با آرامش حرکت کردم سمت ورودی
_مرسی آقای کامرانی
اخم کمرنگی کرد
_بهم بگو حاج بابا راحت ترم
تبسم زدم و سر تکون دادم
_هرجور شما راحتید
_بیا داخل دخترم
همراه با حاج رسول حرکت کردم داخل نمیدونستم امیر منو میشناسه یا نه ولی خوب مهم نبود ، راهی شدم داخل جو خونه آروم بود ساکت با حرص اخم کرده بود و زل زده بود به امیر و اون با ساکتش داشت میوه پوست میکند ، دنبال آوا گشتم ، هعف نبود انگار دوباره تو اتاقش بود
حاج رسول که انگار متوجه شده باشه دنبال آوام اشاره داد برم تو اتاق پیشش
_دومین اتاقی که تو مسیررو هس میتونی بری میشش
_ممنون
از زیر نگاه امیر فرار کردم ، اخماش و چشماش نشون میداد انگار شناخته ولی چطور رو نمیدونم.
درو باز کردم آشفته رو زمین نشسته بود سرشو بالا آورد مات نگاهش کردم گونه اش کبود بود کنارش رو زمین نشستم خودشو جا داد تو بغلم
_کی دست روت بلند کرده؟
با نفرت لب زد امیر
_بابات همینطور موند چشم دوخت؟؟؟
_نه اونم سیلی نوش جان کرد اما نتونستم ثابت کنم خیانت کرده .
گوشیمو در آوردم ویدیو رو پخش کردم دادم کف دستش دیدهاش گرد شد ،
_تو کی تونستی اینو بگیری؟
این مدرک کافیه
_آره کافیه ، ولی منو متوجه شد ، ماسک داشتم ولی حس میکنم الان که دید منو شناخت ، بلند شو آماده شو اینو نشون بده حتی وصلش کن به تلویزیون
_لو میری ، مگه نمیگی متوجه شده تورو؟
_مهم نیس ، اونو یه کاری میکنیم ، کلا ویدیو رو نشون بدی میفهمه از دوستای تو بوده اونی که تو شرکت بوده ، اونجور که آهسته اضافه کرد قدرت و نفوذ داره خیلی راحت با دیدن بلیطا اومدن من خونتون و… میفهمه ، کاریش نمیشه کرد .
رفتم سمت کمد لباساش
_بسیار نفوذ داره بیخیالت نمیشه ، تو دردسر بدی میوفتی یا بهتره بگم افتادی
شونه بالا انداختم
_توقع نداشتی که بیخیال بشینم وقتی داشتی عذاب میکشیدی؟
_نه ، اما توقع نداشتم خودتو تو دردسر بندازی
_بیخیال ، گذشته دیگه از کارم پشیمون نیستم .
یه شومیز سورمه ای با لگ یخی دراوردم دادم کف دستش
_بپوش زودتر بریم بیرون ، بسه هرچی ذهن خانوادتو مسموم کرده نسبت به تو
پشت بهش وایسادم تا عوض کنه.
_پوشیدم میتونی راحت باشی
_من از اولشم راحت بودم ، فقط یکی که سیاه سوخته نباشه رو مشاهده کرد میزنم
با جیغ اسممو صوت کرد ، بی اهمیت میخندیدم
_فقط برگردیم تهران تلافی میکنم الان حوصله اش و ایده اش رو ندارم ، ولی بدون بدبختی.
گوشیو دادم کف دستش دوتا بلیط ماه پیششم دادم و باهم زدیم بیرون از اتاق.
جای گرفتم رو مبل و با لذت نگاه کردم آوا رو تا امیر رو رسوا کنه
به سمت باباش راهی شد بلیطارو گذاشت رو میز :
_اینم اون بلیطایی که ازش حرف زدم
امیر دندوناشو روی هم میسایید و من جلو خودمو گرفتم که عمیق تبسم نزنم ،
آوا که به سمت تلویزیون حرکت کرد امیر تیز نگاهشو به من انداخت و من سعی داشتم جوری حرکت کردار کنم که کنجکاوم هرچند یه جورایی یقین داشتم امیر گول این بازیا رو نمیخوره و بو برده که کاره منه
با پلی شدن ویدیو اونم روی صفحه بزرگ بهشدت خوب بود حاج رسول مات صفحه رو نگاه میکرد زیرلب استغفرالله گفت و رفت سمت امیر
_از خونه من گمشو بیرون ، با وجودت کل حیاتمو نجس کردی
با خشم نگاهشو دوخت به من
_هرچی هس زیر سر توعه مطمئن باش نمیزارم بشینی به ریش من بخندی بلایی به سرت میارم از کرده خودت پشیمون بشی
خودمو سر در گم نشون دادم :
_از چی حرف میزنید ؟ متوجه نمیشم
چیزی نگفت اما با نگاهاش خط و نشون میکشید ، خودمم میدونستم پی ماجرا رو ول نمیکنه.
حدود نیم ساعتی از حرکت کردنش میگذشت که قصد کردم برم مسافرخونه کل وسایل همونجا بود
_ببخشید مزاحم شدم ، من دیگه بهتره برم تا هوا تاریک نشده
حاج رسول : دخترم مهمون حبیب خداست ، کسی که مهمون خونم شه نمیذارم سر سفرم ننشسته بره
_لطف دارید شما ، ولی تمام وسایلم توی مسافرخونه اس حتما باید برم
یکم اخماشو کشید تو هم
_با آوا و ملایم برین وسایلو بردارین بیاین اینجا ، تا وقتی توی این شهری مهمون خونه ی منی ، نیازی به مسافرخونه یا جای دیگه نیست ، منم جای پدرت فکر کن اینجا خونه خودته
■□■□■□■
آوا ماشین رو پارک کرد تمایل داشت پیاده شه که نذاشتم
_خودم میرم وسایلو میارم شما نیاین دیگه
و پیاده شدم اول سمت پذیرش راهی شدم هزینه ای که مونده بود رو دادم و حرکت کردم سمت اتاق ، در رو باز کردم و برق رو روشن کردم
با متوجه شدن امیر که روی تخت نشسته بود و سیگار کف دستش بود سرجام خشک شدم
با پوزخند اومد سمتم
_بهت بیان کرده بودم نمیتونی قصر در بری نه؟ با لحن آرومی ادامه داد : گند زدی تو تمام برنامه هام و اهدافم همینجوری میتمایل داشتی بزاری بری خانوم رسپینا امیری ؟
وحشت کرده بودم ولی اگه پی میبرد به ترسم به مراتب بدتر بود
«رسپینا»
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن