-حق نداری تنهایی کاری انجام بدی…!
پاشا خونسرد نگاهش کرد.
-ازت نظر نمیل داشتم بابک… من همیشه همین کار و خودم انجام می دادم الان چی فرق کرده که میگی تنهایی نباید انجام بدم…؟!
بابک اخم کزد.
-به زن حاملت فکر کن…!
پاشا پوزخند زد.
-به زن حاملم فکر می کنم که بفهمن با کی طرف هستن تا برای من شاخ و شونه نکشن… من می خوام امنیت و برای زن و بچم فراهم کنم نه اینکه تا آخر عمرشون خونه نشین باشن و حتی از یه بیرون حرکت کردن ساده ترس داشته باشن…!
بابک خاموشی کردـ
حق با پاشا بود ولی این کار زیادی خطرناک بود.
-پس منم همراهیت می کنم…!
پاشا زیپ کت چرمش را بالا کشید و روی موتور محبویش نشست…
باید یک بار افسون را با همین موتور توی شهر بچرخاند در حالیکه موهای فرش رها شده به کف دست باد در حال رقصیدن باشد…
رویای شیرینی بود بعد از آنکه دخترک را به اوج رساند و همانجا بی حال خوابش برد…
-با تیم آرش هماهنگ باش…!
بابک لبخند زد: هماهنگم…!!! فقط لوکیشن عوض شده…!
پاشا سری تکان داد.
گوشی توی گوشش را جا به جا کرد.
-می دونم انبار اسلحه ها توی زیرزمین کارخونه متروکه خارج از شهر…!
بابک سری تکان داد و بعد توی لپ تاپ اعداد و ارقامی وارد کرد.
-کد گذاری کردم و فرستادم برای سازمان… ما نهایت کمتر از چهل و پنج دقیقه زمان داریم…!
پاشا وقت را تلف نکرد.
-محافظای ویلا رو دو برابر کن… ارشد کامران رو بزار مراقب افسون باشه…!!!
اامان و دومین محافظ را با بریدن شاهرگ گردنشان نقش بر زمین کرد.
وارد راهرو شد و با حساب سرانگشتی هشت تای دیگر بودند…
با نگاهان تیز بینش محاسبه سرانگشتی کرد و سمت ورودی چپ راهی شد و با دیدن چهار محافظی که در حال بازی کردن بودن پوزخندی زد و تا به خود بیایند سمتشان حمله کرد و بدون کوچکترین صدای چهار نفر را با آوا خفه کن کشت و جسد هایشان را توی اتاق کشاند تا مزاحم کارش نباشند…
سمت سالن دو نفر دیگر بودند و دو نفر هم سمت وردی راست…
دوبار توی گوشی توی گوشش زد که صدایی خشدار بلند شد و بعد صدای بابک…
-جونم داداش…؟!
-چهار نفر موندن کارشون رو تموم می کنم بچه ها رو بفرست تو باید تموم مهمات رو پاکسازی کنیم…
-حله داداش با بچه ها وارد ورودی زیر زمین شدیم…
تماس را قطع کرد و بعد سمت دو محافظ راهی شد که انگار یکی از ان ها باهوش تر و فرزتر بود که کار را سخت کرد اما پاشا از پسش بر می رسید…
کار به زد و خورد کشید و ان دو نفر محافظ دیگر که ان طرف ورودی راست بودند هم متوجه شدند که تا یکی از انها خواست گوشی اش را دربیاورد و زنگ بزند بلافاصله پاشا با تر و فرزی اسلحه اش را بیرون کشید و وسط پیشانی اش شلیک کرد…
ان دو نفر دیگر هم تمایل داشتند سمت پاشا شلیک کنند که یکی از پشت پاشا زودتر شلیک کرد و ان دو روی زمین افتادند…
پاشا به مردی که زیر دستش بود پوزخندی زد و بعد لوله تفنگ را هم وسط پیشانی اش گذاشت و بعد بوم…
پاشا از روی مرد کشیده شد و سمت بابک چرخید.
نگاهکی زد: به موقع بود داداش…!!!
-اردشیر تحت تعقیب ساوقته…!!!
نیشخند پاشا مشاهده کردنی بود.
-پس بالاخره تو تله افتاد.
بابک با سر تایید کرد
-اون همه اسلحه رو قبل از معامله غارت کردیم که یه طرف این معامله ساوقت بود و وقتی میرن سروقت اون انباری می بینن هیچی نیست…!
پاشا پا روی پا انداخت.
بعد از سال ها کمی آرامش به روح و جسمش برگشته بود.
جلز و ولز کردن های اردشیر مشاهده کردن داشت.
-الان اردشیر بیشتر از همیشه عین یه مار زخمیه باید مراقب باشیم که کوچکترین شکی به ما نکنه… به اسفندیار زنگ بزن بگو به اردشیر زنگ بزنه و بابت فروش سهام موافقتش و اعلام کنه…!!
بابک اخم کرد.
-به نظرم اردشیر با این موافقت شک می کنه…؟!
پاشا پیکی برای خودش ریخت.
-اون الان به تنها چیزی که فکر نمی کنه خرید اون سهامه… اما بازم دوست دارم بدونم عکس العملش چیه…؟!
بابک متعجب نگاهش کرد.
چه فکری توی سر پاشا بود را نمی فهمید اما به خودش و هوشش اعتماد داشت که حرفی نزد و برعکس با پیامش به اسفندیار خان حرف های پاشا را مبنی بر فروش سهام به اسفندیار رساند…
-امیدوارم اون چیزی که می خوای بشه…!
-قرار نیست همه چیز به خواسن من پیش بره اما می تونیم کنترل اوضاع رو داشته باشیم… اردشیر غیرقابل پیش بینیه… می تونه با ترفندی از زیر سوال جواب سازمان دربره هرچند پای میلیاردها قلبار پول باشه…!!!
تلفن پاشا زنگ خورد و با دیدن شماره ویلا تبسم زد و زود تماس را وصل کرد…
-مو فرفری…؟!
-ببخشید آقا زود خودتون رو برسونین خانوم غش کردن…!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن