کیاوش با سه لیوان آب میوه برگشت. به سمتمون اومد و آبمیوهها رو تعارف کرد و اظهار کرد:
-بفرمایید؛ اون آب انار رو هم بمتوجه شد به مولین تا فشارشون رو پایین بیاره.
آبمیوهها رو برداشتم و تشکری کردم. آب انار رو به دست پری بانو دادم و اظهار کردم:
-اینو بخورید تا حالتون بهتر بشه. به چیزی هم فکر نکنید.
روی صندلی عقب نشستم. کیاوش هم به در ماشین تکیه داده بود و توی فکر فرو رفته بود. بعد از این که آبمیوهاش رو خورد سوار شد و رو به من بیان کرد:
-لطفا یه شمارهی حساب بمتوجه شد. مبلغ زیاده نمیشه یه جا کارت به کارت کرد.
نفسم رو بیرون دادم و گفتم:
-به پری بانو هم گفتم بهتره طبق قرارداد پیش بریم تا مشکلی پیش نیاد. قسط اول هم مال سه ماهگی بارداری منه. پس تا اون موقع صبر میکنیم.
حرفی نزد و رو به پری بانو گفت:
-آره مولین؟ شما هم راضی هستین؟ قبول کردین؟
پری بانو با سر تأیید کرد و با کف دستش علامت داد که حرکت بکنه. کیاوش هم بی هیچ حرفی جاده افتاد. روز پر تنش و خسته کنندهای بود. داشتم از پا میافتادم.
به محض ورود به حیاط خونه، سارا بیرون اومد و سلام سرسری به من و پری بانو داد و به سمت کیاوش پا شتابزده کرد. پری بانو بی تفاوت از کنارشون رد شد در حالی که پشت بهشون داشت رو به من گفت:
-عزیزم لباست رو عوض کن و برای شام بیا پایین. زودتر شامت رو بخور و استراحت کن امروز بهشدت خستهات کردیم.
بی حوصله تشکری کردم و گفتم:
-اگه اجازه بدید من دیگه پایین نمیام. اصلا اشتها ندارم. خستهام و میخوام زودتر بخوابم.
پری بانو هم خسته و بی حوصله بود. اصراری نکرد و شامگاه بخیر اضافه کرد و داخل حرکت کرد. زیر چشمی نگاهی به سارا کردم که خم شده بود از شیشهی ماشین در گوش کیاوش پچ پچ میکرد.
با بیرقمی به سمت پلههای مار پیچ سوئیت راهی شدم تو پیچ اول پلهها چشمم به پایین افتاد. کیاوش از ماشین پیاده شد و سارا رو بغل گرفت و کمرش رو نوازش کرد. سارا هم از گردن کیاوش آویزون شده بود و بوسههای پشت سرش روی گونههای کیاوش میجای گرفت.
عاشقانههای زیبای داشتن. آهی کشیدم و تازه متوجه شدم روی پلهها متوقف شدم و دارم مستقیم نگاهشون میکنم که یهو چشم سارا به پلهها و من افتاد و آروم گره کف دستهاش رو از دور گردن کیاوش باز کرد و در گوشش چیزی گفت.
سریع پلهها رو دوتا یکی بالا رفتم و در رو پشت سرم بستم.
کیف و شالم رو روی مبل پرت کردم و مانتوم رو دراوردم. حولهام رو برداشتم و مستقیم رفتم زیر دوش آب گرم تا شاید خستگی از تنم در بره.
زیر دوش بودم و نگاه بستم و خاطرات تلخ و شیرین گذشته توی سرم چرخ زدن. با دیدن عشق بازیهای سارا و کیاوش؛ هر روز این خاطرات برام تکرار میشد و دست از سرم برنمیداشت.
یاد نوازشهاش و بغلهای یواشکیش؛ بوسههای ریز و دزدکیش میافتادم.
وقتی هم برآشفته میشدم و میگفتم رعایت کن. از ته قلب میلبخند زد و میبیان کرد: من کبریت بیخطرم. نگاه به هیبتم نکن.
قطرههای اشک سمجی روی گونههام چکید و دلم هوای مهربونیهاش رو کرد. اشکهام رو پاک کردم و به خودم نهیب زدم و اظهار کردم:
-قرار بود فراموشش کنی شیدا خانم. پس بی خودی هوایی نشو و بهش فکر نکن. اون رابطه برای همیشه تموم شده.
بالاخره روزی که قرار بود سارا و کیاوش برای لقاح مصنوعی برن رسید. سارا استرس داشت و بسیار خوب میشد از قیافهاش و تیکهای عصبیش درک کرد. کیاوش تمام وقت کف دست سارا رو توی دستش گرفته بود و هی نوازشش میکرد. پری بانو هم خرسند بود و همجادهشون میرفت. من ترجیح دادم توی خونه بمونم. فقط خداحافظی کردم و آروم در گوش سارا بیان کردم:
-امیدوارم همه چی خوب پیش بره و زودتر بچهات رو بغل کنی.
زیر لب تشکری کرد و هممسیر کیاوش به سمت ماشین راهی شدن.
لقاح مصنوعی انجام شده بود و حالا همه منتظر نتیجه بودن اگه جنین شکل میگراهی شد بعد از سه روزگار باید وارد رحم من میشد. استرس و اضطراب زیادی داشتم. هی از وسط مسیر میتمایل داشتم پشیمون بشم و بزنم زیر همه چیز.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن