نفس عمیق دیگری کشید و نگاهی به جانب عماد انداخت . مردی ایرانی با چهره ای پخته و عمیق کمی روی دسته ی صنقلبی اش خم شده بود به جانب او و در گوشش چیزی می بیان کرد . عماد هم به طرف او متمایل شده بود … همچنان که با صورتی پر دقت به حرف های مرد همراهش گوش می داد، نگاهی کوتاه به ساعت مچی اش انداخت .
رشید بیان کرد :
– برم یه آبی به سر و صورتم بزنم ! …
و آنجا را ترک کرد … .
چند دقیقه ای بیشتر نگذشت … بلاخره صرف شام به اتمام رسیده بود انگار … .
صنقلبی ها عقب کشیده شد و آقایان از پشت میز قیام کردند .
عماد همچنان که دکمه ی بالایی کتش را می بست، نگاه کوتاهی به سمت حمید رضا و آرمان انداخت . بعد به حرفی که یکی از آقایان زده بود، کوتاه خندید .
مراسمِ خداحافظی کمی طول کشید . تا وقتی صحبت های دم کف دستی به پایان رسید و همه با هم دست دادند و به سمت خروجی به راه افتادند … .
عماد و مرد همراهش یکی دو قدم با دیگران فاصله داششتابزده و بدون جلب توجه هممسیرانشان، فارسی صحبت می کردند .
حمید رضا و آرمان تنها توانستند کلمات پایانی آنها را بشنوند … .
– خیلی سفت گرفتن ! من که دیگه نزدیک بود بزنم زیر میز !
عماد اضافه کرد … مرد هممسیرش با آهستهش پاسخ داد :
– اونا هم حق دارن شاهید جان ! اگه لو برن … تا فیها خالدونشون میره زیر تحریم ! بیچاره میشن !
نفسی گحرکت کرد … و ادامه داد :
– اما نگران نباش … بلاخره درست میشه ! همه ی نام و اعتبارش هم میره به اسم خودت !
عماد بیان کرد :
– امیدوارم همینطور بشه بهرام خان !
و با مرد، کف دست داد … .
#سال_بد ❄️
#پارت_806
وقتی خداحافظی کردند و از هم جدا شدند … عماد یکراست حرکت کرد به طرف آرمان و حمید رضا . آرمان اضافه کرد :
– خسته نباشید رئیس !
– کسی به من زنگ نزد ؟!
حمید رضا این پا و آن پایی کرد … .
– خب … نه !
– نه ؟!
نگاه عماد پر از خشم شد … انگار حمید رضا را مسبب این اتفاق می دانست ! مثل اینکه او دروغگو بود … یا کور بود و نمی توانست صفحه ی موبایل را درست ببیند ! موبایل را از دست او قاپید و خیره شد به صفحه … .
هیچ تماسی از آیدا نداشت … حتی کوتاه ! … حتی نشد زنگ بزند و بگوید اشتباهی کف دستش به شماره ی او خورده ! هیچ چیزی ! بی خبری و خاموشی مطلق ! …
هیچ انتظار دیگری از آیدا نمی راهی شد … ولی عماد حس سرخوردگی و خشم می کرد ! دوری از آیدا به مغزش فشار می آورد . فقط منتظر یک تماس بود … یک گوشه دیده از طرف او … تا به پایش بیفتد !
کلافه و بی صبر کف دستی به صورتش کشید . گرمش بود و سر درد داشت … و با این خشم حالش بدتر هم میشد .
تمایل داشت به آیدا زنگ بزند … انگشتش چند بار مردد و نامطمئن به سمت اسم سیو شده ی او حرکت کرد … و باز برگشت . در انتها شماره ی مجتبی را گراهی شد .
– سلام عرض شد آقا !
– معلوم هست سرت به کدوم طویله ای بنده، مرتیکه ؟ … یه خبر ندادی بهم …
مجتبی با مکث پاسخ داد … مثل اینکه قلبیل عصبانیت عماد را نمی فهمید .
– آقا گفتید مراقب آیدا خانم باشم اگه خبری شد ، بهتون اطلاع بدم ! منم دنبال امر شمام دیگه !
عماد از آرمان و حمید رضا فاصله گراهی شد .
– هیچی نشده این روزگارا ؟
– نه آقا !
– یعنی چی که نه ؟!
– خب از خونه بیرون نمیان ! من چیکار کنم ؟!
عماد می خواست فریاد بزند !
– چهار روزه جایی نرفته یعنی ؟! … هیچ جا ؟
#سال_بد ❄️
#پارت_807
مجتبی با بدبختی پاسخ داد :
– هیچ جا !
کف دست عماد مشت شد و آهسته روی لبش نشست . نفس عمیق کشید … و باز هم نفس عمیق ! چیزی در انتهای حنجره اش او را تحریک می کرد تا با تمام وجود فریاد بزند . اما خودش را کنترل کرد … .
بدون اینکه دیگر چیزی بگوید، تماس را تمام کرد . سر دردش شدت گحرکت کرده بود . با لجاجتی تعمدی … سعی کرد سر پا بماند . انگار آن درد را حق خودش می اطلاع داشت و تاوان دردی که به آیدا تحمیل کرده بود … . باید این درد را می کشید … حقش بود !
در قلبش لیچاری بار خود کرد : ” مرتیکه ی گاوِ نفهم ! ”
بطری ویسکی را برداشت و کمی از مایع طلایی رنگش را درون لیوان ریخت و یک نفس نوشید . کف دست هایش را روی لبه ی میز گرفت و سر پایین انداخت … و تلاش کرد ساکت باشد .
نباید این کار را می کرد … نباید دست روی آیدا قد بلند می کرد ! حماقت کرده بود … نمتوجه شده بود ! خشم دیوانه اش کرده بود ! … که اگر عاقل باقی می ماند … اگر به روش خودش می تمایل داشت این مساله را پیش ببرد … هیچوقت کار به اینجا نمی کشید .
در ذهنش هزاران بار به آن روزگار برگشته بود . به دیده های هراسیده ی آیدا درون استخر … به موهای خیسش … بدن لرزانش ! … هزاران بار به او در ذهنش گذرانده بود … هزاران بار بدن خیسش را در ذهنش به آغوش کشیده بود … روی صورتِ وحشت زده اش را بوسیده بود … . ” عیبی نداره عزیزم ! … عیبی نداره الماس آبیم ! … با هم می ریم، پاکش می کنی ! عیبی نداره … از این به بعد مال من باش ! از این به بعد منو دلبسته شده باش ! ”
اما چه کرده بود ؟ … کف دستش را شکسته بود ! … دستِ دلربای آیدا را ! …
نفس هایش عمیق و کشدار شد . می خواست زیر بارِ این عذاب از هم بپاشد !
– چطوری ؟ …
صدای رشید … !
#سال_بد ❄️
#پارت_808
صدای رشید ! …
عماد بزاق دهانش را قورت داد و سعی کرد کمر خمیده اش را صاف کند … .
– داغون !
برگشت به سمت رشید و بعد بی اختیار لبخند زد .
– دارم می پوکم رشید ! عین خرِ بارکش خسته ام !
– حالا چه باری می کشی ؟!
طعنه ی نهفته در صوتی رشید … نگاه عماد هوشیار شد . رشید ادامه داد :
– خدایی نکرده … بار وجدانی که نیست ؟
سیبک گلوی عماد بالا و پایین غلتید … اظهار کرد :
– هنوز برای من وجدان قائلی رشید جان ؟! … این نظر لطفت رو می رسونه !
رشید گفت :
– چرا وجدان نداشته باشی ؟ … تو خلافکاری … نه لاشی ! … یه سری اخلاقیاتی برای خودت داری !
یک قدم به عماد نزدیک شد … ادامه داد :
– یا لااقل داشتی ! … عماد … عماد خان ! … از قاپیدنِ زن مردم چی عایدت شد ؟! چرا این کارو کردی آخر ؟!
نگاه تاریک عماد لحظاتی در دیده های رشید ثابت ماند . در فضای پر از نور و موسیقی و رقص … با این سر دردِ مزخرف و مستی که کم کم داشت یقه اش را می گراهی شد …
و او هم عاشق شد یقه ی رشید را بگیرد ! … که هیچ کسی حق نداشت او را در مورد آیدا امر و نهی کند ! … که اگر خطا بود … اگر گناه بود … اگر اعلان جنگ با همه ی جهان بود … باز هم پای این کارش می ایستاد ! …
دست هایش جای گرفت روی یقه ی پیجادهن رشید و او را کمی به سمت خود کشید … .
رشید جا خورده … دست روی دست های او گذاشت . حالت بدن عماد به صورتی بود که انگار می میل داشت با او درگیر شود … اما لحنش ساکت بود .
#سال_بد ❄️
#پارت_809
– یه جایی خوندم … بهترین و سود آور ترین سرمایه گذاری بلند مدت، انتخاب شریک زیستنه ! … که باید حواست باشه کسی رو بیاری توی حیاتت که بیست سال بعد، سودش رو ببری توی زیستنت ! … وقتی زنت چند تا بچه ی سالم بهت هدیه کرد … وقتی بچه هاتو مثل خودش، با اخلاق و شجاع و باهوش بار آورد … وقتی که ببینیش توی زندگیته … هی افسوسش رو نخوری که از کف دستت رفت ! … که نباید بذاری از دستت بره ! … رشید ! … زن خوب، عین یک گنجه ! … آیدا گنج منه ! … متوجهی ؟! … من سرش چراکهه نمی زنم رشید ! به کسی جواب پس نمی دم ! … به کسی رحم نمی کنم ! … از روی همه رد می شم … خودت که می دونی اخلاقم رو !
رشید نگاهش کرد …بدون پلک زدن ! … بعد عماد تبسم زد ! …
– بریم بازی کنیم ؟ …
یقه ی لباس او را رها کرد … ادامه داد :
– بلک جک هستی ؟ … یا بریم پوکر ؟
رشید نفس سریعی کشید . کمی گیج بود انگار … گفت :
– نه عماد … نه تو مستی انگار ! پای میز قمار نمی ذارم بشینی !
– همه اینجا مستن !
– من نیستم !
– پس بدو بیا پای میز، جیبامو خالی کن !
کف دستش را به نشانه ی رفاقت به کتف رشید کوبید و با دیدهکی … از کنارش عبور کرد … .
#سال_بد ❄️
#پارت_810
پای میز قمار رفت و بی مهابا بازی کرد … . مدام نوشید و مدام بازی کرد .
حرارت تنش بالا می حرکت کرد و سر دردش شدت می گحرکت کرد . می دانست میگرن او را از پا خواهد انداخت … ولی باز ادامه داد . این لجاجتی که در تنبیه خود داشت … این خود آزاری ! …
دور از آیدا، آدم بدی می شد ! می میل داشت این را به او بفهماند ! … دور از آیدا آدم لجنی میشد ! …
یک هفته ی کامل نه مست کرده بود و نه قمار … و نه کف دست زده بود به هیچ زنی ! … که حالا او مثل گذشته ها نبود ! ارتباط جنسی دیگر برایش یک عمل فیزیکیِ محض نبود ! … یک نوع عشق ورزیدن بود ! … یک نشانه از زنی که به زیستن اش کشانیده بود ! … زنی که دستش را شکسته بود، ولی می تمایل داشت به او وفادار بماند ! … تنها کاری که می توانست برایش انجام بدهد ! …
یک بار بُرد و دو بار باخت ! … و باز هم باخت ! … و باز هم باخت ! … سر درد و شکنجه … دنیای اطرافش شناور بود انگار ! … داشت از پا می افتاد ! …
رشید بازویش را گحرکت کرد و او را عقب کشید .
– داری چیکار می کنی مرتیکه ؟ … الان از هوش میری !
حتی صوتیش را به زور می متوجه شد ! … آرمان و حمید رضا با تشر رشید جلو رفت و او را روی پاهایش نگه داشتند … .
فاصله ی کازینو تا هتل به سرعت سپری شد و عماد وقتی به اتاق خود رسید … احساسِ ویرانی محض می کرد . درد در شقیقه هایش به اوج خود رسیده بود … . حالت تهوع باعث شد سر خم کند روی روشویی و عق بزند … .
صدای بیان کردگوی سه همجادهش را می شنید … حمید رضا می بیان کرد باید او را به بیمارستان برسانند … .
عماد با صدایی رمق باخته گفت :
– فقط برید از اینجا و تنهام بذارید !
درد … درد … درد ! … آرمان اعتراض کرد :
– اما آقا ممکنه …
– نمتوجه شدین چی گفتم مگه گوساله ها ؟ … گمشید از اینجا تنهام بذارید ! …
#سال_بد ❄️
#پارت_811
آوای عربده ی قد بلندش … تمام بیان کردگوهای بیرون از کف دستشویی را ساکت کرد . آنقدر حالش بد بود که ندرک کرد رشید را هم همجاده با فحاشی های خود کرده ! …
زیاد طول نکشید که آوای باز و بسته شدن در را گوش داد . چند مشت پی در پی آب به صورتش پاشید و از دستشویی خارج شد .
چشم هایش می سوخت … مثل اینکه کسی با نوک سوزن، مردمک هایش را خراش می داد . درد لعنتیِ میگرن … خوب می اطلاع داشت تسکینش رسیدن به اوج درد بود ! …
باید چراغ ها را تماماً خاموش می کرد و فضای اتاق را خنک ! … انگشتانش لغزید روی دکمه های پیمسیرنش . می خواست لباس را از تن در آورد … ولی انگشتانش قدرت نداشسریع … .
از درد فلج شده بود … و بعد اوج آن را در جمجمه اش حس کرد ! … صاعقه ای که بر سرش فرود وارد شد و دردی که در تمام تنش پخش شد … . برای چند ثانیه دچار خطای متوجه شد شد و همه چیز در برابر دیده هایش کج و معوج شد … مثل اینکه جهان را از پس حرارت آتش تماشا کند …
چنگ زد به شقیقه هایش … روزگار زمین به زانو افتاد .
***
چه وقتی از روز بود ؟ … بلاخره بیدار شد ! …
هنوز دراز کشیده کف زمین … . تمام استخوان هایش به درد رسیده بودند، ولی لااقل سر دردش فروکش کرده بود . نفسی گراهی شد و با سستی از جا برخاست . پیجادهن چروک شده را از تنش کند و کف زمین انداخت … راهی شد و در را باز کرد … .
آرمان و حمید رضا پشت در از حرکت ایستاده بودند و در انتظارش … .
– خدا رو شکر آقا ! … بیدار شدین ؟
– حالتون بهتره ؟!
– ما دیشامگاه می خواستیم ببریمتون بیمارستان، خودتون بیرونمون کردین !
– رشید خان هم سه بار اومد تا دم اتاق برای متوجه شدنتون … اما وحشت کرد بدخواب بشید، در نزد !
عماد پلکی زد … .
– ساعت چنده ؟
حمید رضا پاسخ داد :
– یک و نیم عصر ! … حدود پنج ساعت دیگه پروازتونه !
– آقا میل دارید بگم براتون ناهار بیارن ؟ …
عماد پاسخ داد :
– نه، وقت ندارم ! … قبل از برگشتنم به ایران … باید برم …
– کجا ؟! …
عماد گفت :
و در را مجدداً به روی آن ها بست … .
***
#سال_بد ❄️
#پارت_812
***
صوتی بابا اکبر را از سالن متوجه شدم :
– بلاخره حقوقمو ریختن !
نگاهم یک لحظه ی کوتاه برگشت به سمت در نیمه باز اتاقم و باز با سرعت بیشتری انگشتان آغشته به کرم مرطوب کننده ام را روی پوست صورتم ماساژ دادم .
بابا اکبر باز آوایم کرد :
– شنیدی دخمر ؟ … گفتم حقوقم رو ریختن ! کاغذ و قلم بیار لیست کن ببین چی کم و کسری داریم … برم بخرم !
کمی صوتیم را بالا بردم و پاسخش را دادم :
– الان میام !
در قوطی کرم را بستم و از پشت میز آینه قد بلند شدم .
دوش کوتاهی گراهی شده بودم که با وجود کف دست آسیب دیده ام خیلی سخت بود . بابا اکبر گچ کف دستم را نایلون پیچ کرده بود تا آب نخورد … با این حال هنوز حس می کردم رطوبت به مغز استخوانم سرایت کرده !
در همین چند روزگار می توانستم بفهمم با یک کف دست از کار افتاده چقدر زندگی سخت می گذرد ! نمی توانستم راحت دوش بگیرم … نمی توانستم ظرف بشویم یا آشپزی کنم … حتی نمی توانستم بند لباس زیرم را ببندم !
با کاغذ و خودکار از اتاق خارج شدم و به بابا اکبر تبسم کجی زدم :
– تا پول میشینه به حساب، باید خرج بشه ! … به ما نیومده دو روزگار جیبمون پر پول باشه ؟!
– نصفش که حتی به حساب نمیشینه ! مستقیم میره واسه اقساط بانک ! اونو چی میگی ؟!
خندیدم و کاغذ را روی کانتر آشپزخانه گذاشتم . سر خودکار را بین دندان هایم گرفتم و باز کردم و بعد شروع کردم به یادداشت کردن … .
گوشت گوسفندی، مرغ، یک کیسه برنج … حبوبات لوبیا، عدس و ماش هر کدام یک کیلو !
هر چه یادداشت می کردم را با صدای بلند می خواندم . بابا اکبر به سرعت وسط لیست نویسی ام پرید :
– اینا همه رو باید بخرم ؟ … پول کم میاد که بابا جون ! می دونی گوشت قرمز کیلویی چند شده ؟!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن