خانم کیان به خورشیدی که پلک هایش را بسته بود و سرش را به شیشه ماشین تکیه زده بود نگاه کوتاهی انداخت ……… می اطلاع داشت خورشید بیدار است و خوب هم می شنود ، پس حرفش را ادامه داد :
ـ خواهرم چند وقته دنبال خدمتکار می گرده ، یکی از خدمتکاراش از تک و تا افتاده ……… دنبال جایگزین می گرده ……. فکر کنم تو بهترین جایگزین برای اون باشی .
خورشید بی توان تنها گوش می داد و بس …….. آنقدر بی حال و سست شده بود که حس می کرد حتی دیگر توان التماس کردن هم در خود نمی دید .
ماشین مقابل در آهنین قهوه ای رنگ بزرگی از حرکت ایستاد ………. خانه ای با دیوارهای آجر سه سانتی که به راحتی می شد از دیوارهای طولانی و طویلش وسعت بزرگ داخل خانه را حساب کرد .
آقای نادری چند بوق زد و در بزرگ آهنین خانه باز شد و خورشید حس می کرد پا به درون قتلگاهش گذاشت …….. ثانیه ای نگذشت که چشمش به سامان که میان حیاط و کف دست در جیب شلوار و لبخندی بر لب متوجه شد ………. تبسمی که شرارت و هرزگری اش تن خورشید را به رعشه انداخت ……….. اگر امیرعلی می درک کرد خورشید پای در چه خونه ای گذاشته ، بی شک آسمان را به زمین می دوخت .
ماشین مقابل در ورودی خونه ایستاد …….. اینجا برخلاف خانه امیرعلی خبری از پله و ایوان های اشرافی نبود …….. سامان در ماشین را باز کرد و کمک نمود تا خانم کیان پیاده شود .
ـ سلام خاله جان ………… بسیار خوش اومدید .
و با سیاست تمام حتی برای لحظه ای نگاهش را سمت خورشید نچرخاند و سعی کرد خودش را در بی تفاوت ترین حالت نسبت به خورشید نشان دهد …….. درحالی که خورشید بهتر از هر کسی از ذات این پسر گرگ صفت خبر داشت .
خورشید در حالی که خدا را از اعماق جانش به کمک می طلبید با نفس هایی عمیق و پایی لرزان از ماشین پیاده شد و ساکش را از آقای نادری گحرکت کرد و پشت سر خانم کیان و سامان که با قدمهایی آرام به سمت عمارت قدیمی می حرکت کردند ، نامطمئن و لرزان جاده افتاد .
داخل منزل شدند و خورشید هیچ چیز از چینش مجلل داخل منزل نمی متوجه شد ……… تنها چیزی که با تمام وجود درکش می کرد این بود که سامان با پرت شدن حواس دیگران از او ، کوچیکترین فرصت را برای دیده چرانی از دست نمی داد و خورشید به خوبی نگاه های منظور دار و سنگین او را حس می کرد و باعث می شد کف دسته ساکش هر لحظه میان پنجه هایش بیشتر فشرده شود .
مادر سامان هم زنی بود همانند خانم کیان ، اما کمی جوان تر اما با همان جدیت و حتی ترسناک تر از مادر امیرعلی ……….. زنی قد بلند اما نحیف تر از خانم کیان با بلیز مونجوق دوزی شده زرشکی و شلوار پارچه ای راحتی مشکی و موهایی که انگاری یکی دو ماهی از آخرین باری که به خود رنگ مو مشاهده کرده بودند می گذشت ……. این را از ریشه های دروارد شده سفیدش می شد متوجه شد …….. نگاه خواهر خانم کیان سیخ به خورشید بود و نحیفی و رنگ پریدگی و نگاهان سرخش را با همان ابروهای بهم نزدیک شده نظاره می کرد .
ـ ببینمت دختر …………. اسمت چیه ؟
خورشید نگاهش را آرام بالا آورد و درون چشمان تیره خواهر خانم کیان انداخت و با همان صدایی که از شدت گریه ضعیف و خش دار به نظر می رسید جوابش را داد :
ـ خورشید .
و در قلبش ادامه داد ، گاهی هم آفتاب صوتم می زنن ……… و چقدر مهار کردن آن توده سرب لعنتی درون گلویش سخت بود و جانکاه .
ـ چند سالته ؟
ـ بیست .
ـ چند وقت خونه امیر کار کردی ؟
ـ حدودا سه ماه و خورده ای .
زن جلو وارد شد و به دست های کوچک و پوست صاف و بدون ترک و زبریِ او نگاه کرد ……… متعجب تک ابرویی بالا انداخت . مگر می شد دختری در منزل ای کار کند و چنین پوست نرم و لطیفی داشته باشد ؟؟؟
ـ ببینم دختر تو مطمئنی اونجا کار می کردی ؟ ………… کف دستات که بیشتر شبیه کسانیه که دست به سیاه و سفید هم نزدن ……. بزار یه چیزی رو از همین اول برات روشن کنم . اینجا باید کار کنی ، باید اندازه بقیه بشوری و بسابی . مفهومه ؟
خورشید باز هم نگاهش تر شد ………. امیرعلی که برای کار کشیدن از او محق بود ، آن اوایل با آن همه خسارتی که پدرش به کارخانه او وارد کرده بود با او اینگونه تا نکرد که این زن تا می کرد .
ـ بزار یه چیز دیگه رو هم بهت بگم …….. من به تمیزی و تمیز انجام دادن کارهای خونه زیادی حساسم ………….. یعنی وسواسم تو این موارد زیاده …………… اگر چیزی رو تمیز کردی و مشاهده کردی باز هم لک داره نباید بگی من که صد بار ساییدمش و تمیز نشد پس ولش کن ، نخیر ، باید برای صد و یکمین بار بازم بشوری و بسایی تا کاملا تمیز و برق بیفته .
خورشید نگاهان قرمزش را از خواهر خانم کیان گرفت و به زمین دوخت …….. امیرعلی هیچ وقت به او دوستت دارم ، یا ابراز علاقه علنی نکرده بود ……… همواره تمام احساسات و عواطف و مهر و محبتش را با روش خاص خودش و در لفافه بیان کرده بود ……… هیچ کس اندازه امیرعلی برای او دوست داشتنی نبود ……… هیچ کس اندازه امیرعلیِ او قلبواپسش نبود …….. و الان احساس می کرد به اندازه قرن ها مشتاق دیدار او و آغوش گرم و خاصش است .
ـ شهین …………… شهین خانم .
زنی هم سن و سال های سروناز از سمت دیگر خونه وارد شد .
ـ بله خانم .
ـ این دختر رو ببر به اطاق خدمه که وسایلش رو اونجا بزاره ……. تمام وظایفشم براش روشن کن …… کارش و از حالا می تونه شروع کنه .
زن سری تکان داد و با سر به خورشید که گوشه ای ایستاده بود اشاره کرد که دنبالش راه بیفتد و خورشید لبانش را بر هم فشرد و با نگاهی به زیر افتاده و نفسی که از سر بغض در سینه اش حبس کرده بود پشت سر زن راه افتاد و نگاه زیر زیرکی و نیش دار و هرزه سولین را به دنبال خودش کشید .
وارد اطاق نسبتا بزرگی شد که برخلاف اطاش در خونه امیرعلی ، در آن نه خبر از پنجره بود و نه تخت بود و نه میز توالتی ……… تنها یک ضلع دیوار را کمد دیواری سه در چوبی پر کرده بود و یک کف دست قالی که تمام کف اطاق را پوشانده بود و آینه ای که به دیوار زده بودند .
ـ وسایلت و تو یکی از کمدها بچین …….. تو این اطاق بغیر از تو ، من و یه دختر دیگه هم زندگی می کنیم ……… اونم یه چند سالی از تو بزرگ تره …….. فرانک خانم سختگیره ، بهتره هر چی می گه فقط بگی چشم . حتی اگر اندیشیدی و دیدی که اشتباهه . برای خودت می گم که تو دردسر نیفتی …….. بهتره سرت فقط تو کار خودت باشه ……… فرانک خانم از اینکه سرو گوش کسی بجنبه بیزاره و بلافاصله بعد از اینکه بفهمه سر و گوش کسی جنبیده ، بدجوری دمش و قیچی می کنه .
زن نگاهش را چرخی روی مانتو شلواری که امیرعلی برای او خریده بود گرداند …….. این تیپ خورشید به هیچ عنوان شبیه آدم های نیازمند به کار نبود . زن ادامه داد :
– تو این خونه مهمون زیاد رفت و آمد می کنه ……… یه جورایی یه روز در میون مهمون داریم و به تبع کار خونه هم زیاده و باید بین ما سه نفر به تساوی تقسیم بشه ……. فعلا کمی استراحت کن و کف دست و صورتت و بشور ، به نظر حالت زیادم مساعد نیست .
با خارج شدن زن ، خورشید نگاه ماتم زده اش را دور تا دور اطاق ساده ای که وسطش توقف کرده بود چرخاند و باز هم چانه لرزاند و بی صدا اشکش جاری شد ……… امروز به اندازه تمام عمرش ضجه زده بود .
ساعت نزدیک به یک نصف شامگاه بود که امیرعلی ماشین را به داخل حیاط کشید و زیر سایبان پارک کرد و پیاده شد و نگاهی به چراغ های خاموش عمارت انداخت و زیر لب با خودش اضافه کرد :
ـ حتما خوابیده .
و نگاهی به ساعت مچی اش انداخت و ادامه داد :
– آره دیگه یک ربع به یکه حتما خوابیده که چراغا همه خاموشه .
پله های ایوان را أهسته و خسته بالا راهی شد …….. در یک روز چنین مسافت قد بلندی را رفتن و برگشتن ، حسابی رس از تنش کشیده بود ………. نیاز مبرمی به خورشید داشت تا کنارش دراز بکشد و میان آغوشش بکشد و اجازه دهد تمام خستگی هایش به در شود و ساکتش راهی شده اش مجددا بازگردد .
وارد خونه شد و قدم هایش را سمت پله ها کج کرد …….. ولی قبل از اینکه بالا رود ، گردنش را به سمت انتهای سالن ، جایی که اطاق خورشید قرار داشت کشید و نگاهی به آنجا انداخت . لبانش را بر هم فشرد و با قدم هایی که انگار جان گرفته بود محکم و پا کوبان از پله ها بالا حرکت کرد ……… باید در اولین فرصت با خورشید صحبت می کرد ……….. به نظرش این جدا خوابیدن ها کم کم داشت مسخره می شد ، آن هم وقتی که قرار بود او این دختر را تا چند روزگار آینده عقد دائم کند ………. دیگر به هیچ عنوان نمی توانست این دوری را تاب بیاورد و بهتر بود در اولین فرصت کف دستور می داد تا تمام لوازم خورشید به اطاق خودش منتقل کنند ………. هر چند که می اطلاع داشت خورشید شمتوجه شداً مخالفت خواهد کرد ، ولی او هم امیرعلی بود و بلد بود چگونه او را رام و متیع خود و خواسته هایش کند .
او خورشید را می میل داشت …….. نه برای چند ساعت در روزگار …….. بلکه برای ثانیه به ثانیه و لحظه به لحظه زیستن اش ، و جداً این جدا خوابیدن ها ، وقتی که خورشید تنها چندین متر آن طرف تر او ، تنها سر روی بالشت می گذاشت او را کلافه و عصبی می کرد .
با همان ابروان در هم رفته از خستگی و کلافگی وارد اطاقش شد و پیجادهنش را برداشت و گوشه ای پرت کرد تنها شلوارکی بر پا کرد و با بالا تنه ای برهنه ، خودش را روی تخت انداخت و سعی کرد بدون توجه به کسی یا چیزی فقط به خواب و خستگی اش فکر کند و بس .
با گوش دادن صوتی آلارم بیدار باش گوشی اش ، به سختی پلک های پف کرده اش را از هم گشود و آوای موبایلش را خفه کرد ………. ملافه دور پاهایش پیچیده بود و آفتاب صبحگاهی از لا به لای پرده سفید اطاقش ، تا میانه های اطاق کشیده شده بود و درون دیدهانش افتاده بود . پاهایش را از شر ملافه آزاد کرد و به سمت سرویس بهداشتی راهی شد و دست و صورتش را با آب سرد شست .
کت وشلوار پوشیده ، کیفش را به کف دست گرفت و از پله ها سرازیر شد و پایین حرکت کرد ……. نگاهش دور تا دور سالن چرخ زد …… خونه باز هم همانند دیشامگاه غرق در خاموشی بود …….. متعجب گوش هایش را تیز کرد بلکه صدایی ، نوایی از گوشه و کنار خونه به گوشش برسد اما باز هم انگار هیچ خبری نبود …………… سکوت بود و خاموشی ……………… حتی برعکس روزهای دیگر ، هیچ صدایی از آشپزخونه به گوش نمی رسید …………. چند پله آشپزخونه را هم پایین رفت و وارد آشپزمنزل شد ……. میز خالی میان آشپزخونه بدجوری دهن کجی می کرد و همانند روزهای دیگر رویش هیچ خبری از وسایل صبحانه نبود ……….. به سمت سوار راهی شد و دستی به بدنه اش کشید و با حس سرمای دیواره سماور ابروانش از تعجب بالا حرکت کرد و زیر لب با خودش بیان کرد :
– حتما دیشب دیر خوابیده ، خواب مونده .
کیفش را روی میز انداخت و با قدم هایی کشیده از آشپزخونه خارج شد و مسیرش را به سمت اطاق خورشید کج کرد و ملایم تک ضربه ای به در اطاقش زد .
ـ آفتاب ……… آفتاب ………… آفتاب خانم .
با نگوش دادن صوتیی از او ابروانش را درهم کشید و با ضربان دلی که بی اختیار بالا رفته بود ، ضربه قد بلندتری به در زد و با نمتوجه شدن صوتیی در را به ضرب باز کرد .
تخت خالی و بهم ریخته را از نظر گذراند و با خیال اینکه خورشید به سرویس بهداشتی اطاقش رفته و صدای او را نشنیده با قدمی بلند به سمت در سرویس بهداشتی حرکت کرد و در را باز کرد ……… با دیدن کف دستشویی خالی به سرعت در حمام را باز کرد و باز هم با فضای خالی مواجه شد ……… از حمام بیرون رسید و بلند صوتیش زد :
ـ خورشید ………….. خورشید …………
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن