با جواب دادن تلفنش حس کردم ساکتشی که ازم گرفته شده بود برگشت
_جانم عزیزکم
_کجایی ؟ دیر کردی دلواپس شدم
_مضطرب نشو عزیزم … فقط … راستش ….
سکوت کرد
_رادان چیشده ؟
صدام ترسو نشون میداد دلنشین ، نمیدونم چرا انقدر منتظر یه اتفاق غیر منتظره بودم و حس میکردم این همه خوشبختی عادی نیست
_رسپینام ، نترس میگم چیزی نیست ، فقط آدرسو گم کردم برام لوکیشن بفرست
_رادان بگم خدا چیکارت نکنه ، میدونی چقدر ترسیدم … این کش دادن داشت ؟ اه
گوشیو قطع کردم و لوکیشن فرستادم ، اعصابم بهم ریخت ، چرا انقدر دلم آشوب بود ؟ چرا انقدر منتظر بودم خوشامگاهختیم خراب شه؟ چرا انقدر حس منفی داشتم نسبت به این شرایط ؟ چرا میوحشت کردم ؟
حدود ده دقیقه از فرستادن لوکیشن گذشته بود که ماشینش رو متوجه شدم ، دورو اطرافو مشاهده کردم ، کسی نبود ، راهی شدم سمت ماشینو سوار شدم
_سلام
_سلام خانوم بداخلاق
چپ چپ نگاهش کردم که ریز خندید
_خوب میگی چیکار کنم عزیزم ؟ آدرسو گم کردم ، نمیخواستم بگم تا پیدا کنم زشت نشه جلوت که نشد
_زشت نشه ؟ توقع ندارم تو یه شهر غریب آدرسارو حفظ باشی ، جا اون کش نمیدادی تا بترسم و فکر کنم اتفاقی افتادم
_یکی یه دونم انقدر منتظر اتفاق بد نباش ، خودت که میدونی قانون جذب هست ، جذبش میکنی
_کف دست خودم نیست ، همش دلواپسم ، میترسم یه اتفاقی بیوفته و همه چیز خراب شه
_هر اتفاقی هم که بیوفته تو تا تهش ماله خودمی ، هیچ چیز نمیتونه مارو جدا کنه جز مرگ ، تا آخرین نفسم باهاتم
_منم تا آخرین نفسم دوستت دارم و باهاتم …..
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن