عماد در پاسخ دادن مکثی کرد :
– اسمش … آیدا !
نام آیدا مثل تکه شکلاتی مرغوب، روی زبانش ذوب شد و تلخیِ کامش را محو کرد .
احترام خانم برگشت و نگاهِ عجیبی به عماد انداخت :
– آیدا ؟!
انگار این اسم به گوشش آشنا بود … ولی هر چه می کرد نمی توانست به یاد بیاورد آن را کجا متوجه شده !
آلا باز با اشتیاق اضافه کرد :
– چه اسم دلنشینی داره !
و احترام خانم به شوخی اضافه کرد :
– این همون دختر وزه و زبون درازی بود که می اظهار کردی ؟
عماد برای اامان بار در آن روزگارها ریز خندید … یک خنده ی واقعی و پر نشاط که باعث شد نگاه هایش برق بزند .
وارد سالن شدند و ماندگار خانم پس از سلام و احوالپرسی، راهی شد تا وسایل پذیرایی را آماده کند . امین روی کاناپه لم داد و آلا باز با کنجکاوی سؤال کرد :
– عکسی داری ازش که بهمون نشون بدی ؟
عماد اندیشید به آیدا … . به چهره ی ظریف و بینیِ سر بالای گوشتی اش … به لب هایی که به طرزی کشنده لجوج و قشنگ بود … و آن چشم های گرد و درشت و نگاهِ وحشی و ناآرامش …
و موهایش … آن موهای آبی و دلنشین !
تمامِ او را از بر بود ! …
– نه، اما دلنشینه !
احترام خانم روسری اش را از سر برداشت و کف دستی میانِ موهای کوتاه و سشوار کشیده اش برد . روی مبلی قرار گرفت و با لحنی جدی … گفت :
– اول که اسم ازدواج رو بردی، هم از ته دلم مسرور شدم هم مضطرب ! … تو موقعیت خاصی داری … می دونم ارزوی بسیارا هستی ! … از طرفی هم می شناسمت، می دونم عاقل تر از اون چیزی هستی که بخوای فریب کسی رو بخوری !
مکثی میان کلماتش افتاد که باعث شد نگاهِ سختِ عماد به طرفش برگردد … با تردید ادامه داد :
– فقط اگه می شد قبل از اینکه خواستگاریِ رسمی بریم، من ببینمش … حتی از دور …
سالِـــــ❄️ـــــ بَـــــــــد, [۲۴/۱۲/۲۰۲۴ ۰۹:۳۳ ب.ظ]
#سال_بد ❄️
#پارت_703
عماد دست هایش را مقابل سینه اش در هم گره زد و به مادرش نگاه کرد … و برای مدتی طولانی هیچ چیزی نگفت .
می دانست هیچ امکانی وجود ندارد برای اینکه آیدا راضی شود به دیدنِ مادرش بیاید … او را خیلی خوب می شناخت ! … و از طرفی دیگر سلیقه ی سخت و ظریف مادرش را هم می دانست … او زنی نبود که هودی پوشیدن های آیدا را تایید کند و حتماً چیزی می گفت !
عماد دیگر فرصت هیچ ریسکی نداشت ! در اامان فرصت باید خواستگاری می کرد … در اامان موقعیت هم ایدا را عقد می کرد ! … به هیچ کدام از آن ها مدتی برای در ذهنش گذراندن نمی داد !
سکوتش طولانی شد … می تمایل داشت به مادرش بفهماند که از این درتمایل داشت خوشش نیامده ! … بعد نفس عمیقی کشید .
– من می شناسمش، مادر ! … می دونم چه دختریه ! …
قدمی به سمت مادرش نزدیکتر شد … و باز قدمی دیگر … .
– می دونم تنها دختریه که می خوام باهاش ازدواج کنم ! … و می دونم که می خوام اون مادرِ بچه هام باشه ! …
مقابل احترام خانم ایستاد … و موبایلش را از جیب در آورد و روی میز گذاشت … .
– اگه واقعاً دوست داری منو شاد کنی … همین حالا زنگ بزن و با پدرش صحبت کن !
و با تبسمی که زد …
احترام خانم بزاق دهانش را قورت داد .
– خودت می دونی تنها آرزوی من، دیدنِ خوشحالیِ بچه هامه !
نفسی گراهی شد … و بعد با اشاره به موبایل عماد … اضافه کرد :
– شماره ی پدرش رو بگیر برام ! بهتره همین الان زنگ بزنم بهش ! …
***
***
پایم را به خودم نزدیک کردم و چرتکه ی لاکِ مشکی رنگ را روی ناخنِ شصتم کشیدم . محتاط و آرام ناخنم را لاک زدم … و بعد راهی شدم سراغ ناخن های کوچک تر .
تنها کاری که از من بر می وارد شد … بهترین کار ! اینکه خودم را مشغول کنم تا وقت بگذرد … اینکه به خودم فرصت اندیشیدن ندهم … .
فافا دم در اتاقم توقف کرده بود و به حالتی مغموم نگاهم می کرد . او هم از بهم خوردنِ رابطه ام با شهاب آزرده بود … مثل خودم ! مثل همه ی آدم هایی که می شناختم !
– ناخن پاتو چرا لاک می زنی دیگه ؟ مگه متوجه شده میشه ؟!
هستی وارد اتاق شد و روی صنقلبی مقابل میزم قرار گرفت .
– واه … این چه سوالیه می پرسی فافا جون ؟ … خب معلومه دیگه ! برای اینکه اگه این یکی مادر شوهرش زِر زد … پاشو بکنه توی حلقش ! … باید پاهاش تمیز و مرتب باشن !
فافا زیر لب غر غری کرد :
– کاری که روزگار اول باید با زندایی می کردی تا به اینجا نرسی !
در دلم انگار خاری از غم خلید . چقدر دوست داشتم سرم را روی شانه ی آن دو نفر بگذارم و های های گریه کنم . ولی جلوی خودم را گرفتم و با لحنی بم … گفتم :
– دیگه در مورد اونا حرف نزنید !
عمه الهام هم از توی سالن وارد شد و فافا را پس زد … در چشم هایش غم بیداد می کرد .
– زبونم مو در آورد از بس بهت گفتم … این کارو نکن آیدا !
راست می اضافه کرد، زیاد اضافه کرده بود ! … از دو ساعت قبل او و عمه آشا روی سرم ریخته بودند تا از خر شیطان پایین بیایم و این خواستگاری را بهم بزنم ! … هی می گفتند با خودت لج نکن ! با شهاب لج نکن !
آخر سر عمه آشا قهر کرد و حرکت کرد … اما عمه الهام هنوز ناامید نشده بود !
– می خوام اون دامنِ اندامی سورمه ای رنگم رو بپوشم عمه ! … خوبه به نظرت ؟
حالتی زار و مستاصل چهره اش را پوشاند :
– آیدا !
– با شومیز سفیدِ حریرم ! فکر کنم خوب باشه !
درب شیشه ی لاک را بستم و از روی تخت برخاستم . صورتم عین یک تکه سنگ سخت و بی حس بود ! عمه الهام نم اشکش را پس زد و با غیض بیان کرد :
– من نظری ندارم آیدا ! من در مورد چیزی که میخواد بختِ برادر زاده ی بی نوام رو سیاه کنه، هیچ نظری ندارم !
او طرف شهاب بود ! لبخند یخی زدم :
– خدا نکنه بخت کسی سیاه باشه عمه جون !
برگشتم و لاک را روی میز آینه گذاشتم و به تصویر خودم در آینه نگاهی انداختم . موهای کوتاهِ مشکی و آبی ام را مثل بالرین ها گوجه ای بسته بودم و با آرایشی دم کف دستی و معمولی … شامگاهیه یک عروسِ کسل و بی حوصله بودم !
عروسی که متعلق به شهاب نبود !
عمه الهام بازویم را گحرکت کرد و من را با شدت به طرف خودش کشید .
– دِ آخه داری با کی لج می کنی آیدا ؟! … می خوای خودت رو بدبخت کنی که چی به سوده و رضا ثابت بشه ؟!
دیگر داشت گریه ام می گرفت . خودم کم بدبختی نداشتم … باید نگران طرز فکر دیگران هم می بودم ! لج کردن ! خیانت کردن ! … حالم دیگر داشت بهم می خورد !
– چرا عمه ؟! … من حق ندارم به کسی جز برادر زاده ی شما فکر کنم ؟!
ماتش برد … ! … ادامه دادم :
– مگه نامزدی برای همین وقتا نیست که همو بشناسیم ببینیم به درد همدیگه میخوریم یا نه ؟! … خب ما به درد هم نمی خوریم ! ما وصله تن همدیگه نیستیم ! شهاب به درد مادرش می خوره و بس ! منم تصمیم گرفتم مزاحمشون نباشم و برم پی زندگی خودم !
سالِـــــ❄️ـــــ بَـــــــــد, [۲۸/۱۲/۲۰۲۴ ۱۰:۱۹ ب.ظ]
#سال_بد ❄️
#پارت_706
نگاه عمه الهام حالتی از تاسف و ناامیدی به خودش گحرکت کرد . می اطلاع داشتم در مورد من چه فکرها که نمی کرد ! …
لابد فکر می کرد از روی شهاب رد شده ام تا به عماد شاهید و موقعیت رویایی اش برسم ! به آن حیات لوکس و طلایی … آن پول و ثروت ! … حق داشت که در مورد من اینقدر کثیف فکر می کرد !
– حرف آخرت همین بود آیدا ؟
در دلم خون گریه می کردم، ولی نمی توانستم در ظاهرم چیزی نشان بدهم . هستی در بحث ما دخالت کرد :
– مولین چرا اذیتش می کنی ؟! خب شهاب رو نمیخواد ! … مگه آرزوی زن داداشِ عزیزت همین نبود ؟!
نگاهی عصبی به صورتِ بی حس من انداخت … باز گفت :
– هی می خوام هیچی نگم بهتون ها ! … اون روزگارایی که سوده خانم دم به دقیقه می حرکت کرد روی مخ این بچه، کجا بودین ؟ اون موقع چرا قلبتون برای بخت برادر زاده هاتون نسوخت ؟! … حالا اومدین سنگ چی رو به سینه می زنید ؟!
عمه الهام خشمگین و عصبی بازوی او را چلاند :
– لال شو هستی !
هستی خودش را عقب کشید و عصبی تر از قبل اضافه کرد :
– چرا لال بشم ؟! مگه دروغ می گم ؟ مامان جان یک کلام … شهاب شریک حیات نمی خواد ! یه زن میخواد که عین مولینش هی دنبالش بیفته مراقبش باشه ! … آیدا اون زن نیست !
عمه الهام کاملاً خلع سلاح شده و مات به نظر می رسید . بی اختیار دهان باز کردم و اضافه کردم :
– شهاب اینطوری نیست، فقط …
و به گریه افتادم !
به حالِ خودم به گریه افتادم که داشتم از شهاب حتی در برابر خودم، دفاع می کردم !
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن