چند ثانیه بعد در آغوشم بود.
_ کجایی بیمعراهی شد من؟
وارد بازی ناجوانمردانهای شدم که جاده برگشت نداشت.
هردو دست را بند کمرش کردم و بالا کشیدم، مثل دختری در آغوشم.
_ لوس شدی.
_ خسته شدم، قلبم برات تنگ شده، حالم ازهمه بههم میخوره، از خودم بیشتر از بقیه.
آلاله به بغل، خودم را به تخت گوشه اتاق رساندم. سبکتر از قبلش بود، بسیار بهشدت سبکتر.
مثل کودکی روی تخت خواباندمش که کف دست دراز کرد.
_ بمون پیشم. نرو فرزین.
در اتاق بسته شد، من ماندم و آلا.
دختری که مدتی عاشقیم بود حالی شامگاهیه دیوانگی داشت.
متصل حرف میزد.
از نبود من، روزگارگار نامرد، پسرمان که مردی شده، برادری که همسرش شده.
حتی با خنده داستان خیانتهایش به فرهاد ابله را هم در گوشم اظهار کرد.
وقتی خشم مرا مشاهده کرد به بازویم زد.
_ بداخلاق نشو، فرزین. حقش بود مرتیکه بیوجود، نمیدونست من عاشق تو بودم؟
دندان بهم میساییدم.
تمایلی نداشتم برای متوجه شدن ولی آلاله اصرار داشت به نوشخوار کردن خاطرات.
_ خب چرا زنش شدی؟
آهی کشید.
– میخواستم پسرمون وارث همهچیز باشه.
و پسرشان وارث همهچیز بود، من جان میدادم برای پسرشان.
♦️
♦️♦️
♦️♦️♦️
♦️♦️♦️♦️
♦️♦️♦️♦️
♦️♦️♦️
♦️♦️
♦️
#شاه_خشت
#پارت617
آلاله بود و سبک و سیاق منطقی منحصربهفرد. اخلاق در این میانه برایش جایگاهی نداشت.
همان بیاخلاقی جوانی مرا سوزاند، زیستن ما را به لجن کشید.
شامگاه تا صبح در آغوشم بود، صورت در سینهام پنهان میکرد.
چندبار قصد کردم که کشیده شوم، تکان نخورده بیدار میشد و خودش را بیشتر به من میچسباند.
تصویر مسجلی بود از یک زن ویران، دیوانه، مالیخولیایی.
نزدیک صبح خوابم برد برای لحظاتی کوتاه که تکان خوردنش بیدارم کرد.
پنجره رو به باغ را باز کرده و کنارش توقف کرده بود.
حصارهای آهنی مطمئنم میکرد که قصد انداختن خودش را ندارد.
سمت من چرخید و با مشاهده کردنم سمت تخت آمد.
کف دستم را بین دو دستش گرفت.
_ فرهاد، منو میبخشی؟
دیوانه شده بود؟
_ حالت بهتره؟
_ فقط بگو که منو میبخشی!
نمیدانم چرا، بغلش کردم.
شاید قلبم سوخت برای دختری که عشقش را از دست داد، عاشقی مرا درک نکرد، به راه خطا رفت، زجر داد و زجر کشید.
شاید هم قلبم برای خودم سوخت، جوانی راهی شدهام، حیات پر از کثافتم و دخترم که قربانی شد.
_ بخشیدن من چه اهمیتی داره؟
_ مهمه فرهاد، برام بهشدت مهمه!
انگار شاگرد مدرسهای باشد در حضور استادش!
#شاه خشت
فایل کامل شاه خشت ۱۶۰۶ صفحهی پی دی افه
جهت دریافت فایل کامل مبلغ ۳۰ تومن به شماره کارت:
5859831171894024
محیا مهری الوار/ بانک تجارت
واریز کنید و فیش واریزی رو به آیدی:
@Add_forosh
ارسال کنید.
♦️
♦️♦️
♦️♦️♦️
♦️♦️♦️♦️
♦️♦️♦️♦️
♦️♦️♦️
♦️♦️
♦️
#شاه_خشت
#پارت618
_ بخشیدم، آلا.
کف دستم را بالا آورد و بوسید. سر برگرداند سمت پنجره و زیرلب اضافه کرد؛«بخشید».
کمی بعد، آهسته خوابیده بود.
حداقل من در ذهنش گذراندم که خوابیده است. از کنارش کشیده شدم و سمت هال رفتم.
آرمان روی مبل در خودش جمع شده بود.
هرچه بود، نسبتهای خونی ما را کنار هم نگه میداشت.
نیمساعتی را روی صندلی راحتی نگاه بستم، حال غریبی داشتم. یک غم سنگین جای گرفته بر سینهام.
شاید باید برمیگشتم، امنیت خانه خودم. ماندنم لزومی نداشت.
به هال نرسیده نگاهم به آرمان افتاد.
چشم باز کرد، انگار او هم عادت داشت با چشم باز بخوابد.
_ چطوره؟
_ خوابید.
نگاههایش را با کف کف دست ماساژ داد.
_ در ذهنش گذراند تو فرزین هستی.
روی مبل جای گرفتم و کف دستی به صورتم کشیدم.
_ فکر کنم دیگه آروم شده باشه.
آرمان سمت اتاق رفت و چند دقیقه بعد برگشت.
به قاب در تکیه داده، سر خورد و روی زمین جای گرفت.
صورتش را با کف دست پوشانده بود.
بهسمت اتاق دویدم، آلا آرام خوابیده بود، لبخندی به لب، سرد.
آن روزگار صبح چیزی جاده نفسم را بسته بود… چیزی شامگاهیه خار در گلو، غمباد… جوانی رفته ما…
آلا مرد.
جهت دریافت فایل کامل مبلغ ۳۰ تومن به شماره کارت:
۵۰۵۷۸۵۱۰۲۱۶۳۱۲۶۹
ایران امیدی شورینی
بانک ایرانزمین
واریز کنید و فیش واریزی رو به آیدی:
@Paeez78Paeez
ارسال کنید.
♦️
♦️♦️
♦️♦️♦️
♦️♦️♦️♦️
♦️♦️♦️♦️
♦️♦️♦️
♦️♦️
♦️
#شاه_خشت
#پارت619
تاجهای بزرگ گل، دو طرف مسیر تا مقبره خانوادگی را پوشانده بود.
جماعتی با کتوشلوارهای مشکی، عینکهای دودی بر نگاه.
محافظین درشتهیبت، ماشینهای بزرگ و تیره. آرمان صاحبعزا و آلا که در مقبره دفن شد.
جایی نزدیک سدا، فرزین…
تحمل نداشتم، ساعتها بود خواب به دیدهم نمیرسید.
عذاب میکشیدم از این زیستن سراسر رنج و خفقان و بهطرز چندشآوری حس یک خیانتکار را داشتم…
طاقتم طاق شد و سمت ماشین برگشتم.
ابجادهیم در را باز کرد که گوشی موبایلم زنگ خورد.
_ بله.
_ فرهاد؟
سالها بود صدایش را از پشت تلفن نمتوجه شده بودم، ابداً تماس نمیگرفت.
کسی اطرافم نبود.
_ جانم، فروغم؟
_ خانوم شما بارداره؟ به من نگفته بودی.
دلخور بود؟
_ فرصت نشد، متوجه شدید که وضع جالبی نبود، الآنم…
حرفم را خوردم.
_ اتفاقی افتاده؟
_ پا شو بیا.
اضافه کرد و قطع کرد.
اخلاق بدی که فروغ جان داشسریع این بود که بدون اهمیت دادن به عواقب کار، صرفاً حرفشان را میبیان کردند و توضیحی هم نمیدادند.
مثلاً فکر نمیکردند فرهاد بینوا چطور باید خودش را تا شمال برساند، چندبار خطر تصادف را به جان بخرد.
♦️
♦️♦️
♦️♦️♦️
♦️♦️♦️♦️
♦️♦️♦️♦️
♦️♦️♦️
♦️♦️
♦️
#شاه_خشت
#پارت620
بههرحال اخلاق مادرم همین بود و بهعنوان پسرش به خودم اجازه گلایه هم نمیدادم، چه رسد به اعتراض.
چندبار هم با پریناز تماس گرفتم که دختر سرخوش جواب نداد، به این یکی میتوانستم هم گلایه کنم، هم اعتراض، حتی میشد داد هم زد!
◇◇◇
پریناز
واقعاً نمیاطلاع داشتم چه خاکی سرم بریزم، تمام شب گریه کردم، اینقدر که دیدههایم از اشک قرمز شدند و آوایم درنمیآمد.
فروغ جان هم ول نمیکرد، مدام سراغم میوارد شد، انگار واقعاً مضطربش کرده بودم. شاید باید میگفتم…
حوالی عصر آوای زنگ در را متوجه شدم، مثل چند روزگار پیش خودم را در اتاق زندانی کرده بودم.
نمیدانم چرا قلبم هری ریخت، بعداً قلبیلش را درک کردم…
فرهاد باشدت به اتاقم در میزد، کف دستگیره در بالاوپایین میشد.
بهساکتی قد بلند شدم و قفل در را باز کردم.
در را باشدت باز کرد.
_ پریناز؟
فروغ پشتسرش بود اما با بازشدن در نماند. فقط فرهاد بود که داخل اتاق وارد شد.
اشک ریختنم کف دست خودم نبود.
_ چرا اومدی، فرهاد.؟ فروغ جان بیان کردن؟ وای خدا… فرهاد… من…
بازهم زیر گریه زدم.
_ چت شده، بگو ببینم؟
آوایش از نظر من بلند و سرزنشگر بود.
سرعت جاری شدن اشکهایم را بیشتر میکرد.
اما…
دستش دورم پیچید.
مرا به خودش چسباند و گذاشت گریه کنم.
♦️
♦️♦️
♦️♦️♦️
♦️♦️♦️♦️
♦️♦️♦️♦️
♦️♦️♦️
♦️♦️
♦️
#شاه_خشت
#پارت621
انگشتانش با موهایم بازی میکردند و لبهایش به شقیقهام بوسه میزد.
_ چی شده، پریناز؟ با فروغ دعوات شده؟
_ نه.
خم شده، کف دست زیر زانوانم انداخت اما بار دیگر قد بلند شد.
_ نمیتونم قد بلندت کنم. بریم روی تخت، توی بغلم باش، بعد بگو زن من چرا داره گریه میکنه؟
_ حرکت کردم دستشویی، فرهاد، خاک تو سر من که… فکر کنم ب… بچ… بچه اف… افتاده.
سرم را در سینهاش مخفی کردم.
اینبار معطل نکرد، دولا شد و مرا بغل کرد، به مقصد تخت.
سکوتش مرا میترساند.
_ فرهاد… من… ببخشید…
_ هیس، چقدر حرف میزنی؟ اخلاقت اصلاً بهتر نشده.
بهآهستگی چند تار مو را از صورتم کنار زد.
_ مضطرب نباش، میریم دکتر، معاینه میکنن و هر آزمایشی که لازمه. اگر افتاده باشه هم مهم نیست. تو نباید اینطور خودت رو ببازی، من ازت بیشتر توقع دارم.
_ اگه افتاده باشه، تقصیر منه. لجبازی کردم با مامانت… فکر کنم اینم نتیجهش شده.
با نوک انگشت سبابه به پیشانیام زد.
_ چندبار بگم با فروغ جان درست راهی شدار کن. کشیده شو، لباست رو بپوش بریم.
روسری را روی سرم میکشیدم که فروغ را از حرکت ایستاده در درگاه دیدم.
فرهاد جواب نگاه پرسؤالش را داد.
_ ممکنه بچه افتاده باشه، پریناز رو میبرم دکتر.
مطمئنم لرزیدن پلکش را یک لحظه دیدم.
_ لباس میپوشم، باهاتون میام.
♦️
♦️♦️
♦️♦️♦️
♦️♦️♦️♦️
♦️♦️♦️♦️
♦️♦️♦️
♦️♦️
♦️
#شاه_خشت
#پارت622
در تمام مدت اخم کرده پشتسرم بود.
از آینه وسط نگاهم میکرد، به بیمارستان هم که رسیدیم، جلوتر از ما رفت و با مسئول پذیرش صحبت کرد.
متخصص زنان، خانوم دکتری جوانتر از فروغ جان بود که ظاهراً همدیگر را میشناخشتابزده.
مرا به اتاق معاینه راهنمایی کرد و سؤالاتی سؤال کرد.
فروغ کنار فرهاد ایستاد و فرهاد در تمام مدت کف دست مرا رها نکرد.
خانوم دکتر، ژل را به شکم نسبتاً تخت من مالید و کف دستگاه را روی پوستم حرکت داد.
ضربان دلم بالا میحرکت کرد و دکتر، اخم کرده به مانیتور کوچک خیره بود. بالاخره لب باز کرد.
_ موقعیت جنین و جفت مناسبه، کمی پایین اومده، لازمه استراحت کنین.
فقط یک چیز مهم بود؛ اینکه بچه ما سالم است.
_ میخوایین صداش رو بشنوین؟
صوتی ضربان شتابزده یک دل کوچک!
فرهاد چنان کف دستم را فشار داد که…
فروغ کف دستش را بند بازوی فرهاد کرد و نفسش را بیرون داد.
_ حالش خوبه، مامان خانوم، دلواپس نباش.
خطابش من بودم.
فرهاد دولا شد و پیشانیام را بوسید.
_ متوجه شدی؟ حالش خوبه. قوی و محکمه!
دکتر کمک کرد تا شکمم را تمیز کنم.
توضیحاتی بابت قلبایل لک بینیهای دوره حاملگی داد و سفارش کرد چند روزگاری را استراحت کنم.
فرهاد هماهنگ کرد که برای معاینات منظم پیش همان خانوم دکتر بروم.
♦️
♦️♦️
♦️♦️♦️
♦️♦️♦️♦️
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن