آوا بود ، اینکه اومده بود اینجا تعجب کردم ولی سعی کردم فکر منفی نکنم پس در رو باز کردم و تا برسه جای گرفتم رو مبل بار دیگر ، در ورودی رو نیمه باز گذاشته بودم
_کی بود رسپینا ؟
_آوا بود الان میرسه بالا
ساکت که از اتاق اومده بود بیرون با گوش دادن حرفم رنگش پرید ،
_آوا اومده؟
قبل اینکه حرکتی کنه آوا اومد داخل
ولی اینبار نوبت من بود تعجب کنم
رنگش زرد بود و نگاهاش بی حال، و با ظاهری آشفته تر از من بود
_امیر کجاست ؟ چیکارش کرمشاهده کرد؟
بار دیگر چه بلایی سرش آورمشاهده کرد؟ چرا کف دست از سرش برنمیداری ؟
با حرفاش بیشتر هنگ کردم ، یعنی … یعنی رادان بیخیال امیر نشده بود؟ یعنی ..هنوز نگهش داشته بود ؟
دهنمو باز کردم حرف بزنم که ملایم پیش کف دستی کرد
_تمومش کن آوا ، اضافه کردم بهت که کار رسپیناس ، اظهار کردم الکی نیا سراغش ، من این دو روز پیشش بودم ، بسه .
_تمومش نمیکنم ، اصن اون به درک میدونی من چقدر ترسیدم؟ میدونی حس میکردم الانه که سکته کنم؟ هراسیدم منم ببرن ؟ ولی اونو بردن ، نمیدونم زنده اس یا مرده اصن .
اینکه آوا انقدر کور شده بود واسم عجیب ترین چیز ممکن بود ، البته چیزی که مشاهده کرده بود ترسونده بودش .
_اگه مرده حقش بوده ، یه مریض روانی تو جامعه نباشه بهتره ، میگی رسپینا مقصره؟ نه عزیزم رسپینا بیمارستان بوده ، دو روزگار تمام ، میدونی بخاطر چی؟ بخاطر همون امیری که سنگشو به سینه میزنی ، میتمایل داشته طبیعی جلوه کنه که رسپینا از طریق گازگحرکت کردگی مرده ، میدونی اگه دیرتر قد بلند شده بود الان باید سر خاکش بودیم؟
آوا برو بدتر عصبیم نکن برو فقط ، دو روزگاره دارم تو گوشت میخونم کار رسپینا نیست ، تو گوشت نمیره ، حالا که درک کردی برو .
نگاه آوا گیج برگشت سمت من
_اصلا تو از کجا اینجارو پیدا کردی؟
_تعقیبت …کردم …مشاهده کردم حرکت کردی بیمارستان ولی … فکر نمیکردم چیز خاصی شده باشه
_اومدی مشاهده کردی متوجه شدی حالا برو ، تمام حرمتارو شکوندی تو ، نذاشتی اصلا چیزی باقی بمونه ، نمون اینجا برو درم پشت سرت ببند ، من که خواهرتم سر اینکارات عصبی ام نمیتونم درکت کنم.
من فقط در خاموشی نگاه میکردم ، حتی اگه ملایم هم دفاع نمیکرد نمیخواستم زیاد حرف بزنم ، خسته شده بودم از این همه بحث و دعوا و درگیری با آوا ، هربار بدتر از قبل حرمت ها شکسته میشد و اینکه نمیخواستم ببینمش طبیعی بود ، واقعا در تعجب بودم چطور فکر میکرد من بخوام امیر رو عذاب بدم ، من هرکاری ام کردم سر آوا بود بخاطر اون بود .
با شنیدن صدای در از فکر دراومدم ، بلند شدم راهی شدم سمت اتاق تا کمی بخوابم ولی قبلش باید از یه چیز مطمئن میشدم پس گوشیمو برداشتم به رادان اس ام اس دادم
_امیر رو ول کردی؟ چه بلایی سرش آوردی ؟ میدونی کجاست؟
منتظر جواب بودم گوشیم زنگ خورد جواب دادم
_مهمه برات؟
_برای من نه ، برای یکی دیگه مهمه که اومده یقه منو گحرکت کرده
_ولش کردم ، متاسفانه زنده اس ، فقط خبر دارم رسوندنش بیمارستان …..
نمیخوام دیگه راجب این مرتیکه حرفی بزنم ، کاری هم باهاش ندارم ، توام بخاطر منم که شده اسمشو نیار و همه چیز رو تموم کن.
_باشه ، واسه ی همیشگی بحثش اینجا تموم میشه
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن