_راستش باباجان از دانشگاهت تماس گحرکت کردن ، اظهار کردن یه مدته نرفتی و این ترم رو احتمال زیاد باید از اول پاس کنی.
بالاخره این دیر راهی شدنا و نراهی شدن به دانشگاه کار کف دستم داد ، یه ترم عقب میوفتادم هوف
دیدهامو رو هم فشار دادم
_یه هفته رو کلا نراهی شدی ، چیزی شده؟
بار دیگر با یادآوری ماجرا بغض به گلوم چنگ زد اما بزور جواب دادم
_متوجه شدم … که …شاهین …شهید شده
یه قطره اشک از دیدهام افتاد ، بابام شاهینو میشناخت و خیلی دوسش داشت ، میاظهار کرد مرد با جنمیه و زرنگ و نگاه و قلب پاکه
از سکوت پشت خط مشخص بود چقدر آزرده شده اونم ، شاهین کلا وارد خانواده ما شده بود ، حرکت کرد و رسید داشت ولی کم ، همیشه ترجیحش تنهایی بود .
کمی با بابام حرف زدیم و خداخافظی کردیم ، یه ترم از دانشگاه هم عقب افتادم ، هعف ، اون از پشت کنکور اینم از این ترم ، البته واقعا اینکه این ترم اخراج شم حقم بوده، نه درست سر کلاسا رفتم نه درست درسمو خوندم نه هیچ چیز ، اما خب اعصاب خوردی داشت ، میدونستم بی قلبیل نیست این اخراج یهویی از یه ترم و باید برم بهش رسیدگی کنم سرمو روی میز گذاشتم ، واقعا عصبی شده بودم و سرم درد گراهی شده بود ، با سردرد وسایلی که برای ناهار درآورده بودم شستم و گذاشتم سر جاش ، رفتم سمت اتاق ، برای بهتر شدن سر دردم میمیل داشتم بخوابم ، نگاهم به تراس توی اتاق افتاد ، مثله همیشگی با دیونه بازی بالش و پتو برداشتم حرکت کردم تو تراس ، پتو رو انداختم زیرم یه پتو مسافرتی از توی کمد داخل اتاق برداشتم و دراز کشیدم نگاهم به آسمون و جنگل رو به روم بود ، تا اینجا اومده بودم و قطعا یه دریا هم میراهی شدم ، دیدهام رو بستم و کم کم خوابم برد .
~
با آوای طبیعت و وزش باد ملایم بیدار شدم ، میشه اظهار کرد یکی از بهترین روزگارای عمرم بود ، غم داشتم درد داشتم مشکلات داشتم اما واقعا روزگار خوبی بود ، احساس ملایمش داشتم آروم بودم ، بلند شدم تکیه دادم به در چوبی و زل زدم به بیرون ، زیادی خوابیده بودم و خورشید داشت غروب میکرد ، وسایلی که آورده بودم رو برداشتم و حرکت کردم داخل و گذاشتم سر جاشون .
بین خوراکی های خریده شده ماکارانی هم بود ، مواد لازمو درآوردم و شروع کردم درست کردن ، هممدت ذهنمو نظم میدادم ، برای اینکه تا کامل آماده شه روی شعله قرارش دادم و رفتم قرار گرفتم پای دفتر و خودکار
هرچیزی که توی ذهنم بود و فکرمو مشغول کرده بود آوردم روی کاغذ شروع کردم به خط زدن و برنامه ریزی روی کاغذ دیگری ، زیستن جریان داشت ، یا به خودم میومدم و جمع و جور میکردم یا ذره ذره نابود میشدم ، وقتی برگردیم باید برم دنبال کارای دانشگاه ، کلاسای طراحی دکوراسیون هم باید تکمیل میکردم و انجامش میدادم ، اموال شاهینو میدادم برای بهزیستی جز خونش زیرا نمیتونستم خونه بگیرم و ترجیح میدادم اونجا باشم ولی سعی میکردم پولشو بدست بیارم و بدمش به بهزیستی ، خونه رو کمی تغییر میتمایل داشتم بدم .
برنامه ریزی کردم ، لیست درست کردم برای کارام و تایم گذشته بود و شامم حاضر بود ، قلبم دریا میمیل داشت اونم تو شامگاه ، به رادان پیام دادم
_سلام ، اگه شام نخوردی صبرکن نخور بیا اینجا سراغم بریم دریا .
منتظر نشستم کنار گوشی تا صدای پیامک کشیده شد
_سلام ، حاضر شو تا بیست دقیقه دیگه میام
قد بلند شدم سماور رو روشن کردم توی کابینتا گشتم، فلاسک پیدا کردم ، کلبه ی مجهزی بود واقعا خوشم اومده بود ،
میوه هایی که خریده بود رو ریختم تو آب و تند شتابزده شستم گذاشتم تو پلاستیک بستم گذاشتم روی اپن سبد نبود ، دوتا بشقاب قاشق چنگال برداشتم چهارتا لیوان برداشتم دوتا چایی دوتا هم برای قلبستر ، یه سری رو تو وسایل بزرگتر گذاشتم و یه سری جا نشد ، از آشپزخونه زدم بیرون همون لحظه آوای در اومد
_کیه؟
_رادانم
_الان باز میکنم وایسا
تند رفتم توی اتاق شالمو برداشتم انداختم سرمو رفتم پایین و در رو باز کردم
_بشین تا لباسامو عوض کنم بریم
_باشه ، عجله نکن ، تا آماده شی ، به وسایل اشاره کرد ، اینارو میذارم تو ماشین
_باش
همون لگ مشکی و پیرهن مردونه و کلاه رو پوشیدم گوشیمو برداشتم حرکت کردم از خونه بیرون درو قفل کردم ، جای گرفتم تو ماشین
دریا توی تاریکی بیشتر ترسناک بود و خروشان.
زیرانداز رو پهن کردیم وسایل رو چیدیم ولی تاریک بود با خنده نگاه رادان کردم
_فکر اینجاشو نکرده بودم
_حل میشه ، صبر کن
رفت سمت ماشین ، با روشن کردن چراغای ماشین ریز خندیدم ایده خوبی بود
نشستیم دوتایی و زدیم زیر خنده
_من خودم گشنمه ، همین الان غذارو بخوریم ، تو انگار گشنت نیستا
_یه درصد فکر کن بشینی جلوم شام بخوریو و من فقط نگاه کنم حالا افتخار میدم دست پختتو بدیده
_یه درصد فکر کن بذارم مزشو بچشی
یهو جدی شد و تو صورتم خیره شد و من با پرویی خنده ام رو لبم یهو تا به خودم بیام قابلمه رو از کف دستم قاپید و منم قاشق و چنگالا رو برداشتم
_میتونی با دست بخوری نوش جونت.
انقدر کلکل کردیم که اخر نگاه هم کردیم و ترکیدیم از خنده
_اگه بانو اجازه بدن بهتره شامو بخوریم که از دهن افتاد
سفره کوچولویی که آورده بودم رو انداختیم و شروع کردیم
انقدر سر به سرم گذاشت که قهقه میزدم ، تمام دردامو غمامو به فراموشی سپرده بودم.
بعد تموم کردن ماکارونی و کلی بکش بکش سر ته دیگش ، بلند شدم راهی شدم سمت آب ، هرچی صدام زد و اظهار کرد نرم تو گوشم نرفت که نراهی شد
آبش واقعا یخ بود ، تا زانو توی آب بودم ، نگاهامو با لذت بستم که احساس کردم سرتا پا خیس شدم از اونور صدای قهقهه رادان و آب بازی ما توی شامگاه توی دریای نسبتا طوفانی شروع شد ولی خب مشتای پرآب اون کجا مشتای من کجا ، میمیل داشتم هواسش که نباشه پرتش کنم تو آب و هرهر بخندم در نهایت این کارو کردم اما با این تفاوت که خودم زودتر از اون پرت شدم تو آب ، صدای قهقهه هامون ساحل رو برداشته بود ، از آب اومدیم بیرون هردومون از سرما میلرزیدیم
_آتیش درست کنیم نریم خونه ، والایی تاوانش هرچی باشه می ارزه
_بزار هیزم پیدا کنم
پشت سرش مسیر افتادم ، تنها موندن خطر داشت و هم کمکش میکردم زودتر هیزم پیدا شه ، بعد کلی گشتن پیدا کردیم جای گرفتیم بنزین از ماشینش آورد ریخت رو چوبا و یه فندک از جیبش درآورد و روشنش کرد
_فندک برای چیه؟ سیگاری هستی؟
_بودم .. خیلی وقته ترک کردم ، این یادگاریه از پدربزرگم
_آها
جفتمون نزدیک آتیش نشستیم و زل زدیم بهش و جای قهقهه های قبل سکوت ساحل رو در بر گحرکت کرده بود
من برای رسیدن به رادان هر اتفاقیو به جون میخریدم ، کنارش آهستهش داشتم امنیت داشتم ، مهمتر از همه احساسی که بهش داشتم
_توی خانواده ای بزرگ شدم که هیچ کمبودی نداشتم ، یه وقتایی بحث ناراحتی غم بود اما خوشامگاهختیم بیش از حد بود اما من دوتا آروزگاری بزرگ یا بهتره بگم هدفای مهمی داشتم .
برگشتم نگاهش کردم ، زل زده بود به آتیش ، یکم مکث کرد و مجدداً ادامه داد
_اولیش شغل ام بود ، رویام بود ، تو اون رمان سخت بود حرکت کردن به هنرستان و این رشته ، به خصوص که مامانم اینا قلبشون میتمایل داشت مهندسی بخونم ، اامان بار اونجا جلوشون وایسادم و با کمک پدربزرگم شد همونی که میخواستم
دومین یا مسخره ترین از نظر بقیه ، دلدادگی ، دوس داشتم با عاشقی و علاقه ازدواج کنم و کلا با دلدادگی باشه ، که اینم …. به کف دست اوردم البته قطعی نیست …
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن