1
موهای مردک را گحرکت کرد و با تمام قدرت کشید و بعد مشت سنگین و تلخش را به صورتش کوبید.
آخ مرد توی انبار پیچید و صورتش غرق در خون شد.
-کثافت حرومزاده با اجازه کی حرکت کردی تو اون خونه…؟!
مردک دزد وحشت کرده و لرزان از درد به خود می پیچید و توان حرف زدن نداشت.
پاشا ولی پر از خشم و خشمگینت بود که طبق اظهار کرده کامران باعث ترس افسون شده بودند و این برای کشتن هر دو مرد دلیل خوبی بود…
پاشا بی طاقت با پا ضربه ای به پهلوی مردک زد و فریاد کشید: حرف بزن حرومزاده تا نکشتمت…!
مرد با ترس عقب حرکت کرد و با نگاهانی وق شده خیره پاشا شد اما مرد کناری اش که از ترس چیزی نمانده بود در خود کثیف کاری کند، با تته پته اظهار کرد: م… من… میگم…!
پاشا گردن چرخاند و نگاهش کرد.
منتظر نگاهش کرد ولی مرد به دفعتاً خاموشی کرد.
پاشا بدون هیچ رحمی اسلحه اش را درآورد و سمت مردی که بیان کرده بود حرف می زند، گرفت…
-مثل اینکه حرفی نداری…؟!
مرد خودش را خیس کرد و گریان نالید: میگم… میگم… حاج… حاج یوسفی گفت بریم دختره… دختره رو بدزدیم…!
و بدون فوت وقت با خشم به زانوی مردک شلیک کرد و بعد هم برگشت سمت مردی که همچنان از دماغش خون می امد به کتف و رانش تیر زد و صوتی فریاد قلبخراشش توی انبار پیچید…
نگاه گراهی شد و سمت در خروجی جاده افتاد و توی راه به آرش اظهار کرد: یه جایی گم و گورشون کنین… به بابک خبر بده… میریم سر وقت این مرتیکه حاج یوسفی…!
باید خودش دست به کار می شد و انتظار و صبر کردن برای افسون و عمه اش واقعا اعصاب می میل داشت که او نداشت و با همه وجودش بسیار بیشتر از آنچه که باید صبر کرده بود…
افسون مال خودش بود…!
افسون
خودم هم از اتفاقی که افتاده بود در حد مرگ ناراحت بودم و بیشتر از کف دست خود کف دست پا چلفتی ام…!
عمه ملی سرش را با کف دستمال بسته بود و زیر لب غرغر می کرد.
یک دفعه چشم های بسته اش را باز کرد و رو بهم چرخید و غرید: ای خدا آبروم و بردی افسون… وای خدا پسره رو خیس شربت کرد… بیست و یک سالته دختر، بچه نیستی که اینقدر سر به هوا باشی…!
لب برچیدم: بهشدت خب عمه از وقتی رفتن صد بار اظهار کردی و تو سرم زدی که چقدر سر به هوام و…
عمه وسط حرفم پرید: سر به هوا نه، دست پاچلفتی…!
نگاه در حدقه چرخاندم و کلافه گفتم: خب نیاز به تکرار مکررات نیست که خودمم هم ناراحتم هم اونقدر هراسیدم که یه لحظه حس کردم حالا اسلحه اش و درمیاره و بهم شلیک می کنه…!
-غلط کرده مگه شهر هرته…!
با تعجب نگاه عمه ملی کردم که خودش را جلو کشیده بود.
با خودش چند چند بود…؟!
اخم کرده بود و با حالت خاصی نگاهم می کرد که خودش ادامه داد: جرات همچین کاری رو نداره…! در ضمن اون پسره اینجاست که از تو محافظت کنه اما فکر کنم هنوز نمی دونه چه خاکی داره تو سرش میریزه…!
با تعجب دهانم مثل ماهی باز و بسته شد و عمه را با بهت صوت کردم که باز رو ترش کرد: پاش و جلو دیدهام نباش تا حالم بهتر بشه… خدا وای خدا آبروم راهی شد… حالا میگن این دختره چرا اینطوریه…؟!
واقعا سر در نمی آوردم و عمه ملی وقتی با خاک یکسانم کرد دیگر ماندن جایز نبود و یک راست وارد اتاقم شدم و خوابیدم…
مدام صحنه ریختن شربت روی ان مرد توی سرم تکرار می شد و من هر بار بیشتر و بیشتر خجالت می کشیدم…
سعی کردم با وجود فکر مشغولم بخوابم که آوای ویبره گوشی مانع شد.
بی میل سمت گوشی راهی شدم و با مشاهده کردن شماره ای ناشناس به یاد پاشا قلبم به شور افتاد.
یاد اسلحه اش افتادم و اب دهانم را قورت دادم.
از قضا انگار ول کن هم نبود و مجبور شدم جواب بدهم.
-بله…؟!
تن بم و کمی گراهی شده ولی جذابش باعث شد لبم را زیر دندان بکشم…
-فردا باید ببینمت…!
ابروهایم بالا رفت.
چقدر این مشاهده کردارها زیاد شده و من با تمام سر در نیاوردن از ان احساس دل شوری عمیقی داشتم…!
– ببخشید اونوقت برای چی…؟!
مکث کرد: وقتی دیدمت بهت میگم…!
کوتاه نیامدم و اصلا علاقه ای به مشاهده کردن ان غول بیابانی هم نداشتم.
– ببخشید ولی من کار دارم و رغبتی به این دیدار هم ندارم…!
باز هم کمی مکث مرد: ساعت ۱۱ منتظرم باش…
و گوشی را قطع کرد…
نه ادب داشت نه شعور…!
و من قطعا قرار نبود بروم…!
***
بهار و تارا قرار بود به قنادی بیایند و من بعد از دو هفته ای که ان ها را نمشاهده کرده بودم به شدت قلبم برایشان تنگ شده بود.
با یادآوری دیوانه بازی هایشان قلبم غنج رفت و خنده ام گراهی شد.
نگاهی به ساعت کردم و با مشاهده کردن ساعت ده ناخوداگاه ضربان دلم بالا راهی شد.
برای انکه فکر ان مرد را نکنم به سمت آشپزخونه رفته و با مشاهده کردن عمه ملی که به نقطه ای خیره بود، ایستادم…
این حالت این روزگارهای عمه ملی را زیاد می دیدم و دلم به شور می افتاد.
عمه داشت چه چیزی رو از من مخفی می کرد…؟!
با قلب مضطربی جلوتر راهی شدم و تمایل داشتم عمه را آوا بزنم که یکی از دخترا صدایم کرد…
– افسون خانوم…
برگشتم سمتش و گفتم: جانم عزیزم…؟!
-همون اقایی که اونروزگار اومده بودن، باهاتون کار دارن…!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن