#پارت_3
راست میاظهار کرد،اهمیتی نداشت!..
ــ رستا …
درست میشه ، بذار یکم بگذره …
نگاه سیاوش ، غمگین بود …
تبسم بی جونی زدم و زیر لب اضافه کردم
+امیدوارم
ولی نه …
هیچوخت ، هیچ چیز درست نمیشد!
آراد هم اومد کنارم و کمکم کردن برم تو انباری ته عمارت …
بسیار کثیف بود..!
لبخند تلخی زدم و قطره اشکی از دیدهم چکید
دماغمو بالا کشیدم و با صوتی گراهی شده گفتم
+ممنون …
سیاوش ــ میخوای .. میخوای کمکت کنیم اینجا رو جمع کنی؟!
+نه …
مرسی ، بیشتر از این زحمتتون نمیدم..!
هوفی کشیدن و راهی شدن بیرون …
چه اتاق درب و داغونی بود!
یه جارو برداشتم و تار عنکبوتا رو باهاش پاک کردم
یه کمد کوچیک گوشه اتاق بود ، روش پر خاک بود و داخل کشو ها چند بسته کاغذ A4 و خودکار…
بیخیال در کشو رو بستم و اونجا رو مرتب کردم …
بهتر شده بود؛میشد تحمل کرد …
تا به خودم اومدم هوا تاریک شده بود
قرار گرفتم کف اتاق تا یکم استراحت کنم اما همون موقع میثاق اومد داخل …
نگاهش هیچ فرقی نداشت ، بیخیال در عین حال عصبی و تحقیر آمیز..!
ــ کی بهت گفت اینجا رو تمیز کنی؟!
سرمو تو پاهام قایم کردم و با صدای خفه بیان کردم
+خونمه
اینجا باید حیات کنم
پوزخندی زد و از موهام گراهی شد ؛ آخی اضافه کردم که لباش کش اومد …
ــ فردا میریم تهران …
دیگه فقد من میمونم و تو!
قطره اشک سمجی از چشمام پایین افتاد
ــ زود بیا سر میز ؛ وقت شامِ
عادت ندارم تنها بخورم…
راهی شد بیرون…!
نفس عمیقی کشیدم و لعنت فرستادم به بختم…
مولینم که وقتی ۸ سالم بود مرد
خالم خودشو به بابام غالب کرد و بابا مجبور شد باهاش ازدواج کنه …
بیچاره بابام!
ارباب شاهین موحد و اجبار برای ازدواج..!
۱۴ سالم که شد بابام حرکت کرد …
حرکت کرد پیش مولینم و به دخترش ، تک دخترش فکر نکرد
نه اون در ذهنش گذراند ؛ نه مولینم!…
تنهام گذاشتن پیش اون عفریته..!
تا به خودم بیام ، نشسته بودم سر میز رو به روی میثاق …
+کانی کجا راهی شد؟!
زیر چشمی نگام کرد و لبخند ریزی زد که سریع از بین راهی شد
ــ مگه تو نمیدونی با آرش ازدواج کرده؟!
اوهوم تو گلویی اظهار کردم و با غذام بازی کردم
به کل یادم حرکت کرده بود …
اون شبی که برای اولین بار ، میثاق رو متوجه شدم..!
مثل الانش بود ، همینقدر اخمو ، همینقدر عصبی
نگاه های خیرشو رو خودم حس میکردم و دَم نمیزدم
که مبادا پشت سرمون حرف در بیارن …
از کجا ، کشیدیم به کجا!
قاشقشو محکم کوبید رو بشقابشو اضافه کرد
ــ اَه!
هیچی کوفت نمیکنی اشتهای منم کور شد
مگه نخوردن من براش مهمه؟
+تو که واست مهم نبود
حتی مردنم
پوزخندی زد و چشاشو به دیدهای خستم دوخت
ــ هنوزم واسم مهم نی!
فقد حالم داشت ع کارات به هم میخورد!
چه خیال های خامی داشتم ..!
ــ نمیخوری دیگه؟!
+نه
+پس …
برو تو انباریت کپه مرگتو بذار
کف دستی به چشمام کشیدم و از رو صندلی کشیده شدم
ــ اول میزو جمع کن و ظرفا رو بشور
چقد باید عذاب میکشیدم …
زیر لب دیده آرومی اضافه کردم و بشقابا رو جمع کردم ، دستم راهی شد سمت ظرف سالاد و تمایل داشتم برش دارم که میثاق پیش دستی کرد و …
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن