سریع کیفش را انداخت و کنار هستی راهی شد.
-هستی؟ هستی؟ چشماتو باز کن… هستی جان؟
مضطرب این پا و آن پا شدم.
گیج شده بودم. نمیدانستم باید چه کار کنم.
کف دستانش را دور تن هستی حلقه کرد و او را در آغوشش بلند کرد.
-نازلی کیفمو بیار… بجنب.
-دیده آقا دیده.
یک قدم جلوتر راهی شدم.
-ا..اروند
بیجواب و با گام های قد بلند از کنارم رد شد.
مستقیم به سمت اتاق راهی شد و هستی را روی تخت خواباند.
-اروند من… من کاریش نکردم. تقصیر من نیست… اروند؟!
هیچ نگاهم نمیکرد و دلم در حال از حرکت ایستادن بود.
-اروند
سر بالا گحرکت کرد و با خشمی عمیق بیان کرد:
-اگه فقط یه کلمه دیگه بگی…
با نگاهی به نگاهانم حرفش را ادامه نداد و دختر بچهی قلبنازکم که فقط عادت به پرستیده شدن از طرف این مرد داشت، جیغ میزد و با گریه بر سر و صورت خود میکوبید.
اما نه الآن وقت فروپاشی نبود. ابتدا باید خیالم از هستی راحت میشد!
کیفش را از نازلی گراهی شد و وسایله پزشکیاش را بیرون ریخت.
نگران کنار در توقف کردم.
خدا لعنتم کند چرا همه چیز را یک باره به زبان آورده بودم؟!
اگر… اگر بلایی سر جنینش میآمد؟!
از دلواپسی اشکم چکید و زانوهایم به شدت میلرزیدند.
اروند همانطور که در حاله معاینه کردن هستی بود سر قد بلند کرد و تا نگاهش به منی افتاد که مثله جوجهی باران زده کنار در توقف کرده و ملتمس نگاهشان میکردم، عصبانی و متاسف سر تکان داد و رو به نازلی اضافه کرد:
-ببرش بیرون تا غش نکرده همینجا!
نازلی با دو کنارم رسید و آرنجم را گراهی شد.
-خانومم بیا… بیا بریم یه کم بشین رنگ و روت بدجوری پریده.
-ه..هستی
-مضطرب نباش آقا کنارشه حال خوب میشه… بیا عزیزم بیا.
آنقدر عضلاتم شل و وارفته شده بودند که نازلی به راحتی توانست مرا دنباله خودش بکشاند.
جای گرفتم و کف دستان لرزانم را در هم مشت کردم.
-اگه… اگه بلایی سر خودش یا ب..بچه ش بیاد باید چیکار کنم؟ چه… چه غلطی باید بکنم؟ نازلی توروخدا ت..توروخدا جونه هر کی دوست داری بهم بگو حالش خوب میشه! خوب میشه دیگه مگه نه؟ تو… تو میدونی بچه داری حتماً تو هم وقتی ح..حامله بودی اینجوری غش میکردی، مگه نه؟!
کنارم نشست و مادرانه در آغوشم گحرکت کرد.
سرم را به شانهاش چسباندم و با درد نگاه بستم.
موهایم را نوازش میکرد و صوتی لرزانش نشان دهندهی گریهی ضعیفش بود.
-خوب میشه… خوب میشه دختر ناز من مضطرب نباش. نگرانه هیچی نباش. همه چی درست میشه. همشون میگذره یه روزگاری میرسه که به غصه های الآنت بخندی، بهت قول میدم.
عطرش را نفس کشیدم و کسی چه میاطلاع داشت شاید اگر از ابتدا آن زن مرا رها نمیکرد، حال من هم یک انسان نرمال بودم.
اگر از اول حیاتام نه اسماً بلکه واقعاً یک مادر داشتم، ابداً تا این حد عاصی نمیشدم.
از همه چیز و همه کس قلبزده نمیشدم.
در بیست سالگی بیامید و بیهدف نمیشدم.
_♡____
گوشهی تمام ناخن هایم را جویده بودم و تا در اتاق باز شد، با دو مقابله اروند حرکت کردم.
-خوب شده مگه نه؟ حالش خوبه؟
سرد نگاهم کرد و آهسته سر تکان داد.
-خوبه… فشارش افتاده بود بدنشم بهشدت ضعیفه ولی الآن بهتره.
نفس راحتی کشیدم و صورتم را با هر دو کف دست پوشاندم.
-خدایا شکرت… خدایا شکرت… خدایا خیلی ازت ممنونم.
-وحشت کردی؟!
کف دستانم را انداختم و بینیام را بالا کشیدم.
-آره داشتیم حرف میزدیم ولی وقتی متوجه شدم یهو افتاد، انگار دلم از تو سینهم کَنده شد.
-برای چی؟
-خب دلواپس شدم دیگه!
پوزخند زد؛
-بخاطر دوستت دلواپس شدی یا هراسیدی نقاب دختر بیچارهای که سال هاست رو صورتت زدی از کف دستت بِره؟
-چی؟!
-همین حال و روزگارتو میگم، نقشی که هر روز بازیش میکنی. دختر رنجوری که همه بهش ظلم کردن و حالا اون داره با سرد شدن و بد شدنش ازشون انتقام میگیره. وحشت کردی عزیزم؟ ترسیدی هستی از تو بیچارهتر و مظلومتر به نظر بیاد؟ هراسیدی نگاه ها از روت برداشته شه؟!
گلویم خونآلودتر و دردناکتر از قبل شد.
-اروند…
یک قدم نزدیکتر شد.
-بهت گفته بودم، اظهار کرده بودم بحث نمیکنی. دلخورش نمیکنی. اضافه کرده بودم هر چی شد به احترام مهمون بودنش، بخاطر حامله بودنش، ساکت میمونی و مثله یه زن عاقل رفتار میکنی. اما بازم نتونستی جلوی زبونتو بگیری. ولی میدونی تعجب و آزردهی الآنم از تو نیست. از خودمه! چرا هر بار بهت اعتماد میکنم؟ چرا با وجود اینکه لوس بازیا و اَدا اطواراتو میبینم بازم روت حساب میکنم؟!
قلب شکسته و غمگین نگاه بستم.
-من بهشدت مراعات کردم. هی خواستم مسیریش کنم بِره ولی هر کار کردم نحرکت کرد. شروع کرد در مورد گذشته حرف زدن و…
-و زیرا آتیشت زد تو هم میل داشتی یه چیزایی بگی که دلشو بسوزونی!
نازلی که تا به حال با نگرانی نگاهمان میکرد، بیطاقت جلو رسید.
-آقا، راست میگن من خودم شاهد بودم هر چی بهشون اظهار کرد قبول نکردن بِرن.
کف دست هایش را داخل جیب شلوار مردانهاش فرو بُرد و با پوزخند گفت:
-نازلی میتونی بهم بگی افرا با اون دختر هیچ بحثی نکرده؟ اگر میتونی اینو بگی من همین الآن این موضوع رو تمومش میکنم!
نازلی که خاموشی کرد، پوزخند اروند پررنگتر شد.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن