رمان زادهٔ نور پارت ۷۵

امیرعلی خورشید را همانطور خمیده خمیده از سرویس بهداشتی خارج کرد و به سمت تختش برد و او را لبه تختش نشاند و خودش به سمت کمد دیواری که تمام لباس های خورشید در آن چیده شده بود حرکت کرد و یک تیشرت آستین کوتاه سرمه ای ساده بیرون کشید و به سمت خورشید برگشت و مقابلش روی زمین زانو زد .

گره روسری اش را باز کرد و روسری را گوشه ای انداخت و کش موهایش را آزاد کرد و اجازه داد خرمن لخت موهای خورشید آزاد و بی قید بر روی شانه هایش بریزد .

– کف دستات و بگیر بالا لباست و عوض کنم.

خورشید با همان چشمان نم گرفته و خیس نگاهش کرد ………. خجالت زده بود …….. از همه چیز ……… از این بوی مشمئز کننده که انگار تمام تنش را گرفته بود ……… از اینکه آنقدر حالش خراب بود که توان تعویض لباسش را نداشت ……….. از اینکه امیرعلی لباس برای او انتخاب کرده بود و می تمایل داشت برای اامان بار لباسش را عوض کند .

– خودم می تونم .

امیرعلی دست لرزان و یخ کرده او را گرفت و فشرد و بالا آورد :

– کف دستت و نگاه کن ، ببین چطوری می لرزه ……… هیچ اشکالی نداره اگه من لباست و عوض کنم …….. باور کن الان تنها چیزی که برام ذره ای اهمیت نداره ، مشاهده کرد زدن تن و بدن تو هستش …….. الان فقط می خوام زودتر لباست و عوض کنی تا برم برات یه چایی نبات درست کنم بیارم .

و کف دست به پایین تیشرت خورشید گرفت و قبل از آنکه تیشرت او را به سمت بالا بکشد و از تن او در بیاورد ، سر جلو برد و لبان مردانه اش را به پیشانی یخ بسته او چسباند و نرم و مردانه بوسید و لباسش را به سمت بالا کشید و از گردن خورشید ردش کرد و درآورد و بدون آنکه نگاهی به دستان چلیپا شده خورشید که جلوی تن سفیدش گحرکت کرده بود تا بدنش را بپوشاند ، بی اندازد ، تیشرت را تن او کرد و با کف دست شانه اش را به سمت تخت فشار داد و مجبورش کرد تا دراز بکشد .

– دراز بکش تا برم برات چایی نبات بیارم .

خورشید خجالت زده مچ دست او را گراهی شد.

– لازم نیست امیرعلی آقا ، کف دستتون درد نکنه .

امیرعلی مکثی کرد و نگاهش را درون دیدهان پر از شرم و خجالت او انداخت و روی صورت او خم شد و نگاهش را میان سبزه زار بی نظیر چشمان او گرداند .

– لازم نیست خجالت بکشی ……… یه امروز من غذات و چاییت و آماده می کنم و برات می یارم .

تبسمی که بر لبان خورشید جای گرفت ، بی اختیار بود …….. تبسمی که در آن جهانیی از حس های متفاوت وجود داشت ……… حس عشق ، حس درد ، حس دلتنگی ، حس وابستگی جنون واری که انگار به این مرد بزرگ پیدا کرده بود.

– ممنون ، ولی غذا نمی خورم ……… میل ندارم ، همون چای نبات کافیه .

امیرعلی بیشتر از قبل سر به صورت او نزدیک تر کرد و فاصله را کمتر از ۲۰ سانت کرد و لبان خورشید از تصور لبان امیرعلی بر روی لبان خودش ، به لرز افتاد .

– من معده درد و می شناسم خورشید ……. اگه بخوای خالی نگهش داری ، بیچارت می کنه.

خورشید سری تکان داد و امیر علی با مکث و نگاه خیره ی به او سر عقب کشید و از کنارش قد بلند شد و از اطاق خارج شد و به آشپزخونه بازگشت .

خانم کیان انگار که هیچ اتفاق مهمی نه افتاده باشد ، آهسته و آرام با قاشق و چنگال ماهی اش را تکه تکه می کرد و گوشه ظرف می گذاشت ………… امیرعلی همزیرا آتش فشانی آماده فوران روی میز به سمت مادرش خیمه زد و نگاه تیره و تار شده اش را همچراکه میخی درون دیدهان خانم کیانی که با بی تفاوتی آشکاری کوچک ترین نگاهی سمت او نمی انداخت ، فرو کرد ……… حالا می شد متوجه شد این بی تفاوتی آزار دهنده ای که گاهی امیرعلی در رفتارش نشان می داد ، از که به ارث برده بود .

– این بود اون آرزوی خوشامگاهختی که برام می کردید و هر دفعه به زبون می آورمتوجه شد ؟

خانم کیان نگاهش را بالا آورد …….. نگاهی که در آن بازهم سو سو خشمگینت و خشم و حرص را می شد متوجه شد :

– واقعا فکر می کنی با این دختر خوشبختی ؟

– آره …….. اصلا چرا نباید باهاش خوشامگاهخت باشم وقتی که من اون و با نگاهای باز و با تمام معیارهای ریز و درشت درون ذهنم بالا و پایینش کردم و گرفتمش ……… من با اون لیلایی که شما برام انتخابش کرمشاهده کرد هیچ وقت روی خوشامگاهختی رو نمشاهده کردم ……… آره لیلا همه چیز داره ……. از خانواده با اصل و نصب گرفته ، تا مال و منال و یه خانواده اروپا متوجه شده و تحصیل کرده …….. اما نتیجه این زندگی بعد از نزدیک به ده سال چی شد ؟؟؟ لیلا من و نمی فهمه ……. منم لیلا رو نمی فهمم …….. زیرا جهانمون زمین تا آسمون باهم فرق می کنه ……. ولی با خورشید اینجوری نیست . خورشید با اینکه سنش بسیار از لیلا کمتره ، من و خوب می فهمه ……… خورشید خوب بلده جای تمام کمبودهای زندگیم و پر کنه ……… زندگی با خورشید همه چیز به من میده …….. مثل همین بچه ای که تو راه داریم ……….

اصلا شما خبر دارید از وقتی این دختر پا تو حیاتم گذاشته ، چقدر سردرد های میگرنیم ، یا اون معده دردهای مزخرفم کم شده و کمتر به سراغم می یان ؟ ……… می دونید چرا ؟ چون ریز به ریز وجود این دختر به من ملایمش میده ………… ولی باز هم مثل همیشه هیچ کدوم از اینا برای شما ذره ای اهمیت نداره ………. تنها چیزی که مهمه ، اون موقعیت خانوادگی و ثروت بی حد و نصابتونه .

و با نفس های خشمگین و عمیق که سینه اش را به بازی گرفته بود و عمیق و محسوس بالا و پایین می برد ، خیمه اش را با مکثی از روی میز برداشت و به سمت آبچکون رفت و لیوانی برداشت و با جستجوی چند دقیقه ای ، نبات را از داخل کابینت ها پیدا کرد و با یک چایی نباتی که اولین بار بود درستش می کرد ، از آشپزمنزل خارج شد .

با قدم های قد بلند به سمت اطاق خورشید حرکت کرد ……… خاموشی سالن را تنها صوتی هم زدن های چای می شکاند و بس ……… بدون آنکه در بزند در اطاق را باز کرد و خورشید را همچراکه جنینی در حالی که با کف دستانش شکمش را گرفته بود و می فشرد ، مچاله شده در خودش مشاهده کرد .

– اگه حالت به‌شدت بده آمادت کنم ببرمت دکتر .

خورشید پلک هایش را باز کرد :

– فکر کنم چایی نبات و بخورم خوب شم .

امیرعلی لبه تخت قرار گرفت و دست زیر کتف او انداخت و کمکش کرد تا بنشیند .

– پس بیا بخور که اگه حالت و رو بمسیر نشد ببرمت دکتر .

و لیوان را به لبان رنگ پریده او چسباند و خورشید توانست چای گرم و شیرین را بخورد و پایین بفرستد .

– خورشید ………. می دونی مهم چیه ؟ مهم اینه که من می خوامتت و قرار نیست چیزی این تمایل داشتن و تغییر بده ………. پس لازم نیست به چیزی فکر کنی …….. همه چیز و بسپر به من . من همه چی رو راست و ریس می کنم . اون روزگار اولی که پا تو این خونه گذاشتی ، اصلا به نگاهم نیومدی که بخوام روت فکرم کنم ……… اما تو نامیل داشته خودت و تو قلبم وارد کردی ……… پس مطمئن باش می تونی به مروزگار مدت نظر مادرم و نسبت بهت عوض کنی .

و لیوان خالی شده را از لبان او جدا کرد و روی عسلی کنار تخت گذاشت و باز خورشید را مجبور کرد تا دراز بکشد .

– حالا هم دراز بکش ………. یه نیم ساعت ، چهل دقیقه دیگه ناهارت و برات می یارم .

سامان هممسیر با مادرش وارد منزل شد و بدون آنکه جلب توجهی کند ، نگاهش را نامحسوس دور تا دور خانه گرداند بلکه خورشید را پیدا کند.

خودش را روی نزدیک ترین مبل رها کرد و نشست و کتش را روی مبل بغل دستش انداخت .

– شهناز ……… شهناز .

و به ثانیه ای نکشید که شهناز با قدم های قد بلند سمتش آمد و مقابل مبل سولین آماده به خدمت ایستاد .

– یه لیوان قهوه بیار برام .

– الان آقا .

– صبر کن .

– بفرمایید آقا.

– خورشید تو اطاقشه یا تو آشپزخونه ؟

– خورشید ساعتای سه اینطورا تمام لوازمش و جمع کرد و کلا راهی شد ……. یعنی باغبون دیده که جناب کیان اومده دنبالش ………. راستش آقا سامان ، همین باغبونه مشاهده کرده که آقای کیان دختره رو بغل کرده بود ……… حالا راست و دروغش دیگه با خودش .

سولین درجا روی مبل سیخ شد و ابروانش عمیقا درهم فرو حرکت کرد .

– رفت ؟ ……..با امیرعلی ؟

– بله آقا .

– همین الان باغبون و آواش کن بیاد اینجا .

– چشم آقا .

شهناز راهی شد و لحظه ای بعد با باغبون برگشت ………. سامان عصبی از روی مبل بلند شد و کف دست به کمر گحرکت کرده و پا به عرض شانه باز کرده ، مقابلشان از حرکت ایستاد .

– می خوام دقیق از لحظه ای که امیرعلی اومد اینجا بگی .

– آقا ، جناب کیان اولش بسیار خشمگین بود ………. همچین به در می کوبید که من خوف برم داشت که چی شد ………. بعدشم که با فریاد شما رو صدا زد و وارد خونه شد ……….. اقا ، جناب کیان پشتشون به من بود ، ولی من مشاهده کردم که دختره رو بغل کرد و چند دقیقه بعدش هم ساک به دست از خونه خارج شدن .

– پس چرا شماها به من خبری ندامتوجه شد ؟

– چندین بار بهتون زنگ زدیم آقا ، ولی خودتون جواب ندامتوجه شد .

سامان عصبی سمت کتش حرکت کرد و در حالی که زیر لب و عصبی زمزمه می کرد ” امکان نداره ” موبایلش را از جیب داخلی کتش بیرون کشید و با چند تماس بدون پاسخ از منزل مواجه شد ………. لعنتی زیر لب به خودش گفت و چنگی در موهایش زد ………. امیرعلی هر لحظه با اعمالش بیشتر مچ خودش را پیش او باز می کرد .

– می تونید برید ………. شهناز تو هم لازم نیست برام قهوه بیاری ………. دارم میرم بیرون .

– نگاه آقا .

و سولین با اعصابی داغان شده و قدم هایی کوبنده ، در حالی که حس می کرد درونش انباشته از حرص و خشم و انتقام از امیرعلی شده ، به سمت ماشینش جاده حرکت کرد .

– کجا داری میری سولین ؟

– جایی کار دارم مولین …….. ممکنه شامگاه دیر وقت برگردم ، مضطرب شو .

و سوار ماشینش شد و در را با ریموت باز کرد و با تک گاز در حالی که صدای جیغ لاستیک هایش در می آورد ، از میان دو لنگه در گذشت و از خانه خارج شد .

اینم پارت عیدی♥️

پیشاپیش عیدتون مبارک امیدوارم سال خوبی باشه براتون ب آرزوهای قشنگتونم برسید♥️✨