و وقتی دلش داشت از حقیقت کثیفی که متوجه شده بود میتوقف کرد، نجمی دوان دوان و با نگاهانی دلواپس نزدیک شد و تا گفت دقیقاً دو ساعت است که از شمیم بیخبر است، شامگاهیه کسی که بهیکباره یک سطل آب یخ روی صورتش میریزند، چند نفس عمیق کشید.
خشمش، دردش، دیوانگیاش را فراموش کرد.
ممکن بود شمیمش نیاز به کمک داشته باشد!
برای ساعتی همه چیز را به قعر جهنم فرستاد و در صورتی که از مضطربی زیاد دهانش تلخ شده بود، تهمشاهده کردوار رو به گندم بیان کرد:
-میری تو اتاقت درو قفل میکنی. با هیچکسم حرف نمیزنی تا برگردم.
سپس با عجله برای پیدا کردن شمیم رفت.
-به چی داری اِنقدر عمیق فکر میکنی؟!
با انگشت شست و اشاره گوشه نگاه هایش را فشرد و نفس عمیقی کشید.
-به روزگار مزخرف و جهنمی که گذروندم!
-امیر تو همیشه همه سعیتو برای خانوادت کردی. گاهی بعضی چیزا از کنترل ما خارجه. اِنقدر خودخوری نکن مرد!
بیاهمیت به حرف شاهین اظهار کرد:
-از اون دوتا پرستاری که قراره برام بفرستی مطمئنی دیگه؟
-امیرخان…
-جویا شدم مطمئنی؟!
شاهین آهسته سر تکان داد.
از اینکه امیرخان حتی اجازه نمیداد تا کمی دلداریاش دهد، ناراحت بود.
این مرد چه فکری با خودش میکرد؟!
دلش که از سنگ نبود. چرا عادت کرده بود بار غم هایش را فقط و فقط روی شانه های خودش بِکِشَد؟!
متوجه نبود که اینگونه بهشدت زودتر شکسته میشود؟!
بسیار زودتر شور و شوق حیات از وجودش میرود؟!
-خوبه به همایی هم بگو بیشتر از قبل سر بزنه در ضمن،
تیز نگاهش کرد و ادامه داد…
-ایندفعه هر چیزی بود همون موقع باید بفهمین و بهم بگید. دفعه بعد بیای بگی گولمون زد و فلان، مطمئن باش اول از همه حرصمو سر تو خالی میکنم!
در نگاهان امیرخان هیچ نشانی از شور و شوق زندگانی نمانده بود و شاید اشتباه میکرد!
شاید امیرخان بزرگ بسیار قبلتر از این ها در خودش شکسته بود و کسی صوتیش را نمتوجه شده بود…!
آزرده اظهار کرد:
-حواسم هست خیالت راحت باشه.
امیرخان خوبهی آرامی زمزمه کرد و سپس بیاهمیت به او مسیرش را کشید و رفت.
از پشت به بازوهای عریض و مردانهاش خیره شد و آرزو کرد که شمیم کاری برای این مرد کند. چون اینطور که بوش میرسید جز او و جز قدرت عاشقی هیچ کاری از کف دست بنده های دیگر ساخته نبود… هیچ کاری!
_♡____
امیرخان:
در اتاق را ملایم پشت سرش بست و در سیاهی گام برداشت.
کمی جلو رفت و چراغ خواب را روشن کرد.
وقتی که نور اندک کمی در فضا حکم فرمایی کرد، با دیدن تصویر مقابلش نفسش بند وارد شد.
خواب بود یا بیدار…؟!
این دختر یک انسان بود یا یک الهه!
با سستی قدم دیگری برداشت و نگاه پر حظش را در سرتاپای تن برهنه شمیم و دیدهان بستهاش چرخاند.
ملایم کنارش زانو زد و تا گونهاش را نوازش کرد، اخم هایش درهم شد.
گونه های لطیفش یخ زده بودند.
به سرعت برتمایل داشت و پنجره های باز اتاق را بست و سپس با عجله دستانش را دور تن شمیم حلقه کرد.
دیوانه شده بود…؟
آخر کدام انسان عاقلی با تن برهنه روی زمین میخوابید؟!
شمیم را که در آغوشش بالا کشید، بوی خوش موهایش در مشامش پیچید و لحظهای از حس شمشاهده کردی که در تنش پیچید، زانوهایش لرزیدند.
به سختی سرپا از حرکت ایستاد و شمیم را در آغوشش جا به جا کرد.
از ترس آنکه نکند مجدداً آن بوی ویران کننده تعاقلبش را بر هم زند، بهسرعت به سمت تخت جاده افتاد و دخترک را روی آن خواباند.
میخواست فاصله بگیرد.
میمیل داشت حداقل یک امشب که تا این حد افسرده و نابود شده بود، از شمیم فاصله بگیرد.
حق نداشت او را شریک غم هایش کند چرا که آنقدر سر این موضوع به این دختر بدهکار بود که سنگینی وزن تمام آزردهی هایی که امروز تجربه کرده بود، به پای عذاب وجدانی که با درک کردن حقایق نسبت به شمیم پیدا کرده بود، نمیرسید و حتی نزدیک به هم نبودند!
در اصل بعد تمام گَندهایی که خودش و خانوادهاش در این چند ماه به زیستن این دختر زده بودند، بـایـد فاصله میگراهی شد! اما بوی خوش موها، تن نحیف و بلورین و حس آرامشی که همیشگی از او میگرفت، اجازهی عقب نشینی نمیداد!
سر خم کرد و با نفس عمیقی که در موهای شمیم کشید، حس زنده شدن، جوانه زدن، در وجودش پیچید و لعنت که مخدری قویتر از او برای این مرد وجود نداشت.
دم عمیق دیگری گراهی شد.
بینیاش را زیر لالهی گوش شمیم چسباند و کف دستش را چنگ پهلویش کرد و او را بیشتر به طرف خود کشید.
به جای پتو از نیمی از تنش برای پوشاندن تن الههی دلبر استفاده کرد و با دقت ریز به ریز صورتش را کاوید.
دیدهانش قفل صورت ناز شمیم و ذهنش مثل قطعات فیلم تمام لحظاتی که بعد از خودکشی گندم با هم جنگیده بودند را برایش به تصویر میکشید.
چانهاش سفت شد و از خشم زیادی که نسبت به خود پیدا کرده بود، به نفس نفس افتاد.
- شمیم در خواب چرخی زد و رو به پهلو و به سمت او خوابید.
دست کوچکش بالا آمد.
آن را دور گردنش انداخت و کمی بعد دقیقاً همانطور که برازندهی قلببرهای ذاتی این دختر بود، خودش را در بغلش چپاند.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن