رمان زادهٔ نور پارت ۵۸

خورشید ناتوان از مقابله با او ، اجباراً قبول کرد .

ـ باشه قبول .

ـ دوست داری پیش من بمونی ؟

خورشید دلش انگار کارایی خودش را از دست داده بود که یکی می زد و یکی نمی زد ………. پیشش بماند ؟ این منتهای آرزویش بود ………. اما با چه شرایطی ؟

ـ پیش شما ؟

ـ آره پیش من .

خورشید شوکه مانده بود که چه بگوید ……… عاشق شدن که بسیار دلبسته شد . اصلا بودن در کنار این مرد می توانست منتهای آرزوی هر دختری باشد …….. اما صیغه مجدد شدن او را می ترساند ……. دیگر قلبش به صیغه رضایت نمی داد . توقعاتش بالا حرکت کرده بود . امیرعلی را تمام و کمال می تمایل داشت .

ـ یعنی …….. یعنی مجدداً صیغه رو تممشاهده کرد کنیم ؟

ـ میشه این شکلی هم بهش خیره شد ……… اما نه دیگه موقت .

ـ پس ……….. پس ………. چی ؟

ـ دائم .

خورشید انگار که برق ۲۲۰ ولت به او وصل کرده باشند ، جوری از آغوش امیرعلی بیرون رسید که امیرعلی را به خنده انداخت …….. از همان خنده های خاص و مخصوص خودش .

ـ چی ؟ ……. دائم ؟

خورشید باورش نمی شد . فکر می کرد امیرعلی باز هم سر کارش گذاشته ، اما نگاه جدی این مرد و دیدهان مصمم و خواستنیش ، می گفت هیچ شوخی در کار نیست.

ـ آره دائم ……. اضافه کردم که می خوام نظرت و بدون هیچ خجالت یا رودربایستی بدونم …… شاید تو دیگه تمایلی به موندن تو خونه من نداشته باشی ………خورشید من دیگه زیستن هرج و مرج و باری به هر جهت نمی خوام . من یه زیستن آروم می خوام که دوست داشتن و گذشت حرف اول و درونش بزنه ………. من دختری رو می خوام که عاشقش باشم ……… که دوستش داشته باشم .

ـ پس …… لیلا خانم ……. لیلا خانم چی ؟

ـ بیان کردم که یه فکرایی راجبش دارم . انقدر ازش آتو دارم ، انقدر این چند وقته خود احمقش دلیل و مدرک از خیانتاش کف کف دستم گذاشته که مجبوره برای رسوا نشدن ، خودش پاش و از حیاتم بزاره بیرون .

خورشید لبش را از فکر خیانت گزید و چشمانش گمسرورتر از قبل شد .

ـ چی ؟ …… خیانت ؟

امیرعلی از دیدن نگاهان گرد و لب گزیده او نیمچه لبخندی بر لبش نشست که بی شامگاهاهت به پوزخند نبود ………. خوب می خبر داشت در فرهنگ لغات خورشید ، خیانت نه جایی ندارد و نه معنایی ……… این دختر ساده تر و پاک تر از این حرف ها بود که این واژه جایی در دایره المعارف ذهنش داشته باشد .

ـ آره خیانت …….. یکی از دوستای لیلا مثلا می میل داشت از آب گل آلود ماهی بگیره و خودش و جای لیلا خانم خونم کنه ……….. چندتا از عکس های لیلا و داداش دوستش که با هم اکیپی به شیراز راهی شده بودن و برام آورد .

خورشید به صورت امیرعلی که لحظه به لحظه بر افروخته تر از قبل می شد و تبسم و نگاه هایش رنگ و بوی عصبی می گحرکت کرد نگاه کرد ………. درک کردن اینکه غیرت امیرعلی به جوش وارد شده ، اصلا سخت نبود .

بیشتر از همیشه از لیلا متنفر شد . چگونه با وجود مردی زیرا امیرعلی که آرزوی هر دختری بود ، می توانست باز هم به سمت مرد دیگری کشیده شود؟؟؟

ـ اون دوست کثافتِ بدتر از خودش هم عکسا رو با کلی افتخار آورد شرکت و گذاشت رو میزم ……… می بیان کرد لیلا دختر خوبی نیست . زیادی با داداش نگار هم پیاله شده ………. اومده بود بلکه بتونه خودشم از این سفرهٔ باز بهره ای ببره ……… دقیقا از همون لحظه ای که عکسای مزخرف این زنیکه رو با اون پسره حروم زاده دیدم ، لیلا برام مرد . درسته که دوستش نداشتم ، اما اون لعنتی هنوزم زن منه ………. اون نانجیب هنوزم اسمش تو شناسنامه منه . من تو رو صیغه کردم ، تو شرعاً زنمی ……….. کف دستم باز بود که با تو بخوابم و هزارتا غلط دیگه بکنم که هیچ کس هم چیزی ازش نفهمه …….. ولی جلوی هوا و هوسم توقف کردم . من یه مردم با کلی غریزه مردانه . خورشید تو دلبری ، ملوسی ، طنازی ………. من پسر پیغمبر نیستم که بتونم راحت جلوی کف دست و پای دل به ایستم و افسارش و تو کف دست بگیرم . اما با تمام سختی هاش ایستادم ……. اما لیلا چی کار کرد ؟ با اون برادر نگار آشغال روی هم ریخته .

خورشید نگاه دلواپسش روی رگ بیرون زده گردن او قرار گرفت ……… می دانست این افکار مالیخاماایی بدجوری دست روی غیرت او گذاشته و انگولکش می کند …….. در این چند ماه خوب دستش آمده بود که امیرعلی تا چه اندازه روی چنین مسائل حساس است و غیرت دارد و حتی حاضر نیست ذره ای سرش کوتاه بیاید .

نمی اطلاع داشت چه کند که امیرعلی را از این حال و احوال بیرون بکشد ……….. امیرعلی را بیشتر از این حرفها دلبسته شد که خجالت یا شک و تردید مانع از آهسته کردن این مرد دلبسته شدنی اش شود .

کف دستش را روی سینه مردانه او گذاشت و امیرعلی را مجبور کرد تا نگاهش را سمت او بچرخاند ……….. در آن تاریکی هم می توانست اخم جای گرفته بر روی پیشانی اش را ببیند ……… و یا حتی خشمی که میان نی نی نگاهش جای گراهی شده بود.

ـ لیلا خانم ضرر کرد ، زیرا شما رو از دست داد …….. زیرا دلدادگی شما رو از کف دست داد ……. زیرا شما بزرگترین شانس و نعمت زندگیش بومتوجه شد ………. ولی قدر ندونست …….. اونی که الان باخته اونه .

امیرعلی با همان ابروان درهم رفته نگاهش را سمت اویی که هنوز هم میان آغوشش جای گحرکت کرده بود ، پایین کشید ………. اگر او نعمت زیستن لیلا بود ، پس خورشید هم نعمت زندگی خودش بود .

ـ حالا حاضری پیش من بمونی ؟ حاضری که با این اختلاف سنیمون ………..

خورشید همچراکه آهویی مسحور شده در نگاه امیرعلی ، بدون فکر و بدون آنکه بداند چه از دهانش خارج می شود ، میان کلام او پرید :

ـ سن اصلا مهم نیست . سن فقط یه عددِ ……. سن شما زیا …..دم ……

و انگار که برای یک آن خون به مغزش رسیده باشد و متوجه شد باشد چه بر زبانش بلغور می کند ……….. زبانش در دهانش همچون تکه چوبی خشک شد و با نگاهانی گرد و دلی که فاصله ای با منفجر شدن نداشت ، به لبخند یک طرفه روی لبان امیرعلی و آن ابروان بالا رفته او و نگاه منظور دارش خیره شد ……… آنچنان خجالت زده و شرمنده شد که قلبش می خواست بی ترس و بدون تعمل خودش را درون دریای پیش رویش پرت می کرد و از مقابل نگاه منظور دار این مرد ، نیست و ناپمتوجه شد می شد .

امیرعلی با صدایی که به راحتی موج خنده درونش شخص بود گفت :

ـ خب پس با این اختلاف سنیمونم مشکلی نداری ………. پس فکر کنم تمام اون معیارهایی که برای همسر آینده ات در نظر داشتی رو من دارم .

و غیر مستقیم به دوست داشتنش اعتراف کرد …….. همان معیاری که خورشید رویش تاکید داشت . ادامه داد :

ـ ببینم حالا حاضری یک عمر کنار من بمونی ؟

خورشید آنچنان هیجان زده از حرف های غیر منتظره امیرعلی بود که حس می کرد تمام جانش به لرزه ای نامحسوس افتاده ……….. لرزه ای که انگار امیرعلی هم حسش نمود که حلقه بازویش را به دور شانه او تنگ تر کرد و سر او را به سینه اش چسباند .

ـ خورشید .

سرش هنوز هم به سینه او چسبیده بود و امیرعلی به راحتی می توانست حرارت جای گرفته درون صورت او را از روی پیجادهن نازک در تنش حس نماید …….. خورشید ناچارا نگاهش را بالا برد و درون دیدهان او انداخت .

ـ بله .

ـ دوست داری با من باشی ؟ کنارم باشی ؟

ـ خب ………. خب ……….

ـ اگر دوست نداری من به هیچ عنوان اجبارت نمی کنم .

و بار دیگر مغز یخ زده و هیجان زده او آنقدر دیر به کاه افتاد که زبانش زودتر کف دست به کار شد و آبرویش را بر باد داد :

ـ نه نه اصلا اینجوری نیست ، اتفاقا من دوست دارم …..

بی شک در شرف سکته ای ناقص بود که نفسش هم درست و حسابی بالا نمی رسید ……… حرفش را میانه جاده رها کرد و با حال بدی آب دهانش را پایین فرستاد و باعث شد تبسم امیرعلی نمایان تر از لحظه پیش شود ……… حال خورشید آنقدر بد شده بود که اگر امیرعلی حلقه کف دستش را از دور شانه های او آزاد می کرد ، بی شک همچون عروسک پشمی با سر به درون دریا پرت می شد .

ـ پس چی آفتاب خانم ؟ فقط یک کلمه ……. آره یا ……. نه .

مطمئناً دیدهان منتظر این مرد بود که مغزش را مختل کرده بود .

ـ آره .

ـ آره چی ؟

ـ من ……… من …………

نمی اطلاع داشت اسم این توده جمع شده درون گلویش را چی بگذارد ……… توده ای که کم کم حجم می گرفت و تصویر امیرعلی را مقابل دیدگانش تار و تارتر می کرد ………. حالش انگار در عین خوب بودن ، خراب هم بود . نگاه عاشق و شیدایش را بی صبرانه پایین انداخت ……… طاقت دیدن نگاه امیرعلی از این نزدیکی و با این حرارت و عطش و میل داشتن را نداشت ……….. ناتوان پیراهن امیرعلی را میان مشتش گرفت و فشرد .