نگاه برمیدارد
چه زود هم رسیده بود
چطور توانسته بود دل از قناریاش بکند؟
نفس عمیقی میکشد
مشکلی با سارا نداشت
تنها از آن دختر و رفتارهایش بدش می وارد شد
اگر با او برخوردی نداشت شاید از حرکت هاکان این چنین به او برنمی خورد..
البته که هاکان حق نداشت سرکارش بگذارد اما به طور کل قلبیل اصلی تمام این حرص و برآشفتهتش سارا بود..
همون روز در کافه باید سر و ته آن دختر با آن طرز نگاه های مسخره اش را یکی میکرد
حالش از سارا بهم میخورد
نمی فهمید هاکان چطور از شخصیت او خوشش رسیده است؟
طوری همه را از بالا نگاه میکرد که انگار مادرش حین زایمان در ارتفاع به سر میبرده است ..
اخر قلبیل دیگری برای آن همه تکبر پیدا نمیکرد
تمام آن هم فیس و افاده بخاطر داشتن هاکان بود؟
چه داشت مگر آن مرد؟
خوش قد و بالا بود میاطلاع داشت
تحصیلات داشت میدانست
آدم حسابی بود میخبر داشت
ولی ..
جوابی برای امایش نبود
مهم این بود که او دوستش نداشت
#پارت_هفتادوهفت
از منزل که فاصله میگیرند تلفنش را روشن میکند
نمیتوانست مدتی طولانی خاموشش بگذارد
هاکان هم که زنگ نمیزد
میرزا هنوز با او کار داشت
جاوید تماس میگرفت تا بپرسد هنوز هم نمیخواهد فکر کند؟
پشیمان نشده است؟
خواهر هاکان ، سوفی زنگ میزد تا مطمئن شود سر ساعت به آرایشگاه رسیده است
طلای دلنشینش دل دلواپس میشد که چرا خاموش است.
به محض روشن شدن گوشی اش نام هاکان روی صفحه می افتد
کف دستی به چند تار موی بیرون رسیده از شالش میکشد و آن ها را پشت گوش هل میدهد
قرار نبود این بار هم جواب ندهد
آیکون سبز رنگ را لمس میکند
و به محض آنکه گوشی را دم گوش میگذارد صدای خشمگین و دو رگه شده از عصبانیت مرد پشت خط را میشنود
– تو زبون آدمیزاد نمیفهمی؟
#پارت_هفتادوهشت
گوشی را میان دست می فشارد و هاکان می غرد
– مگه بهت نبیان کردم صبر کن میام دنبالت؟ پا شدی کدوم گوری حرکت کردی؟
– درست صحبت کن
صدای بالا رفته اش لرز داشت
گریه اش گحرکت کرده بود ولی کنترلش میکرد
سالها تمرین کرده بود که در این مواقع جای آنکه اشکش دربیاید حرفش را بزند
– اضافه کردی نمیتونی بیای با آژانس دارم میرم ، دلیلی واسه عصبیتت نمی بینم وقتی اونی که سر حرفش نمونده تو بودی …
نفس های تند و سنگین مرد را از پشت خط شنید
– حق نداری سر من داد بزنی ، وقتی نمیتونی از پس کاری بربیای قول و قرار نذار ، من مسخره کف دست تو نیستم هاکان …
لبهایش را بهم فشرد
چندثانیه میانشان در خاموشی گذشت و سپس این هاکان بود که پرسید
-کجایی؟
– تو مسیرم …
– بگو بزنه کنار میام دنبالت
– نمیخوام ، تا اینجا با هر چی اومدم بقیه اشم با همون میرم ، فعلا
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن