زنگ در را میزنم، مادر قلبآرا را به خانه خودمان آورده تا زحمت از دوش گلیخانم بردارد.
خسته از امروزگار و کارهای زیادم سلانه سلانه داخل منزل میروم. به محض ورودم صوتی زاری قلبآرا به گوشم میرسد.
– آی… آی… بخدا بهشدت میسوزه!
دروغ چرا کمی غمگین میشوم، حکم عالیه را دارد. قطعا خواهرم هم اینگونه درد میکشید یا ناراحت میشد برایش هر کاری میکردم.
– ننهآسیه… مولین خانوم؟!
موی جوگندمیاش را بافته و روی شانه انداخته است، همان لیوان دلسترخوری بزرگ را میان کف دستش گحرکت کرده.
– اومدی… کف دستت درد نکنه.
کیسه را به دستش میدهم و لیوان خالی را از او میگیرم.
– بفرما… خوشگل کردی؟
مادرم وقتی تغییر میکند حالات روحیاش عوض میشود، این را دوست دارم که زودتر به حالت ننه قلچماق بازگردد.
– چایی بریزم بازم؟
سرش را به نفی تکان میدهد.
– بیا محمد و تو بخوابون… این بچه تبم داره گناهه یکی دو روز من نگهدارم تجربشو دارم سر عالیه اینجوری شده بودم دو سه بار.
نوک زبانم است توصیههای نسخهپیچ را بگویم اما…
– لعنت به شیطانالرجیم!
#پارت۱۳۳
به اتاق خودم میروم تا بخوابم. مادر برای خودش در هال جا انداخته، لیوان آبی پرمیکنم و قبل از حرکت کردن میپرسم
– میخوای من اینجا بخوابم؟
ملافه روی تشکش میاندازد.
– نه مادر… تو برو اتاقت، میتمایل داشتم محمدم بیارم اینجا بیقراری کرد.
سرتکان میدهم و شامگاهبخیر میکنم.
آنقدر خوابم میآید که نمیدانم کی خوابم برده است. نصف شامگاه از شدت گرما کشیده میشوم.
باز هم آسیهخانم متوجه شده ملافه پیچیدم روی خودم طاقت نیاورده و کلفتترین لحاف پشمی موجود در خانه را رویم کشیده است.
لیوان آب بالای سرم خالی است، بیخیال یک امشامگاه تا سحر اگر آب نخورم که نمیمیرم.
چشم میبندم تا مجدداً بخوابم که گلویم از خشکی میسوزد.
غرغرکنان جای خواب گرمم را ترک میکنم.
– آخه آسی قشنگه خودت میدونی گرمم میشه چیکارم داری خب زن حسابی…
در اتاق را ساکت باز میکنم، پا در جادهرو میگذارم. آنقدر گیج خواب هستم که نمیخواهم به آشپزخانه بروم.
مگر آب لولهکشی دستشویی با آبی که از شیر آشپزخانه میوارد شد چه فرقی داشت.
جفتشان در عین تصفیه شدن باز هم بو و طعم مضخرفی داشتند.
این داستان امین بسیار تنبله🫠😂
#پارت۱۳۴
کف دست بردم تا در دستشویی را باز کنم که آوای ناله و گریه باعث شد کف دستم از حرکت بایستد.
آوای محمد نبود… مادر هم… مادرم در نشیمن خواب بود. قدمهایم سمت اتاق مادرم کشیده شد. پشت در ایستادم دوباره صدای ناله آمد.
کف دست بالا بردم و چندبار روی به در زدم.
– خانوم… دلآرا خانوم… بیداری خانوم…
جواب که نداد دوباره ساکت به در ضربه زدم.
– قلبی خانوم بیداری؟
صدای نامفهوم آخ مانندش و پشت بندش گریهای ملایم میاضافه کرد که صدایم را نمیشنود.
به هال رفتم تا مادرم را بیدار کنم اما با دیدن سری که با روسری حتما برای سردردش بسته پشیمان شدم.
دوباره پشت در ایستادم، استخاره میکردم که بار دیگر در بزنم یا نه که اینبار صدای ضعیفی هم از محمد آمد.
آهسته دستگیره را پایین کشیدم.
هوای گرم اتاق روی صورتم نشست.
– اوی تیکیلن آرواد( خونهات آباد زن)… دارن آبپز میشن اینا از گرما.
سمت بخاری میروم، شعله را کم میکنم.
محمد دست و پا میزند، دیدهم به شیشهشیر بالای سرش میافتد.
در شیشهشیر را باز میکنم و محتویات داخل آن را بو میکشم.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن