مرد اخم کرد و لبهایش را داخل دهانش برد که ناخودآگاه نگاه من به لب هایش کشیده شد و نرمی زبانش تیره کمرم را به عرق نشاند…
-فکر نمی کنم منم همچین مشتاق این وصلت باشم اما مجبوریم…!
کشیده شدم و دست به کمر جلو حرکت کردم.
-مسخره اس اگه یکی بخواد شما رو مجبور کنه…!
-هیچ کس حق نداره من و مجبور به کاری کنه جز اینکه خودم بخوام…!
-بهشدت خب منم نمی خوام شما رو وادار به اجبار کنیم، پس بهتره که به حرف عمه ملی توجه نکنین و بگید…
وسط حرفم رسید: کسی من و مجبور نکرده، من خودم خواستم…!
وا حرکت کردم: چی…؟!
فقط نگاهم کرد و حرفی نزد…
خود با حرص ادامه دادم: ولی من نمی خوام و کسی نمی تونه مجبورم کنه…!
-مجبوری زیرا بابات ازم خواسته تا مراقبت باشم و من برای حفظ جونت چاره ای جز اینکه زنم بشی نداری…!
وجودم پر از خشم شد…
-برای چی زنت بشم وقتی هیچ احساسی نیست…!
پاشا خان قد بلند شد و رو به رویم امد…
قدش قد بلند بود و من به زور تا شانه هایش می امدم…
-نیازی به هیچ احساسی نیست، تو زنم میشی تا کف دست حاج یوسفی از روت برداشته بشه…!
نمی تواتستم قلبیلش را هضم کنم: قکر نمی کنم حاج یوسفی اینقدر بیکار باشه تا بخواد برای من دندون تیز کنه…!
پاشا خان پوزخند زد: تو فکر نکن افسون، تو فقط باید تا فردا آماده باشی برای اینکه زن من بشی…! اونوقته که هیچ کسی حق نداره بهت نزدیک بشه حتی خود خدا….!
دوست داشتم گریه کنم برای اجباری که هیچ وقت زیر بارش نحرکت کردم…
-بابام ازت میل داشته مراقبم باشی نه اینکه باهام ازدواج کنی…!
پاشا خان بدون هیچ حرفی فقط نگاهم کرد…
جز به جز صورتم را از نظر گذراند تا رسید به لب هایم که ناخودآگاه یاد ان روز افتادم که زبانم را گاز گراهی شده بود و سپس بوسه ای که کنج لبم کاشت و حرکت کرد…
تنم داغ کرد و به عرق نشست.
خجالت زده لب گزیدم و سر به زیر بردم که جلوتر رسید و فاصله را به یک وجب رساند.
نگاهانم گرد شدند.
کمی خم شد و ارام توی صورتم زمزمه کرد: برای من محرم و نامحرمی مهم نبوده و نیست الانم نیست ولی برای اینکه ازت مراقبت کنم باید پیشم باشی افسون حتی اگه بدون هیچ محرمیتی باشه ولی برای عمه خانومت و میلاد مهم بود که نمی خوام روی حرفشون حرف بیارم… من به بابات قول دادم…!
*
راوی
قلبش آشوب بود نمی اطلاع داشت چرا باید دچار این حال باشد ولی هرچه بود مربوط می شد به دخترک موفرفری…
یاد نگاه گیج و گولش که می افتاد دلش می حرکت کرد.
حتی طلبکار بودن و سرکش شدنش هم شیرین بود که مثلا رسیده بود نظر او را عوض کند…
عمه ملی بهترین پیشنهاد را به او داده بود که می توانست تمام و کمال دخترک را داشته باشد و این موضوع عجیب برایش خوشایند بود…
افسون مال او می شد.
فقط کافی بود دستی سمتش دراز شود ان موقع بود که ان دست را می شکست…
روی صندلی پشت بارش نشست و یاد حرف افسون افتاد که اضافه کرده بود یک بار مشروب خورده و عمه ملی اش گفته که زیادی بی جنبه است…
باید یکبار هم در کنار او بی جنبه می شد… از نظرش می توانست دیدنی باشد…!
گیلاسش را مزه مزه می مرد که به دفعتاً بابک سراسیمه امد…
-پاشا باید بریم اتفاق بدی افتاده…!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن