چی داری میگی دختر؟ اصلاً نمیفهمم اول یه کم آروم شو بعد درست تعریف کن دردت چیه!
با صوتی بلند و پر از مضطربی امیرخان از خواب پریدم و شوکه به اتاق تاریک و قلبگیر خیره شدم.
ذهنم هنوز خواب بود و دیدهانم میسوخشتابزده.
-الو؟ الو صدامو میشنوی؟
-الووو گندمم؟
از فریادهای پشت سر همش اخم هایم درهم راهی شد.
چه خبر شده بود…؟!
آهسته ملحفه را کنار زدم و از روی تخت بلند شدم.
نگاهم روی سینیای که کنار تخت گذاشته بود گیر کرد و دو قلب به در اتاق خیره شدم.
از دیروزگار عصر که خبر پدر شدنش را به او داده بودم برای اولین بار در تمام عمر شاهد خاموشی عجیب و غریبش شدم!
هیچ ناضافه کرد. کلمهای به زبان نیاورد. ولی طوری متعجب نگاهم کرده بود که گویی عجیب ترین و غیر ممکن ترین خبر دنیا را به او دادم. طوری که برای لحظهای حس کردم نکند آن هم آغوشی پر از عشقمان را فراموش کرده!
از عکسالعمل خاصش اخم هایم درهم رفت و از آنجا که میدانستم اجازه به ترک خونه را نمیدهد، خودم را در تنها اتاق خواب کلبه حبس کردم.
و او همانطور که هر چند ساعت یک سینی جدید غذا برایم میآورد، همچنان به سکوت سنگین خود ادامه داده بود!
حرصی لب گزیدم.
چه انتظاری داشتی شمیم؟ نکنه میتمایل داشتی بغلت کنه و دور خونه بچرخونتت؟ آخه کِی این مرد شبیه آدمیزاد حرکت کردار کرده که حالا بار دومش باشه!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن