار خوبی هستی خوشحالم که تورو از بین اون همه آدم انتخاب کردم
از این که ازم تعریف کرده بود قلبم یه طوری شد اتگار که توی دلم طوفانی به پاشد سرمو پایین انداختم و از نگاه دزمشاهده کردم نمیخواستم حال دلمو از نگاهام بخونه
درست تو یک لحظه استاد کاری کرد که دل ناتوان من قلب بی جنبه من تاب و توان تحمل شو نداشت
وقتی سرش روی پای من گذاشت و دراز کشید نفسم حبس شد الان باید چیکار میکردم؟
باید نفس می کشیدم
پس سعی کردم آروم باشم دیدهاشو بسته بود و اضافه کرد
_ میتونی کمی پیشونیم و ماساژ بدی سرم بدجوری درد میکنه !
کف دستام می لرزید ولی مجبور بودم کاری که از من خواست رو انجام بدم دستم روی پیشونیش گذاشتم و با نوک انگشتام شروع کردم به آهسته ماساژ دادن پیشونیش …
دیدهاش بسته بود و این خیالم راحت کرده بود و من چقدر راحت می تونستم به صورتش نگاه کنم.
این مرد بی اندازه میل داشتنی بود ولی حیف که زندگیش این بود که زنی که دوست داره اونطور ناتوان مریض روی تخت افتاده بود .
توی دلم یک لحظه فقط یک ثانیه با خودم زمزمه کردم
کاش استاد عاشق من میشد ولی بهسرعت حرفمو پس گرفتم صدای استاد من ازفکر و خیال بیرون کشید
_یکم بیشتر به درسات برس این جا که کار زیادی نداری میتونی به درسات برسی نمیخوام نمره هات بیاد پایین نمیخوام مشکلی برات توی دانشگاه پیش بیاد .
از هر لحاظ تامینت میکنم که بتونی درستو بخونی
دیده گفتم اون دیدهاشو باز کرد بهم خیره شد
بی مقدمه جویا شد
اما من از ته قلبم جواب دادم
پشیمونی که اینجایی ؟
ناراحتی که اینجایی ؟
با تمام دردهایی که بهم می داد با تمام تحقیراش با تمام حرفایی که هرروز بهم میزد ولی الان توی این لحظه احساس پشیمونی نمیکردم از حضورم توی این خونه…
پس گفتم نه پشیمون نیستم تبسم ریزی گوشه لبش جای گرفت و اظهار کرد
_پس قلب تو هم کم کم داره برای من میره ؟
چشمام و گشاد تر کردم و گفتم
چه ربطی داره اینطور نیست…
بار دیگر دیدهاشو بست و اظهار کرد
_من دخترا رو خوب میشناسم حرفاشون از نگاهاشون میخونم معلومه که قلبت راهی شده اما نمی خوای باورش کنی
سکوت کردم هر حرفی که می زدم استاد یه چیزی می گفت و خلع سلاح می کرد ناخودآگاه دستم روی موهاش کشیده شد و احساسش کرد و بیان کرد
هراحت باش میتونی به موهام کف دست بزنی
طوری حرف میزد که انگار موهاش اب حیاته یا عتیقه ای یا چیز خیلی با ارزشیه که هرکسی اجازه دست زدن و لمس کردنشو نداره
کم کم داشت خندم میگحرکت کرد از این همه غرور کاذبی که این آدم داشت کف دستمو روی موهاش کشیدم انگشتام لابلای موهاش راهی شد نفسم حبس شد انگار که موهاشو تکون می دادم عطر موهاش توی هوا پخش می شد این آدم همه وجودش خاص و منحصر به فرد بود.
کمی گذشت سرش از روی پام بلند کرد کنارم نشست به دیدهام خیره شد و اضافه کرد
_میرم یه سری به گیتی بزنم برو تو اتاقت میام پیش تو…
تمام خوشی و لذتی که از کنار هم بودن امشامگاهمون توی وجودم پر شده بود از بین حرکت کرد میتمایل داشت بیاد پیش من یعنی بار دیگر رابطه سکوت کردم از پله ها بالا راهی شد پر از درد و دلخوری پشت سرش رفتم و وارد اتاق خودم شدم روی تخت دراز کشیدم و منتظر موندم تا بیاد تا دوباره کارایی که صبح باهام کرد تکرار کنه
اما وقتی اومد بدون حرفی چراغ اتاق و خاموش کرد و کنارم روی تخت دراز کشید و منو بغل کردم از پشت بهم چسبید و کنار گوشم بیان کرد
_ امشب بخوابیم کنار هم قلبم تنگ شده برای این طور خوابیدن قلبم تنگ شده برای این ساکتش
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن