جلو حرکت کردم و لیوان آب و قرصها را باحرص دستش دادم.
طهورا گوشه اتاق به پسربچه میرسید.
_ زنت جوونه، بچهت کوچیکه، میخوای بندازیشون توی دردسر؟ این شهر پر از گرگه! نمیخوای که…
لب گزیدم.
تکرار وقایعی که سرم وارد شده بود و اعترافش جلوی مردی که با من از بالا به پایین نگاه میکرد، کار سادهای محسوب نمیشد.
_ انگار خدا میل داشت بهم نشون بده که این چرخ میتونه چطوری به جهتی بچرخه و منم زیر دندههاش له کنه.
کنار تشکش جای گرفتم.
_ خیلی خودتو کف دست بالا گحرکت کردی! خدا بیکاره بیاد به تو چیزی ثابت کنه؟ دیگه گند و مصیبت برای همه پیش میاد، سر من اومد، کسی هم کمکم نکرد. الآن دارم میگم بذار کمک کنم که خودتو جمع کنی. البته اگه اون غرور احمقانهت بهت اجازه میده!
_ تو چرا اینقدر بیحیایی، پریناز؟!
به حساب خودش شاید رک جویا شد.
_ نمیدونم، تو چرا اینقدر بیشعوری، آقای محمد جواد؟
فکش منقبض شد.
ادامه دادم:
_ ببین من از این در برم بیرون دیگه عذابوجدان ندارم. منت سرت نمیذارم اگه کمکت کردم، توام منت سر من نذار که انگار داری به من لطف میکنی، خب؟
_ هر کار کنی جبران میکنم.
نباید بیشتر یکیبهدو میکردم، حداقل بهخاطر دختر مظلومی که گوشه اتاق سرش را با پسرش گرم کرده بود و میاطلاع داشتم گوشش پیش ماست.
چندبار قاشق غذا را به دماغ بچه فروکرد.
زن بیچاره، استیصال آدمها را کسی بهتر از من نمیفهمد، منی که طعم گحرکت کرداری را تا مغز استخوانم چشیده بودم.
♦️
♦️♦️
♦️♦️♦️
♦️♦️♦️♦️
♦️♦️♦️♦️
♦️♦️♦️
♦️♦️
♦️
#شاه_خشت
#پارت689
_ اول یه جایی رو پیدا کنم که شما برین اونجا ساکن بشین.
محمد جواد اعتراض کرد.
_ همین خوبه، لازم نیست.
واقعاً نمیفهمید این دو اتاق با همسایههایی که هرکدام شامگاهیه گرگهای منتظر طعمه بودند برایشان مناسب نیست؟!
_ عاقل باش، یه آپارتمان جمعوجور که امنیت داشته باشین. بعد هم کارهای درمانت رو شروع کن، طهورا گفت باید عمل کنی.
سر به زیر انداخت.
_ باید عمل کنم. این پای لعنتی.
از جایم کشیده شدم.
_ نگران نباش، درست میشه.
آوایم زد.
_ از شوهرت پول میگیری؟
_ من خودم دررسید دارم. هر چقدر هم خرج کردم، بعداً کمکم بهم برگردون.
_ پریناز، من اون روزگار… واقعاً نمیخواستم… فقط قصدم ترسوندن…
به میان کلامش پریدم.
_ حرفشو نزن، نمیخوام بهش فکر کنم.
_ شوهرت یه کاری کرد که خانواده منو طرد کردن. آبروی منو برد. عکسای ساختگی، من هیچوقت به طهورا خیانت نکردم، اما دیگه کسی حرفمو باور نکرد.
نفس گحرکت کرد.
_ خنده داره که به شوهرت حق میدم بابت کاری که کرد.
در مسیر برگشت به منزل، به این فکر میکردم که آیا من به فرهاد بابت حرکت کردارش حق میدهم؟
آیا قبول میکنم که محمد جواد قصد تعرض به من را نداشته؟
#پاییز
یه پارت طلب شما
♦️
♦️♦️
♦️♦️♦️
♦️♦️♦️♦️
♦️♦️♦️♦️
♦️♦️♦️
♦️♦️
♦️
#شاه_خشت
#پارت690
درک وقایع اطراف گاهی از توانم خارج میشود حتی اگر مدت زمانی از آن گذشته و مشمول «مرور زمان» شده باشد.
به خانه نزدیک میشدیم. محمود سمتم برگشت.
_ خانوم، آقا تماس گراهی شدن، من مجبور شدم خلاصه توضیح بدم که کجا رفتیم. فکر کنم به گوشی شما هم زنگ زدن.
گوشی را از عمد روی سایلنت گذاشتم؛ وقت توضیح نداشتم.
_ باشه، آقا محمود. مرسی که بیان کردی.
_ خانوم، جسارته … برزخ شدن.
برزخ شدند؟ به جهنم که برزخ شدند! تازه اول سؤال و جواب من بود با فرهاد…
_ اشکال نداره، آقا محمود.
باقی مسیر را خاموشی کرد.
ماشین را جلوی پلههای عمارت نگه داشت، پیاده شدم و خودم را به سالن اصلی رساندم.
همهجا ساکت، مثل هر روزگار که به منزل برمیگشتم. از فرهاد هم خبری نبود.
اینقدر که داشتم مضطرب میشدم نکند دیوانگی کرده و سراغ محمد جواد راهی شده باشد ولی، متوجه شدم که با فروغ جان دست در کف دست بهسمت سالن میوارد شدند.
_ سلام فروغ جون.
برای فرهاد سر تکان دادم و سلامی زیرلب.
خونسرد جوابم را داد. فروغ جویا شد:
_ پریناز، رنگت پریده، حالت خوبه؟
فرهاد جای من جواب داد:
_ خوبه، فروغم، دنبال رتقوفتق امورات بقیه بوده!
داشتم نگران میشدم که نکند سر فرهاد به جایی خورده که با حرف آخرش، خیالم راحت شد که… هم خشمگینست، هم شاکی!
♦️
♦️♦️
♦️♦️♦️
♦️♦️♦️♦️
♦️♦️♦️♦️
♦️♦️♦️
♦️♦️
♦️
#شاه_خشت
#پارت691
به روی فروغ تبسم زدم.
_ راست میگه فرهاد، اینقدر بقیه گند زدن، که مجبورم شخصاً درستش کنم.
دندانهایش را بههم سابید و فروغ بیاهمیت رو به من ادامه داد:
_ میگم میز شام رو تندتر آماده کنن، امشب زودتر بخواب، استراحت کن.
برخلاف انتظارم، گرسنه بودم، این را بعداز فرودادن اولین لقمه فهمیدم.
بعد از شام، بهسمت پلهها حرکت کردم، نه برای اینکه خودم را به تخت و استراحت برسانم، با جناب شازده کار داشتم، باید توضیح میداد!
اما قبلاز هر چیزی باید ذهنم را مرتب میکردم. شاید یک دوش آب گرم.
کف دستم نرسیده به دستگیره حمام، در اتاقخواب پشتسرم باز و بسته شد… صدایش از پشتسرم.
_ سرتو میندازی پایین هر کار تمایل داشتی میکنی؟ اینجوریه، خانوم جهانبخش!
نگاه برهم گذاشتم، توانایی ترکاندن مغزش را داشتم.
_ فرهاد، اینقدر عصبانیم که… که…
_ که چی؟
_ تو باید به من توضیح بدی، بابت تمام اون کارهایی که کردی، رفتی سراغ داییهام؟ با زندگی این پسره چکار کردی؟
کف دستش را در هوا تکان داد.
_ من به کسی جواب پس نمیدم، خانوم، به هیچکس!
_ اینجوریه؟ جواب پس نمیدی؟ راهی شدی گند زدی الآنم جواب پس نمیدی؟ فرهاد…
انگشت اشارهاش را تهدیدآمیز سمتم گحرکت کرد.
_ من فرهاد جهانبخشم… گند زدن کار من نیست.
♦️
♦️♦️
♦️♦️♦️
♦️♦️♦️♦️
♦️♦️♦️♦️
♦️♦️♦️
♦️♦️
♦️
#شاه_خشت
#پارت693
با کف دست کنار زدمش، راهم باز شد بهسمت حمام.
_ آقای فرهاد جهانبخش، یه گند اساسی زدی، دورشم برداشتی با هویج و گوجه تزئین کردی، خودت خبر نداری! داستان اون عکسا چیه؟ فتوشاپ کردی حیات اون پسره رو ریختی بههم؟
_ خوب کردم! مرتیکه قرمساق رو، تو نبودی میمیل داشتی بکشیش؟ نگاهاش رو دربیاری؟
مکث کردم.
_ فرهاد، باورم نمیشه… من برآشفته بودم، چرا متوجه نیستی!
_ منم بودم، یادت راهی شده… با اینحال باهاشون عاقلبانه رفتار کردم، نکنه کل داستان رو ناضافه کردن برات!
_ اضافه کردن که بچهشون مریض بوده، کمک کردی درمان کنن، بعدم باقی زمینا به نامت شده!
کف دست لای موهایش برد.
_ الآن مضطرب پول اون فامیلای دوزاری شدی؟ پریناز، یادت حرکت کرده باهات چه برخوردی داشتن؟!
_ اگه یه روزگاری ، یه جایی بخوام نگران پول کسی باشم، دلواپس جیب تو میشم، شازده! ولی…
_ اما چی…؟!
با انگشت سبابه چندبار به سینهاش زدم…
_ باید به من میگفتی. زنش اومده در عمارت، بیرونش کردی؟ چطور قلبت اومد، یه زن بدبخت! حتماً باید یه پریناز دیگه درست بشه که حرصت بخوابه؟!
_ مهمل تحویل من نده، پریناز… شما امروزگار منو بهشدت زیاد خشمگین کردی!
انگار با دانشآموز تحت تعلیمش حرف میزد.
_ من زندانیت نیستم که دو دقیقه اینور اونور شد بیام بهت جواب بدما… سربهسر من نذار.
کف دستبهسینه ایستاد.
♦️
♦️♦️
♦️♦️♦️
♦️♦️♦️♦️
♦️♦️♦️♦️
♦️♦️♦️
♦️♦️
♦️
#شاه_خشت
#پارت694
_ خانوم جهانبخش، من با شما در مورد کارت صحبت کردم و توافق هم انجام شده، راهی شدار شما الآن قابل قبول نیست.
از کنارش رد شدم، بهسمت حمام.
_ برو کنار بابا حال نداریم…
با صوتی خودش حرفش را تکرار کردم؛«حرکت کردار شما قابل قبول نیست.»
یکراست سراغ وان رفتم و شیرآب را باز کردم.
زیرلب غر میزدم.
«آدم اینقدر پررو آخه… گند زده، آواشم درنیاورده… تازه شاکی هم هست.»
لباس را از سرم بیرون کشیدم.
_ پریناز، من با شما جدی هستم…
لباسم را به سمتش پرت کردم.
_ بیادب این چه رفتاریه؟
تکه بعدی لباسهایی که پرت شدند، لباسهای زیرم بودند.
_ بیا، اینم باقی ادبم! الآنم برو بیرون میخوام تمرکز کنم ببینم چجوری خدمتت برسم، فرهاد.
جای بیرون رفتن، در حمام را بست و شروع به درآوردن لباسهایش کرد.
در آب گرم وان فروراهی شدم.
_ شازده، این داستان استریپتیز کردنت منو خر نمیکنه ها… جای تو بودم میحرکت کردم فکر میکردم به کارهای بدم… من از حمام بیام بیرون باید جوابهات آماده باشن.
نگاه بستم اما آوای آب و تماس تنش با بدنم میاضافه کرد در سمت دیگر وان خودش را جا داده.
_ باید اون روزگار که میتونستم میدادم فلکت میکردن.
پایم را عقب بردم و بهشدت به تنش کوبیدم.
وقتی چشمت بسته باشد و صرفاً طبق عادت لگد بزنی، گاهی تبعات خوبی ندارد.
♦️
♦️♦️
♦️♦️♦️
♦️♦️♦️♦️
♦️♦️♦️♦️
♦️♦️♦️
♦️♦️
♦️
#شاه_خشت
#پارت695
سکوتش که طولانی شد نگاه باز کردم… فرهاد متمایل به کبودی بود و جایی وسط پایش را گحرکت کرده بود.
_ وای! بازم زدم اونجات؟ خب مجبوری اذیتم کنی؟
بهزور لب زد.
_ آوات رو ببر فقط.
_ نفس عمیق بکش، دیگه دفعه اولتم نیست که، تجربهت زیاده.
لبهایش را گاز میگرفت.
_ گفتم حرف نزن دو دقیقه.
سرجایم برگشتم، به کمک من نیازی نداشت.
پلک روی هم گذاشتم.
_ میتونی از این فتخ بندا ببندی حداقل وقتیکه میخوای منو اذیت کنی، خودت مورد صدمه قرار نگیری!
_ وقتی زاییدی خدمتت میرسم.
حتماً حالش خوب شد که جوابم را میداد.
ظاهراً که تمایل داشت جدیت مرا در خبر داشتن وقایع گذشته نامشاهده کرده بگیرد… خیال خام!
ملایمش وان آب گرم را زهرمارم کرد.
بهسرعت دوش گراهی شدم و بیرون رفتم. سکوتی بین ما وقفه انداخت، دلخور بودم و دوستش داشتم.
فرهاد هم احتمالاً در کنترل عصبیت و کلافگیاش خیلی موفق نبود.
حوله به تنم پیچیدم و بیرون وارد شدم.
تازگی دولا شدن هم سختم بود و ولین از وقتیکه چیزی روی زمین میافتاد.
روی پاف تخت جای گرفتم، خیره به دیوارکوبهای دیوار، همانی که یکبار بلوزش را به آن آویزان کردم.
روزهایی که من پریناز دیگری بودم، نه آدم امروزگار. اصلاً چرا فرهاد مرا دوست داشت؟!
احمقانهترین سؤالی که میتوانست به ذهنم برسد.
بین من و تصویر دیوارکوبها اختلال افتاد… فرهاد!
♦️
♦️♦️
♦️♦️♦️
♦️♦️♦️♦️
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن