– پاشو در و باز کن دختر
سر به سمت پدربزرگش چرخاند
دیدهی زیر لب بیان کرد و از روی مبل برخاست
از خدایش بود که برای یک دقیقه هم که شده از این جمع خلاص شود
با بیرون رسیدن از پذیرایی نفسی عمیق کشید
میرزا هم کارهایی میکرد
یک ایل را دعوت کرده بود به اینجا که چه شود؟
با به صدا درآمدن مجدداً زنگ در پا تند کرد
خود را به جادهرو رساند و آیفون را برداشت
– کیه؟
جوابی که از آن سو نشنید اخم کرد ..
کلافه باز هم تکرار کرد
– کیه؟
سکوت و نشنیدن جوابی از آن طرف حرصیاش کرده بود
گوشی آیفون را محکم سر جا کوبید
هزار بار بهپدربزرگش اظهار کرده بود یک آیفون تصویری برای این خراب شده بگیرد
پیرمرد با این همه دارایی طوری حرکت کردار میکرد که انگار آه در بساط ندارد
از منزل بیرون زد و با عجله به سمت درب حیاط قدم برداشت …
پشت در ایستاد
کف دست روی قفل گذاشت و نفس زنان ضامن را عقب کشید
در را باز کرد و به محض آنکه سر بالا آورد نگاهش در چشمان مردی غریبه که پیش رویش توقف کرده بود قرار گرفت …
حیران مانده سرجا خشک شده و زل زده بود به مردی که با اخم نگاهش میکرد
با جلو رسیدن مرد تکانی خورد
– سلام
سلامش بی جواب ماند و مرد قدم بعدی را به داخل حیاط برداشت
مردمک های تیره نگاه مرد سر تا پای دخترک را زیر و رو کرد و به روی موهایش ثابت ماند
فر های مشکی رنگ دورش قشنگ بود ولی نه طبق سلیقه او…
دختری که قصد بستن آن به ریشش داشتن هم شکل و قیافه اش این چنین بود؟
مانلی معذب از نگاهای مرد ابرو درهم کشید
– با کی کار دارید آقا؟
گوشه لبش بالا کشیده شد
او با کسی کاری نداشت
این جماعت بودند که کف دست از بیخ گلوی او برنمیداشتند
حاج کمال برایش بریده و دوخته بود
حق مخالفت نداشت
پای زحمت چندین و چندساله اش به میان بود
تمام این سالها جان نکنده بود که حالا شاهد پوچ شدن تمام تلاش هایش باشد .
نگاه بی تفاوتش را از نگاهان دخترک گرفت
قدمی دیگر به جلو برداشت و مانلی ولی مصرانه خود را مقابلش کشید
– با شمام آقا ..
ایستاد
کلافه نفسی گراهی شد و مردمک های دیدهانش را به دخترک داد
همینش مانده بود
که نیم وجب بچه سوال و جوابش کند
– اومدی پسر ..
با گوش دادن صدا دیده از دخترک گحرکت کرد..
سر به سمت حاج کمالی که روی دو پله دم ورودی توقف کرده چرخاند …
آمده بود
نفسی گرفت
کف دست در جیب برد و از کنار دخترک گذشت
به سمت حاج کمال راهی شد
تبسم روی لبهای پیرمرد در تضاد ابروهای درهم گره خورده او بود
تهمشاهده کرد هایش جواب داده بود
البته که مطمئن بود جواب میدهد
هیچکس حق سرپیچی از او را نداشت
نگاه مانلی دنباله رو مردی بود که حتی زحمت جواب سلامشم نداده بود
چهره مرد برایش آشنا بود ولی هیچ شناختی از او نداشت
پافشاری اش برای صحبت با آن مرد غریبه همین بود
البته که قلبیل محکم تر دیگری این میان بهنگاه می وارد شد
مثل اجازه ورود ندادن به منزل آن هم به شخصی که نمی شناخت.
چشم از مرد که مشغول صحبت با حاج کمال بود گراهی شد و درب منزل را برهم کوبید
از صدای کوبیده شدن در،
نگاه آن دو به سمتش چرخید
حاج کمال با لبخند نگاهش کرد و هاکان ولی با اخم.
– بریم تو پسر ، منتظرن.
اظهار کرد و به همراه هاکان وارد منزل شد
مانلی نیز کمی بعد از آنها به سمت خونه رفت
اگر بیشتر از این معطل میکرد میرزا رضا بیچاره اش میکرد
درب منزل را پشت سر می بندد
از مسیررو میگذرد
و قبل از آنکه به پذیرایی برسد طلا از پشت سر کف دستش را میگیرد و به آشپزمنزل میکشاند،
حاج کمال مشغول صحبتهای اصلی بود و داشت دخترک را میل داشتگاری میکرد…
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن