انقدر ضرب سیلی زیاد بود که صورتم بی حس شده بود . با نگاه های اشکی به زن خیره میشم .
با صدای بغض داری رو به زن میگم:
من:بانو الکساندرا شما حق نداشتید من رو بزنید .
_ خفشو ! یه بچه چطور به خودش اجازه میده به من بگه چه کاری رو باید بکنم چه کاری رو نباید بکنم . توهم مثل بابات یک عوضی از خودراضی هستی .
با این حرفش اعصبی میشم و با اون کف دست ها کوچولوم شروع به زدنش میکنم و با جیغ میگم :
_ ساکت باش .. تو حق نداری به بابای من توهین کنی .
زن دوتا کف دست هام رو با یک دستش میگیره و من رو پرت میکنه روی زمین .
کف دست هام به سنگ های کف زمین برخورد میکنه و زخم میشن .
الکساندرا به سمتم میاد و موهام رو توی کف دست هاش میگیره و میکشه . پوزخندی میزنه و میگه :
_پدر تو یک عوضی به تمام معناست .. اما دلواپس نباش زیرا قراره تا چند وقت دیگه بمیره و من از کف دستش راحت بشم .
خنده بلندی میکنه و همراه دخترش از کنارم رد میشن و میرن.
چشم هام رو باز میکنم و از توی خاطراتم بیرون میام . این دیگه چی بود؟ عمه شاهزاده توی خاطرات من چیکار میکرد؟
یعنی من قبلا عمه شاهزاده رو میشناختم؟! چرا اون میمیل داشت پدر من رو بکشه!؟ هزار تا سوال توی ذهنم نقش بسته بود .
بسیار گیج شده بودم . کف دستی به پیشونیم میکشم و نگاهی به پایین میندازم . خبری از دنیل و عمه شاهزاده نبود .
یعنی کجا رفتن؟ کِی حرف هاشون تموم شده بود که من متوجه نشده بودم ؟نگاهی به اطراف میندازم .
وقتی مطمعن شدم کسی نیست از جام بلند شدم و به سمت اتاقم حرکت کردم. وقتی به طبقه ای که اتاقم اونجا بود رسیدم .
دنیل رو پشت در اتاقم دیدم . راهی شدارش نشون میداد که بسیار دلواپس و مضطربه.
من: اتفاقی افتاده ؟ مضطرب به نظر میرسید .
با آوای من تازه متوجه حظورم میشه . چند لخظه ای نگاهم میکنه . یک دفعه با چند گام کشیده خودش رو به من میرسونه.
کف دستاش رو دو طرف شونه هام میزاره و با لحن مضطربی میگه :
_ خوبی؟ اتفاقی برات نیُفتاده؟ کجا بودی؟ اون زن تورو نمتوجه شد؟
من : هی یکم اروم تر.. یکی یکی بپرس ! اره خوبم ..نه اتفاقی برام نیفتاده .. حواسم بود که اون زن من رو نبینه .
برای چند ثانیه توی سکوت به من خیره میشه . یک دفعه من رو میکشه توی بغلش و محکم من رو توی اغوشش میگیره .
خشکم زده بود . نمیدونستم باید چیکار کنم . بسیار تعجب کرده بودم . ترجیح دادم هیچ واکنشی از خودم نشون ندم .
_ وقتی امدم توی اتاقت و متوجه شدم نیستی خیلی نگرانت شدم .
دستم رو روی سینش میزارم و کمی فاصله ایجاد میکنم. من رو از خودش جدا میکنه و نگاهم میکنه .
ازش خجالت میکشیدم . سرم رو پایین میندازم و شروع به بازی کردن با گوشه لباسم میکنم . دنیل تک سرفه ای میکنه و میگه:
_ اوم بهتره من برم .. توهم از توی اتاقت بیرون نیا . وقتی اوضاع رو به مسیر شد ولیندا رو میفرستم سراقت .
سری تکون میدم و منتظر حرکت کردنش میشم . اما اون همینجوری از حرکت ایستاده بود و با جدیت داشت من رو نگاه میکرد .
من: خب چرا نمیری؟
_ میخوام مطمعن بشم تو میری داخل اتاقت و بیرون هم نمیایی تا کف دست گل به اب بدی .
پشت دیدهی براش نازک میکنم. برمیگردم که برم داخل اتاقم که سرم به در بسته اتاق میخوره .
من: آخ..این چرا بستس.
دنیل خنده بلندی میکنه . ودر حالی که میلبخند زد میگه:
_ خب دختره خنگ ! اول در اتاق رو باز میکنن بعد واردش میشن . حواست کجاست!
اداش رو در میارم . بدون اینکه منتظر عکس العملش باشم وارد اتاقم میشم و در اتاقم رو میبندم
از پشت در آوای خندش رو میشنوم. آوای قدم های کسی رو میشنوم پشت سرش صدای حرف زدن یک زن میاد .
گوشم رو به در میچسبونم تا بتونم حرف هاشون رو گوش بدم .
_ اوه شما اینجا چیکار میکنید جناب دوک !
دنیل: این سوالیه که من باید از شما بپرسم . چرا اینجا هستید ؟
_ خب ..خب من امدم به اینجا تا مطمعن بشم کسی به اتاق شاهزاده نراهی شده باشه .
دنیل: اهان ..خیالتون راحت. مضطرب هیچی نباشید . من حواسم به همه چیز هست .
چند لحظه ای سکوت بر قرار میشه و هیچ کدوم حرفی نمیزنن. صدای نزدیک شدن کسی خاموشی رو میکشنه .
_ این اتاق هنوز هم خالیه ؟
دنیل: بله . چطور؟
_ هه جالبه ! برادر زاده احمق من بعد از خواهر تو نزاشت کسی وارد این اتاق بشه. هنوزم بعد از یازده سال فکرش رو از ذهنش بیرون نکرده .
دنیل: بانو الکساندرا درسته شما نسبت خونی با شاهزاده دارید اما این دلیل نمیشه اجازه بدم به سرورم توهین کنید . احساسات شخصی شاهزاده به من و شما ربطی نداره . پس لطفا این بحث رو تموم کنید.
الکساندرا خنده بلندی میکنه . از صوتی تق تق کفش هاش میفهمم داره مسیر میره .
_ تا برادر زاده من سگ وفا داری مثل تو داره چه نیازی به بقیه داره. قصد توهین به شاهزاده رو نداشتم. ولی اون با این عشق مزخرفی که توی قلبش نگه داشته داره فرصت های زیادی رو از کف دست میده .
با بالا پایین شدن دستیگره در انگار قلبم توی سینم می ایسته . سریع در رو از پشت قفل میکنم و محکم به در میچسبم .
دنیل: چیکار دارید میکنید؟! شما حق ورود به اون اتاق رو ندارید . اصلا شما حق نداشتید به این منطقه قصر پا بزارید . لطفا برید بیرون !
_ حالا چرا اعصبی میشید ! فقط میتمایل داشتم ببینم هنوزم درش قفل هست یا نه … بسیار خب الان از اینجا میرم .
با صوتی قدم هاش میفهمم که از در فاصله گراهی شده . نفسم رو پر فشار بیرون میدم و پایین در میشینم . هوف به خیر گذشت .
دنیل: منظورت از اینکه شاهزاده دارن فرصت هاشون از کف دست میدن چی بود؟!
_ واضحه ! شاهزاده میتونست با دختر من ازدواج کنه و خوشامگاهخت بشه . اما اون هنوز به فکر خواهر گمشده تو هست .
چند دقیقه ای میگذره ولی هیچ صوتیی از بیرون نمیاد . مجدداً کف دستگیره در بالا و پایین میشه . استرس تمام وجودم رو میگیره .
_ ایزابلا منم ! در رو باز کن .
با متوجه شدن صدای دنیل نفسم رو پر حرس بیرون میدم و از پشت در قد بلند میشم . قفل در رو باز میکنم و ابرآشفته به دنیل خیره میشم .
_ چیه ؟ چرا اینجوری نگاهم میکنی؟!
من: این چه طرز در زدنه ؟! دلم افتاد تو لباسم ! فقط کردم باز اون خانوم جیغ جیغوِ هست .
دنیل تبسم ملیحی میزنه و میگه :
_ ببخشید . نمیتمایل داشتم بترسونمت . فقط میمیل داشتم بگم به هیچ عنوان تا عمه شاهزاده بیرون نحرکت کردن از اتاق نیا بیرون .. پرده های اتاقت هم بکش و هیچ چراغی هم روشن نکن .
من: یک دفعه بگو بمیر دیگه! هوا تاریک شد چجوری توی اتاق بمونم؟! چرا برق اتاق رو خاموش کنم!؟ اصلا مگه قرار نبود عمه شاهزاده از اینجا بره پس چرا هنوز اینجاست؟
_ وای دختر تو چقدر حرف میزنی! اولند خدانکنه بمیری . بعدش هم اگه برق اتاقت روشن باشه میفهمه کسی داخل اینحا هست و شک میکنه . دلواپس نباش قبل از اینکه تاریک بشه هوا مجبورش میکنم از اینجا بره .
من: باشه . زودتر یک کاری کن بره . اصلا چرا امده اینجا ؟!
_ نمیدونم ..تمام تلاشم رو میکنم تا از اینجا بره .
سرم رو تکون میدم . به سمت پله ها حرکت میکنه .وقتی میتمایل داشت از پله ها پایین بره صوتش میکنم .
من: دنیل ؟
به سمتم برمیگرده
_ بله!؟
من: شاهزاده خیلی خواهرت رو دوست داشت ؟!
چند لحظه ای توی خاموشی خیره نگاهم میکنه . توی نگاهش بیقراری ، تنهایی،غم موج میزد .
_ دوستش نداشت ! عاشقش بود .
این رو میگه و از پله ها پایین میره . بعد از راهی شدن دنیل داخل اتاقم میرم . طبق اضافه کرده اون در رو قفل میکنم و پرده ها رو میکشم .
نمیدونم چرا از حرف دنیل ناراحت شده بودم . یک حسی توی دلم میمیل داشت دیوید کسی رو دوست نداشته باشه .
چه حس مسخره ای . اصلا به من چه اون چه کسی رو دوست داره . اما عاشق شدم اون دختر رو ببینم .
حتما باید دختر خاص و متفاوتی باشه که شاهزاده بعد از یازده سال هنوز هم دوسش داره.
با اینکه اون دختر رو نمشاهده کرده بودم ولی حس حسادتی درونم شعله ور شده بود . نمیدونستم را همچین حسی رو دارم.
نگاهی به در و دیوار اتاق میکنم . یعنی این اتاق قبلا مال خواهر دنیل بوده؟
عمه شاهزاده گفت بعد از گمشدن اون دختر شاهزاده اجازه ورود به این اتاق رو به کسی نداده .
ولی حالا چرا اجازه داده یک رعیتی مثل من پا توی این اتاق بزاره؟ ذهنم بسیار اشفته شده بود .
هر چی فکر میکردم باز هم به در بسته میرسیدم و هزارتا سوال جدید توی ذهنم نقش میبست.
سعی میکنم به چیزهای دیگه فکر کنم. یاد بغل دنیل می افتم . آغوشش درست مثل دیوید به ادم ارامش میداد .
ولی یک تفاوت داشت . وقتی توی بغل دیوید بودم دلم به شدت توی سینم میکوبید و سرخ میشدم .
ولی من این حس رو توی بغل دنیل نداشتم . آغوشش برام مثل برادر بود . نمیدونم حسی که به دیوید دارم چیه .
ولی میدونم که دنیل واقعا مثل برادرمه و جور دیگه ای نمیتونه باشه . دنیل خیلی از پدرش برام تعریف کرده بود .
جوری که توی ذهنم از پدر دنیل برای خودتم یک قهرمان ساخته بودم . دلبسته شدم برای یک بار هم که شده پدرش رو ببینم .
کف دست از اندیشیدن میکشم . نگاهی به خودم داخل ایینه میندازم. از قبل یکم لاغر تر شده بودم .
نمیدونم چرا ولی دلم میتمایل داشت کمی به خودم برسم . موهام رو باز میکنم و شروع به شونه کردنشون میکنم .
بعد از شونه کردنشون چند شاخه کوچیک از موهام رو میبافم و بقیه موهام رو ازاد دورم میریزم .
نگاهی به خودم داخل ایینه میندازم . خب ! خوب شده بود .میخوام از جلوی ایینه بلند بشم که چشمم به جعبه جواهراتی که روی عسلی کنار ایینه بود میخوره .
به سمتش میرم . جعبه رو بر میدارم و به محتویات داخلش نگاهی میندازم. از بین اون همه جواهر چشمم به تاج ظریفی میخوره .
تاج رو برمیدارم و صندوقچه رو روی زمین میزارم .دوباره به سمت ایینه میرم . نگاهی به تاج توی دستم میندازم .
فک نکنم اشکالی داشته باشه که برای چند لحظه این تاج رو روی سرم بزارم .بعدم کسی که توی اتاق نمیاد از کجا میخوان بفهمن من بدون اجازه کف دست به این تاج زدم
اصلا اگه میمیل داشتن من کف دست به این تاج نزنم پس چرا گذاشتنش توی اتاقم؟! حتما گذاشتن که من استفادش کنم دیگه .
شونه ای بالا میندازم . بیخیال اصلا هر اتفاقی میخواد بیوفته ، بیوفته مهم نیست . من الان قلبم میخواد این تاج رو روی سرم بزارم .
تاج رو به ارومی روی سرم میزارم و به خودم داخل ایینه نگاه میکنم . واقعا بهم می امد . به نظرم خوشگل تر شده بودم .
برای یک لحظه توی ذهنم تصویری از بچگی های خودم نقش بست . داخل اون تصویر من لباس سلطنتی زیبای تنم بود و این تاج هم روی سرم بود .
این دیگه چی بود!؟حتما خیالاتی شده بودم .سرم رو چند بار پشت سر هم تکون میدم تا شاید اون تصویر از ذهنم پاک بشه .
ولی فایده ای نداشت . یعنی چی ؟! اون چه لباس هایی بود که من به تنم داشتم؟! من تا به حال توی عمرم همچین لباس فاخری به تن نداشتم .
خیلی گیج شده بودم . مبهوت و گیج به سمت صنقلبی داخل اتاقم میرم و روش میشینم. خدایا اینا چیه که یاد من میاد .
نمیدونستم باید چیکار کنم . دیگه نمیدونستم چی درسته چی غلط . انقدر در ذهنش گذرانده بودم که سرم درد گحرکت کرده بود .
چند ضربه ای به در اتاقم میخوره . میترسم بپرسم کیه . شاید بازم عمه شاهزاده باشه . اروم از روی صنقلبی قد بلند میشم .
بدون اینکه آوایی تولید کنم به سمت در میرم و از توی سوراخ در بیرون رو نگاه میکنم . هیچکس پشت در نبود .
وا پس کی بود در زد!؟ حتما خیالاتی شده بودم . میخوان از در فاصله بگیرم که آوایی رو میشنوم .
_ زود باش دیگه!پس منتظر چی هستی؟ زمان زیادی نداریم . تا اون دنیل احمق برنگشته باید در این اتاق رو باز کنی .
اینکه صدای عمه شاهزاده بود . اینجا چیکار میکرد؟! میتمایل داشت در کدوم اتاق رو باز کنه؟!
مرد: بانو باز کردن این در ها بسیار مشکله .. زمان میبره . لطفا هولم نکنید .
_ یک در هست دیگه ! تند بازش کن زمان زیادی ندارم . باید قبل از رسیدن بار دیگر سگ وافادار شاهزاده کار رو یکسره کنم .
مرد: تمام تلاشم رو میکنم بانو .
صدای قدم هایی که داشتن به در نزدیک میشدن به گوشم میخوره. چند لحظه بعد دستگیره در بالا پایین میشه .
استرس گراهی شده بودم و نمیدونستم باید چیکار کنم . خداروشکر از قبل در رو قفل کرده بودم .
صدای چندتا ابزار رو میشنوم که داخل قفل در فرو میرن .
_چرا انقدر طولش میدی؟! بازش کن دیگه .
مرد: نمیشه بانو .. انگار از پشت قفله !
_ وا مگه میشه! امکان نداره ! سال هاست کسی داخل این اتاق نحرکت کرده . نمیتونی بازش کنی چرا بهانه الکی میاری !؟
مرد: من مطمعنم این در از پشت قفل شده .. نبیان کردم نمیتونم بازش کنم . میتونم بازش کنم فقط مدت بیشتری نیاز دارم .
_ هرکاری میخوای بکنی بکن . فقط امشامگاه حتما باید این در باز بشه .
مرد: دیده بانو .
مجدداً صدای ابزارها به گوشم میخوره . وای حالا چیکار کنم؟! دنیل گفت نباید قبل از رسیدن شاهزاده الکساندرا من رو ببینه .
تند از در فاصله میگیرم و به اتاق نگاه میکنم . خب حالا کجا مخفی بشم؟! نگاهم به کمد بزرگ کنج دیوار می افته .
فک کنم اونجا خوب باشه . سریع به سمتش میرم . به سختی خودم رو داخل کمد جا میدم و مخفی میشم.
بعد از چند دقیقه صوتی باز شدن در به گوشم میخوره .
مرد: بفرمایید بانو بالاخره بازش کردم .
_ افرین کارت خوب بود .
کمی خودم رو بالا میکشم تا از سوراخ قفل در بتونم بیرون رو ببینم . الکساندرا نگاهی به سر تا سر اتاق میندازه .
انگشتش رو روی میز میکشه و میاره بالا و نگاهش میکنه . اخمی روی پیشونیش میشینه و میگه
_ عجیبه!
مرد: چی عجیبه بانو ؟
_ اینکه اینجا تمیزه!
مرد: مگه تمیز بودن ایرادی داره؟!
_ برای اتاقی که سال هاست کسی توش پا نزاشته تمیز بودن یک امر غیرعادیه .
مرد: ای بابا بانو شما بهشدت سخت میگیرید. حتما کسی رو میفرستن تمیزش کنه .
_ خیلی حرف میزنی جک ! زود باش بیا اینجا کمک کن تا اون تاج رو پیدا کنم .
بامتوجه شدن اسم جک لرزی به تنم می افته . کمی بیشتر دقت میکنم تا بتونم صورت اون مرد رو ببینم .
جک: اخه شما انقدر ثروت دارید بانو . اون تاج حتی گوشه ای از ثروت شما رو هم نمیگیره . چرا انقدر برای به کف دست اوردن اون تاج ریسک میکنید ؟!
_ زیرا اون تاج رو خوده شاهزاده ساخته برای کسی!
جک: برای کیی!؟
_ برای عشقش !
جک: عشقش کیه؟!
_ اه بسه دیگه چقدر سوال میپرسی! زود باش دنبال اون تاج بگرد. وقت زیادی ندارم .
جک: چشم بانو .
جک برمیگرده و بالاخره میتونم چهرش رو ببینم . با متوجه شدنش عرق سردی رو پیشونیم میشینه .
تمام اون خاطره های بد مجدداً توی ذهنم نقش میبنده. جک همونی بود که میتمایل داشت به من تجاوز کنه. حالا اون اینجا چیکار میکرد !
بسیار وحشت کرده بودم . به سختی نفس میکشیدم . احساس میکردم اکسیژن بهم نمیرسه . دعا میکردم من رو پیدا نکنن
_ اه لعنتی پس کجاست!؟ چرا نیستش!
جک: فقط این کمد مونده بانو . اگه توی اینجا نباشه یعنی توی این اتاق نیست .
_ بسیار خب منتظر چی هستی! بازش کن داخلش رو بگرد .
جک: نمیشه . قفله !
_ خیلی خب مگه تو در رو باز نکردی؟! این هم باز کن دیگه !
جک: باشه ولی خرجش بیشتر میشه ها!
_ صدتا سکه طلای دیگه بهت میدم .
جک: کمه! امروزگار بهشدت ریسک کردم
الکساندرا کلافه شروع به کندن پوست لبش میکنه .
_ جهنم و ضرر ..سیصد سکه طلا میدم . درش رو باز کن .
جک لبخند کریهی میزنه و میگه
_ ای به نگاه بانو
جک به همراه چندتا از وسایلش به سمت کمد میاد . بهشدت ترسیده بودم . تمام بدنم داشت میلرزید .
پس این دنیل کجاست؟! چرا نمیاد ؟! اگه جک بار دیگر من رو پیدا کنه چه بلایی سرم میاد؟
وای خدایا خودت کمکم کن
_ پس چیشد ! چرا بازش نمیکنی ؟
جک: نمیدونم ..نمیشه ..قفلش زنگ زده .
_ تا من داخل این جعبه رو نگاه میکنم باید اون در باز بشه وگرنه خبری از پول نیست .
جک عصبی لگدی به در میزنه . کف دستم رو جلوی دهنم میگیرم تا از ترس جیغ نزنم . دوباره کف دست به کار میشه تا در رو باز کنه .
نمیدونم چقدر گذشت که یک دفعه در اتاق به شدت باز میشه و کسی داخل میشه .
دیوید: دنبال چیزی میگردی عمه؟
وای باورم نمیشه ! اینکه صدای دیوید هست. کِی از سفر برگشته بود . وقتی صداش رو متوجه شدم انگار ارامشی به قلبم سرازیر شد.
چهره دیوید رو نمیتونستم ببینم ولی الکساندرا کاملا رنگش پریده بود . چشم هاش از شدت تعجب گرد شده بودن .
_تو اینجا چیکار میکنی !
دیوید: اینحا خونه منه .ادم معمولا داخل خونش چیکار میکنه عمه جان!؟
_هان؟! چی؟! ..نه نه منظورم این بود که کِی از سفر برگشتی . چرا بی خبر امدی؟
دیوید: باید ساعت حرکت کرد و برگشتم رو به کسی اطلاع بدم!؟
_ نه نه ..من فقط ..
دیوید وسط حرفش میپره و میگه :
دیوید:نمیخواد چیزی بگی . اینجا چیکار میکنی!؟
_ وا خب معلومه امدم به برادر زدام سر بزنم .
دیوید: جداً!؟ اما تو به پدرم اظهار کردی الان توی یک سفر تجاری هستی و تا دو هفته دیگه هم نمیتونی برگردی ! چیشد از توی قصر من سر دراوردی ؟
_ خب..خب میدونی..شرایط جوری بود که مجبور شدم برگردم .
دیوید: و چی شما رو مجبور به برگشتن کرد عمه الکساندرا!؟ نکنه مشاهده کردن دوباره وسایل این اتاق وسوست کرد برگردی!
_ چی؟! یعنی چی! منظورت رو نمیفهمم.
دیوید: منظورم واضحه بانو الکساندرا! توی این اتاق چه غلطی میکردی؟ کیی بهت اجازه داد وارد این اتاق بشی؟
آوای دیوید انقدر قد بلند بود که لحظه ای احساس کردم اگه بازم ادامه بده حنجرش زخم میشه .
الکساندرا وحشت کرده بود و هیچی نمیاضافه کرد. برای چند لحظه سکوتی توی اتاق برقرار شد.
بعد از چند لحظه آوای دنیل خاموشی اتاق رو میشکنه. اون کِی امده بود که من متوجه نشده بودم؟
_ جایی داشتی میحرکت کردی جک!؟
دیوید: تو اینجا چیکار میکنی جک؟!
دنیل ، جک رو به وسط اتاق هول میده . پیش دیوید میبرش و مجبورش میکنه زانو بزنه .
_سرورم وقتی داشتید با بانو الکساندرا صحبت میکردید اون میخواست یواشکی فرار کنه .
دیوید با آوایی که ابرآشفتهت توش موج میزد رو به دنیل میگه:
_دنیل. بانو الکساندرا رو به سالن اصلی ببر تا خودم بیام . این مردک رو هم به زندان موقت قصر ببر و مطمعن شو نمیتونه فرار کنه . بعدن خودم میام تکلیفش رو مشخص میکنم .
_ چشم سرورم .
دنیل از اتاق خارج میشه و چند لحظه بعد با تعدادی سرباز وارد اتاق میشه. دوتا از سرباز ها جک رو از اتاق خارج میکنن .
دوتای دیگه هم به سمت الکساندرا میرن و میخوان بازوش رو بگیرن که عقب میکشه و با آوای جیغ جیغوش میگه:
_ کف دستتون رو بکشید ! چطور جرعت میکنید سربازهای احمق !؟ میدونید من کی هستم !
دیوید: اون ها به دستور من اینجان و فقط به کف دستور های من عمل میکنن .پس بهتر تا ناضافه کردم جور دیگه ای باهات رفتار کنن بزاری تا سالن مسیرنماییت کنن .
الکساندرا با نفرت به چشم های دیوید خیره میشه و همراه با سربازها اتاق رو ترک میکنه . بعد از راهی شدن عمه شاهزاده نفس اسوده ای میکشم .
دیوید وقتی مطمعن شد همه حرکت کردن چرخی توی اتاق میزنه و با صدای ارومی میگه :
_ ایزابلا میدونم توی این اتاقی. همه رفتن کسی بجز من توی اتاق نیست . خودت رو نشون بده .
میخوام در رو باز کنم و از کمد بیرون بیام ولی نمیشه . در کمد گیر کرده بود و باز نمیشد .
چند ضربه اروم به در میزنم تا دیوید متوجه بشه من داخل کمد هستم . آوایِ قدم هایی که به کمد نزدیک میشدن رو متوجه شدم .
دیوید هم مثل من چند ضربه به در میزنه و میگه :
_ ایزابلا اینجایی؟!
من: اره..ولی این در باز نمیشه. گیر کردم تو کمد.
_ صبر کن الان در رو باز میکنم .
از سوراخ در بیرون رو نگاه میکنم . دیوید از اتاق بیرون میره و در رو میبنده . وا کجا راهی شد؟ مگه قرار نبود من رو بیرون بیاره !
سرم رو به دیوار کمد تکیه میدم و دیده هام رو میبندم . با مشاهده کردن بار دیگر جک شوک بدی بهم وارد شده بود .
به خاطر همین حال روحیم اصلا خوب نبود .چند دقیقه ای میگذره . دوباره صوتی باز و بسته شدن که به گوشم میخوره .
چشم هام رو باز میکنم و دوباره از سوراخ کلید بیرون رو نگاه میکنم . دیوید به همجاده چاقوی باریکی وارد اتاق شده بود .
چرا چاقو اورده؟! با فکری که به ذهنم امد مو های بدنم سیخ شدن . نکنه میخواد با این چاقو بلایی سر من بیاره ؟!
دیوید چند بار چاقو رو توی کف دست هاش میچرخونه و به سمت کمد میاد .
_ ایزابلا اگه نگاهت رو روی سوراخ کلید در گذاشتی برش دار . میخوام در رو باز کنم .
دیدهم رو از روی سوراخ کلید برمیدارم و کمی گردنم رو عقب میبرم . یک دفعه همون چاقویی که توی دست دیوید بود از سوراخ کلید با شتاب وارد کمد میشه .
از ترس جیغ خفیفی میکشم و کف دستم رو جلوی دهنم میزارم .چاقو رو چند باری توی کلید میچرخونه که یک دفعه قفل در میشکنه و باز میشه .
با باز شدن در نوری داخل توی کمد میخوره . چراکه کمد تاریک بود با خوردن نور داخل دیده هام سریع میبندمشون .
بعد از چند بار پلک زدن چشمم به نور عادت میکنه . بدنم داخل کمد خشک شده بود . اروم از کمد بیرون میام .
حس پرنده ای رو داشتم که از قفس ازاد شده بود.نفس عمیقی میکشم و چشم هام رو میبندم.
_ اون متوجه شد تو اینجایی؟
به سمت دیوید برمیگردم و سوالی نگاهش میکنم
من: اون ؟! اون کیه ؟
_ منظورم الکساندرا هست . درک کرد تو اینجایی؟
من: اهان ..نه ندرک کرد اما فکر کنم شک کرد که کسی داخل اتاق باشه .
_ چرا باید شک بکنه؟
من: چراکه وقتی میمیل داشت در اتاق رو باز کنه فهمید در اتاق از پشت قفله . بعد هم تعجب کرد از اینکه روی وسایل اتاق گرد نبود .
دیوید کلافه و عصبی کف دستش رو داخل موهاش میکشه و زیر لب میگه:
_ اه لعنتی ! نباید شک کنه . حالا چیکار کنم ؟
این رو میگه و به نقطه نامعلومی خیره میشه . انگار تو فکر فرو راهی شده بود . الان بهترین فرصت بود تا بتونم درست نگاهش کنم .
شروع به انالیز کردنش میکنم . کفش و کت شلوار قهوه ای سوخته تنش بود . کمی ریش هاش قد بلندتر شده بود .
موهاش رو بالا زده بود و کف دستمال سفیدی هم توی جیب کتش گذاشته بود . در کل دلربا بود .
احساس کردم بعد از دیدنش اون حس خلعی که وجودم رو گحرکت کرده بود از بین حرکت کرده بود .
_ تموم شد؟!
گیج نگاهش میکنم
من: چی تموم شد؟!
_ متوجه شد زدن من .
اوخ دوباره گند زدم . دختر مجبوری جوری نگاهش کنی که خودش هم بفهمه! الان فک میکنه زیرا بسیار جذابه بهش خیره شدی .
خب مگه جذاب هست ها اما نه بهشدت . اه اصلا بیخیال !
من: من اصلا تورو دید نمیزدم !
_ اره مشاهده کرد نمیزدی فقط داشتی با چشم هات من رو میخوردی !
من: ایش مگه تحفه ای بخوام نگات کنم !؟ خودشیفته
دیوید اخمی میکنه و میگه :
_ هی کوچولو مثل اینکه یادت حرکت کرده باید چجوری باید با من صحبت کنی .
من: نه یادم نرفته
دیوید دوباره اون چاقو رو توی دستش میچرخونه و میگه :
_ خوبه .. پس مواظب حرف زدنت باش
حوصله بحث کردن باهاش رو نداشتم به خاطر همین خاموشی میکنم و جوابش رو نمیدم . دیوید هم وقتی خاموشیم رو میبینه دیگه بحث رو ادامه نمیده .
تک سرفه ای میکنه و نگاهی از کلی بهم میندازه . نگاه هاش روی سرم ثابت میمونه . ای وای بدبخت شدم !
انقدر حواسم پرت بود که یادم حرکت کرده بود تاج رو از روی سرم بردارم. نگاه دیوید روی تاج قفل شده بود .
_ اون تاج رو از کجا اوردی؟!
اب دهنم رو به سختی پایین میدم و میگم .
من: خب ..خب داشتم موهام رو درست میکردم که..که اون تاج رو توی صندوقچه متوجه شدم..میمیل داشتم فقط روی سرم ببینمش..بعدش میخواستم بزارمش سر جاش که اون اتفاق افتاد .. باورکن نمیمیل داشتم بدون اجازه بهش کف دست بزنم .
دیوید بدون توجه به حرف هام فقط به اون تاج خیره شده بود . وا چرا اینجوری نگاه میکنه!
وقتی میبینم دیوید چیزی نمیگه کف دستم رو به سمت تاج میبرم تا از روی سرم برش دارم . که صدای دیوید مانع این کار میشه
_ نه درش نیار ..بزار روی سرت باشه .
چشم هام از تعجب گرد میشن. باور نمیشد دیوید همچین حرفی زده باشه . گفتم الان به خاطر اینکه بدون اجازه به تاج کف دست زدم مجازاتم میکنه.
اما در کمال تعجب بیان کرد بزارم تاج روی سرم باشه !
_ چیه ؟ چرا انقدر با تعجب نگاهم میکنی؟!
من: خب اخه تعجب کردم . بیان کردم الان به خاطر اینکه بدون احازه به تاج کف دست زدم مجازاتم میکنید .
دیوید زیر لب برای خودش زمزمه میکنه :
_ اون برای خودته .. برای استفاده کردن از وسایل خودت نباید از من اجازه بگیری احمق جون !
من: چی ؟ چیزی اظهار کردی؟!
_ نه چیزی نگفتم .. این دفعه استثناً کاریت ندارم چراکه سرم شلوغه و باید به اتفاقی که افتاده رسیدگی کنم ..ولی دفعه بعد تمایل داشتی از چیزی استفاده کنی قبلش اجازه بگیر.
من: باشه .
_ من باید برم چراکه اگه وقت زیادی اینجا بمونم شک عمم بیشتر میشه . تو همینجا بمون و در رو هم قفل کن و تا وقتی هم خودم شخصاً سراغت نیومدم در رو به روی هیچکس باز نکن . متوجه شدی؟!
من: بله متوجه شدم.. ولی میشه برق ها رو روشن بزارم .. اخه تاریکی رو دوست ندارم .
دیوید نیشخندی میزنه و میگه :
_تاریکی رو دوست نداری یا از تاریکی میترسی؟!
من : هردو .
دیوید سری تکون میده و دستی به گوشه لبش میکشه تا تبسمش رو پنهان کنه .
زیر لب برای خودم زمزمه میکنم :
من: یعنی ارزو به دلم موند یه بار مثل ادم خندت رو ببینم .
_ ارزو برای کوچولو ها عیب نیست .
من که یواش حرف زدم ! چجوری شنید؟ چه گوش های تیزی داره! سعی میکنم به روی خودم نیارم برای همین میگم :
من: کوچولو عمته!
وقتی این حرف از دهنم خارج میشه تازه میفهمم چه چیزی گفتم .کف دستم رو محکم میزارم روی دهنم و با دیده هایی که از تعجب گرد شده به دیوید نگاه میکنم .
خدایا خواهش میکنم دیوید من رو نخوره! غلطت کردم دیگه بدون فکر حرفی نمیزنم .
وای خدایا من رو به خاطر توهین به عمش مجازات نکنه . حتما الان دستور میده سربازهاش با قیچی کوچیک بیان من رو نصف کنن!
با متوجه شدن لبخندی که داشت به خنده تبدیل میشد به خودم میام. دیگه این باور کردنی نبود برام. باورم نمیشد ! دیوید داشت میلبخند زد !
دیوید وسط خندش میگه :
_ دختر مگه تو خوردنی که من تورو بخورم؟! مگه میشه کسی رو با قیچی نصف کرد؟
متحیر به چهره دیوید خیره میشم . چجوری فهمید من چی فکر میکنم؟!
من: فکر های من رو چجوری از توی ذهنم خوندی ؟!
دیوید چند بار پشت سر هم سرفه میکنه و سعی میکنه به خودش مسلط بشه.
_ ذهنت رو نخوندم .. داشتی بلند قد بلند فکر میکردی من هم متوجه شدم .
بار دیگر جلوی دیوید سوتی دادم! ترجیح میدم چیزی نگم تا مجدداً پیش دیوید ضایع نشم .
_ این دفعه کاریت ندارم ولی دفعه دیگه به خانواده سلطنتی توهین کنی مجازات میشی . حواست رو خوب جمع کن که راهی شدارت رو تکرار نکنی . من هر روز بخشنده نمیشم .
سر به زیر میشم و به تکون دادن سرم اکتفا میکنم
_ زبون که داری پس چرا سرت رو تکون میدی!
نگاه هام رو با حرس میبندم و میگم:
من: باشه دیگه تکرار نمیشه
_ خوبه
این رو میگه و به سمت بیرون حرکت میکنه . وقتی به در میرسه کمی مکث میکنه و بدون اینکه برگرده میگه:
_ خوشحالم که بار دیگر میتونی حرف بزنی دختر کوچولو
بعد از زدن این حرف بدون اینکه منتظر صبر کنه از اتاق خارج میشه.بعد از راهی شدنش لبخندی روی لب هام میشینه .
از این حرفش خرسند میشم .یعنی از اینکه من نمیتونستم حرف بزنم آزرده بوده؟! یعنی حال من برای دیوید مهمه؟!
نه ایزابلا احمق نشو ! هیچی برای دیوید مهم نیست . اون فقط خودش رو مقصر این اتفاقی که برای من افتاده میدونه .
اون فقط الان برای این مسروره که حس عذاب وجدانی که نسبت به من داشته از بین میره چراکه من الان میتونم حرف بزنم .
دوست نداشتم در مورد هیچ چیز دیگه ای فک کنم. تمام خوشحالیم یک دفعه تموم شده بود .احساس میکردم اگه مجدداً درمورد چیزی فکر کنم سرم میترکه .
بی حوصله روی تختم میشینم و سرم رو توی کف دست هام میگیرم .نیاز داشتم خودم رو با چیزی سرگرم کنم تا به فکار داخل ذهنم خاتمه بدم .
تنها گذینه ای که به ذهنم رسید گل هایی بود که چند وقت پیش از ولیندا میل داشته بودم اون ها رو برای من بیاره .
تا موقع تاریک شدن هوا به گل هام رسیدگی کردم و براشون حرف زدم .تقریبا هوا تاریک شده بود که از پیش گل هام قد بلند شدم و شروع به روشن کردن برق های اتاق کردم .
پوف خسته شدم از بس توی اتاق موندم پس چرا دیوید نمیاد؟! من تا کی باید توی این اتاق بمونم؟!
داخل دسشویی میرم تا دست هام رو بشورم .بعد. از شستن دست هام نگاهی به خودم داخل ایینه دسشویی میندازم.
هنوز هم اون تاج روی سرم بود. خب دیوید اجازه داده بود از تاج ایتفاده کنم پس چرا باید درش بیارم؟!
دست از چشم دوختن خودم داخل ایینه میکشم و از دسشویی بیرون میام .همون لحظه چند ظربه ای به در میخوره .
هراسیده به سمت در میرم و بهش تکیه میدم. یعنی کی میتونه باشه؟! دیوید گفت تا خودش به سراغم نیومده جواب هیچکس رو ندم .
از سوراخ در بیرون رو نگاه میکنم اما هیچکس رو نمیبینم . دوباره چند ضربه به در میخوره
_ ایزابلا منم شاهزاده در رو باز کن
با متوجه شدن صوتی دیوید نفس حبس رو به شدت بیرون میدم . تکیه ام رو از در برمیدارم و در رو برای دیوید باز میکنم .
من: بانو الکساندرا حرکت کردن؟
_ اره فرستادمش بره ..میتونی بیایی به بقیه کار هایی که داری رسیدگی کنی .
من: باشه
دیوید همینجوری که داره به سمت اتاقش میره رو به من میگه :
_ دنبالم بیا داخل اتاقم .
بدون حرف دنبالش میرم. دیوید اخل اتاقش میشه .روی صنقلبی چرمش میشینه و انجش رو به میز تکیه میده .
من: با من کاری داشتی که اضافه کردی بیام توی اتاقت؟
دیوید سرش رو تکون میده و میگه :
_ اهل مقدمه چینی نیستم پس بهتر بشینی روی صنقلبی و خوب به حرف هام گوش کنی .
بدون اینکه چیزی بگم روی صنقلبی میشینم و منتظر میشم تا حرف بزنه . دیوید اخم ظریفی میکنه و با اون جذبه همیشگیش شروع به صبحت میکنه .
_ خب ایزابلا حالا که وضعیت جسمانیت خوب شده دیگه نباید از زیر کارهات شونه خالی کنی . توهم مثل بقیه ندیمه ها وظایف مخصوص خودت رو باید انجام بدی.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن