رادان کنارم نشست و بغلم کرد سرمو کج کردم گذاشتم رو شونش
منی که رو این چیزا حساس بودم ، بقدری آشفته بودم که برام ارزش نداشت هیچی ، احساس پوچی میکردم
_با عذاب دادن خودت فقط فقط به خودت آسیب میرسونی ، اندیشیدی الان با این کارات شاهین مسروره؟ راضیه؟
اینجا که خوش نبوده بذار حداقل اون جهان به آرامش برسه
تاکید میکرد رو اون جهان تا فقط و فقط به من بقبولونه که این اتفاق اومده و باید کنار بیام ، ولی دلم آتیش میگراهی شد از در ذهنش گذراندن بهش ، چرا انقدر زجر کشید؟ چرا تهش نشد خوشامگاهختی؟
فقط تو قصه ها بود که آدم زجر میکشید و بعد خوشبخت میشد ؟ مگه تو قرآن نگفته بعد هر سختی ، آسانی است پس آسونی بعد اون همه سختی چیشد؟ اون آسونی مرگ بود؟
با تک تک این فکرا امیدم رو از دست داده بودم برای ادامه حیات ، من دیگه بریده بودم، پشیمون بودم از زنده بودن ، امید داشتن ، انگیزه داشتن ، قلبم تنهایی بی وقفه میخواست ملایمش میمیل داشت
بی اراده این حرفو زیرلب اظهار کردم
_قلبم میخواد برم یه جای ساکته ساکت ، تنهای تنها ، به دور از هر سر و صدا و هیاهو ، قلبم دوری میخواد از این شهر آلوده ، از این شهری که شاهینو گرفت .
سنگینی نگاه رادان رو حس میکردم و بعد مدتی دست نوازشگرش رو روی موهام حس کردم ، بین این همه آشفتگی و هیاهو ، بین این همه حس پوچی و هیچی ، دستای رادان ملایمشی رو روانه قلبم کرده بود .
هوا رو به تاریکی میحرکت کرد و من همونطور نشسته بودم و زل زده بودم به سیاهی که خطایی و متنایی به رنگ سفید نوشته شده بود ، رادان کف دستمو گرفت کشیدهم کرد ، هیچ توان و جونی تو بدنم نمونده بود به ماشینش که رسیدیم مجدداً سرمو روی شیشه گذاشتم و بستم اما نخوابیدم ، ماشین که حرکت کرد فکر من بازم پر شد از خاطرات شاهین
یه بار یه مسخره بازی دراورده بودیم من تیپ محجبه با چادر و شاهین شامگاهیه بسیجی ها ، راهی شده بودیم پارک نیاوران و دختر پسرایی که بسیار تو حلق هم بودنو میترسوندیم که آره ما گشت ارخوشحالیمو از کارت پلیسی شاهین سو استفاده میکردیم و کلا گند زدیم تو قراره های دو نفره و غروب برگشته بودم خوابگاه
علاوه بر لبخند تلخ اشکامم جریان گحرکت کرد از اسن خاطرات ریز و درشت
با از حرکت ایستادن ماشین دیدهام رو باز کردم ، جلوی یه پاساژ بود
_تو بشین ، من یه چند لحظه کار دارم ، برم الان میام
تنها واکنشم یه سر تکون دادن بود .
وقتی از پاساژ زد بیرون کلی کیسه خرید کف دستش بود که توی صندوق گذاشت و اومد جای گرفت
_نمیدونم چقدر بهم اعتماد و اطمینان داری ، نمیدونم کاری که میخوام بکنم درسته یا غلط ، وقتی زمزمه آرومت رو شنیدم که تنهایی تمایل داشتی یه دور از شلوغی ، این فکر زد به سرم که ببرمت یه جا ، خلوت ترین جای ممکنه ، نه شلوغی هست نه سر و آوا ، میری یه مدت خودت رو جمع و جور میکنی ، اما نمیتونم تنهات بذارم همجادهت میام اما برای اطمینان تو ، همونجا نمیمونم اطراف اونجا ام که اگه مشکلی بود اتفاقی افتاد همون نزدیکیا باشم و بیام پیشت
پیشنهاد بدی نبود ، حتی اصلا بد نبود ، بهش اعتماد داشتم ولی درست ترش این بود تو یه خونه یا یه جا تنها نمونیم برای یک شامگاه یا دوشامگاه و از اینکه انقدر عاقل بود و درک میکرد خوشم میومد
آروم زمزمه کردم قبوله
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن