من: ولی من هیچ وقت از زیر وظایفم شونه خالی نکردم .
_ شونه خالی کردی ..این چند وقت به خاطر وضعیت جسمانیت بهانه می اوردی و کاری انجام نمی دادی . خدمتکار نگراهی شدم که بشینه تو اتاقش و دست به سیاه و سفید نزنه . تو هم باید مثل بقیه کار کنی .
بهشدت بهم برخورده بود . اما باید به این زبون نیش دار دیوید عادت میکردم . چطور یادم رفته بود دیوید چقدر میتونه تلخ باشه .
من نباید ضعیف باشم .باید به خودم بیام. منم مثل خودش سرد توی دیده هاش خیره میشم و میگم:
من: من هیچ وقت نمیل داشتم از زیز کار هام شونه خالی کنم . میدونم برای چی اینجام . تو هم اگه کف دستت مثل من سوخته بود نمیتونستی کاری انجام بدی . فک نکنم کار نکردن به خاطر یک قلبیل موجه شونه خالی کردن از زیر وظایف باشه .
_ خب الان چی الان که میتونی کار هات رو انجام بدی . فک نکنم دیگه قلبیل موجهی برای انجام ندادن کار هات داشته باشی .
من: بله میتونم وظایفم رو انجام بدم . فقط بگید باید چیکار کنم .
دیوید به صنقلبیش تکیه میده و میگه:
_ لیست کارهات رو به ولیندا میدم . فردا شروع به انجام دادنشون میکنی . باید همه کارهات رو قبل ساعت هشت شامگاه تموم کنی .
من: باشه
دیوید اخمی میکنه و میگه :
_روی لحن حرف زدنت هم باید کار کنی . چند بار بهت بگم باید بگی دیده سرورم
من: باشه..اوم یعنی منظورم اینه که ..دیده سرورم .
_بهشدت خب میتونی بری .
به سمت در حرکت میکنم ولی با صداش متوقف میشم
_ یادت رفت تعظیم کنی
وای خدا باز گیر دادن هاش شروع شد . اه بزار از مسیر برسی بعد شروع کن به گیر دادن به من بدبخت .
با اکمسیر به سمتش برمیگردم و تعظیم کوتاهی میکنم و میگم:
من: الان خوبه ؟ راضی شدی؟
_ اره حالا بهتر شد ..میتونی بری .
پشت نگاهی براش نازک میکنم و قبل از اینکه باز بخواد دوباره بهم گیر بده از اتاقش خارج میشم .
به سمت پله ها میرم . همینجوری که داشتم فکر میکردم که کجا برم یک دفعه به جسم سفتی برخورد میکنم
من: اخ دماغم داغون شد ! این دیگه چی بود ؟!
_ من بودم .
با شنیدن آوای دنیل کف دست از مالیدن دماغم برمیدارم و میگم :
من: عه تویی ؟ اینجا چیکار میکنی؟
این رو میگم و بار دیگر شروع به مالیدن دماغم میکنم .
_ داشتم به مشاهده کردن شاهزاده میرفتم ..نکن دماغت کند دختر
من: خب درد میکنه دماغم ! راستی سر عمه شاهزاده چی امد ؟
_ الان وقت ندارم برات توضیح بدم ایزابلا ..بعد از دیدن شاهزاده میام برات تعریف میکنم . الان بهشدت عجله دارم .
من: باشه برو ..اما یادت نره برام تعرف کنیا .
_ باشه فضول خانوم
دنیل از کنارم رد میشه و به سرعت به سمت اتاق شاهزاده میره . پوف خب من از کنجکاوی میمیرم تا دنیل بیاد ! بهشدت عاشق شدم بدونم دیوید با عمش چیکار کرده .
با فکری که به سرم زد به سرعت از پله ها رو طی میکنم تا به ولیندا برسم . الان تنها کسی که میتونست بهم بگه چه اتفاقی افتاده اماندا بود .
بعد از کلی گشتن بالاخره ولیندا رو توی سالن پذیرایی میهمان ها پیدا میکنم . با مشاهده کردن سالن دهنم از تعجب خشکم میزنه .
اینجا چرا اینجوری شده؟! چرا همه چی ریخته بهم؟! میوها ها کف سالن ریخته شده بودن و یکی از مبل ها کاملا برعکس شده بود و روی زمین افتاده بود
میخوام قدمی به جلو بردارم تا بقیه جاهارو ببینم. ولی آوای ولیندا مانعم میشه
_ ایزابلا مراقب باش جلوی پاهات شیشه خورده هست . پات نره روشون
نگاهی به زیر پاهام میندازم و با احتیاط از شیشه خورده ها فاصله میگیرم . با تعجب رو به ولیندا میگم:
من: چیشده ولیندا؟! چرا اینجا انقدر بهم ریخته هست؟!
ولیندا با چهره ناراحت و خسته به سمتم میاد و میگه :
_ بهتره از اینجا بریم تا بقیه ندیمه ها به کار های سالن رسیدگی کنن . بین جاده بهت میگم .
من: باشه بریم
به همراه ولیندا از سالن خارج میشم.وارد حیاط میشیم .ولیندا روی یکی از صندلی ها میشینه و کلافه سرش رو توی کف دستش میگیره .
من: حالت خوبه؟ رنگت پریده. میخوای چیزی برات بیارم ؟
_ نه خوبم دخترم .فقط یکم سرم درد میکنه .
کمی مکث میکنم . نمیدونستم مدت مناسبی برای پرسیدن سوالم هست یا نه . با دودلی سوالم رو میپرسم .
من: اوم ..خب توی سالن چه اتفاقی افتاد بود ؟ چی باعث شده حال تو انقدر بد بشه ؟
_چی بگم دخترم . بعضی وقت ها شک میکنم که ایا واقعا اون ها باهم نسبت خونی دارن؟ اگه دارن پس چرا انقدر به خون هم تشنه هستن؟ قدرت نگاهون رو کور کرده.
من: من متوجه منظورت نشدم گلم ..میشه واضح تر توضیح بدی؟ چه کسی قدرت چشمش رو کور کرده؟
ولیندا به صندلی کنارش اشاره میکنه و میگه :
_بشین گلم تا برات توضیح بدم .
بی حرف روی صندلی میشینم و منتظر به ولیندا دیده میدوزم.
_ من به دستور شاهزاده نباید میزاشتم کسی بجز دوک دنیل و مستر جرج وارد قصر بشن . وقتی عمه شاهزاده امدن من مانع وردشون به قصر شدم . اما ایشون میتمایل داشتن من رو به سیاه چال بندازن .
من:اره میدونم میمیل داشتم بیام کمکت ولی دنیل مانعم شد . بعد از اینکه دنیل نزاشت تورو به سیاه چال بندازن چه اتفاقی افتاد؟
ولیندا اخم کمی میکنه و میگه :
_ دنیل چیه؟! باید بگی دوک دنیل ..یه وقت پیشخودشون اینجوری صداشون نکنیا ! دردسر میشه برات .. خوب شد نیومدی دخترم. جناب دوک به من اظهار کردن به هیچ عنوان نباید بانو الکساندرا تا امدن تورو ببینن .
من: چشم گلم ..حالا این هارو بیخیال بعدش چیشد؟
_ هیچی دخترم . هر چقدر جناب دوک با بانو حرف میزدن راضی نمیشدن که بره . وسط بحث بودن که یکی از سربازها امد و به جناب دوک اضافه کرد که دو نفر از زندانی ها فرار کرده. ایشون هم برای بار اخر از بانو خواستن که از قصر برن .
من: خب بعدش چیشد؟ چرا بانو الکساندرا نرفت؟!
_ بانو الکساندرا به دوک دنیل اطمینان داد که از قصر میره . ولی بعد از رفتن جناب دوک ، بانو از قصر نحرکت کرد . موند و به جای جای قصر سرک کشید .هچکدوم از ما در مقامی نبودیم که بتونیم جلوی ایشون رو بگیریم . بعد از گذشت یکی ، دو ساعت خبر دادن پسر یکی از اشراف اجازه ورود به قصر رو میخواد . من مخالفت کردم اما بانو کف دستور داد اون شخص وارد قصر بشه .
من: اون شخص یکی بود؟ اینجا چیکار داشت؟ چرا بانو الکساندرا اجازه ورودش رو دادن ؟
_ اون جک پسر یکی از اشراف شهر هست . پدرش تاجر برده هست. اون بهشدت تمایل داره که پسرش با شاهزاده رابطه صمیمانه ای بر قرار کنه . ولی شاهزاده از جک زیاد خوشش نمیاد .
با متوجه شدن اسم جک تمام موهای بدنم سیخ میشن . هر وقت اسم نحسش میاد چهار ستون بدنم میلرزه .
باورم نمیشد جک پسره یکی از اشراف باشه . اگه اشراف باشه به قصر رفت و امد میکنه . این من رو خیلی میترسوند .
_ هی دختر چت شد؟ چرا مثل کچ سفید شدی؟ حالت خوبه؟!
من: ار..اره ..خوبم . ادامش رو بگو لطفا .
ولیندا مشکوک نگاهم میکنه و میگه :
_ مطمعنی خوبی؟چی تورو انقدر پریشون کرد؟
من: اره خوبم .. فقط یاد یک یاد بد افتادم و حالم بد شد . اما الان خوبم . لطفا ادامه ماجرا رو بگو .
_ باشه میگم ..بعد از اینکه جک وارد قصر شد با بانو مشغول صحبت شدن . توی این مدت هم بانو به من کف دستور های مختلف میدادن . تا دستور اولی تموم میشد بعدی رو میدادن.
من: ایش زنیکه عقده ای!
_هیس ارومتر ممکنه کسی بشنوه . نباید به خانواده سلطنتی توهین کنی .
من: میدونم ولی لقب عقده ای واقعا برازندش هست .
اماندا خنده ای میکنه و میگه :
_ از دست تو دختر ! اخرش به خاطر زبونت سرت رو به باد میدی .
من : نگرانم نباش گلم .من از پس خودم بر میام …چطوری شد که بانو الکساندرا امد طبقه بالا؟ مگه تو انجا نبودی؟
_ هی چی بگم دخترم .. دفعه اخری که رفتم پیش بانو تا ببینم کف دستور دیگه ای ندارن بهم گفت که هوس شراب صد ساله با کمی غذا کرده .
من: شراب؟! اونم توی روزگار با غذا!؟
_ منم اولش تعجب کردم دخترم ولی چاره چی بود! باید دستورهای بانو رو اطاعت میکردم . به اشپزخونه رفتم و اظهار کردم برای بانو غذا درست کنن. خودمم به انبار حرکت کردم تا برای بانو شراب بیارم . چون بانو کف دستور داده بودن شراب رو همراه غذا براشون ببرم یک ساعتی طول کشید . وقتی برگشتم بانو رو پیدا نکردم . از جک هم خبری نبود . کل قصر رو گشتیم ولی ایشون رو پیدا نکردیم .
من: امده بود به طبقه ای که اتاق من و شاهزاده قرار داره . میمیل داشت در اتاقم رو یواشکی باز کنه .
_ندرک کردی چرا میتمایل داشت در اتاقت رو یواشکی باز کنه؟
من: نه دقیق نمیدونم چرا میمیل داشت همچین کاری بکنه . شاهزاده کِی برگشتن؟
_ وقتی ما داشتیم دنبال بانو میگشتیم خبر دادن که شاهزاده به همجاده دوک دنیل برگشتن . من هم تا ایشون امدن ماجرا رو براشون تعریف کردم . شاهزاده هم با عجله به سمت طبقه ای که اتاق خودشون بود رفتن و بانو الکساندرا رو پیدا کردن .
من:توی سالن چه خبر شده بود ؟
_ بعد از چند دقیقه دیدم بانو الکساندرا رو چند تا سرباز به سالن بردن و جک رو هم به زندان بردن . شاهزاده هم به سالن راهی شد و با عمشون دعوای سختی کردن .
من: چی اضافه کردن بهم؟
_ نمیدونم اجازه ورود رو به کسی ندادن فقط دوک دنیل توی سالن بود . من وقتی وارد سالن شدم همه وسایل سالن بهم ریخته بود .
من: سر بانو الکساندرا چی امد؟
_ شاهزاده بهش گفت که دیگه حق نداره وارد قصرش بشه وگرنه باید منتظر مجازات سختی باشه .
من: جک چیشد؟ شاهزاده با اون چیکار کرد؟
_ نمیدونم دخترم ولی به احتمال زیاد ازش بازجویی میکنن.
سوالی ذهنم رو مشغول کرده بود رو از ولیندا میپرسم .
من: اماندا تو اضافه کردی توی سالن نبودی و دعوا رو ندیدی پس چرا رنگت پریده بود و حالت بد بود؟
_ خب میدونی من فوبیا صدای کشیده دارم . وقتی دعوا میشه و آواها به فریاد تبدیل میشه من خیلی میترسم و حالم بد میشه .
من: اهان .. الان خوبی؟
_ اره خوبم ..بهتره بریم داخل .
من: باشه بریم .
همجاده اماندا به داخل قصر میریم . دنیل رو میبینم که از پله ها داشت پایین می امد .
دنیل: ولیندا صبر کن .
_ بله قربان کاری با من داشتید؟
دنیل: اره ..برو بالا شاهزاده باهات کار داره .
_ نگاه سرورم.
بعد از حرکت کردن ولیندا دنیل به سمتم میاد و میگه :
_ ایزابلا وقتی اماندا برگشت تو برو پیش شاهزاده . کارت داره .
من: چیکارم داره!؟ من که الان پیشش بودم .
_ نمیدونم از خودش بپرس .
من: باشه .. اوم خب میشه حالا بگی ؟
_ چیو بگم؟
من : اینکه سر عمه شاهزاده چی امد
_ یعنی میخوای بگی تونستی تا الان حس فضولیت رو سرکوب کنی و چیزی از ولیندا نپرسی!؟
من: من فضول نیستم . کنجکاوم ! ..چرا پرسیدم ازش ولی نمیدونست توی سالن چه اتفاقی افتاده.
_ هیچی ! چیز خاصی نشد . فقط بانو الکساندرا و شاهزاده باهم دعوا کردن . بانو اندیشید اگه بزنه چیزی رو بشکونه میتونه از زیر جواب دادن در بره ولی وقتی متوجه شد فایده ای نداره مجبور شد جواب پس بده .
من: مطمعنی فقط همین بود؟
_ اره تقریبا همین بود ..من به طور خلاصه اظهار کردمش .
من: اها باشه .. سر جک چی امد؟
_ جک!؟ تو اون رو از کجا میشناسی؟
من: از ولیندا درموردش سؤال کردم .
_ اهان ..ما ازش بازجویی کردیم ولی کف دستور نهایی با شاهزاده هست .
من: یعنی ممکنه بخشیده بشه؟ ممکنه بازم به قصر بیاد؟
_چرا انقدر جک برای تو مهم شده؟
من: اوم خب دلیل خاصی نداره .
دنیل اخمی میکنه و میگه:
_ ایزابلا میدونی که از دروغ متوجه شدن بیزارم . پس اگه نمیخوای چیزی در این مورد بگی نگو. اما دروغ هم نگو .
من: من نمیمیل داشتم دروغ بگم من فقط ..
_هیس هیچی نگو ..فقط بگو عاشق شدی!؟
از تعحب نزدیک بود شاخ در بیارم . من! دلدادگی جک بشم!! عاشق کسی که میخواست بهم تجاوز کنه؟! خیلی مسخره هست.
من: چی میگی تو دنیل!؟ حالت خوبه؟ عاشق کسی بشم که از تو کمد فقط دیدمش ؟
دوست نداشتم دنیل بفهمه چه اتفاقی بین من و جک افتاده . می هراسیدم که شاید فکرای بد بکنه درموردم .
دنیل به سمتم هجوم میاره و توی یک قدمی من می ایسته . دقیقا بین دیوار و دنیل گیر کرده بودم .
دنیل سرش رو به صورتم نزدیک میکنه . از بین دندون های بهم قفل شدش با اعصبانیت میگه:
_ این رو خوب تو گوش هات فرو کن. تو حق نداری عاشق بشی . مخصوصاً اگه اون شخص جک باشه .
من: برو اون طرف دنیل ! چته ؟ چرا اینجوری میکنی؟
_ جواب من رو بده . حق نداری عاشق بشی
دیگه داشت زیاده روی میکرد . با اعصبیت توی دیده هاش خیره میشم و میگم:
من: عاشق شدن یا نشدن من به تو ربطی نداره . من هرکاری دلم بخواد انجام میدم .
_ خیلی بیخود میکنی هرکاری قلبت میخواد رو انجام بدی! به عنوان یک دوست ازت درخواست نکردم که عاشق نشی . بهت کف دستور دادم .
از اعصبیت رو به انفجار بودم . فکر کرده کیه که با من اینجوری صحبت میکنه؟ مگه اختیار احساسات من دست اون هست؟
درسته علاقه ای به جک نداشتم اما دنیل هم حق نداره برای احساس من تصمیم بگیره.
_ هر کسی که باشی حق نداری برای احساس من تصمیمی بگیری . حد خودتو بدون جناب دوک !
دنیل میخواست چیزی بگه ولی با شنیدن صوتی دیوید ساکت شد و چیزی ناضافه کرد.
دیوید: اینجا چه خبره؟
دنیل کمی از من فصله میگیره و نفسش رو عصبی بیرون میده . دیوید نگاهش رو بین ما رد و بقلب میکنه و میگه:
دیوید: خب منتظرم . یکی به من بگه اینجا چه خبره .!
دیوید وقتی خاموشی ما رو میبینه عصبی میشه و با آوایی که سعی میکنه زیاد بالا نره رو به هردو ما میگه:
دیوید: هر دوتاتون تند بیاید داخل اتاقم .
این رو میگه و خودش به سمت اتاقش حرکت میکنه . با رفتنش تازه متوجه ولیندا میشم که گوشه ای از حرکت ایستاده بود و ما رو نگاه میکرد .
با صدای دنیل دیده از اماندا برمیدارم و با خشم به سمت دنیل برمیگردم
_ پس چرا از حرکت ایستادی ؟! مگه نمتوجه شدی شاهزاده چی گفت؟!
من: متوجه شدم چی اضافه کرد . لازم نیست تو بهم یاداوری کنی .
این رو میگم و بی توجه به دنیل به سمت اتاق شاهزاده حرکت میکنم . اصلا معنی رفتارهای دنیل رو نمیفهمیدم.
اون که تا چند دقیقه پیش خوب بود! چرا یک دفعه رفتارش عوض شد؟ چرا اینجوری کرد؟
انقدر مشغله فکری داشتم که نمتوجه شدم کی به اتاق دیوید رسیدم . در میزنم و منتظر میشم تا احازه ورود بده .
_ بیا داخل .
بدون اینکه منتظر امدن دنیل باشم وارد اتاق میشم و در رو هم میبندم . دیوید طبق معمول روی صنقلبی چرمش جای گرفته بود .
_ پس دنیل کجاست ؟
من: نمیدونم .. من زودتر از اون حرکت کردم تا بیام بالا .
_ خب بگو ببینم دنیل روی پله ها چیکارت داشت؟ چی داشت بهت میاظهار کرد ؟ چیکار کردی؟
من: من کاری نکردم !
_ پس چرا دنیل انقدر عصبی بود؟
من:نمیدونم . من کاری نکردم .
چند ضربه ای به در میخوره. بعد از اینکه دیوید اجازه ورود رو میده دنیل کلافه وارد اتاق میشه .
دنیل: با من کاری داشتید سرورم ؟
_ بیا اینجا .
دنیل بدون حرف نزدیک تر میاد و کنار من می ایسته . دیوید خیلی جدی به هر دو ما نگاه میکنه و میگه:
_ خب منتظرم تا بگید روی پله ها چه اتفاقی افتاد.
بعد از کمی خاموشی دنیل شروع به حرف زدن میکنه
دنیل: خب من و ایزابلا داشتیم باهم دعوا میکردیم .
_ چرا دعوا میکردید؟
دنیل باز هم خاموشی میکنه و چیزی نمیگه . دیوید نگاهش رو از دنیل میگیره و به من چشم میدوزه .
_ مثل اینکه دنیل نمیخواد چیزی بگه . تو بگو چرا داشتید باهم دعوا میکرمشاهده کرد .
من: برای اینکه دنیل توی کارهایی به اون ربطی نداره دخالت میکنه . اون به من اظهار کرد حق ندارم عاشق بشم .
با گفتن این حرف اخم غلیظی روی صورت دیوید میشینه .
_ مگه تو عاشق کی شدی؟
من: من عاشق کسی نیستم .اما دنیل فکر میکنه من جک رو دوست دارم .
_ تو واقعا عاشق جک شدی!!؟
دیگه داشتم کفری میشدم . اخه من چرا باید عاشق همچین موجود نفرت انگیزی بشم؟ من حالم بهم میخوره ازش بعد بخوام عاشقش بشم؟
من: دیوید تو خودت بهتر از همه میدونی که من از جک متنفرم . واقعا فکر میکنی من عاشق همچین موجود نفرت انگیزی میشم؟!
_ من برای تو دیوید نیستم . اجازه ندادم که تو من رو به اسم کوچیک خطاب کنی .
باز گند زده بودم . نباید جلوی دنیل دیوید رو به اسم کوچیک صوت میزدم .
من: حواسم نبود.
دیوید چپ چپ نگاهم میکنه و به سمت دنیل برمیگرده و میگه:
_ خب دنیل مشکلت بر طرف شد؟
دنیل: متاسفانه نه سرورم .
_ چرا؟ دیگه چیه؟
دنیل: مشکل من فقط جک نیست . ایزابلا هیچ وقت نباید عاشق کسی بشه .
وای خدا من ! این دیگه کیه؟ اندیشیده زیرا پسر وزیر اعظمه میتونه توی همه چیز دخالت کنه و برای همه چیز امر و نهی کنه؟
اصلا دنیل رو نمیمتوجه شدم . اون اصلا راهی شدارش اینطوری نبود . چرا یک دفعه باهام بد شد؟
من: تو حق نداری درمورد احساسات من تصمیم بگیری.
_ ایزابلا ما رو تنها بزار .
من: اما ..
_ نمتوجه شدی چی گفتم! تنهامون بزار .
از زور اخشمگینت مثل بچه ها پام رو روی زمین میکوبم و بدون اینکه تعظیم کنم اتاقش رو ترک میکنم .
در اتاق رو میبندم و به سمت پله ها حرکت میکنم . اما با فکری که به سرم زد مسیر حرکت کرده رو برمیگردم .
به سمت در میرم و گوشم رو به در میچسبونم تا حرف هاشون رو بشنوم . اگه این کار رو نمیکردم از زور کنجکاوی میمردم دور از جونم.
_ این حرف ها چی بود که زدی دنیل؟ چرا ایزابلا حق نداره عاشق کسی بشه!؟
دنیل: نمیتونم قلبیلش رو بهتون بگم سرورم .
با آوای ضربه ای که میاد از جا میپرم . مثل اینکه دیوید از این حرف دنیل به شدت اخشمگین شده بود .
_ هیچ میفهمی چی میگی!؟ یعنی چی که نمیتونم بهت بگم؟
دنیل: من رو ببخشید سرورم ولی این موضوع به شما ربطی نداره .
_ هر چیزی توی این قصر باشه حتی مورچه هاش به من ربط داره . بهتره دهنت رو باز کنی و حرف بزنی دنیل .
دنیل: خب سرورم من .. من ..
_ جون بِکَن حرف بزن دیگه ! مثل دخترا چرا مِن مِن میکنی ؟!
دنیل: خب من فکر کنم دارم به ایزابلا علاقه مند میشم .
دهنم از شدت تعجب باز میمونه . نمیدونم چرا از اینکه دنیل داره بهم علاقه مند میشه خوشحال نمیشم .
چند دقیقه ای خاموشی بر قرار میشه . هچیچ کدوم حرفی نمیزدن . بعد از چند لحظه آوای فریاد دیوید کشیده میشه .
_ چی داری میگی مرد حسابی ؟! تو عاشق ایزابلا شدی؟
دنیل: هنوز عاشقش نشدم . اما دارم علاقه مند میشم .
دیوید با آوای عصبی و کشیده میگه:
_ هیچ میفهمی چی میگی دنیل؟!میدونی ایزابلا چه نسبتی با تو داره؟ میدونی و باز عاشقش شدی؟!
دنیل: هنوز که مشخص نشده ایا واقعا ایزابلا همون خواهر گمشده من هست یا نه .
_ اگه نشان سلطنتی خانوادت روی بدنش باشه میخوای چیکار کنی؟ الاغ واسه چی عاشقش شدی .
دنیل : نمیدونم ..نمیدونم ..کف دست خودم نیست .
_ تا دیر نشده باید فراموشش کنی . نباید بیشتر از این به ایزابلا علاقه مند بشی.
دنیل: چجوری؟ چیکار کنم؟!
دیگه ادامه حرف هاشون رو گوش ندادم . گیج به سمت اتاقم حرکت میکنم . وسط اتاقم ایستاده بودم .
انگار جهان دور سرم میچرخید . اونا داشتن چی میگفتن ؟ یعنی چی حرف هاشون؟ مگه میشه؟!
یعنی ممکنه من خواهر گمشده دنیل باشم؟! ولی چطوری؟! ما که پدر و مادرهامون باهم فرق میکنه .
من توی دهکده دور افتاده ای حیات میکردم که هزاران مایل از اینجا فاصله داره . چطور میتونستم خواهر گمشده دنیل باشم؟!
ولی ایزابلا یکم با خودت فکر کن.! چرا تو اصلا شامگاهیه پدر و مادرت نیستی ؟! پدر و مادرت هردو چشم های ابی و موهای بور و طلایی دارن ولی تو نداری.
تو هیچ کدوم از اعضای صورتت شامگاهیه مادر و مادرت نیست . چرا ایزابلا؟ خب من هر موقع این سوال رو از مادرم میجویا شدم فقط یک جواب میداد .
مادرم میبیان کرد یک خواهر بزرگ تر از خودش داشته که بر اثر حادثه ای اون رو از دست داده .
اون میگفت من بهشدت شامگاهیه خواهرش هستم و چهرم به اون رفته . نمیدونم خیلی گیج شده بودم .
شاید اگه کمی اب داغ به بدنم بخوره حالم بهتر بشه . بهسرعت به کمدم میرم و وسایل لازمم رو برمیدارم .
بافت موهام رو باز میکنم . نگاهم به تاج روی سرم میوفته . خب حالا این رو کجا بزارم؟
بی حوصله تاج رو از سرم در میارم و اون رو توی صندوقچه کوچیکی میزارم و درش رو قفل میکنم .
برای احتیاط در اتاقم هم قفل میکنم و به حمام میرم . وان رو پر اب داغ میکنم و داخلش میرم. چشم هام رو میبندم و میزارم بدنم به داغی اب عادت کنه .
با بستن چشمم مجدداً افکار گوناگون به سمتم هجوم میارن . یاد حرف دیوید می افتم .
اون گف اگه نشان سلطنتی خانواده دنیل روی بدنم باشه من خواهر دنیل هستم. اما من که نشونه ای روی بدنم ندارم!.
شاید به اندازه کافی دقت نکردم به بدنم . بهسرعت از وان بیرون میام و شروع به برسی کردن بدنم میکنم .
جای جای بدنم رو با دقت نگاه میکنم . هیچ نشونه ای روی بدنم نمیبینم . شاید پشت کمرم باشه که نمیتونم ببینم!
به حمام نگاهی میندازم . اه لعنتی توی حمام ایینه نیست. حالا چیکار کنم ؟! چجوری پشتم رو ببینم؟
کلافه طول و عرض حمام رو طی میکنم . هوای حمام کم کم داشت رو به سردی می راهی شد.
برای اینکه دوست نداشتم مجدداً مریض بشم و بهانه به دست دیوید بدم . اب وان رو خالی میکنم .
سریع خودم رو میشورم . حوله تقریبا کوچیکی که با خودن اورده بودم رو دور خودم میبندم و از حمام بیرون میام .
مشغول خشک کردن موهام بودم که نگاهم به ایینه قدی که گوشه اتاقم بود می افته .چرا از اول به فکر خودم نرسید؟!
سریع به سمت ایینه میرم .میتونستم پشتم رو توی این ایینه ببینم . حوله رو از دور تنم باز میکنم و سعی میکنم پشتم رو ببینم.
با مشاهده کردن پشتم بغض میکنم . جوشش اشک رو توی چشم هام احساس میکنم. جای شلاق هایی که دیوید بهم زده بود روی بدنم خودنمایی میکردن .
حالا من با جای این زخم ها چیکار کنم؟! هروقت بخوام ازدواج کنم به شوهر ایندم چی بگم؟
چی بگم وقتی از من بپرسه این زخم ها جای چیه؟ به سختی بغضم رو داخل گلوم خفه میکنم .
سرم رو تکون میدم . نباید گریه کنم . الان وقت این کارها نیست .دیگه اتفاقیه که افتاده . منم هیچ کاری از کف دستم برنمیاد .
پس غصه خوردن هیچ دردی رو از من دوا نمیکنه .سعی میکنم به افکارم خاتمه بدم تا بیشتر از این داغون نشم .
موهام رو بالای سرم جمع میکنم تا پشتم رو بهتره ببینم. با دقت توی ایینه به پشتم نگاه میکنم تا ببینم نشانی روی بدنم هست یا نه .
چند دقیقه ای گذشت اما هیچنشان سلطنتی روی بدنم پیدا نکردم.کف دست از چشم دوختن خودم داخل ایینه میکشم.
نا امید حولم رو که از روی زمین انداخته بودم برمیدارم . اون رو داخل کمد میزارم و شروع به پوشیدن لباس هام میکنم .
هزار جور فکر گوناگون به سمتم هجوم اورده بودن . اگه من خواهر گمشده دنیل نیستم پس اون خاطرات چیه که به یادم میاد؟
وای خدا داشتم دیونه میشدم . ای کاش پدر و مادرم بودن تا جواب سوال هام رو میدادن .
بعد از اینکه به اینجا امدم دیگه هیچ خبری ازشون ندارم . قلبم براشون بسیار تنگ شده بود .
توی همین فکرها بودم که با صوتی در اتاق به خودم میام .
من: کیه؟
_ اماندام دخترم . در رو باز کن کارت دارم.
به سمت در میرم و اون رو برای ولیندا باز میکنم .
من: جانم ولیندا با من کاری داشتی ؟
_ اره دخترم .. این رو بگیر.
نگاهم به برگه توی کف دستش می افته . برگه رو از ولیندا میگیرم و سوالی نگاهش میکنم و میگم:
من: این چیه؟!
_ این برگه رو شاهزاده به من دادن تا بدمش به تو . وظایفی که از فردا صبح باید انجامشون بدی توش نوشته شده .
برگه رو باز میکنم و شروع به خوندنش میکنم . هر چی جلوتر میحرکت کردم بیشتر تعجب میکردم .
چه خبره؟! من این همه کار رو باید خودم به تنهایی انجام بدم؟! پس بقیه ندیمه ها اینجا چیکارن؟!
_ اهان راستی این رو یادم حرکت کرد بهت بگم . شاهزاده بیان کردن که حق نداری در انجام دادن کارهات از کسی کمک بگیری .
من: چی؟! اما من این همه کار رو چجوری انجام بدم؟! واقعا به تنهایی از پس این همه کار برنمیام .
_ نمیدونم دخترم . از دست من کاری ساخته نیست . بهتره بری با خودشون صحبت کنی .
من: اون الان کجاست؟!
_ فک کنم الان به سالن موسیقی رفتن . برو ببین میتونی پیداشون کنی یا نه .
سری برای ولیندا تکون میدم و به سمت اتاق موسیقی حرکت میکنم . هرچی بیشتر به اتاق نزدیک میشدم صدای موسیقی برام واضح تر میشد .
چقدر قشنگ میزد . یک حس ارامش خاصی با متوجه شدن این اهنگ بهم سرازیر شد. با اینکه اهنگ بی کلامه اما خیلی قشنگ بود .
هیچ وقت فکر نمیکردم دیوید بتونه انقدر دلنشین اهنگ بزنه . نمیدونم چقدر پشت در اتاق توقف کرده بودم که با تموم شدن اهنگ به خودم میام .
انقدر محو گوش دادن اهنگ بودم که برای چند لحظه یادم میره برای چی به اینجا امدم . با نگاه به برگه داخل کف دستم یادم میاد برای چی اینجام .
نفس عمیقی میکشم و چند ضربه به در میزنم و منتظر اجازه ورود میشم
_ الان نمیخوام کسی رو ببینم . هر کسی که هستی بعد از صرف شام به اتاقم بیا.
میخوام چیزی بگم ولی وقتی صوتی گحرکت کرده دیوید به گوشم میخوره منصرف میشم . چرا صوتش اینجوری بود؟
تا حالا صوتی غمیگن دیوید رو نگوش داده بودم . چیزی نمیگم و اونجا رو ترک میکنم . الان بهتر بود بزارم تو حال خودش باشه .
نمیدونم چرا بامتوجه شدن صوتی گحرکت کرده دیوید ، قلب من هم گحرکت کرد . چقدر صوتش غم داشت . یعنی چی باعث شده بود انقدر غمگین بشه؟!
بازهم هزار جور فکر مختلف به سرم میزنه . این چند وقت سوال های زیادی به مغزم هجون اوردن که جواب هیچکدوم رو نمیدونستم و این من رو بیشتر از همواره عصبی میکرد .
مجبور بودم تا وقت شام صبرکنم و بعد با دیوید حرف بزنم . کاری نداشتم که انجام بدم برای همین تصمیم میگیرم به اتاقم برگردم .
وقتی به طبقه بالا میرم دنیل رو میبینم که پشت در اتاق دیوید توقف کرده . نمیدونستم باید چه رفتاری باید از خودم نشون بدم .
برای همین تصمیم میگیرم چیزی نگم و به اتاقم برم .
_ ایزابلا ؟
با آوای دنیل متوقف میشم و به سمتش برمیگردم و سوالی نگاهش میکنم .
_ میدونی شاهزاده کجا هستن؟
من: داخل اتاق موسیقی هستن .
دنیل سری تکون میده و به سمت پله ها حرکت میکنه .
من: نرو پیششون .
دنیل به سمتم برمیگرده و متعجب میگه:
_ چرا؟
من: من الان اونجا بودم . اظهار کردن الان میخوان تنها باشن. اگه کاری باهاشون داری بعد شام بهشون بگو .
_ تو با شاهزاده چیکار داشتی؟
من: باید به تو توضیح بدم؟!
دنیل کف دستش رو داخل موهاش میکشه و سرش رو پایین میندازه . با صوتی پشیمونی میگه:
_ نه لازم نیست توضیح بدی .
چیزی نمیگم و مسیر اتاقم رو پیش میگیرم . تا موقع شام داخل اتاقم میمونم و تا وقتی اماندا برای شام نکرد از اتاقم بیرون نمیرم .
داخل سالن غذای خوری منتظر امدن دیوید بودم . بعد از چند دقیقه دیوید هممسیر با دنیل وارد سالن میشن .
بعد از جای گرفتن دیوید سر میز شروع به ریختن غذا توی بشقابش میکنم . در همون موقع هم دیوید یا دنیل شروع به صحبت میکنه .
_ خب دنیل درک کردی کدوم زندانی ها فرار کردن ؟!
دنیل: بله سرورم .. اون خدمتکاری که قبلا توی قصرتون کار میکرد به هممسیر یکی از اون هایی که قصد حمله به شما رو داشتن فرار کردن .
_ منظورت از اون خدمتکار همون دختره..اسمش چی بود؟!..اها جورجیا هست.؟
با شنیدن این حرف به شدت تعجب میکنم. جورجیا رو زندانی کرده بودن؟! ولی چرا؟ مگه چیکار کرده بود؟
پس قلبیل اینکه این چند وقت خبری از جورجیا نبود برای این هست که داخل زندانه؟ یعنی اون الان فرار کرده؟ ولی چطوری؟
_ هی ایزابلا کجایی؟ حواست هست چی بهت گفتم؟!
من: چی؟! ببخشید متوجه نشدم میشه یک بار دیگه بگی .
دیوید چپ چپ نگاهم میکنه و میگه:
_ اظهار کردم کمی برام از اون خورشت بریز.
من: اهان باشه.
کمی خورشت برای دیوید میریزم و به بقیه حرف هاشون گوش میدم .
_ درک کردی چجوری فرار کردن؟
دنیل: تقریبا بله سرورم .. انگار جورجیا و اون مردی که باهم فرار کردن خواهر و برادر بودن . با کمک هم فرار کردن .
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن