رمان ریکاوری

معرفی رمان ریکاوری :

رمان ریکاوری به قلم سولین شکیبا ۶۶۶ صفحه است و اولین رمان آقای شکیبا که روایت و داستان بسیار دلنشینی داره.
داستان پسری که زخمی میشه و یه گوشه می‌افته و دختری فداکار که با وجود خانواده سختگیرش، کمکش می‌کنه.
در رمان ریکاوری به قلم سولین شکیبا، محبت رو یاد میگیریم.
این که چطور به آدمی که تو شرایط سخته کمک کنی و اونو پشت سر نذاریم.
روایت رمان بسیار روان و خوب نوشته شده و فایلش به اختیار نویسنده رایگان منتشر شده.
پیشنهاد می‌کنیم این اثر جنجالی رو از کف دست نمشاهده کرد.

خلاصه رمان ریکاوری :

رمان ریکاوری نوشته‌ی سولین شکیبا، داستان حیات پسری کرد و قدرتمند به اسم شاهو است که رئیس شرکت مواد غذاییه.
یک روزگار تصمیم میگیره خودش شخصا سراغ یکی از بدهکاراش بره تا طلبش رو بگیره که چند نفر غریبه اونو زخمی و فرار میکنن.
در رمان ریکاوری به قلم سامان شکیبا، دختری به اسم قلبناز اتفاقی اونو پیدا می‌کنه و تصمیم میگیره بهش کمک کنه اما…

مقداری از متن رمان ریکاوری :

به قدمهایش سرعت بخشید و با خودش در ذهنش گذراند که بهتر است از در پشتی وارد خونه شود، به این امید که شهین متوجه ورودش نشود و وانمود کند یک ساعتی هست کهبه منزل رسیده و در اتاقش بوده !
ترجیح میداد این مسیر ده دقیقهای تا خانهشان را سرگرم چک کردن موبایلش شود و شبکه های اجتماعی را چک کند اما از آن جاییکه بدترین اتفاقات این محله کیف قاپی و موبایل دزدی به حساب میرسید، خواسته اش را سرکوب کرد .
بالاخره پا در کوچه تاریکشان گذاشت و خودش را بابت لج بازیاش لعنت کرد.
اگر با مهسا رسیده بود حالا مجبور نبود از این کوچهٔ تاریک و باریک عبور کند.
از کیفش کلید را بیرون آورد و در سرش انواع بهانه‌ها را برای توضیح دیر کردنش،مرور کرد.
با تکا نخوردن یک جسم درشت و سیاه باره رنگی، درست نزدیک سطل آشغال و کیسه زباله‌ها ، ناخودآگاه خودش را عقب کشید و جیغ خفیفی زد.
در آن لحظه، نتوانست تشخیص دهد که چه جانوری سر مسیرش قرار گراهی شده، اما مطمئنا سگ یا گربه نبود.
کاملاً قبول داشت که آن محله برای زیستن‌کردن شرایط جالبی نداشت، ولی حضور بعید به گرگ یا خرس هم واقعا نظر نمی‌رسید.
دستش را از روی دهانش برداشت و با قدمهای لرزانی خودش را جلوتر کشید .
استرس داشت و قلبش بی‌مهابا به سینه‌اش میکوفت.
هر چه خودش را نزدیکتر میکرد، از تعجب چشمانش درشتتر میشد .
یک قدمی جسم سیاه ایستاد و با خود لب زد :
»اینکه آدمه«!…
مرد در خودش مچاله شده و ظاهراً هنوز متوجه حضور کسی در نزدیکیاش نشده بود .
قلبناز، احتمال داد که یکی از معتادان بیخانمان باشد که برای پیداکردن غذا سراغ آشغالها آمده و همانجا خوابش برده. سرش را با افسوس تکان داد و قصد حرکت کردن کرد، اما هنوز دو قدم هم دور نشده بود که صوتی نالهای او را متوقف کرد.
ناله‌های از درد خماری را به‌خوبی میشناخت و آوایی که گوش داده بود، هیچ شامگاهاهتی به آن نداشت .
پس فرضیه‌ا‌ش را تغییر داده و احتمال داد که یکی از اراذل و اوباشهای محل باشد که دعوا کرده و به این حال و روز افتاده.
از طرفی میتمایل داشت تا از این دیرتر نشده به خونه برسد و بهانه دست شهین و عمویش ندهد و از طرف دیگر قلبش به‌حال آن جسم دربو داغان سوخته بود .
از این ترمتوجه شد کلافه شده بود .
کمی خم شد تا بتواند چهره مرد را ببیند، ولی جز تصویری مات نتوانست چیزی تشخیص دهد.
_آقا؟ حالتون خوب نیست؟
مرد که جوابش را نداد، خودش هم بابت سؤال بیجایش حرص خورد. خب معلوم بود که حالش خوب نیست !
…« و صوتیی تو سرش
بار دیگر کمر راست کرد و با خود بیان کرد:
»به من چه اصلاً
پیچید که اگر فردا صبح قبل از راهی شدن به هنرکده، با جنازهاش مواجه شوی چه؟
کمی اینپا و آنپا کرد و درنهایت تصمیم نهاییاش را گراهی شد. رو به مرد زخمی کرد
و گفت :
_الآن زنگ میزنم آمبولانس بفرستن .
صوتیش آنقدر نامفهوم و گراهی شده بود که قلبناز سؤال کرد :
_چی؟ !
و برای آنکه بهتر بشنود روبه‌روی مرد زانو زد و چراغ قوه موبایلش را مقابل
صورت خونیاش گراهی شد .
چشمانش را به زحمت باز کرد و بریدهبریده گفت :
_آم… آمبولانس … نه
قلبناز، بی‌اختیار محو دیدهان مرد غریبه و زخمی شده بود. بهنظرش این نگاهها غیرعادی میآمدند. دقیقاً چه رنگی بودند که در این تاریکی برق میزدند؟ سبز؟

آبی؟ عسلی؟ شاید هم طوسی!
_موبایلتون کجاست؟ همجادهتون هست؟ زنگ بزنم به کسی بیاد دنبالتون .
_زدن …
دلناز، بعد از چند لحظه مکث متوجه منظور مرد از»زدن« میشود .
_متأسفم… البته تو این محل از این اتفاقات زیاد میافته، پس شماره یه نفر از نزدیکانتون رو بدین .
مرد، سرش را به دیوار آجری پشت سرش تکیه داده بود و ظاهرا اهمیتی به حرفهای دلناز نمیداد .
حرکت کردارهایش باعث تعجب دلناز بود، چرا نمیمیل داشت به بیمارستان برود؟ اگر خلافکار و یا آدم خطرناکی بود چه؟
شاید هم بیچاره پول دوا و درمانش را نداشت …
بهتر نبود جادهش را بکشد و برود؟ چرا میخواست برای خودش دردسر درست
کند؟
نگاهش را بین در منزل و مرد در حرکت کرد‌وآمد بود، درنهایت کلافه پایش را به زمین کوبید .
بالاخره یک جایی این قلب مهربان کار کف دستش میداد !
اگر دیرش نشده بود، به هر شکلی که شده راضیاش میکرد که به بیمارستان برود، ولی باید هر چه به‌سرعتتر، در منزل حاضری میزد .
از فکری که به ذهنش رسیده بود، خودش هم جا خورد. شک نداشت که این کار دیوانگی محض است، ولی شاید با خودش هم لج کرده بود. حرفهای مهسا در سرش چرخ میخورد که مدام میگفت:»تا کی میخوای غلام حلقه به گوش عمو و زنعموت باشی؟ «
تمام عمرش به مهسا، تا حدودی حق داشت، تقریبا حرفهای این دو نفر گوش کرده بود شاید اوج سرکشیاش وقتی بود که عمو بهمن، اجازه نداد او به سر کار برود و دلناز سرسختانه آنقدر سر حرفش ماند تا عمویش درنهایت مجبور شد رضایت دهد .
به ها و میل داشت ه که یک»نان خور« آن هم نه دقیقا خاطر بیتابی قلبناز، فقط برای این در این خونه کمتر شود !
هیجان به پوستش دمیده شده بود و کف دستانش بابت نقشه کذایی، بهطرز مشهودی میلرزید .
اما قبل از هر اقدامی باید مطمئن میشد که اوضاع و احوال مرد بسیار هم بد نیست. در قلب خدا را برای اینکه دیدهانش را بسته، شکر کرد. در این حالت برایش حرفزدن راحتتر بود .
_ تیر که نخوردین؟ شما احیانا
بدون اینکه نگاهانش را باز کند، کجخندی زد و بیان کرد :
_فـ…فیلم هندی ز…زیاد می…میبینی؟
دلناز، که توقع حاضر جوابیاش را در این شرایط نداشت، با حرص پوست لبش را کند و به خودش یادآوری کرد که این مرد زخمی است …
_پس چی؟ چاقو؟
سرش را ملایم به چپ و راست تکان داد. و قلبناز با ترمتوجه شد جویا شد :
_مشت و لگد…؟
اینبار جوابش مثبت بود.»خیلهخب« را زیر لب گفت و بهآرامی در را باز کرد .
حیاط پشتی خونه را زیر نظر گراهی شد، کاملاً خلوت بود، پس با آوای آرامی اضافه کرد :
_میتونی از جات بلند شی؟
مرد باز هم جوابش را نداد و با این کارش قلبناز را جریتر از قبل کرد .
_مگه با تو نیستم؟
سرش را به‌آرامی به‌سمت قلبناز چرخاند و گفت :
_نمیخواد

نحوه تهیه و مطالعه رمان ریکاوری :

بیوگرافی سولین شکیبا :

جناب آقای سولین شکیبا، متولد مرداد ماه سال ۱۳۷۵ هستن.
ساکن تهران و دارای لیسانس رشته‌ی حسابداری.
نویسندگی رو از سال‌های نوجوانی شروع کردن و تا به الان آثار دلنشینی رو خلق کردن.

آثار سامان شکیبا :

رمان ریکاوری