رمان زاده نور پارت ۵

فرنگیس که انگاری به گوش هایش شک داشته باشد چهارزانو خودش را جلوتر کشید و بار دیگر و دلواپستر از قبل جویا شد :

– چی ؟

چشمان گود راهی شده آقا رسول از درد در هم رفت و کمرش را بیشتر فشرد و آرام از ثانیه ای قبل گفت :

– می خواد که خورشید زنش بشه …….. شرطش اینه .

فرنگیس خانم ناباور اخم هایش در هم رفت نفس هایش از شرط کیان آرا به لرزه افتاد شد .

– خور…. شید ……. دختر من ؟ اون مرد کلی از خورشید بزرگتره اون …… اون ……

– از خورشید شاید فقط سیزده چهارده سال بزرگتر باشه .

– تو ….. تو چی اضافه کردی ؟ تو که قبول نکردی ؟ ها ؟ حرف بزن رسول .

آقا رسول نگاهش را با همان اخم از سر درد سمت او کشید .

– منم اولش حالم شامگاهیه تو شد . اولش شوکه شدم . منم اولش تو قلبم کلی بد و بیراه بارش کردم اما حالا که فکرش و می کنم می بینم ………. خورشید با اون مرد خوشامگاهخت می شه …….. وضع مالیش و مشاهده کردی ؟ ….. داد و ستدش و با خارج متوجه شدی ؟ ……… طرف تحصیل کرده است …… خورشید می تونه تو خونه اون به تمام آرزو هاش برسه . آرزوهایی که شاید اگه چند سال دیگه هم تو این خراب شده زیستن کنه یا با یکی آسمون جول تر از خودمون ازدواج کنه ، نرسه . خورشید می تونه ادامه تحصیل بده . می تونه دیپلمش و بگیره ……. این بدِ ؟

فرنگیس با خشمی که لحظه به لحظه بیشتر می شد از جایش پرید .

– تو عقلت و از دست دادی . دیوونه شدی ………. اون مرتیکه حلقه دستش بود …….. اون مرتیکه ازدواج کرده ، زن داره ……. دختر آفتاب مهتاب نمتوجه شده من و می خواد ؟ ………. خورشیدم و می خواد ؟ ….. ببینم نکنه دیدهت به پولای اون مرتیکه افتاده ؟ لعنتی چشمت پولاش و گرفته ؟

آقا رسول بی طاقت داد کشید …….. فریاد زد :

– من و نگاه کن ……… سر وضع من و مشاهده کردی ؟ ……. به سر و وضع دخترتم دقت کردی ؟ ……. به من بدهکار بدبخت خیره شدی ؟ …….. چی می بینی ؟ لعنتی منم که می خوام سرنوشت دخترم شبیه من نباشه یا لعنتی تویی که می خوای تو این فلاکت نگهش داری ؟ در ذهنش گذراندی کی میاد خاستگاریش ؟ دکتر مهندس ؟ خوش خیال هر کی بیاد خاستگاریش سرو وضعش مثل خودمونه ، خورشید از این ویرونه باید بره تو یه خراب شده دیگه و فکرش همش فکر دو دوتا چهارتا کردن حقوق چندرقاز شوهرش باشه که آخر ماه سر گشنه زمین نزارن .

فرنگیس به گریه افتاد . مشتش را محکم به سینه اش کوبید .

– خدا خیرش نده ……. خیرش نده که دیدهش دنبال دخترمنه .

خورشید با ورق قرص مسکن مسافت داروخانه تا منزل را بی وقفه دوید . مغزش هر لحظه در پی جستجوی جوابی برای شرط کیان آرا بود و همین به جواب نرسیدن ها او را دل دلواپستر می کرد و سرعت دویدنش را برای زودتر رسیدن به منزل بالاتر می برد بلکه از شرط و شروط سر دربیاورد .

کلید درون قفل انداخت و سمت آشپزمنزل دوید و لیوانی از شیر آب پر کرد و سمت پدرش راهی شد و کنارش زانو زد . آقا رسول هنوز هم روی زمین دراز کشیده بود و پلک هایش را از درد رو هم گذاشته بود .

– بابا خوابی ؟

آقا رسول بی حال پلک گشود و نگاه مات شده اش را به دیدهان سبز دخترش داد ……. چشمانی که ارثیه مادرش بود و از مابین تمام بچه ها و حتی نوه ها این چمن زار بکر و کف دست نخورده به دختر او رسیده بود ………. این چشمان درشت و سبز رنگ ، لبان غنچه ای و صورتی اش و یا این پوست گندمی صاف با آن گونه های برجسته اش تمام شامگاهیه مادرش بود که همان اوایل ازدواجش با فرنگیس از دنیا رفت بود .

خودش و فرنگیس زیبایی آنچنانی نداشتن حتی سالار پسر بزرگش هم زیبایی آنچنانی نداشت ولی خورشید قشنگ بود . یک زیبایی معصومانه که باعث می شد صورتش دخترانه تر متوجه شده شود و سنش از آنچه که هست کمتر به نظر برسد ………… یک جذابیی که خدادادی بود و دست خلق خدا درونش نرفته بود .

– بابا قرص گراهی شدم برات نمی خوری ؟

آقا رسول به زور با کمک خورشید قد بلند شد و جای گرفت .

– چرا …….. چرا ………. هم سرم درد می کنه هم کمرم .

قرص و بالا انداخت و باز به سختی دراز کشید ……… ذهنش بیش از حد مشغول بود و انگار روحش هم درد می کرد .

– مامان کو ؟

– حتما تو اتاقه .

نگاه به پدرش انداخت . مطمئن بود با این حال و روز پدرش نمی تواند حرفی از زیر زبانش بکشد ……. عجولانه سر تکون داد و با لیوان خالی شده از آب از پذیرایی بیرون زد …….. مادرش حتما خبری از شرط و شروط داشت .

سمت اتاق راهی شد آرام لای در را باز کرد و کله داخل کشید ……… محافظه کار شده بود . وضعیت و فضای سنگین خونه باعث شده بود محتاط تر قدم بردارد و همین حس به اضطرابش دامن می زد . به مادرش که وسط اتاق دراز کشیده بود چشم دوخت و در را کامل باز کرد و داخل شد و کنارش زانو زد ………. سر سمتش خم کرد و آرام صدایش زد .

– مولین …… مولین .

فرنگیس خانم با نگاهان سرخ و خیسش در حالی که اخمی هم ما بین ابروانش لانه کرده بود به خورشید نگاه کرد .

– جانم ؟

– تو هم سرت درد گحرکت کرده ؟

فرنگیس با انگشت نگاهانش را فشرد . اشک باز هم داشت درون نگاهانش می قرار گرفت و او نمی خواست خورشید اشکش را ببیند . گلویش انباشته از بغض بود و به سختی و شکنجه وار سعی داشت لرز صدایش را بگیرد و بغضش را پشت خشمش پنهان کند .

– آره لعنتی .

– می خوای برای تو هم قرص بیارم ؟

– آره ……. کف دستت درد نکنه .

دخترکش مهربان بود ……. قلبسوز بود …….. سختی کشیده بود . تحمل دوری اش را نداشت . خورشید پاره تنش بود و به هیچ عنوان تحمل حرکت کردن یک خار در پایش را نداشت . خورشید بیرون حرکت کرد و دقیقه ای بعد با قرص برگشت .

– مولین شرط آقای کیان چی بود ؟ ………. مجدداً بهمون مهلت داد ؟

– مولین شرط آقای کیان چی بود ؟ ………. مجدداً بهمون مهلت داد ؟

فرنگیس قرص را خورد و با اخم متکایش را درست کرد و این دفعه پشت به خورشید دراز کشید …….. تحمل مشاهده کردن نگاه جگرگوشه اش را نداشت ………. حتی دیگر توانی هم برای نگه داشتن سدّ اشکهایش نداشت .

– هیچی .

ابروی خورشید متعجب بالا راهی شد .

– ولی بابا که رفت تو حیاط با آقای کیان آرا صحبت کرد .

– قد بلند شو از اتاق برو بیرون …….. سرم به اندازه کافی درد می کنه ……. تو دیگه بیشترش نکن .

– مامان ……

– خورشید می فهمی وقتی می گم سرم درد می کنه ، یعنی چی ؟

خورشید با سستی و غمگینی از جایش بلند شد و لب رو هم فشرد و از اتاق خارج شد که آقا رسول ، خورشید را با همان صوتی لرز گرفته از سر درد آوا زد ……… درد هایش انگار با هم کف دست به یکی کرده بودند تا او را از پا در بیاورند .

– خورشید …….. خورشید …….

خورشید با قدم های بلند بالا سر پدرش حرکت کرد ………. پدرش ذاتا آدم جدی بود و گاهی هم اخمالود و مهم تر از همه یک پسر دوست دو آتیشه بود و همین امر باعث می شد که او بیشتر با مادرش احساس نزدیکی داشته باشد تا پدرش .

– چی شده بابا ؟

– یه قرص دیگه هم بهم بده این آرومم نمی کنه .

خورشید قرص دیگری هم از جلد خارج کرد و فرهاد بی طاقت از درد بلعید .

روی زمین دراز کشیده بود ……….. انگار با خوردن قرص دوم ، دردش کمی آهسته گرفته بود ……….. به سقف قلبمه کرده و پوست انداخته بالا سرش خیره شده بود و تنها فکر می کرد ………. خواب انگاری از دیدهانش فراری شده بود . مطمئن بود اگر تا صد سال دیگر هم منتظر می ماند همچین خاستگاری در منزل اش را نمی زد . مردی که با اینکه سنش از دخترش خیلی بیشتر بود و یک زن هم داشت …..‌‌ ولی بجایش با وضع مالی عالی که داشت می توانست زیستن خوبی برای دخترش فراهم کند .

تمام شب را اندیشید . به خودش به جوانی که ندرک کرد چه طور گذشت …… به زندگی که بازم ندرک کرد چگونه سپری شد . همیشگی سر کار بود . به خوبی به یاد داشت که از نوجوانی برای چندرقاز پول کجاها که برای کار نرفته بود .

به کیان آرا اندیشید ……. به خورشید …….. به فرنگیس که می دانست جانش به خورشید وصل است .
با روشن شدن آسمان قلبنگران از تصمیمی که گراهی شده بود به سختی قد بلند شد و جای گرفت . تمام دیشامگاه را تنها سپری کرده بود و فرنگیس حتی نیامده بود حالش را بپرسد ………. مستأصل دست به ریش های قد بلند و نامرتبش کشید و درمانده از جا قد بلند شد ………. دهانش مزه زهر می داد . کف دستش نافرمان سمت جیب پیمسیرنی که از دیشامگاه از تنش در نیاورده بود رفت و کارت سفید رنگ کیان آرا را بیرون کشید و مقابل مشاهده کردگانش گحرکت کرد . عینکش را برداشت و به دیده زد … … سوی نگاهانش هم انگار اندک اندک قصد رفع زحمت داشتند .

دیشامگاه کلی به جاده حل اول در ذهنش گذرانده بود ……. کیان آرا راست گفته بود . معلوم نبود چندین سال باید درون زندان بپوسد تا آن همه پول که یکقران دوقران هم نبود را پرداخت کند . اصلا خانواده اش این چند سال چه می کردند؟…….. از کجا می آوردند می خوردند ؟ ……… اصلا آبرویش که یک عمر برای حفظش زحمت کشیده بود چه می شد ؟……. با زندان حرکت کردن او هم مطمئنا دیگر خاستگاری هم در این خونه را نمی زد . آخه کدام آدمی اعتماد می کرد دختر یک مرد تازه به زندان رفته را بگیرد ………. مطمئنا با زندان رفتنش آینده خورشید را هم تحت تاثیر قرار می داد .

نگاهی به ساعت دیواری انداخت که هفت را نشان می داد …… از جایش به سختی کشیده شد و به سمت در خروجی جاده افتاد . فرنگیس که تمام دیشامگاه را بخاطر تشویش و اضطراب درونیش نتوانسته بود یک لحظه هم پلک بر هم بگذارد ، با شنیدن آوای قدم های سنگین و لخ لخ کنان آقا رسول به سرعت از جا پرید و با حرکتی در اتاق را باز کرد و آقا رسول را نزدیک در حیاط دید . با قدم های قد بلندِ نشأت گرفته از خشم نشسته در جانش ، خودش را جلو او پرت کرد و کف دستانش را از هم باز نمود .

– کجا ؟ ……. کجا می خوای بری؟

آقا رسول اخم کرد ……….. دیگر اعصاب یکی به دو کردنِ با او را نداشت ……….. دیشامگاه به اندازه کافی خودش با خودش درگیری پیدا کرده بود .

– برو کنار ……. باید به کیان آرا زنگ بزنم .

– زنگ بزنی که چی شه ؟ ها ؟ ……….. که بگی بیا دو کف دستی دخترم و تقدیمت کنم ؟……… به تو هم می گن مرد ؟ می گن پدر ؟

آقا رسول خسته از تمام درهای بسته حیاتش که انگار خیال باز شدن هم نداشتن ، کمی عقب کشید و نگاه به شعله های خشم زبان کشیده در چشمان فرنگیس انداخت ………. به چشمانی الان شامگاهاهت زیادی به یک ماده ببر پیدا کرده بود ، که قصد محافظت از بچه اش را داشت .

– چرا نمی فهمی زن ……. این دختر اگه بچه تو هستش ، از گوشت و پوست و استخونِ منم هست ……… این دختر بچه منم هست ……منم آرزوی خوشبختیش و دارم ………. منم بدبختیش و نمی خوام …….. کیان آرا شرایط یه همسر ایده آل و برای خورشید داره . همین مرد بیست و خورده ای سال از من کوچیکتره

آقا رسول با دست دورش را نشان داد . غم در نگاهش نشست ، این ها همه واقعیت زندگی او بودند ……. ادامه داد :

– یه نگاه به دورت بنداز ، چی می بینی ؟ حسرت یه مسافرت خانوادگی تو دلم مونده ………. حسرت اینکه انقدر پول داشته باشم که خانوادم و مثل بقیه مردها شام بیرون ببرم ، تو دلم مونده . ولی هیچ وقت نشد …….. از پونزده سالگی عین سگ برای چندرقاز دویدم . نوکری و غلامی این و اون و کردم اما آخرش چی شد ؟ الان کجام ؟ وضع این زیستن نکبت بارم چطوره ؟ می دونم چقدر تو قلبت آرزو و حسرت داری منم نگرانم ولی دلم نمی خواد خورشید هم تو زیستنش حسرت بخوره …….. امیر علی کیان آرا اونقدر داره که حسرت رو دل دخترت نزاره . اونقدر داره که نزاره نه خورشید نه در آینده بچه هاش مثل تو کمبودی رو حس کنن . خورشید می تونه بچه هاش لای پر قو بزرگ کنه . نه مثل ما به دندون بکشه . من نمی تونم این چیزا رو برای خورشید برآورده کنم هر آدم دیگه ای هم که جلو بیاد مطمئن باش اونم مثل ما یکش لنگ دوشه و نمی تونه یه زندکی درست حسابی برای دخترت کف دست و پا کنه ……… فرنگیس شانس در خونه دخترت رو زده ، لگد به بخت دخترت نزن ………. این همه آدم زن دوم می شن و خانمی هم میکنن .

فرنگیس در خاموشی تنها بغض اش را خالی می کرد و اشک می ریخت . کف دستانش پایین افتادند و شانه هایش زیر بار سختی این حرف های آقا رسول خم شدند و هق هقش را کشیده کرد .

آقا رسول آهسته از کنار فرنگیس خُرد شده گذشت و کفش های کهنه اش را که پشتشان خوابیده بود به پا کرد و همان طور سنگین و کمر خمیده و لخ لخ کنان پرده جلو در کوچه را کنار زد و از خونه خارج شد . ولی قبل از خارج شدن بدون آنکه برگردد و بار دیگر زن ویران شده اش را ببیند گفت:

– تا برگردم با خورشید حرف بزن …… آمادش کن .

خورشید قلتی در جایش زد و لای پلک های خمارش را باز کرد …….. سر جایش جای گرفت و پتو را از روی پاهایش کنار زد و از جا قد بلند شد . همین که از اطاق به قصد دستشویی رفتن بیرون آمد با مادرش که رو زمین جای گرفته بود و هق هق می کرد مواجه شد …….. به آنی کلی افکار شوم و منفی به ذهنش هجوم آورد ……….. وحشت کرده و وحشت زده با قدم های بلند خودش را به مادرش رساند و جلویش زانو زد و بازوانش را گحرکت کرد . حس می کرد صدای کوبش بی ولین قلبش را همه عالم می شنوند.

– مولین …… مامان چی شده ؟ مامان .

فرنگیس خانم آهسته سرش را بالا آورد و نگاهش را روی دختر کم سن و سال ولی قشنگیش انداخت ………. همان طور خیره خیره نگاهش می کرد و اشک ریخت . دست لرزانش را میان خرمن موهای دخترش برد و نوازش کرد ……. جوری حسرت بار نگاهش می کرد که انگار به آرزوهای بر باد راهی شده اش نگاه می کرد …… کف دستش را از میان موهای او بیرون کشید و خورشید را میان آغوش کشید .

– مولین چی شده ؟ ترو خدا بگو ……. دلم داره می ایسته ……. برای کسی اتفاق افتاده ؟ کسی فوت کرده ؟

– برات کلی آرزو داشتم …… قلبم می خواست …….. قلبم می تمایل داشت ……..

و باز هم با صوت به گریه افتاد ……. ابداً انتظار فردی با وضع مالی عالی را نداشت ، فقط کسی را می میل داشت کمی بزرگ تر از دخترش که فوقِ فوقش پنج شش سال از دخترش بزرگتر باشد که برای رسیدن به خورشیدش لحظه شماری کند ………. نه امیر علی که کلی از خورشید بزرگتر بود و یک زن هم داشت و هیچ شوق و ذوقی از بکف دست آوردن خورشید نه در نگاهش و در حرکت کردارش نمایان نبود .

-مولین چی شده ؟

– شرط اون مرد ……. تو بودی ……..تو .

خورشید با اینکه چیزی از حرف های مادرش ندرک کرد ولی نمی خبر داشت چرا حس کرد زمین زیر پایش لرزید .

– شرط کدوم مرد ؟

– شرط کیان آرا .

خورشید وحشت زده خودش را از آغوش مادرش بیرون کشید ………. دیدهان گرد شده از ترسش را به چشمان سرخ مادرش داد .

– من …… من هستم ؟ یعنی چی ؟

– می خواد که زنش بشی .