نمی پذیرفت
علاقه به هاکان را هرگز نمی پذیحرکت کرد
– اشتباه میکنی عمو …
مچ کف دست جاوید را میگیرد و از زیر چانه اش کنار میزند
– من هیچ علاقه ای به هاکان ندارم ، حتی لحظه شماری میکنم زودتر همهچیز درست شه جدا بشیم .
دروغ بود
خواستار جدا شدن نبود
ولی نه حالا که پای سارا وسط بود
که هاکان و آن دختر به یک دیگر علاقه داشتند
– تنها دغدغه من بیرون اومدن از ایرانه ، میخوام با خیال راحت از اینجا خلاص بشم …
بینی بالا میکشد و ادامه میدهد
– حالا اگه خیالت راحت شد برگرد برو به نامزدیت برس …
اگر نگهبانی خبر وارد شدنش را نمیداد
جاوید هیچگاه نمی متوجه شد
اصلا به او اهمیت نمیداد
سر می چرخاند
میخواهد برای فرار از او سمت حمام داخل اتاق رود که جاوید میگوید
– توی کودن باورت شده من برم از اون سر دنیا دختر بیارم اینجا نشون کنم؟
#پارت_دویستوپنجاهوهفت
داشت دق میکرد
از کم محلی جاوید
از آنچه امروز برایش پیش رسیده بود
از آن مرد و رفتار هایش
از خودش و احساسات احمقانه اش
– بیان کرد مراسم نامز
جاوید میان کلامش میپرد
– میرزا رو نشناختی؟
یا منو؟
من بخوام زن بگیرم میارم تو خونه بابام براش مراسم بگیرم؟
مضطرب کف دستانش را درهم می پیچاند و جاوید ادامه میدهد
– دختره همکارمه ،
هیچ چیزی هم بینمون نیست…
– اگه چیزی نیست که چرا آوردیش خونه بابا میرزا؟
– توضیحش مفصله ، فعلا جمع کن رخت و لباستو بریم …
سر بالا میبرد و خیره در نگاه جدی جاوید میپرسد
– کجا بریم؟
– میریم خونه ، برات بلیط میگیرم ، میبرمت پیش خودم ، این پسره هم باهاش حرف میزنم غیابی طلاقت بده
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن